"คนปั่นจักรยานตามกระแสแฟชั่น หรือนี่คือพฤติกรรมใหม่ของสังคมจักรยาน?"

[ชุณพล สุขจิดามณี]

เมื่อครู่ใหญ่ๆ เปิดดูข่าวใน Website ของ Manager จนมาถึงคอลัมน์ IBIZ(channel) มี VDO รายการ One Day with CEO ซึ่งเป็นบทสัมภาษณ์ "คุณวิรุฬห์ สุพรรณวัฒนชัย" ผู้บริหารร้าน "Inter Bike Studio" เกี่ยวกับอุตสาหกรรม,ธุรกิจจักรยานของตระกูลของคุณวิรุฬห์ (ค้นหาที่ http://www.ibizchannel.com/view.aspx?cid=4112) มาจนถึงปัจจุบันมีวิวัฒนาการ/ความเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง

จนถึงช่วงท้าย ผู้ดำเนินรายการขอความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพของผู้คนที่มาปั่นจักรยานให้เห็นกันมากมายว่านี่เป็นเพราะกระแส หรือแฟชั่นจักรยานอย่างที่คนทั่วไปให้ความคิดเห็นหรือไม่อย่างไร , มีช่วงหนึ่งที่คุณวิรุฬห์ให้ความคิดเห็นโดยคร่าวว่า การปั่นจักรยานในปัจจุบันนี้อาจจะเริ่มต้นจากกระแสของแฟชั่นแต่ได้เปลี่ยนมาเป็นพฤติกรรมของผู้คนไปแล้วเพราะผู้คนได้พัฒนามากขึ้น อีกทั้งยังเป็นการแสดงให้เห็นว่าสังคมกำลังเปิดกว้างให้แก่ผู้ปั่นจักรยานมากขึ้นรวมถึงการให้ความสำคัญกับสภาวะแวดล้อมและการประหยัดการใช้พลังงาน เป็นตัวชี้วัดความเจริญของประเทศอีกด้วย

ได้ฟังอย่างนี้แล้วสังคมนักปั่นฯ รูสึก "หัวใจคับพองกล้าหาญอดทน" (ท่อนหนึ่งของเพลงเพื่อชีวิตคณะคาราบาว) ,เอ้าเชียร์กันหน่อยครับ

[Rush]

ก็ อยู่ที่แต่ละท่านมากกว่า ว่าปั่นเพื่อสุขภาพ ตามเพื่อน หรือเดินทางไกล

สำหรับผม ปั่นมาตั้งแต่อายุสิบขวบ พอเข้าสู่วัยรุ่นก็ปั่นไปทำงานรับจัางทั่วไป ส่วนการปั่นข้ามจังหวัด มีสาเหตุจากต้องนำเสือหมอบเหล็กกลับบัาน จึงปั่นจากสาธรกลับบางเลนตอนค่ำ
การได้จูงจักรยานเสึยไกลเป็นกิโลเมตร ก็เป็นแรงบันดาลใจ ทำให้ผึกแก้ไขจักรยานเองบ้าง จนได้มาเป็นหน่วยกู้ภัยด้านแก้ไขจักรยานนี่แหละครับ

[Dhandranunda]

ผมซื้อจักรยานตอนแรกก็เพราะคนข้างบ้านมีหมอบครับ จุดประสงค์ทีแรกจะซื้อสไตรด้าด้วยซ้ำ แต่เปลี่ยนมาเป็นรถพับเผื่อเอาขึ้นรถเมล์ (แต่ก็ไม่เคยเอาขึ้นเลย) เอาขึ้นรถไฟฟ้า แต่ก็ไม่เคยพับเลย คือเบื่อรอรถนาน ต่อรถหลายต่อ ได้จย มาก็ปั่นไปกลับที่ทำงานมาหลายปี

มันก็มีส่วนเรื่องกระแสแฟชั่นด้วย ทำให้เราต้องเปลี่่ยนจักรยานจากรถพับ มาเป็นเสือภูเขา ฯลฯ ตามกลุ่มเขาด้วย (แต่ก็ไม่ได้มากมายขนาดเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกหรืออัพจนเกินพอดี)

โชคดีของคนยุคนี้ที่มีกลุ่ม มีก๊วน มีสื่อโซเชียลมีเดียนัดพบเพื่อจัดทริปกันได้แทบทุกวัน ทำให้มีสนามรองรับ สมัยก่อนไม่มีนะ ทำได้ก็แค่ปั่นแถวบ้าน ในซอยบ้าน (ตอนที่ซื้อครั้งแรกเลย เบื่อปั่นอยู่แต่ในซอยก็เลยจอดทิ้งเอาไว้แล้วขายต่อถูกๆ)

แต่ตอนนี้ได้ใช้จย คุ้มค่าเกินราคาไปเยอะครับ สรุปว่าของผมนี่ ความจำเป็นในการใช้เพื่อการเดินทางมาก่อน สันทนาการมาที่สอง กีฬามาที่สาม (แต่ก็แปลกมากที่ดันบ้าซ้อมอัพเลเวล ทั้งที่เราไม่คิดจะไปแข่งกีฬาที่ไหน)

[Dhandranunda]

แต่ก็แปลกใจ กลุ่มก๊วนที่เคยปั่นด้วยความเร็วพอดีๆ มาตอนหลังเขาปั่นเร็วขึ้นๆ จากเดิมที่เคยตามทันไม่เหนื่อยโฮก ทุกวันนี้ถ้ายังเดิมๆ อยู่เราก็ปั่นหลุดไม่ทันเขา จึงต้องมาอัพกันด้วยการซ้อมหนัก เป็นแบบนี้หลายกลุ่มเลยแฮะ รึว่ากระแสนิยม หมอบมาแรง ?!

[Dhandranunda]

สังเกตุว่า ฟิกซ์เกียร์ที่เคยมีกลุ่มวัยรุ่นนิยม ไปซ้อมสกิดกัน ซ้อมท่ากันให้เห็น ตอนนี้หายไปเยอะเลย กลายเป็นเห็นวัยรุ่นนิยมเล่นสเก็ตบอร์ดกันแทน ตอนนี้ก็เห็นแต่ซ้อมท่ากระโดด
BMX ก็เหมือนกัน หายไปเยอะ

[chiin]

ถ้าจักรยานที่เป็นแฟชั่น ก็เห็นมีแต่ จักรยานฟิกเกียร์ ที่เมื่อปีสองปีก่อนฮิตกันหนัก
แต่ตอนนี้หายไปเยอะจนแทบไม่่เห็น อย่าว่ากันนะเพราะเห็นแบบนี้จริงๆครับ

[Thanes]

ไม่รู้ไปคิดอะไรมากมาย แต่ละคนไม่เหมือนกัน ใครดิดว่า มันเหมาะกับการปั่น มีเป้าหมายออกกำลังกาย หรือเพราะเหตุผลใดๆ อยากปั่น ก็ปั่น ไม่เห็นต้องให้สังคมยอมรับก่อน ผมเองปั่นจักรยาน เริ่มจากปั่นใช้งาน ผลพลอยได้ ก็ได้ออกกำลังกาย แค่นั้นเอง

[wong321]

ผมปั่นจักรยานด้วยใจรัก....แต่ก่อนวิ่งมาตั้งแต่อายุ...30...ออกกำลังตลอด..ต่อมา..เบื่ออย่างเปลี่ยน..จึงมาจักรยาน...จักรยานมีเสนห์..ทั้งแบบ..ชนิด..อุปกรณ์...มันเป็นการผ่อนคลาย...ที่ได้สุขภาพ...(แต่เสียเงิน..และต้องโกหกเมีย )สำหรับผมมันดีกว่าการไปดืม..เทียว..ครับ...ชีวิต..ในวัย..50..ขออยู่อย่างนี้พอแล้วครับ..

