บรรทุกรักเดินทางตามหาฝัน (ย้อนรอยปั่นไปพักผ่อนที่สะเนพ่อง เยี่ยมน้องๆที่ร.ร.ตชด.สุนทรเวชเลยเขตไทยเข้าไปพม่าวัดพญาตองซู(เริ่มหน้า5)

[วาฬบรูด้า]

....เส้นทางป่าที่ปั่นเข้ามาเป็นเส้นทางที่ไปหมู่บ้านเกาะสะเดิ่ง ที่อยู่ห่างออกไปอีก 15 กิโล ผ่านลำน้ำ 18 จุด บางจุดมีสะพานไม้ไผ่สาน บางจุดไม่มีก็ต้องยกแบกรถข้ามลำน้ำ แต่ส่วนใหญ่ต้องยกกันเพราะสะพานไม้ไผ่มีแค่สามจุด....

[วาฬบรูด้า]

....เส้นนี้ครั้งก่อนมายังไม่มีผลไม้ป่าเลย มาครั้งนี้ได้เจอหลายอย่าง และก็ขอแบ่งปันเก็บมาเป็นเสบียงตอนเดินทางบ้าง ร่องรอยของเท้าสัตว์ป่าที่ลงมาหากินกับผลไม้ป่ามีหลายชนิดเหมือนกันดูจากรอยเท้าที่ย่ำลงไปแต่ผมไม่ได้ถ่ายรูป แต่รู้ว่าตัวอะไรบ้าง

[วาฬบรูด้า]

....ปั่นเข้ามาเรื่อยๆ ก็มาเจอทำเลข้างลำธาร จอดแวะพักต้มน้ำกินกาแฟ โดดน้ำเล่น นอนพัก...ก่อนที่จะเดินทางกลับเข้าหมู่บ้านไม่รู้ว่ามาไกลแค่ไหนมัวแต่เพลินกับป่า คงใกล้กับหมู่บ้านเกาะสะเดิ่งแล้วกระมัง

[วาฬบรูด้า]

...ยังมีอีก แล้วจะมาต่อให้อีกครับ

[kitti-u]

เยื่ยมมากครับชอบคำอธิบายมากๆติดใจตั้งแต่ทริปที่แล้ว

[วาฬบรูด้า]

เยื่ยมมากครับชอบคำอธิบายมากๆติดใจตั้งแต่ทริปที่แล้ว

....ขอบคุณมากครับที่ตามมาให้กำลังใจกันอีกครั้ง...

[มรดก]

งานนี้ทำไมไม่ใส่กระเป๋าคู่หลัง ไม่กลัวกระดกกลับหน้าหรือครับ หรือว่าของแจกเด็กมีน้อย :

[วาฬบรูด้า]

...เส้นทางปั่นกลับเข้าหมู่บ้านทางเดิมเลยไม่ได้ลงภาพ แต่จะมีเพิ่มเติม คือเจอเด็กๆเล่นน้ำ ควายที่ชาวบ้านเอามานอนแช่น้ำ รวมถึงผมได้ลงไปเล่นน้ำกับเด็กๆ...น้ำในลำธารที่นี่อาบน้ำเย็นสดชื่นสบายตัว เวลาเราเหนื่อยๆตอนปั่นจักรยานอยากนอนแช่น้ำให้หายเหนื่อย น้ำในลำธารแบบนี้ละครับที่ทำให้หายเหนื่อยจริงๆ...

