นิยายรักขาดตอน ภาค6 กนกลายโบตั๋น ชุดพรหมลิขิตที่บิดเบือน คุนหมิง<>หยวนหยาง

[เหน่งหนักแน่น]

เส้นทางช่วงนี้..เราสองคนไม่ค่อยเร่งรอบขากันสักเท่าไหร่ เพราะอีกไม่ไกลเราก็จะถึงหมู่บ้าน RE SHUI TANG ตามข้อมูลเราจะหาที่พักกันที่นั่นในคืนนี้

[เหน่งหนักแน่น]

Reshuitang

[เหน่งหนักแน่น]

ค่ำวันนี้..เราได้ที่พักริมทะเลสาบตามลายแทงที่นักปั่นฝรั่งตาน้ำข้าวเพื่อนของบักปลิงให้ไว้ ราคาค่าห้องพักอยู่ที่ 60หยวนหรือประมาณ 300กว่าบาท ที่นี่..นอกจากห้องพักแล้วด้านล่างยังขายอาหารตามสั่งด้วยครับ

หลังจากตกลงปลงใจกันเรียบร้อย ผมสังเกตุดูเฮียเจ้าของโรงแรมนั้น แกเริ่มถามหาอะไรบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งเราทั้งสองนั้น งงเต๊ก..เหมือนกันไม่รู้แกหมายถึงอะไร เพราะแกเอากรอบรูปที่ข้างในกรอบนั้นเป็นบ้านเราก็ประมาณ ใบประกาศณนียบัตร แต่ดูแล้วไม่น่าจะใช่ ซักไซร้ไล่เลียงแล้วท่าทางแกคงจะเหนื่อยในการถามหาสิ่งของอะไรบางอย่างกะเรา เพราะเห็นแกหันไปส่ายหัวกับศรีภรรเมียแกและคุยกันสาม สี่คำแกก็พยักหน้าและแบมือออกประมาณว่า..ขออัญเชิญคุณชายทั้งสองท่าน พักผ่อนตามสะบายได้

เฮ้ย..เอ็งว่าเค้าถามหาอะไรว่ะ
ฮ่วย..มาด้วยกัน จะรู้ไหมหละ เราก็บอกแล้วว่าเราไม่ใช่คนจีน เราไท่กั๋ว ไท่กั๋ว เฮียแกฟังไม่ออกเอง ช่างเถอะน่า รีบอาบน้ำ แล้วลงไปกินข้าวดีกว่า สนใจไรไปใย..

ถึงแม้บักปลิง จะไม่ได้สนใจอะไรมากมาย แต่ผมรู้สึกเหมือนได้กลิ่นแปลกๆ วันนี้ ที่นี่ก็เริ่มมีอะไรให้ ฉงน..ล่ะ แล้ววันข้างหน้าหล่ะ หุหุ

[เหน่งหนักแน่น]

อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ แต่หากนั่งอยู่ในห้องก็ไม่ค่อยจะรู้สีกสักเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะผนังและกำแพงห้องของที่นี่เค้าวางอิฐมอญต่างจากบ้านเราก็เป็นได้ เท่าที่สังเกตุดูที่จีนนี่เค้าจะวาง ตามขวาง ส่วนบ้านเรานั้นจะวาง ตามยาว กำแพงที่นี่จึงหนาเป็นพิเศษ

สภาพห้องโดยรวม สะอาดมากครับ พัดลมไม่มีบริการเพราะเนื่องจากอากาศที่นี่เย็นสะบายตลอดทั้งปี

[เหน่งหนักแน่น]

เฮ้ย..ไอ้อ้วน แปลกหว่ะเอ็งว่าไหม พี่หนะหาดู หาอ่านก่อนที่จะมาจีนนี่ ปัญหาเรื่องการสั่งอาหารให้ระมัด ระวังหากจะเข้าร้านอาหารตามสั่ง
ไรอี๊ก..ปัญหาเยอะนะไอ้คุณเฮีย
กรูพูดถึงเรื่องสั่งอาหาร ถ้าคิดจะสั่งผัดผักกับไก่หนะ คนเค้าเขียนว่าให้ยืนคุมคนผัดด้วย ไม่งั้นเด๋วแมร่งออกมาผักจานนึง ไก่จานนึง จะยัดยังไงหมด หยั่งที่เรามาถึงวันแรกจำได้ไหม พี่ยืนคุมไอ้กุ๊กหน้าตี๋นั่น ถึงได้ออกมาแบบนั้น แล้วนี่เราจะไม่ลงไปยืนคุมเค้าหน่อยรึไงว่ะ
ธ่อเฮีย..กังวลไรไม่เข้าเรื่อง ตะกี๊หนะ ผมย้ำแล้ว ย้ำอีกเลยนะ บอกว่า..เอามันมารวมกัน ผัดพร้อมกัน ไม่ใช่ผัดคนละจาน คุณเฮียเจ้าของโรงแรมนี่ก็เห็นพยักหน้า หงึก หงึก สะบายใจได้
ตกลง..มรึงจะไม่ลงไปดูเค้านะ ทำไรอยู่ว่ะ ด่วน ด่วนกรูปวดขรี้..
อือ..ไม่ต้องหรอก ผมไม่ว่างด้วยตอนนี้ กำลังเพลิน..

