พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า:“โย ภิกขเว มํ อุปฏฐเหยย โส คิลานํ อุปฏฐเหยย”
"ผู้ใดปราถนาจะอุปปัฏฐากเราตถาคต ผู้นั้นพึงรักษาภิกษุป่วยไข้"
การให้การพยาบาลหรือบำบัดโรคภัยไข้เจ็บของพระสงฆ์ เท่ากับการได้อุปัฏฐากพระพุทธองค์เลยทีเดียว ความเชื่อผู้คนส่วนมากแล้วมึความเชื่อและศรัทธาว่า " ถ้าหากผู้ใดที่ได้ถวายอาหารหรือสิ่งของต่อพระพุทธเจ้า ไม่ว่าจะเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า หรือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บุญที่เกิดจากการถวายทานนั้น มีอานิสงส์มากจริงๆ ถึงขนาดผู้นั้นตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้ได้เป็นสาวก หรือ อัครสาวก หรือ ปราถนาพุทธภูมิ ก็ได้สมดังใจปรารถนาเลย"
ตามพระพุทธดำรัสที่กล่าวมาข้างต้นนั้น การที่เราดูแลช่วยเหลือปรนิบัติต่อพระภิกษุผู้อาพาธ เท่ากับว่าเราได้สร้างกุศลต่อพระพุทธองค์โดยตรงเลยทีเดียว ดังนี้ ผลบุญมหาศาลจักบังเกิดขึ้นแก่เราผู้ได้ปรนนิบัติอุปัฏฐากพระภิกษุสงฆ์ผู้อาพาธ เปรียบเสมือนเราได้ถวายทานต่อพระพุทธเจ้านั่นเอง
ดังนั้น การที่เรามีโอกาสหรือตั้งใจที่จะปรนนิบัติดูแลช่วยเหลือพระภิกษุสงฆ์ที่ป่วยไข้ อาพาธ แล้วเราน้อมจิตของเราระลึกถึงองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะส่งผลต่อจิตใจอันเป็นกุศลเป็นอย่างมาก และอานิสสงส์ดังกล่าวนั้น ย่อมมีกำลังกุศลมหาศาล หากตั้งจิตอธิษฐานว่า ขอให้เราเจริญในธรรมในพระศาสนาของพระพุทธองค์แล้ว กำลังแห่งความตั้งใจนั้นก็ย่อมมีมากมาย และส่งผลให้เราก้าวหน้าในธรรม มีพละและอินทรีย์ เพื่อความหลุดพ้นในโอกาสภายหน้าได้เป็นแน่แท้
อานิสงส์การบำรุงภิกษุสามเณรอาพาธ
๑. ชื่อว่าเสมือนอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า ดังพระพุทธพจน์ที่ว่า "ผู้ใดต้องการอุปัฏฐากเราตถาคต ผู้นั้นจงไปอุปัฏฐากภิกษุไข้เถิด"
๒. อกุศลกรรมในอดีตชาติ จะเปลี่ยนจากหนักเป็นเบา จากเบาเป็นสูญ ถือเป็นการสเดาะเคราะห์อย่างหนึ่งได้
๓. เจ้ากรรมนายเวรในอดีตชาติ เมื่อได้รับส่วนบุญนี้จะเลิกจองเวรจองกรรม ช่วยให้พ้นเวรพ้นกรรม
๔. สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง เทวดารักษา สรรพวิญญาณเมตตาปราณี
๕. เหล่าวิญญาณร้ายไม่อาจเบียดเบียนบีฑาได้
๖. จิตใจสงบร่มเย็น ปวงภัยไม่เกิด ฝันร้ายไม่มี มีสง่าราศีผ่องใส สุขภาพเเข็งเเรง กิจการงานเป็นมงคลแก่ ตัว อายุยืนยาว ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย
๗. คุณธรรมเจริญมั่นคง ปฏิบัติธรรมก้าวหน้า ปัญญาเกิด
๘. ไม่พลัดพรากจากคนรัก ของรัก ก่อนเวลาอันควร
๙. ชื่อว่าได้อุปถัมภ์บำรุงพระพุทธศาสนาให้มั่นคง ยั่งยืน
๑๐. ถือเป็นการทำสังฆทานอย่างหนึ่ง เพราะเป็นการถวายการอุปัฏฐากบำรุงแก่พระภิกษุสงฆ์จำนวนมาก
๑๑. จะไม่ไร้ญาติขาดมิตร เวลาแก่ เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยจะมีคนคอยดูเเล ไม่ถูกทอดทิ้งให้อยู่คนเดียว
