ลุยเดี่ยว!! ปั่นเลาะลาว 1,500 km+ (มือใหม่หัดปั่น โพสแรกครับ)

[Newell]

เข้ามาขอติดตามด้วยคนนึงครับ

[Chiny]

มารอติดตามด้วยคนครับ ขอบคุณมากที่แบ่งปันประสบการณ์

[Guidevoyage]

ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เข้ามาติดตาม ตอนนี้ถึงสถานีรถไฟหนองคายแล้วนะครับ ^^
ดูจากโพสเวินเว่อของผม + คำนวนจากระยะทางปั่นทั้งหมด มีวี่แววได้เล่าอีก 3 วัน อย่าพึ่งเบื่อกันก่อนนะครับ 5้55

หลังขนสัมภาระลงมาตั้งไว้ที่ชานชาลาที่คั่นทางรถไฟ ผมก็เดินจะไปยกจักรยานลงจากตู้สัมภาระรถไฟครับ
(ค่าเช่าพื้นที่จักรยานจอดในตู้สัมภาระ สำหรับเดินทางจาก รังสิต - หนองคาย 80บาทครับ ขึ้นที่หัวลำโพงก็ราคาเท่ากัน ถ้าให้เจ้าหน้าที่ยกขึ้นยกลงให้ต้องเสียเงินเพิ่มนะครับไม่ได้สอบถามราคา ครั้งนี้ที่เดินทางผมยกขึ้นเอง มัดเอง แก้เอง ยกลงเองเลยเสีย 80 บาทเฉพาะค่าจอดนะครับ)

จู่ๆหัวรถไฟกับตู้สัมภาระก็วิ่งตามรางไปเฉยเลย
ขณะเดียวกันสาวฝรั่งคนหนึ่งก็ยืนมองแบบ งงๆ แล้วหันมาพูดกับผมซ้ำๆ พร้อมกับชี้ไปที่โบกี้ตู้สัมภาระ Help me! a bike! ๆๆๆ

ณ วินาทีนั้นในใจ "จักรยานตรูด้วยๆ" ก่อนวิ่งตามตะโกนเรียกเจ้าหน้าที่ "พี่ครับๆ จักรยานผมยังอยู่บนรถไฟ"
เจ้าหน้าที่บนตู้สัมภาระได้ยิน จึงบอกเจ้าหน้าที่คนขับจอดรถไฟทันเวลา
แล้วสาวฝรั่งก็วิ่งตามมา ก่อนที่ผมจะหยุดคุยกับเธอ (น่ารักมากครับ แต่อายุมากกว่าผมคงสัก 26-27 นัยต์ตาสีฟ้า ผิวสีแทน สวยคมเข้มครับ เกือบเผลอใจ เอ้ยย!! เผลอไป 555 ^^) และบอกว่าไม่เป็นไรแล้วเจ้าหน้าที่เขาบอกให้ขึ้นไปยกจักรยานลงมาได้เลย

หลังยกจักรยานลงมาจอดที่ชานชาลาที่คั่นทางรถไฟเรียบร้อย
ขณะที่ผมยก กระเป๋าจักรยานติดแร็ค มัดเต๊นท์ ถุงนอน สัมภาระที่เหลือมากองข้างจักรยานใกล้ๆกันกับ สาวฝรั่ง

แฟนเธอก็ยกกระเป๋าตามมาทีหลังครับ หล่อล่ำสูงยาว ครบเซ็ต ผมหรอครับ
สู้ไม่ได้สักนิด ก็แค่ไม่หล่อแถมผอมแห้งแรงน้อย5555

ขณะจัดสัมภาระผมก็มีโอกาสได้คุยกับเธอและแฟนของเธอไปด้วย ทั้ง 2 คนเป็นชาวสวิตครับ
มีแพลนไปเที่ยวที่หลวงพระบางก่อน โดยเริ่มต้นจากหนองคายนั่งบัสไป
จากนั้นปั่นจักรยานจากหลวงพระบาง - ตาลี่ ประเทศจีนครับ
แล้วแฟนเธอก็หันมาถามว่า แล้วแพลนยูเป็นไงบ้าง ไปปั่นคนเดียวหรอ ผมก็เลยเล่าเรื่องเส้นทางแพลนให้ฟัง ทั้งเส้นทางการปั่น สิ่งที่สนใจและกางเต๊นท์นอนกินอยู่ยังไงๆ

