เสือคันเก่า เข้ากัมพูชา ลาว เวียต...

[หลงทาง]

สวัสดีทุกท่านครับ....ผมห่างหายไปนาน ไม่ได้ไปไหนไกลๆ หรอกครับปั่นอยู่ใกล้ๆ ในบ้านเรา เฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนๆ อยู่เสมอๆ มีความสุขครับ...และแล้ววันหนึ่งเมื่อต้นปีก่อนโน้นผมได้ปั่นไปเที่ยวเหนือสุดที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน-ปางอุ๋ง เลาะเรื่อยลงไปถึงบ้าน ทำให้ประทับใจหลงใหลมนต์เสน่ห์ขุนเขาและความโหดร้ายต่อแรงขาอ่อนๆ บ้านเราอยู่มิใช่น้อย 17 ก.พ.57-17 มี.ค.57 จึงคิดอยากจะท่องเที่ยวอีกครั้งหนึ่ง ความประทับใจที่ฝังลึกยังไม่เลือนลาง ....การเดินทางจึงมีจุดเริ่มต้นที่เกิดจากความอยาก...อาจารย์ ว่างไม๊ครับ?...ไปไหนพี่...ดูดอกชมพูภูคา ได้ครับ วันไหน?...ได้ทุกวันแต่ไม่เกินกลางเดือน มิ.ย....คุยกันพอเข้าใจ อาจารย์กับคุณนุ ปั่นจาก อ.มะขาม จันทบุรี ขึ้นไปรับผมซึ่งนัดเจอกันที่ จ.มุกดาหาร แล้วก็เดินทางตามถนนหลวงหมายเลข 12 มุ่งหน้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน...คืนที่สาม นอนกันที่ อ.หนองเรือ ขอนแก่น (ภาพวันแรกๆ ถ่ายไว้หายหมดครับ)

[หลงทาง]

ตะวันรุ่งหลังละ 450 บาท/คืน ตื่นเช้าเราเดินตามเส้นทางเดิมมุ่งหน้าสู่ อ.น้ำหนาว ฯ แต่ไปไม่ถึงเพราะเกิดอยากแวะชมธรรมชาติที่สวนกนกนวล...ท่ามกลางธรรมชาติจริงๆ หุบเขา สายน้ำ ไก่ป่า และพืชผักอาหารทุกชนิดปลอดสารพิษ อากาศดีมากๆ....

[หลงทาง]

ภายในครับ

[หลงทาง]

ข้าวเช้าเสร็จสรรพในไร่กนกนวล....เดินทางต่อไปในพื้นที่ อ.น้ำหนาว เส้นทางเริ่มสวยมีความคดโค้งและลาดชันขึ้นตามลำดับ ในวันนั้นอากศรอบข้างร้อนระอุมากบวกกับความเมื่อยล้าจากการปั่นไต่ความลาดเอียงของผิวจราจร ผ่านร้านค้าริมทางหลายร้านแวะเข้าไปพักขาบ้าง แวะซื้อมะขามหวานริมทางไปบ้าง เจอกับการปรับผิวจราจรของกรมทางหลวงบ้าง บวกกับแรงขาเริ่มอ่อนล้าถึง บ.ผาลาน้อย ตะวันต่ำลงมามากชาวบ้านบอกอย่าไปต่อเลยเพราะใกล้เวลาช้างออกหากินแล้ว จึงต้องปักกรดที่ศาลาวัด บ.ผาลาน้อย อีก 1 คืน หัวค่ำ ผญบ.ได้เข้าไปทักถามถึงจุดประสงค์ของการเดินทาง...เป็นการระวังป้องกัน คุยกันสักครู่พอรู้เรื่องราวแล้วก็จากไป คืนนั้นหลับสบายดีตลอดทั้งคืน....

[หลงทาง]

[หลงทาง]

[หลงทาง]

ตื่นเช้าล่ำลาตายายที่ให้อาหารเย็นวันวานแล้วเดินทางต่อถึง อ.หล่มเก่า พักบ้านเพื่อน......ช่วงนี้ภาพหายครับ...รุ่งอีกวันปั่นขึ้นทับเบิกถามชาวบ้านริมทางผ่าน มีร้านอาหารมากมายไม่ต้องตุน...เราเชื่อ..แล้าเราก็เจอแต่เพียงป้ายร้านอาหารตามสั่งจริง เนื่องจากการเดินทางที่ผิดเวลา เทศกาลท่องเที่ยวได้ผ่านพ้นไปแล้ว เหลือไว้แต่ร้านค้าที่ไร้วี่แววของผู้ขาย นับเป็นการปั่นที่หินมากวันหนึ่ง ทั้งเหนื่อย ทั้งร้อนและร้อนมากๆ ทั้งหิวข้าว และกระหายสุดๆ เส้นทางขึ้นรึก็ชันนักโค้งแคบหักศอกเชิด แทบหมดแรงกดลูกบันได กัดฟันสู้ถึง บ.น้ำเพียงดิน ตอนเกือบจะบ่ายสามได้กินก๋วยเตี๋ยวพอเรียกแรงกลับมาบ้าง จากนั้นกะจะปั่นเพื่อให้ข้ามจุดสูงสุดแล้วจะนอนกันตรงที่ศาลาชมวิว แต่ได้สอบถามชาวบ้านแล้วว่าน้ำข้างบนไม่มี อาหารไม่มี จุดสุดท้ายที่มีที่พักให้คืออิงฟ้ารีสอร์ท ตกลงนอนที่นั่น....ครั้นไปถึงสอบถามราคาบ้านหลังละ 1 พันบาท/คืน กางเต๊นท์นอนเอง 100 บาท/คน เราเลือก 100 มีอาหารให้แต่แพงมากๆ แลกกับบรรยากาศยามค่ำคืนกคุ้มครับ...

[หลงทาง]

[หลงทาง]

[หลงทาง]

[หลงทาง]

[หลงทาง]

รุ่งเช้าเก็บสัมภาระ..กินข้าวเตรียมน้ำ อีก 6 โลพ้นผ่าน... เป้าหมายของคืนนี้อยู่ที่นครไทย หลังจากผ่านความยากลำบากสุดๆ แล้วเราก็ชมไม้ชมนกตามประสาเรื่อยไป มีแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ อีกหลายแห่งที่ต้องแยกเข้าไปแต่เราไม่ได้แวะชม ไหลรถยาวลงไปถึง สนง.ฯ ทานข้าวกลางวัน จากนั้นเดินทางต่อถึง อ.นครไทย เวลาพลบค่ำ เจอะเจอกับน้องนักปั่นเจ้าถิ่นขณะที่เรากำลังสาละวนอยู่กับอาหารเย็นและหาที่พัก จึงได้ทักทายกันและน้องเขานำพาเราไปพักทีี่ มว.การทางหลวงนครไทย ขอขอบคุณน้องหนึ่ง ผู้นำพา และ จนท.ทุกท่านที่ มว.การทาง ฯ ที่ได้อนุเคราะห์แก่ผู้เดินทางในครั้งนั้นเป็นอย่างสูงด้วยครับ.....ขอบคุณครับ

[หลงทาง]

[หลงทาง]

[หลงทาง]

มีเนินขึ้นๆ ลงๆ สลับกันไปแต่ไม่สูงชัน ร่มเย็นเพราะอยู่ในเขต ฯ มีไม้พันธุ์แปลกๆ ที่เราไม่เคยเห็น เสียงนกส่งเสียงเพลงขับกล่อมตลอดการเดินทาง เพลิดเพลิน สบายใจเพราะเราปล่อยวางทุกสิ่งอย่างแล้ววันนี้...