[Rhizination]

จุดเริ่มต้นของผมกับจักรยานนี่ เกิดขึ้นจากเรื่องงานอย่างเดียวเลย คือทำงานกับบริษัทค้าปลีกข้ามชาติ เดี๋ยวย้ายไปประจำสาขาโน้น สาขานี้ บางครั้งก็ภูมิภาคต่างๆบ้าง จะซื้อรถยนต์หรือมอเตอร์ไซค์ก็เงินไม่พอ(ลำพังค่าเช่าบ้านหรือหอพักก็แทบแย่) เลยตัดสินใจซื้อจักรยานเพราะไม่อยากเดินไปทำงาน สุดท้ายกลายเป็นขาดไม่ได้ ต้องปั่นไปสำรวจบริเวณที่อยู่ใหม่ทุกครั้งที่ย้าย เสมือนไปเที่ยวไปในตัว ตอนนี้มีเงินซื้อมอเตอร์ไซค์แล้วแต่ดันงอกจักรยานมาแทน

[ชุณพล สุขจิดามณี]

โปรยข้อความไปแล้ว เห็นทุกๆท่านบรรยายความเป็นและความมาจนถึงตอนนี้ว่าปั่นจักรยานด้วยเหตุจูงใจอะไรกันบ้างก็อยากบอกตัวตนของผมเองบ้าง

ที่จริง ตอนที่ผมเริ่มปั่นนี่(ต้นเดือน 8/2556) ไม่ทราบมาก่อนว่ามีสังคมการปั่นจักรยานกันอยู่ก่อนแล้วและมีการพูดกันถึงกระแสแฟชั่นปั่นจักรยานกันมาพักใหญ่ , ผมเริ่มปั่นตามลูกครับ , แล้วที่ลูกผมเริ่มปั่นจักรยานนั้นก็เพราะผมสนับสนุนให้เขาปั่นเองแหละ เอ่ออออ งงเนอะ?

คือเริ่มจากที่ผมอยากให้ลูกเดินทางไปมหา'ลัยด้วยวิธิอื่นโดยไม่พึ่งรถยนต์ทั้งหลายแหล่ ก็เลยซื้อจักรยานพับให้เขาปั่นไปเรียน พอเห็นเขาทำได้(และทำได้ดีล้ำกว่าที่ผมคิด) ผมก็ชักอยากปั่นไปทำงานเองบ้าง เรื่องมันเริ่มอย่างนี้

จนเมื่อต้นปีนี้เริ่มอ่าน Website เกี่ยวกับจักรยานถึงได้รู้เรื่องที่มีการพูดถึงกระแสแฟชั่นจักรยานอะไรทำนองนี้ครับ , แล้วผมก็คอยอ่านคอยสังเกตว่าสังคมชาวนักปั่นในขณะนี้จะก้าวพ้นคำว่ากระแสฯ ไปได้และสามารถปั่นต่อไปอย่างยั่งยืนด้วยหัวจิตหัวใจของตัวเองไม๊?

ผมเชื่อตัวผมเองว่าคงไม่ได้เกาะกระแสแฟชั่นอะไรนั่น ยังไงก็ปั่นจนกว่าจักรยานจะไม่มีให้ปั่นแหละครับ , แต่ใจลึกๆ อยากเห็นสังคมของหมู่เราชาวนักปั่นขยายกว้างขวางขึ้น(ยิ่งถ้าได้เป็นผู้นำสังคมนักปั่นฯของเขตอาเซี่ยนด้วยละก็เยี่ยมเลยครับ) ด้วยเหตุผลที่ดีๆ สารพัดแล้วแต่ที่ทุกๆท่านจะยกขึ้นมาได้ครับ

ขอเชียร์ให้สังคมนักปั่นฯ เพิ่มขึ้นกว้างขวางขึ้นขึ้นขึ้นครับ

[umbabab]