ทั้งสองคนมอง ผมทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า (คงประเมินสภาพร่างกาย ตัวแค่เนี๊ย แรงจะมีไหม อะไรประมานนั้น **ผมคิดเอาเองตอนเค้ามองผมนะครับ 555)
ก่อนพูดออกมา ยูเจ๋งมากกก!! ยังไงก็ปั่นตามแพลนที่วางไว้ให้สำเร็จนะ ต้องมีเรื่องเล่าเยอะแน่ๆ

(ในใจผมแอบคิด จะปั่นรอดมั้ยยังไม่รุ้เลย 5555)
พอต่างคนต่างจัดการกับจักรยานของตัวเองเสร็จเรียบร้อย เราต่่างก็ขอให้การเดินทางของกันและกันราบรื่น เจอแต่เรื่องดีๆ
ก่อน Good Bya see u เจอกันเมื่อมีโอกาส..

แยกย้ายก็เตรียมตัวเดินทางต่อ..
แพลนต่อไปของผมคือ นอนที่ หนองคาย 1 คืน แล้วพรุ่งนี้เดินทางเข้าเวียงจันทร์ครับ ^^

[เอส-เมอร์ริด้า]

ยินดีด้วยครับ ได้ออกเดินทางจากความตั้งใจด้วยตัวเอง ทริปนี้คงมีเรื่องราวมากมายให้ได้ติดตาม

[Guidevoyage]

ตีตั๋วชั้น 3 ไปเที่ยวด้วยคน

ยินดีครับ ผมชื่อไกด์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

[Guidevoyage]

ติดตามด้วยคนนะค่ะ แอบอิจฉาเล็กๆ อยากไปบ้างจัง

ยินดีครับ ผมชื่อไกด์ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ^^

[น้าแดง]

เฮ้ย...บ้าดี...พี่ชอบว่ะ

น้าแดง

[prayuth_j]

มาขอดีตั๋วดูรุ่นน้อง มธ. ด้วยคน
เผื่อจะสร้างแรงฮึดและแรงบันดาลใจให้ตัวเอง

[สมเสร็จหลังอาน]

เยี่ยมมากครับ ผมตามอ่านไปเรื่อยๆ และคงได้ใช้ประโยชน์จากข้อมูลที่เอามาแบ่งปัน

[Guidevoyage]

5 พฤษภาคม 2557
ุ
6 โมงเช้า หลังฝนตกเมื่อคืน หมอกยังพอมีให้เห็น ผมปั่นฝ่าหมอกจางๆจากบ้านทุ่งหนองสองห้องไปด่านตรวจคนเข้าเมือง สะพานมิตรภาพไทย - ลาว จังหวัดหนองคาย
ระยะทาง 15 km เรียกเหงื่อกำลังดี ขึ้นเนินสลับลงเนิน ถือว่าวอร์มร่างกายไปในตัว มาถึงช่วง 7 โมงกว่าๆ เข้าไปติดต่อเจ้าหน้าที่่เพื่อประท้บตราหนังสือเดินทางเข้าประเทศลาว
ปั่นจักรยานเข้าลาวไม่ต้องใช้เอกสารใดๆนะครับ แต่ก็แจ้งเจ้าหน้าที่ไว้

หลังสอบถามเพื่อความชัวร์อีกรอบเกี่ยวกับเอกสารหรือค่าธรรมเนียมที่ต้องจ่ายเพิ่มเติมตรงช่องทางเดินรถเพื่อจะปั่นข้ามสะพานมิตรภาพไทยลาว

***เจ้าหน้าที่บอกไม่ต้องจ่ายค่าผ่านด่าน ตม. จักรยานเป็นข้อยกเว้น ไม่มีค่าใช้จ่ายผ่านแดนสำหรับการนำจักรยานผ่านด่าน ตม. จากฝั่งไทยไปฝั่งลาวนะครับ****

