สถานการณ์แบบนี้ไม่ต่างจากที่ นม. สวนน้ำบุ่งตาหลั่ว..ครับ เรื่องของเรื่องคือ
บางท่านลืมไปว่า ..เขากำลังใช้พื้นผิวถนนร่วมกันกับคนอื่นอยู่...เมื่อมาอยู่บนผิวถนนร่วมกันแล้ว มันก็มีกติกาที่ทุกคน..(ขอย้ำ)ทุกคน ต้องเคารพอย่างเข้มงวด
ณ หัวใจกำลังไต่เพดาน 90% ของอัตราสูงสุด ...ผมว่าในความเป็นจริงคงไม่มีใคร ให้เสียง ..ขอทาง..ได้อย่างสุภาพตามควร เพราะลำพังจะกระชากอากาศเข้าก็..หืดขึ้นคอ..แล้ว นี่คือเรื่องหนึ่งที่คนอีกกลุ่มหนึ่งที่..ปั่นแบบรักษา/ประคองสุขภาพ..เขาไม่เข้าใจ
ผมก็เคยถูกสวนกลับจากท่าหนึ่งที่ผมต้องปั่นแซงออกขวาโดยตะโกนขอทางก่อนที่จะถึงเขาประมาณ 10 เมตร..
ทางขวาขอทาง...
เฮ้ย...พูดกันดีๆก็ได้ ทำไมต้องตะโกนใส่กันด้วย วะ
ไอ้ลงด้วย ..วะ.. นี่แหละ ที่ทำให้ผมต้องลงจากรถ ไปเคลียร์
ให้เขาดูที่เรือนไมล์ (168) พร้อมกับถอดสายคาดหน้าอก ให้เขา แล้วบอกให้เขาลองปั่นให้ถึงค่าหัวใจนี้ แล้วจะเข้าใจว่า มันจำเป็นที่เสียงขอทางอาจจะ..แค่น..ไปหน่อย
แล้วผมก็ปั่นประกบไปกับเขา เรือนไมล์อยู่ที่รถเรา อ่านค่าให้เขาไปเรื่อยๆ แค่ 145 เขาก็ม่องแล้ว..นั่นนแหละ วิธีที่ผมทำให้เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งด้วยตัวเขาเอง
แล้วเราก็แยกจากกันด้วยดี พรัอมกับ คำขอโทษของผมกับ 1 ยิ้มของเขา
ที่บุ่ง..สิ่งที่ผมเสนอผ่านไป แต่ก็ได้แต่ผ่านไปกับสายลม
...ช้าอยู่ซ้าย เร็วออกขวา
...เหลียวหลังก่อนทุกครั้งที่จะเปลี่ยนช่องทาง (ไม่ว่าซ้ายหรือขวา)
...ให้เสียงก่อนแซง(ไม่จำกัดที่มาของเสียง แต่จำกัด เดซิเบล
)
...เด็กน้อย (ประถมต้น) ผู้ปกครองต้องประกบขวาตลอดเวลา
...หลัง 17.30 น. ไม่ควรปั่นด้วยความเร็วเกิน 25 กม./ชม.(เป็นช่วงเวลาของ ครอบครัว พ่อ แม่ ลูก ที่เริ่มทะยอยเข้าบุ่งฯ)
...สายตรวจจักรยาน :- จิตอาสา มีศักดิ์และสิทธิ์ เทียบเท่า สห. แนะนำ ตักเตือน จนกระทั่ง สั่งให้หยุดปั่น
ลองดูครับ ..
...เมตตาธรรม นำให้เกิดความสุข...
รอตรูด้วย