๑๒. มีเดชบารมีมาก มียศวาสนา เป็นใหญ่เป็นโต ไม่มีใครข่มขี่เบียดเบียนได้
๑๓. จะเป็นที่รักแก่คนทั้งปวง ไปที่ใดจะมีผู้คอยช่วยเหลือเกื้อหนุน ไม่ถูกปล่อยให้ขัดข้องในเรื่องทั้งปวง
๑๔. จะมีสมบัติมาก และสมบัติจะไม่ถูกทำลายโดยราชภัย โจรภัย อัคคีภัย อุทกภัย วาตภัย ฯลฯ
๑๕. จะได้พบพระอริยสงฆ์ ได้พบพระอรหันต์ ได้พบพระดี ได้พบพระเครื่องพระบูชาที่มีความศักดิ์สิทธิ์ ไม่เจอพระปลอม ไม่เจอพระเก๊ พระทุศีล
๑๖. จะได้ฟังธรรมจากพระอริยเจ้า และเข้าถึงธรรมได้โดยง่ายดาย
๑๗. จะได้เจอครูบาอาจารย์และเพื่อนที่ทรงคุณธรรม
๑๘. ด้วยบุญที่อุปัฏฐากภิกษุอาพาธนี้จะเป็นปัจจัยแก่สวรรค์และนิพพาน
๑๙. ด้วยบุญที่อุปัฏฐากภิกษุอาพาธนี้ สามารถอธิษฐานให้เป็นปัจจัยแก่การบรรลุเป็นพระมหาสาวก พระอัครสาวก พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในอนาคตกาลได้
ที่วัดพระธาตุจอมกิตติมีพระอาพาธอยู่รูปหนึ่งนามว่า พระอาจารย์ รวม ท่านจะไม่ยอมออกจากกุฏิไปแห่งใดเลย แม้แต่จะเยี่ยมกายออกมาข้างนอกกุฏิก็ไม่เคย และท่านปวารณาตนเองไม่ฉันเนื้อสัตว์มายี่สิบกว่าปีแล้ว(เพื่อรักษาตนเอง) เมื่อพวกเราทราบข้อมูลเช่นนั้น ตอนเช้าพวกเราช่วยกันทำอาหาร มังสวิรัติซึ่งถนัดอยู่แล้วนำไปถวายท่าน เราอยู่พูดคุยสนทนากับท่านนานพอควร ในเช้าวันนั้นมีคนขึ้นมาเที่ยวได้ร่วมทำบุญกับพวกเราด้วย
สนทนากับท่านรวมสักพักใหญ่ถวายอาหารและปัจจัยเสร็จรับพรจากท่าน เราก็อำลาท่านและสัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมท่านอีก เราเก็บภาพที่เหลือเช่นรูปปั้นปีเกิดเลือกเอาเฉพาะปีขาลซึ่งเป็นปีเกิดของผมกับปีระกาซึ่งเป็นปีเกิดของคุณนาย ส่วนที่เหลือขอเรียนเชิญทุกท่านไปเก็บเอาเองปีใครปีมันดูใครสวยกว่าใคร จากนั้นเราก็ลงมาเก็บสัมภาระ ในขณะที่เตรียมตัวเก็บสัมภาระท่านเจ้าอาวาสเมตตามาเยี่ยมเราถึงจุดที่เรากำลังเก็บของ ก็เลยถือโอกาสถวายปัจจัยเป็นค่าน้ำค่าไฟ ท่านยังใจดีร่วมบริจาคคืนให้กับพวกเราบอกเป็นทุนสมทบร่วมธุดงค์กับพวกเรา ต้องคุยกันนานกว่าท่านจะยอมรับปัจจัยจากพวกเรา ใจดีจริง ๆ ท่านพูดว่าแบบพวกเราที่กำลังประพฤตินี้หายากมากแทบไม่เคยเจอเลย ขออนุโมทนาและเชิญพวกเราให้กลับมาธุดงค์ที่วัดพระธาตุจอมกิตติอีกเราจากพระธาตุจอมกิตติด้วยความเอิบอิ่มใจ และตั้งใจว่าต้องกลับไปอีก มีสิ่งหนึ่งที่ท่านเจ้าอาวาสให้ข้อสังเกตุท่านเล่าว่า "แผ่นดินทีนี่เราเรียกกันว่า ธรณีกรรแสง" ผมก็กราบเรียนบอกท่านว่าไม่เข้าใจ ท่านหัวเราะและบอกพวกเราว่า ดินที่ร่มหลวงนี้ไม่เคยว่างจากการเพาะปลูกเลย ทั้งปีไม่มีว่า อาตมาเลยตั้งชื่อให้ว่า "แผ่นดินกรรแสง" แค่นี้เอง แสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์พูลสุขของชาวบ้านแถบนี้ ท่านเจ้าอาวาสได้เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณอย่างแท้จริง ในทุกปีจะมีขบวนสรงน้ำพระธาตุเป็นของชนเผ่าและหมู่บ้านทุกหมู่บ้านจะแห่ขบวนเดินขึ้นดอยซึ่งมีมากถึง ๑๘ ชนเผ่าปีนี้ก็เช่นกันท่านไม่ลืมที่จะให้พวกเราไปร่วมให้ได้