[วาฬบรูด้า]

งานนี้ทำไมไม่ใส่กระเป๋าคู่หลัง ไม่กลัวกระดกกลับหน้าหรือครับ หรือว่าของแจกเด็กมีน้อย :

...เมื่อก่อนเคยใส่หน้าหลังเลยครับ แต่ปั่นบนถนนปูน ตอนนี้ปั่นในทางป่า ต้องปลดกระเป๋าหลังออกเพื่อให้น้ำหนักเบาขึ้นเพื่อเวลาเข็นหรือแบกรถจักรยานง่ายขึ้น ไม่งั้นเจอทางป่าขึ้นเขาลงเขา แบกข้ามน้ำไปไม่ได้เลยครับ ...กรณีของผมอีกอย่างที่เลือกติดกระเป๋าหน้าเพราะรถของผมเป็นเสือภูเขาซึ่งมีหางสั้นกว่ารถทัวร์ริ่ง เวลาปั่นส้นเท้าจะไปชนกับกระเป๋าหลัง เวลาออกทริปเข้าป่าผมจะเอาของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นจริงๆ ที่เหลือเป็นของที่ติดเอาไว้แจกเด็กๆตามรายทางครับ

[วาฬบรูด้า]

...คืนวันที่ 19พ.ค. ผมยังคงนอนที่บ้านผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ต้องขอขอบพระคุณมากครับ เช้าวันที่20 พ.ค. ผมได้ออกเดินทางจากหมู่บ้านสะเนพ่องไปวัดพญาตองซู ที่อยู่ในประเทศพม่าเพื่อเอาเสื้อไปแจกเด็กๆที่นั้น

[วาฬบรูด้า]

...แจกเสื้อให้เด็กๆเสร็จก็รีบกลับมาที่สังขละเพื่อพักอีก1คืน เช้าวันที่21 พ.ค.ค่อยเดินทางกลับ

[วาฬบรูด้า]

......ภาพบรรยากาศการเดินทางในครั้งนี้ อาจมีบางภาพที่ไปคล้ายกับเมื่อครั้งเดินทางครั้งแรก จะต่างตรงที่กาลเวลาและฤดู แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจากที่ผมเฝ้าสังเกตุคือธรรมชาติของชุมชนกระเหรี่ยงบ้านสะเนพ่อง ที่ผู้คนกลมกลืนกับผืนป่าและธรรมชาติจนบางครั้งมองรอดเข้าไปในป่าเขียวๆบางทีก็เจอกับบ้านที่แฝงอยู่กับธรรมชาติจนแยกกันไม่ออกผสมผสานเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ถึงแม้นจะเป็นฤดูแล้งแต่ที่นี่สายน้ำไม่เคยเหือดแห้งไปจากลำน้ำเลย ประเพณี วัฒนธรรมต่างๆ สอนให้เคารพกับธรรมชาติ ที่นี่จึงยังมีเสน่ห์สำหรับผมในการเลือกที่จะเดินทางมาพักผ่อนด้วยการปั่นจักรยาน ...เสน่ห์ของธรรมชาติ เสน่ห์ของผู้คน เสน่ห์ของวัฒนธรรม ยังคงอยู่ในหมู่บ้านกระเหรี่ยงแห่งนี้ (หมู่บ้านสะเนพ่อง สมัยก่อนคือตัวอำเภอสังขละบุรีเก่า และมีประวัติที่ยาวนาน )
.....สำหรับคนที่จะเดินทางเข้าในพื้นที่แบบนี้ควรศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับวิถีชีวิต ประเพณีและวัฒนธรรมความเป็นอยู่ และข้อห้ามกฏระเบียบของหมู่บ้านด้วยครับ บางอย่างความเคยชินที่เรามีอาจจะทำให้เราผิดพลาดในการไปใช้ในพื้นที่แบบนี้ครับ
....และที่สำคัญมีอะไรติดกระเป๋าสำหรับเด็กๆหรือใครก็ได้ที่เจอระหว่างทางปั่นบ้างก็ดีครับ...

[วันชัย คำแพง]

ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวดีๆ ไว้มีโอกาสจะตามรอยบ้างครับ

[ARMY_RETURN]

เก่งครับ นึกว่าจะมีแค่ภาคแรกแล้วเข็ดเมื่อเจอปัญหา นี่มีภาคต่อมาให้ชมแบบนี้ใจรักของแท้ครับ ขออนุญาตชื่นชมนับถือจากใจจริง ๆ ครับ