คุยกันจนแน่ใจว่าไม่ต้องลงไปคุมเฮียแกจัดการเรื่องการผัดอาหาร เย็นนี้..ไก่บ้าน พริกหวาน กวางตุ้งผัดเครื่องเทศของจีน กับข้าวสวยร้อนๆนะ พูดแล้วหิว..

ผมรอบักปลิงมัน เพลิดเพลิน..จนเสร็จกิจก็ได้เวลาจัดการธุระส่วนตัวและเพลิดเพลินบ้าง เมื่อเรียบร้อยจึงไม่รีรอที่จะรีบลงมาจัดการกับอาหารมื้อนี้ให้สมใจอยาก..

ก้าวลงบันไดยังไม่พ้นขั้นสุดท้าย...

แดร๊ก..กันให้หมดนะมรึง กรูบอกแล้วให้มาคุม ชัวว์ครับเฮีย ชัวว์คร๊าบ

สรุปว่า..มันคงยังเป็นปัญหาให้ระวังกันต่อไป สำหรับการสั่งอาหารที่เมืองจีน

[met]

หายไปไหนไม่มาสรุปต่อ
ว่าแต่ เฮียกล้ามว้ากกกก

[เหน่งหนักแน่น]

หายไปไหนไม่มาสรุปต่อ
ว่าแต่ เฮียกล้ามว้ากกกก

เครื่องคอมฯป่วย เฟร้ย..เพิ่งเสร็จเนี้ย เด๋วพรุ่งนี้จะกลับมาเล่าเรื่องต่อนะ นะ

[เหน่งหนักแน่น]

วันนี้..เราได้ระยะทางสะสมเพิ่มขึ้นมาในชีวิตการเดินทาง แค่..84โล เส้นทางโต้ลมริมทะเลสาบก็เพียงแค่ช่วงเย็นเท่านั้น พรุ่งนี้..หากเราทำเวลาได้ก็น่าจะใช้เวลาไม่เกิน 4ชม.ในการปั่นสวนลมอีกครั้งของเช้าวันพรุ่งนี้

ทริปนี้..เราสองคน สนทนา กันน้อยถึงน้อยมากจนสังเกตุได้เพราะหลังจากที่ได้ ซิมการ์ดจีนมาใช้ การเชื่อมต่อสัญญาณอินเตอร์เนททำการได้ โลกส่วนตัวของใครของมันคนละมุมห้องก็เริ่มขึ้นทันทีหลังจากทำภาระกิจส่วนตัวกันเสร็จเรียบร้อย

เหมือนกับเรามีเพื่อนมากขึ้น แท้แล้ว..ผมว่าเรานั้นโดนทิ้งให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายมากกว่ากับชีวิตโซเชี่ยลเน็ทเวอร์ค

เราสบตากันน้อยลงนะ ใช่ไหมครับ..

[เหน่งหนักแน่น]

เฮีย..พรุ่งนี้หนะ ค่อนข้างชัวว์นะกับระยะทาง 100กม.
เส้นทางที่เราจะปั่นนั้น RE SHUI TANG ถนนเลียบฝั่งตะวันออกทะเลสาบฝูเซี่ยน ถนนเส้นนี้หนะ สวยถึงสวยงามมาก มันเป็นเส้นทางที่กลุ่มจักรยานเสือหมอบเค้าใช้เป็นเส้นฝึกซ้อมประจำวัน ทั้งเนินเขาและสวนลม ผมว่าเราคงจะสวนกลับเสือหมอบทีมนี้แหละพรุ่งนี้ หลังจากนั้นเราก็จะปั่นผ่านคลองชลประทานที่ขุดเชื่อมกับทะเลสาบ XING YU และจะปั่นทะลุเส้นทางหลวงหมายเลข.S214 หลังจากนั้นจะมีทางแยกเราจะเลี้ยวซ้ายเลาะฝั่งตะวันตกทะเลสาบXING YU มุ่งหน้าเมืองตงไห่(TONG HAI) ในGPSมันบอกเราจะต้องเข้าผ่านเข้าทางด่วน Tong Jian highway แบบนี้เราจะเข้าได้หรือว่ะเนี้ย โน่นแหละถ้าหากผ่านได้นะเราก็จะเข้าสู่เมืองตงไห่ Tong Hai เราคงจะหาที่พักกันที่เมืองนี้