(ปั่นจักรยานดีแบบนี้นี่เอง ไม่ต้องจ่ายค่าประกันยานพาหนะสำหรับเดินทางเข้าประเทศ
....ทุกประเทศหรือเปล่า? แอบอยากรู้พี่ๆคนไหนรู้คำตอบช่วยตอบหน่อยนะครับ ^^ )

หลังติดต่อเสร็จเรียบร้อยก็เข็นจักรยานผ่านช่องเดินรถไปจอด โทรหาคุณพ่อคุณแม่ เพื่อนสนิทเพื่อบอกกล่าวให้รับรู้ก่อนเดินทาง

สำหรับผมซึ่งกำลังจะปั่นจักรยานทัวร์ริ่งต่างแดนครั้งแรกของชีวิต
เส้นทางการพจญภัยและความตื่นเต้นมากๆ เริ่มขึ้นแล้ว!!

ขณะกำลังปั่นข้ามสะพานมิตรภาพไทย - ลาว ในใจก็เผลอคิดนี่จะไปจริงๆใช่มั้ยเนี่ย!
จะไปจริงๆแน่นะ 2,700 km+ ไปถึงไซ่ง่อนเวียดนามเลยเชียวนะ!!!
แล้วในใจก็ตอบว่า ไปจริงๆสิ!

...ขณะที่รถกระบะที่วิ่งตามหลังมาจะบีบแตรขอทาง
ด้วยความตกใจสะดุ้งจักรยานเกือบล้มฝ
แล้วในใจก็บอกว่า เกือบได้พจญกับภัยตั้งแต่เริ่มเดินทางแล้วมั้ยหล่ะ !! 555
นี่ปั่นจักรยานอยู่นะ ดูทาง ดูรถหน่อยสิ!!

(อ่านแล้วอาจจะ งงๆ หน่อยนะครับ
ต้องปั่นจักรยานเดินทางคนเดียวอีกนาน เผื่อบางครั้งไม่รู้จะคุยกับใคร เลยเริ่มซ้อมๆคุยกับตัวเองไว้ก่อน 555)

คน 1 คน กระรอก 1 ตัว จักรยาน 1 คัน พร้อมแล้วก็...
...
ลุยกันเลย!!

ปั่นข้ามสะพานมิตรภาพไทย - ลาวมาสัก 5นาที ก็มาถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองประเทศลาว เช้าวันนี้นักท่องเที่ยวไม่มากไม่น้อย ฝรั่งห้อยลูกจูงหลานรอคิวต่อแถวตรวจ Visa
ส่วนผมใช้สิทธิการเข้าอกกประเทศภายในอาเซียน 30 วัน โดยไม่ต้องใช้Visa

*** เข้าไปหาข้อมูลได้ใน google หรือเช็คได้ที่นี่เลยนะครับ ข้อมูล ปี 2557
http://www.wegointer.com/2014/04/%E0%B8 ... %E0%B9%84/

หลังจากประทับตราหนังสือเดินทางสร็จเรียบร้อย ผมไปแลกเงินกีบเพื่อเอาไว้ใช้สำหรับการเดินทางในลาวครับ ตอนนั้นกดเงินไทยเหลืออยู่ 1,700 กว่าบาท
(เงินมีแค่นี้ยังจะไปปั่นจักรยานเที่ยวอีก 555
ปล. ในลาวบัตรธนาคารไทยที่มีสัญลักษณ์ Visa และ PLUS สามารถกดที่ตู้ ATM ทีี่มีสัญลักษณ์เดียวกันได้นะครับ
ในลาวมีธนาคารต่างประเทศตามเมืองหลักๆทุกเมืองครับ ดังนั้นไม่ต้องซีเรียจหรือกลัวไปว่าจะไม่มีเงินใช้ แต่กดไปเผื่อก็ดีนะครับ 555 )

