Xtee เขียน:เรื่องของเรื่องก็คือ มีน้องคนนึงมาจาก กทม. หากลุ่มปั่นที่แพร่ช่วงที่พักอยู่บ้านญาติ ผมก็ตอบไปตามกระทู้นี้ แนะนำให้มาถามโปรชัยถ้าจะปั่นกับกลุ่มเสือหมอบ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=961479
เย็นนั้นน้องเค้าก็มา มาแบบไม่พร้อมเลย หมวกก็ไม่มี ไฟก็ไม่มี พวกผมปั่นกันค่อนข้างจะค่ำ ล้อหมุนก็ 17.30 น. แล้ว กว่าจะเสร็จแยกย้ายกันก็มืด พวกผมอยู่ในเมืองก็ไม่อะไรมาก ปกติโปรชัยกับอีก 2-3 ต้องปั่นกลับ อ. สูงเม่นประมาณ 10 ก.ม. แต่มีไฟก็ไม่มีปัญหา วันนั้นรู้มาว่าน้องพักอยู่ อ. เด่นชัย ซึ่งต้องปั่นต่อจาก อ. สูงเม่นไปอีก 14-15 ก.ม. บนเส้นทาง 4 เลนมืดๆที่รถทัวร์ รถสิบล้อ กับรถทั่วไปวิ่งกันเยอะ ด้วยความเป็นห่วงน้องที่ไม่มีไฟท้าย โปรชัยจึงเอาไฟท้ายของตัวเองให้น้องเค้ายืม บอกพรุ่งนี้เอามาคืนก็ได้ เพราะน้องบอกว่าจะมาปั่นด้วยอีก ปรากฎว่าน้องเค้าไม่ได้มา ไม่เป็นไร วันนั้นโปรชัยก็ปั่นกลับกับน้องอีกคนที่มีไฟ ก็พอกล้อมแกล้มไปได้ พอผ่านมาหลายวันก็ไม่เห็นน้องคนนี้อีกเลย แต่กลุ่มผมก็ยังเห็นเค้าโพสท์อยู่ในบอร์ด ก็เลยทวงถามถึงไฟท้าย เพราะโปรชััยไม่มีใช้มาหลายวันแล้ว น้องก็บอกว่าจะส่ง EMS มาให้ ถามที่อยู่กันเรียบร้อย ตั้งแต่ 18 พ.ค. จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้คืน พวกผมก็ต้องทนดูโปรชัยปั่นกลับบ้านมืดๆ มีไฟกบดวงเล็กๆใช้แทนไปก่อนก็เริ่มทนไม่ไหวละ ยังงี้คงไม่ได้คืนเพราะเห็นน้องไปโพสท์ขายของแล้วยังเอาของไปส่ง EMS ให้ลูกค้าได้ แต่ไฟท้ายอันเดียวทำไมไม่ส่งคืนมาตอนที่ไปไปรษณีย์เลย?
เรื่องนี้เกิดขึ้นมานี่ พวกผมเสียความรู้สึกมาก โปรชัยเป็นคนที่มีน้ำใจเป็นห่วงเด็กคนหนึ่ง เด็กที่อีกหน่อยจะเป็นนักจักรยานรุ่นใหม่ขึ้นมา แต่เค้ากลับตอบแทนแบบนี้ แล้วอีกหน่อยเราจะหาคนดีๆมีน้ำใจตอนเราเดือดร้อนได้ยังไง? อีกหน่อยไปยางแบนอยู่กลางทาง เจอชาวจักรยานด้วยกันคงหาคนช่วยเปลี่ยนยาง ปะยางให้ไม่ได้แล้วกระมังครับ?
มันน่าเจ็บใจตรงนี้แหละครับ