มันไม่ง่ายอย่างที่เราคิดกันไว้เลยจริงๆ

[met]

มันไม่ง่ายอย่างที่เราคิดกันไว้เลยจริงๆ

แต่ตอนเช้า กะ ตอนเย็น มันหนังคนละม้วนเลยเชียว
ฮึ่ม เฮีย มรึงเป็น...อะไร คริ คริ

[พ่อน้องปาล์ม]

เข้ามาสูดหายใจ ยาวไปลูกพี่

[เหน่งหนักแน่น]

เช้าวันนี้..เราลุกจากที่นอนกันตามเวลาที่เมืองไทย 6โมงกว่าๆ แต่สำหรับที่นี่ ก้อ 7โมงกว่าเข้าไปละ อากาศที่เย็นสะบายทำให้เราไม่ค่อยกระตือรือล้นในการเก็บข้าวของลงกระเป๋ากันสักเท่าไหร่

แม๊..เฮีย อากาศเย็นๆแบบนี้่นะถ้าได้บะหมี่ร้อนๆสักชาม อิ่มแล้วขึ้นมานอนต่ออีกสักชั่วโมงก็ท่าจะดีไม่น้อยเลยนะ
บะหมี่ร้อนๆหนะได้ แต่ถ้ามรึงให้อาหารสัตว์เลี้ยงในพุงมรึงเรียบร้อยแล้ว เราออกเลยท่าจะดีกว่า อย่าลืมนะวันนี้ สวนลม..สองวันมานี่แค่ลมแรงมรึงยังทำหน้าเหมือน >>คิงคองพาต้า<< หงอยเชียวไอ้หอก คิดเอาไว้รึยัง วันนี้มรึงนึกไว้ยังจะเป็นตัวอะไรอีกดีว่ะ
วาจา เหน็บแนม ประชด ประชันหล่ะที่หนึ่งนะคนเรา

ใบประกาศอะไร มิทราบได้..ท่านใดมีความรู้ รบกวนครับ

[เหน่งหนักแน่น]

บะหมี่น้ำชามโต..ในภาพคืออาหารของเราในเช้าวันนี้ ทั้งที่เราพยายามสื่อสารกับ อาแป๊ะและอาม่า ที่ทั้งคู่น่าจะเป็นพอและแม่ของอาเฮียเจ้าของที่พักนี่ ผมพยายามที่จะสื่อสารโดยเอารูปถ่ายจากกล้องที่ถ่ายภาพอาหารในมื้อเย็นให้แกดู แกกลับส่ายหัวประมาณว่าไม่ ไม่สามารถที่จะตอบสนองความต้องการของเราทั้งสองได้

เฮีย..เท่าที่ผมจับใจความได้นะ เฮีัยลูกชายแกกะเมียนั้นน่าจะไปตลาดและอีกนานกว่าจะกลับมา จะรอไหมหละแต่ผมว่านะ อย่าเรื่องมากนักได้ไหม หลับหูหลับตากินๆลงไปให้อยู่ท้องเอาไว้ก่อน เด๋วสายๆข้างหน้าถ้ามีร้านค้าเด๋วเราค่อยแวะหาไรกินอีกทีก็ได้ จะไปยากอะไร

สีสีีที่แสบตาของเนื้อและเครื่องปรุงบนชามบะหมี่ แต่แมร่ง no car no nation ซะจริงๆเลย แถมเนื้อหมูก็ต้องบริจาคให้บักปลิงไป เหลือแต่เส้นกับน้ำซุปแค่นั้น 10หยวน..

[เหน่งหนักแน่น]

กว่าจะอัญเชิญ ตรูดไปตรู็ดกับเบาะ ก็ปาไปเข้าร่วมแปดโมงเช้า ลมแรงมากและอากาศก็แห้งๆหากจะว่าไปปั่นรถถีบทางไกลในสภาวะอากาศแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ

อากาศดีหว่ะแบบนี้เหงื่อไม่ค่อยมี ไม่ค่อยเหนียวตัวสักเท่าไหร่
ผมก็ว่างั้นแหละ ดีซะอีกไม่ต้องเปลืองแฟ๊ปซักผ้า
มรึงทำหยั่งกะ ซักชุดปั่นซะทุกวันอ่ะนะ กรูยังไม่เคยเห็นมรึงเอาเสื้อผ้าที่ปั่นไปโดนน้ำเลยตั้งแต่เหยียบเมืองจีนนี่
เด๋วมันจะ ผิดคอนเซป เฟร้ย..นี่มันยังไม่ถึง 7วันเลย ได้ไง ได้ไง ปลิง แคปปิตอล ซะอย่าง หุหุ

[เหน่งหนักแน่น]

ตรงๆ ยาวๆ