ขณะกำลังเดินกลับมาที่จักรยานหลังแลกเงินกับซื้อบัตรผ่านเข้าลาวแบบใช้ครั้งเดียวเสร็จ พี่คนไทยคนหนึ่งที่ปั่นจักรยานมินิเสือหมอบก็เข้ามาทักผม แล้วก็ชวนปั่นไปด้วยกัน
พี่เขาจะปั่นไปเวียงจันทร์พอดี (เขา ไม่ใช่ชื่อของพี่คนที่มาทักผมนะครับ จริงๆผมจำชื่อพี่เขาไม่ได้ จดไว้ในสมุดบันทึกเล่มแรก แต่ตอนหลังสมุดบันทึกโดนน้ำ หมึกหน้าแรกๆจางไป ผมกลับมาเปิดดูแล้วอ่านไม่ออกครับ T_T)

ขั้นตอนต่อไปก็จูงจักรยานผ่านช่อง คนเดิน ยื่นบัตรผ่านเข้าลาว เป็นอันเสร็จพิธี จากนั้นพี่เขาก็เริ่มปั่นนำทางครับ
ระยะทางอีก 20 km ไม่ใช่ปัญหาสำหรับการปั่นเข้าเมืองเวียงจันทร์ หากแต่เป็นฝุ่นบนถนนที่ฝุ้งจนแทบมองทางไม่เห็น
และความซวยก็มาเยือนเมื่อผมลืมหยิบแว่นตาสำหรับปั่นจักรยานมาจาก หอพัก T_T

ปั่นไปได้สักพักพี่เขา ก็พาแวะจอดซื้อ Sim มือถือของ Unitel ครับ
(ผมบอกพี่เขาก่อนเริ่มปั่นว่า อยากได้ Sim Unitel เพราะเพื่อนที่มาทำงานที่ลาว บอกว่าอยู่บนเขาก็ยังมีสัญญาณ แล้วก็ราคาเน็ตไม่แพง)
หลังซื้อ Sim internet ราคา 400 บาทไทย รวมค่าซิมอีก __บาท (ที่เว้นไว้คือจำไม่ได้ครับ 555)
เล่นเน็ต 3G ได้ 5 GB ตอนเปิดมาเช็คในมือถือ ได้มา 5.4 GB เลยจากโปรโมชั่นเยอะเลย สงสัยแอบแถมให้ครับ ^^
***Sim internet ที่ผมใช้เป็นรายเดือนครับใช้ได้ 30 วันจะใช้หมดก่อนก็ได้ไม่ว่ากัน

หลังจากปั่นตามตูดพี่เขา ฝ่าดงฝุ่นหลังรถสิบล้อและอีกหลายล้อที่วิ่งผ่านหน้ามา เกือบจะถึงเมืองเวียงจันทร์
ผมปั่นไปจอดติดไฟแดงอยู่สักพัก พี่เขาซึ่งผ่านไฟแดงไปก่อนก็ปั่นหายจากสายตาไปช้าๆ คงคิดว่าผมกำลังปั่นตามอยู่
หลังปั่นตามสักพักผมหาพี่เขาไม่เจอ เลยไม่ได้กล่าวขอบคุณ (แอบเสียใจเล็กๆ ได้รู้จักกัน แต่ไม่ได้กล่าวขอบคุณและกล่าวคำอำลา)

แต่แอบหวังเล็กๆว่าจะได้เจอกันอีกที่เวียงจันทร์ แต่ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย
หลังจากปั่นตามไม่ทัน ก็ปั่นคนเดียวตามเส้นทางหลักต่อครับ

หมุดหมายแรกที่อยากจะเห็นคือประตูชัย
หลังจากปั่นหลบหลีกรถที่วิ่งกันเต็มถนนช่วงก่อนเที่ยง จนมาถึงเส้นทางหลักของเวียงจันทร์
ประตูชัยที่ยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือก็อยู่ตรงหน้าเราแล้ว แน่นอนสิ่งแรกที่ผมจะทำคือถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก
จริงๆผมรู้สึกดีใจมาก เคยเห็นแต่ใน TV อยากมาตั้งแต่เด็กๆแล้วครับ
ทั้งครอบครัว มีผมคนเดียวไม่เคยไปลาว พอได้ไปถึงครั้งแรกเลยตื่นเต้นเป็นพิเศษ ยืนถ่ายรูปประตูชัยแถบจะมุมครับ 555


