ขอบคุณเจ๊สุเกียงในการเล่าเรื่องผ่านแป้นคีย์บอร์ดนะคะ.... และขออนุญาตนำเรื่องไปลงพิมพ์ในสารสองล้อ อ่านแล้วสนุกได้อารมณ์คนร่วมทริปดีจังเลยค่ะสุเกียง(sukiang) เขียน:กลับมาถึงบ้าน ได้ระยะทาง 48.10กม.
ไม่เหนื่อย แต่เพลียตรงจูงจักรยานเดินริมทางชาวบ้านเขาเดินกัน
ทั้งรถทั้งคนเลาะไปหมด คนอื่นเขาเลอะดินโคลนด้านหลังทั้งเสื้อและกางเกง
ก็ปกติอ่ะนะ เพราะ บางคนไม่ได้ใส่บังโคลนกันฝนกันโคลนกระเด็นใส่ตัว ก็ต้องเลอะเทะตัวเอง
แต่เรากลับเลาะเสื้อ กางเกง ที่เปื้อนไปด้วยดินโคลนเต็มตัว
ทำไมอ่ะเหรอ...ก็เราปั่นช้า ปั่นตามหลังคุณลุง ออน ซึ่งอายุเยอะกว่าเราอ่ะจิ
ลุงออน ลุงปรีชา เพื่อนเกลอมาด้วยกัน อายุ 77 และ 79 ปี แข็งแรงมากๆ
เราไม่อยากอยู่ตามลุงออน หรอกนะ แต่ขาแรงสู้คนแก่ไม่ได้นี่สิ เลยต้องปั่นรั้งท้ายตลอด
ปรากฏว่า ลุงออน ท่านติดบังโกลนประกอบเอง
พลาสติกที่ติดคงโดนแดด แทนที่จะโค้งงอแบบปากเป็ด ตามล้อ
แต่โดนแดดนานเข้า มันก็กลายเป็นแลบลิ้น เหมือนที่เป่าของเด็กๆเล่นกัน เป่าแล้วมันแล็บขึ้นมา
ไอ่..เราก็ตามท้ายตลอด ต้องเช็ดแว่นกันมัวตลอด หน้ามีผ้าโพกปิดปากอยู่
โคลนมันกระเด็นใส่เสื้อและกางเกง กลับมาบ้านงานเข้าเยย...ดีที่เสื้อสีดำ กางเกงดำ
แต่ซักยากมาก น้ำมันรถยนต์ที่พื้นถนนปนมากะฝน มันติด ซักยากมาก 55555
คราวหลังต้องอยู่ห่างๆรถจักรยานของลุงออน ให้ห่างที่สุด ขำก็ขำ ทำไงได้ ปั่นแซงไม่ไปนิ..
