ต้องไปให้ได้ และเมื่อมีโอกาสย่อมพลาดไม่ได้ แต่เรื่องวันลายังไม่ได้จนกว่าจะขึ้นเดือนใหม่ จนต้องรอคอนเฟิร์มวันลาอีกครั้ง และก็คาด
ว่าทันเวลาที่จะร่วมทริปได้ เพราะมีเหลือเพียงพอ สอบถามเพิ่มเติมว่าเส้นทางยังไม่เปิดปกติให้เป็นการท่องเที่ยวต้องขอเป็นกรณีพิเศษ
จึงได้ขอชวนไม่มากนัก เพียง 5-6 คนเท่านั้นสำหรับผม ก็ได้โพสต์บอกสมาชิกเพื่อนร่วมทริปด้วยกัน ที่พอจะไปด้วยกันได้ ได้แก่ ผม พี่หมอ
พี่น้อย แม่บักฯ พี่เสือทุ้ย และน้องเงี๊ยบ เนื่องจากพี่เสือเที่ยงไม่สามารถไปได้
...ปัญหาเรื่องรถจักรยาน ของผมแร็คพังไปก่อนแล้ว จึงได้ยืมรถปั่นคีรินของหนุ่ยมาใช้ในการออกทริปครั้งนี้ ไม่ได้ปรับตัวหรือซ้อมอะไรมากนัก
แถมรถก็ไซร์ใหญ่กว่าเดิม 2 เบอร์ จนต้องมีการปรับสเต็มบ้าง นอกนั้นก็ยกมาทั้งคัน พยายามออกซ้อมให้คุ้นเคยแต่ก็เจองาน ฝนตก ออกเวร
เลยไม่ได้ปรับให้เข้ากับร่างกายตัวเอง แล้วก็ออกลุยทันที
...มีการนัดสมาชิกไว้แล้วที่เวียงจันทร์ในวันพฤหัสที่ 3 ผมกับเงี๊ยบเดินทางมาทีหลังเย็นวันพุธจากหมอชิตรถทัวร์บขส. เที่ยวเดิม พยายามจอง
ให้เร็วขึ้นก็ไม่มี ทำให้การเดินทางล้าช้ากว่าทุกๆ คน บอกให้พี่หมอ และพี่น้อยล่วงหน้าไปก่อนกับกลุ่มใหญ่ ผมจะตามไปทีหลัง ทุกๆ ครั้งที่
เริ่มต้นเดินทาง ก็ต้องตระเตรียมสัมภาระให้พร้อม ทั้งนี้ก็ต้องนำเต็นท์ ถุงนอน เบาะรองนอน ถึงแม้จะน้อยกว่าครั้งก่อนแต่ก็ถือว่าหนักพอเลย
น้องเงี๊ยบมาคอยที่หมอชิตตั้งแต่บ่ายสอง ผมเลยรีบตามไปไม่เกิน 1 ทุ่มที่ท่ารถ ออกเดินทางตามเส้นทางเดิมจนถึงหมอชิต