***รูปนี้เป็นรูปถ่ายตอนปั่นเล่นรอบเมืองวันแรกที่ไปถึงครับ***

พอยืนตากแดดเปรี้ยงๆ ถ่ายรูปอยู่นานท้องก็เริ่มร้องจ๊อกๆแล้วครับ
ตอนปั่นไปถ่ายรูปประตูชัยใกล้ๆเห็นมีร้านเฝออยู่ใกล้ๆริมทาง เลยปั่นย้อนกลับมาไปทดลองอาหารเวียดนาม แต่ขายในลาวดูครับ
(มื้อแรกแทนทืี่จะกินอาหารลาว ก็กินของเวียดนามตั้งแต่ยังไม่ไปเวียดนามซะแล้ว 555)

รสชาติใช้ได้เลยทีเดียว แถมลูกค้าในร้านเยอะมากเลยครับ ส่วนมากจากที่เห็นเป็นพนักงานออฟฟิศ กับธนาคารบริเวณรอบๆ
ราคาถ้าเทียบกับก๋วยเตี๋ยวบ้านเราถือว่าแพงใช้ได้ ราคาเงินลาว 15,000 กีบ ตกเงินไทย 60 บาทต่อชาม


จากนั้นก็เตรียมหาที่พักและแน่นอนต้องเป็นที่กลางเต็นท์ได้ (ไม่งั้นจะเอาเต๊นท์ไปด้วยทำไมถ้าไม่ได้ใช้ 555)
สถานที่แรกที่ผมนึกถึงคือศูนย์บริการนักท่องเที่ยว จ่ายเงินเสร็จก็สอบถามข้อมูลจากแม่ค้าครับว่าพอจะรู้มั้ยว่าอยู่ตรงไหน ?
แม่ค้าก็ชี้เลยครับ ถัดไป 2 ตึกมีป้ายบอกชัดเจน จูงรถถีบไปก็ได้ (จักรยาน ภาษาลาว เรียกรถถีบครับ ภาษาลาววันละคำ ^^)


หลังเข้าไปศูนย์บริการนักท่องเที่ยวสอบถามข้อมูลเพื่อขอคำแนะนำ การสื่อสารไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมครับ เพราะผมพูดภาษาอีสานได้
ส่วนหนึ่งมาจากคุณแม่ที่เป็นคนนครพนม เลยช่วยให้สื่อสารภาษาลาว เว้าคุยกันได้่ง่ายขึ้น..

คำตอบที่ผมคิดไว้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย เจ้าหน้าที่แนะนำให้ไปติดต่อที่วัดใดวันหนึ่งเพื่อขอกางเต็นท์นอน
ก่อนจะหยิบแผนที่มากางแล้ว แล้วบอกเส้นทางและให้แผนที่มา 1 ชุด

หลังจากปั่นไปหลายวัดเพื่อขอกางเต็นท์นอนเกือบชั่วโมง
ผมได้พบเจ้าอาวาสวัดโพนชัยใกล้ๆ ทางไปสถานกงสุลไทยประจำกรุงเวียงจันทร์

ซึ่งท่านอนุญาตให้กางเต็นท์นอนได้และยังเมตตาให้สามเณรที่วัดจัดหามาม่ามาไว้ให้สำหรับมื้อดึกอีกด้วย
พอจัดแจงสัมภาระตั้งไว้เรียบร้อยหน้ากุฎิที่นอน

ถึงเวลาปั่นเที่ยวครับ 555
ผมปั่นสำรวจไปทั่วเมืองทั้งหลงทางเข้าไปถนนลูกรังบ้าง ไปเจอทางตันบ้าง หลังเหน็ดเหนื่อยอยู่นาน

