นิยายรักขาดตอน ภาค6 กนกลายโบตั๋น ชุดพรหมลิขิตที่บิดเบือน คุนหมิง<>หยวนหยาง

[เหน่งหนักแน่น]

บ่ายสองโมงกว่า..เวลาของที่นี่ เราต้องอาศัยร่มไม้ตรงนี้พักร้อน และที่สำคัญผมเร่ิมมีความรู้สึกว่า ท้องไส้ผมเริ่มปั่นป่วน ตึกร้างข้างทางจึงเป็นสมรภูมิเดือดของผม ณ.เวลานี้

[เหน่งหนักแน่น]

การไต่ขึ้นเขาเวลาบ่าย มันเป็นอะไรที่ วิเศษมากๆ..

[เหน่งหนักแน่น]

เกือบจะถึงจุดสูงสุดของยอดเขาที่เราไต่กันขึ้นมา ตรงนี้เป็นจุดที่เติมน้ำรถบรรทุกใหญ่ เราจึงไม่พลาดที่จะแวะพักตรงนี้อีกครั้งนึง

[เหน่งหนักแน่น]

จุดพักเติมน้ำสำหรับรถบรรทุกใหญ่ ที่นี่มีทั้งบ้องยาสูบลำไม้ไผ่ ลำสังกะสี ลำสแตนเลสขนม น้ำ ให้ได้เลือกซื้อ สำหรับผมนั้นเครื่องดื่มน้ำหวานคือสิ่งที่ผมเลือก แต่สำหรับพระเอกของเรานั้นตามสโลแกนของเค้าหล่ะ...

มันต้องถึงครับ

[เหน่งหนักแน่น]

เริ่มไหลลงเข้าสู่หมู่บ้าน

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากที่ดิ่งลงเขามาระยะนึง ทางข้างหน้าเราจะผ่านชุมชนชาวเขาอาข่า/อี๋ ซึ่งเราคงจะเริ่มเข้าใกล้เขตปกครองตนเอง หงเหอ เข้าไปทุกที

[เหน่งหนักแน่น]

ตลาดสดในเขตปกครองตนเองหงเหอ (ขออภัยถ้าไม่ใช่) เราแวะซื้อซาลาเปาลูกละ 1หยวน หน้าตาท่าทางดูน่ากินเพื่อเก็บเอาไว้เป็นเสบียง ตรงนี้มันดูวุ่นวายเกินไปนัก เราจึงตัดสินใจปั่นต่อไปเพื่อหาที่ว่างพอที่เราจะจอดแวะพักผ่อนและกินอาหารเที่ยง (ซาลาเปาที่ซื้อมา)

จากข้อมูลที่มีอยู่ในมือ เด๋วเราจะดิ่งลงเป็นระยะทางที่ยาวประมาณ 50กิโลลัดเลาะไปตามแนวของขุนเขาและลงสู่พื้อเบื้องล่างที่ แม่น้ำหยวนเจียงหรือแม่น้ำแดง ซึ่งแม่น้ำนี้จะไหลลงไปรวมตัวกันที่ประเทศเวียตนามที่ ลาวไค

[เหน่งหนักแน่น]

และเราก็ไหลลงจากเขากับสภาพเส้นทางที่อุดมไปด้วย..หินคลุก

[เหน่งหนักแน่น]

นาขั้นบันได

เริ่มเปิดตัวออกมาทักทายให้เราได้ตื่นตา ตื่นใจในบ่ายวันนี้ เส้นทางที่เราดิ่งลงมานั้นถือว่า แคบมาก การดิ่งลงมาต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเช่น ในช่วงของโค้งหักศอก

[เหน่งหนักแน่น]

น่าเสียดายตรงที่..วันที่เราเดินทางไปถึง หมอกแดด เยอะมากกกก

[เหน่งหนักแน่น]

ผมว่ามันคุ้มนะ

ผมว่ามันคุ้มนะเฮีย..นี่ขนาดเรายังไม่ถึงหยวนหยางนะ นี่แค่จ่อๆปากทางเองนะ

ถ้าหากถามผมนั้น มันคงจะดีกว่านี้แน่นอนถ้าหากเวลาในการเดินทางไม่บีบรัดตัวเองมากจนเกินไป เพราะที่เมืองเจี้ยนสุ่ยนั้น ตามข้อมูลเป็นเมืองโบราณ 1.300กว่าปี วิถีชีวิตของผู้คนที่ยังคงใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับเมื่อครั้งอดีต

[เหน่งหนักแน่น]

ไม่ได้ถือว่าเป็นการเสียเวลาเลยสักนิดนึงจริงๆ กับวิวที่เราสองคนยืนอยู่ตรงนี้เด๋วไหลลง เด๋วจอดตลอดเส้นทางลงเขาก่อนที่จะลงสู่ แม่น้ำแดง

[เหน่งหนักแน่น]

6.45น.แล้ว ตะวันเริ่มตกลงไปอีกฝั่งของฟากฟ้า แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เราทั้งสองคนเร่งรีบออกไปจาก ความงดงามของธรรมชาติบนดอยสูงเลย เรายังคงหาจุดบันทึกภาพอยู่เรื่อยๆ

คืนนี้เราจะนอนที่เมืองใหญ่ หยวนหยาง ที่พักไม่ยากแน่นอน เพราะข้อมูลที่มีอยู่ในมือนั้นเราคงจะไม่ปวดหัวกับ ID Card อีกเป็นแน่แท้

[เหน่งหนักแน่น]

แม่น้ำหยวนเจียง / แม่น้ำแดง

[เหน่งหนักแน่น]

อาการลิงโลด..ของคนห่างบ้าน ไกลเมีย คงจะอัดอั้นมาเนิ่นนาน คนเรา...