หลังจากจบที่ฟองญา เคบัง...แคนคืนนี้นอนที่ไหนดี แคนคิดเดี๋ยวผมหาที่พักให้พี่ก่อน จัดแจงหยิบโทรศัพท์ติดต่อเอเจนทันที
วันนี้นอนที่ดงเหยครับพี่ เมืองเล็กๆสบายๆ โอเครจัดไป
มาถึงรร.ก็ไปหาที่กิน แคนไม่เอาภัตรตาคารน๊ะผมไม่มีตังเว๊ยไปหาที่กินแบบชาวบ้านเค้ากินกัน หน้าตาแคนเหยีนดหยามเล็กน้อย พี่จะกินได้เร๊อะ
พวกผมกินง่าย ขับรถเรียบชายหาดเล็กๆมาเรื่อยๆผมบอกแคนตรงนี้เลยโต๊ะวางข้างถนนเป็นตับ เอาๆ
พอมานั่ง ไกด์ก็ไม่รู้จะแปลเมนูยังไง ทำหน้างงๆ หอยอะพี่แล้วไงมันทำอะไร...เอามาผัด(เออผัดกับอะไรล่ะว๊ะชัดเจนนิสนึง)ผัดกับผัก ตึบเลยกรู
เออเอาเนี่ยมาและกัน มีกุ้งไม๊ยมีพี่แต่ทำหน้าบูดๆแพงพี่แพง งั้นปลาหมึกแล้วกัน เอาย่างจิ้มน้ำจิ้มก็ได้ ต้มยำมีไม๊ยแคนทำท่าแปลกๆมีๆๆ
งั้นเอาต้มยำมา ข้าวมีไม๊ย ไม่มีพี่เค้ากินกับเบียร์
ก็ได้ว๊า....แล้วอาหารก็มาน้ำจิ้มรสชาติปแล่มๆ แต่ก็พอได้แคนแนะนำคราวหน้าพี่เตรียมน้ำปลาพริกมาเองด้วยน๊ะ อาหารเค้าสดครับแต่จะออกจืดๆ
ต้มยำก็จืด พี่ห่าวแซว จืดปแล่ม แถมซอยใบชะพลูใส่มาแทนโหระพายิ่งหนักเข้าไปอีก5555แต่ก็พอได้เค้ากินได้เราก็กินได้แค่มันไม่...ซี๊ดดดดด
กินไปแปดแสน...1,200บาท...พี่ห่าวว่ามาอีแล้วค่าเงินเค้าไม่คิดจะเปลี่ยนให้มันน้อยลงเลยเน๊อะ..มิน่าคนเวียตนามถึงเก่งเลขอืม น่าคิด คำนวนกันที
เป็นล้านๆ5555