ผมพึ่งคิดได้ว่าได้แผนที่ท่องเที่ยวมานี่หว่า!!
เลยกางแผนที่และถามทาง พึ่งรู้ว่าช่วยได้เยอะเลย (จริงก็ต้องช่วยได้อยู่แล้วสิ! ไม่งั้นเค้าจะทำแผนที่มาทำไม 555)

หลังแวะร้านกาแฟนั่งตากแอร์ และกางแผนที่นั่งดูเส้นทางในเมืองให้พอเห็นภาพคร่าวๆ
ช่วงเย็นผมก็ปั่นไปกราบพระวัดพระธาตุหลวงและวัดอื่นๆ ตามที่เจ้าหน้าที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวแนะนำให้ไป
และเดินเล่นตลาดเช้าในเมืองต่อ

ก่อนจะแวะไปหามื้อค่ำแถวริมโขง และหอบร่างกายที่เพลียจากการปั่น 15 km ใต้แดดร้อนๆรอบเมืองเวียงจันทร์
กลับมาอาบน้ำ จัดการกางเต๊นท์ จัดแจงสัมภาระให้เรียบร้อย

และเล่าแพลนการเดินทางให้กับครูบา 2-3 องค์กุฏิใกล้ๆ ที่มานั่งพูดคุยทักทายด้วยจนถึงช่วงดึก ก่อนผมจะขอตัวไปนอนเพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น



ที่นอนคืนแรกต่างแดนสำหรับนักเดินทางมือใหม่อย่างผมครับ ^^


เส้นทางต่อไป.. เวียงจันทร์ - หินเฮิบ!!

[Guidevoyage]

หลังจากพี่เชนช่วยยกจักรยานขึ้นตู้สัมภาระขึ้นรถไฟ
ก่อนที่ผมจะรีบวิ่งกลับมาตู้โบกี้ที่ตัวเองนั่ง กระโดดขึ้นโบกี้รถไฟ กระโดดจริงๆครับ เพราะนายสถานีตีระฆัง รถไฟกำลังจะออก
พี่เชนวิ่งตามหลังมายก + โยน กระเป๋าจักรยานเต๊นท์ ถุงนอน กระเป๋าเป้แบกติดหลังขึ้นมาให้ตรงช่องเชื่อมตู้โบกี้ ถ้าไม่โยนคงไม่ทันครับ

รถไฟกำลังออก ได้แต่ยื่นมือโบกอำลาพี่เชนที่มาส่ง ในใจก็คิดไปด้วย เกือบไปแล้ว เกือบได้นั่งรถไฟขบวนวันพรุ่งนี้ (ชบวนที่ผมนั่งเป็นขบวนสุดท้ายที่ปลายทางหนองคาย)ตามหลังจักรยานไปหนองคายแล้วมั้ยหล่ะไกด์
หลังยกกระเป๋าสัมภาระมาตามหาที่นั่ง ก็พบ 2 สาวครับ ทำนายจากแว๊บแรกที่เห็น อายุน่าจะไม่ห่างกันมาก อยางมากก็ +- 2-3 ปี คืนนี้ไม่เหงา มีเพื่อนคุยแน่ๆหล่ะ 555

ตื่นมาอีกที ใกล้จะถึงสถานีขอนแก่น
ปอ หนึ่งในสองสาว ที่นั่งตรงข้ามพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวการเดินทางอยู่หลายชั่วโมง ก่อนแยกกันหลับตานอนไม่กี่ชั่วโมงก่อนนั้น
เขย่าไหล่ปลุกผมให้ตื่นก่อนกล่าวคำอำลาไปก่อนนะ มีโอกาสค่อยพบกันใหม่
หลังเช็ดหน้าเช็ดตา เงี่ยหูรับรู้เรื่องราว ผมรีบตั้งสติ

เดี๋ยว! อย่าพึ่งไปก่อน! สองสาวมองหน้ากัน (คงคิดในใจคนบ้าอะไร นี่ถึงสถานีแล้วนะรถไฟกำลังจะจอดมาบอกอย่าพึ่งไป 5555)
ถ่ายรูปด้วยกันก่อนสิ! แล้วปอ ก็หยิบกล้องออกมาจากกระเป๋า ถ่ายรุปเราไว้ด้วยกัน ก่อนจะหันมาถ่ายรูป ผมกับพิน ให้อีกใบ
ก่อนรีบโบกมือบ๊ายบาย see u .... ก่อนรีบลงรถไฟไป..