มันเข้าวงการได้3ทางคือ กระแสสังคม ต่อต้านสังคม แล้วก็เลียนแบบคนที่ชื่นชม
ต่างกันแต่คิดว่าแบบไหนเท่ห์เท่านั้นละครับ คนชอบสังคม คนสันโดษ คนฝึกฝนตัว ก็คิดต่างกันไป
ผมเข้าวงการเพราะเลียนแบบชายวัยกลางคนปั่นจัดยานพับไปทำงานเปลี่ยนีชีวิต จากการตุนเรื่องอัาโอ๊ะบะ
ทำให้ผม เกิดความยึดติดในใจว่า การปั่นจักรยาน ต้องลำบาก ต้องต่อสู้ตัวเอง ต้องหมดสภาพโทรม
ไม่อวดเก่งอวดเท่หอวดรวยให้คนมอง หรือพึ่งพารถหรุๆออกแรงน้อยๆเด็ดขาด ซึ่งมันก็แค่อีโก้ผม ที่มาจากจุดเริ่มต้นที่แตกต่าง

ตอนปั่นใหม่ๆ มีแต่คนหัวเราะเยาะดูถูก เพราะตอนนั้นไม่มีกระแส กลายเป็นตัวประหลาด กลางถนน

[jokenakub]

เสือภูเขาคันแรกในชีวิตผมย้อนไปเมื่อ5ปีที่แล้วขี่ไปหาข้าวกินเช้ากลางวันเย็นขี่ไปดูหนังพารากอนขี่ไปเที่ยวรูท66ที่RCAทำไปได้ผม ต้องยอมรับว่ามันเสพติดจริงๆ จนเดี๋ยวนี้ปั่นซ้อมอังคารถึงศุกร์วันอาทิตย์ออกทริป ต จ ว ครับ

[nachui1957]

[sookchat]

สำหรับผมแล้วอาจจะเหมือนหรือไม่เหมือนคนอื่น คือผมไปทำงานที่ต่างประเทศจนถึงอายุ52ปี ก็กลับมาอยู่บ้านก็ได้งานทำที่ไกลจากบ้านประมาณ7-8ก.ม. ทุกวันต้อนเช้าผมตืนออกจากบ้านมาคอยรถสองแถวในซอยบ้านผมตั้งแต่6โมงเช้า ถ้าช้าคนแน่น เพราะว่ารถออก20-30นาทีคันหนึ่ง ผมอยู่ช่วงปลายๆพอรถออกมาคนก็แน่นห้อยโหนกันกว่าจะถึงปากซอยก็กิโลกว่าๆ คนลงบ้างผมก็ยืนต่อไปลงที่ตลาดมีน ต่อเมล์เล็กบางทีก็ได้นั่งบางทีก็ยืน ใช้เวลาเกือบชั่วโมงถึงจะถึงที่ทำงาน จนผมอายุ59 เมื่อปี2552ร่างกายก็เริ่มจะทรุดลง เวลาโหนสองแถวด้านหลังแขนก็ชักจะล้า พอหน้าฝนก็เปียก มาเห็นคนแถวบ้านเขาปั่นจักรยานกันก็มานึกขึ้นมาว่าถ้าเราปั่นไปทำงานบ้างน่าจะดีนะไม่ต้องทรมาณโหนรถแถมประหยัดค่ารถอีกวันละ30กว่าบาท พอดีพวกเขาขายจักรยานเก่าญี่ปุ่นให้คันหนึ่ง 3600 บาทไม่ต่อเลยเอามวันแรกปั่นลัดทางไปที่ทำงานและตอนเย็นก็ปั่นกลับ เออมันปั่นได้นี่จึงค่อยเริ่มไปพอได้อาทิตย์กว่าๆก็ค่อยมาศึกษาค้นดูจากเนตก็มารู้ว่าไอ้คันที่เราปั่นนะมันไม่ใช่ ที่ใชต้องแบบนี้ๆคือเสือภูเขา จะได้ทั้งปั่นไปทำงานและออกกำลังไปในตัว มารู้จากพวกเล่าว่าบรรดานายแพทย์ก็แนะนำว่าคนสูงอายุแล้วควรปั่นจักรยานออกกำลังกายจะดีกว่าวิ่ง

[Dhandranunda]

หลายคนตอนนี้ก็หันมาปั่นจักรยานเพื่อลดความอ้วน เพื่อออกกำลังกาย อาจจะเป็นเพราะมันไม่มีผลกระทบต่อข้อต่อ เข่า อะไรมากเหมือนการวิ่ง แล้วก็เพลิดเพลินกว่า