ระหว่างนั่งรถไฟ..
คำถามหนึ่งในบทสนทนาระหว่างเรา 2-3 คน (ผม + ปอและพิน น่าจะ 3 คนนั่นแหละ ><)
เดินทางคนเดียวแบบนี้ไม่กลัวหรอ ??

คำตอบในใจ (กลัวสิ! แต่อยากเดินทางให้ทำไงหล่ะ กลัวไปคงไม่ช่วยอะไร 555)
ก่อน กะแห่มเบาๆ ก่อนตอบ (จริงๆตอนนั้นไม่มีหรอกครับ พิมพ์ไปงั้นให้ได้อรรถรส)

กลัวนะ แต่อยากเดินทางให้ทำไงหล่ะ กลัวไปก็คงไม่ช่วยอะไร 555
(ผมไม่ได้ตั้งใจจะพิมพ์ซ้ำข้างบนนะครับ แค่ตอบตามที่คิดในใจ ^^)

ผมว่าคนเราออกเดินทางค้นหาอะไรบางอย่าง และบางอย่างมันอาจจะเป็นส่วนลึกในใจเรา
ยิ่งเดินทางคนเดียว หมายถึงเราต้องรับผิดชอบตัวเองทั้งหมด ทั้งแพลนการเดินทางทั้งหมด ชีวิตตัวเอง การแก้ปัญหา อันตรายและสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
บางที ผมเรียกมันว่าออกไปจากที่ปลอดภัย สร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเอง

สองสาวที่นั่งคุยกับผมไม่ธรรมดานะครับ พึ่งไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนมา เราพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องการเดินทาง
ยิ่งคุยกันยิ่งถูกคอ ผมเลยขอ Facebook แลกไว้ติดต่อคุยกัน
(หลังจากกลับมาจากเดินทาง ผมก็ยังติดต่อกับเพื่อน 2 คนนี้เหมือนเดิม เป็นเรื่องไม่คาดคิดครับ ใครจะไปคิดหล่ะว่าจะมีเพื่อนเพิ่มมา อีก 2 คนในชีวิต
แถมเป็นเพื่อนที่น่ารัก ติดต่อไปทักทาย ถามข่าวคราวตลอดการเดินทางปั่นจักรยานของผมอีกด้วย พิมพ์ไปก็อดคิดถึงไม่ได้ จนต้องแชท Facebook ไปทักทาย ^^)

หลังปอกับปินลงรถไฟไป..
ผมเหลือบดูนาฬิกาใกล้จะเช้าแล้วหรอเนี่ย!! ขอหลับเอาแรงต่อสักหน่อยแล้วกัน..

เจอกันสถานีรถไฟหนองคายนะครับ ^^

อยากทราบวิธีนำรถจักรยานข้ามแดนไปลาวครับ....ขอเป็นกำลังใจให้น้องนะครับ...รอติดตามต่อครับ

ผมโพสวิธีนำรถจักรยานข้ามแดดลาวแล้วนะครับ ปั่นข้ามสะพานไปได้เลย รายละเอียดตามเรื่องเล่าอันเวินเว้อนะครับ ฮ่าๆ^^

[Guidevoyage]

ขอเข้ามาติดตามด้วยคนนะครับ

ยินดีครับ ผมชื่อไกด์ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ : )

[Guidevoyage]

รอติดตามตอนต่อไปครับ...

ยินดีครับ กำลังเริ่มเล่าความเวินเว้อครับ 3 วันไม่รุ้จะหมดมั้ย 555 ><

[Guidevoyage]

มาติดตามครับ

[Guidevoyage]

ขอตามไปลาวด้วยครับ

ยินดีครับ ผมชื่อไกด์ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ : )