และแล้วผมก็ได้ประสบอุบัติเหตุกับตัวเองเมื่อคืน (2.06.14) เวลาประมาณ 22.30 น.
ผมปั่นของผมปกติ อยู่ที่เส้นช็อควิล มีชาวบ้านชายวัยกลางคน ปั่นจักรยานแม่บ้าน มีอาการมึนเมาอย่างหนัก
ปั่นสวนเลน โผล่ออกมาจากหน้ารถ ที่่จอดกันยาวเรียงราย บริเวณหน้าร้านอาหารอิสาน ฝั่งตรงข้ามช็อควิล
ซึ่งเป็นจังหวะที่ผมเปลี่ยนท่าจับแฮนด์พอดี จากจับดรอป มาจับที่แฮนด์ตรง จึงทำให้เบรคไม่ทัน โผล่ปุ๊ป ชนปั๊ป ชนประสานงาเข้าอย่างจัง
ที่ความเร็วประมาณ 27 กม./ชม. จักรยานผมไม่เป็นอะไรมาก แค่แฮนด์เบี้ยว โซ่ตก แต่จักรยานคู่กรณีตะกร้าหน้ายู่ ชนิดที่ว่าใส่กับข้าวไม่ได้
ผมมึนและวิ๊งมาก แว่นตากระจาย เลนไปทาง เฟรมไปทาง หน้าผมโดนอะไรไม่รู้กระแทกอย่างแรง แต่พยุงตัวไว้ได้ ไม่ได้ล้มเทข้าง
แล้วเด็กโบกรถร้านอาหารอิสาน ก็มาช่วยผม พร้อมกับคอยห้ามปรามว่า คู่กรณีเมา ปล่อยมันไปเถอะ ผมเองก็คิดว่าไม่เป็นไร ไม่อยากเอาเรื่อง ไม่เป็นไรมาก
แล้วคู่กรณีก็ปั่นจากไป ทิ้งไว้แค่เพียงคำว่าขอโทษ..
ผมปั่นประครองกลับมาที่ร้าน Bike Rider 9 พี่ๆที่ร้านช่วยกันดัดแฮนด์ เซ็ทเบรคให้ผมใหม่ แล้วทักผมว่า โหนกแก้มเริ่มแดงแล้วนะ ไปหาหมอดีกว่า เผื่อเป็นอะไร
ผมก็คิดว่าคงไม่หรอกมั้ง ไม่ได้รุนแรงอะไร จนกลับมาบ้าน แม่บอกว่าไปหาหมอดีกว่า เผื่อช้ำใน แต่ไปแค่ รพ.เอกชนแถวบ้านก็พอ
หมอจึงทำการเอกซ์เรย์ ผลออกมาพบว่ากระดูกโหนกแก้มแตก ผมตกใจ มันขนาดนั้นเลยหรอ หมอจะให้ผมแอดมิทให้ได้ ไม่ว่าจะผ่าตัดหรือไม่ ผมไม่สะดวก จึงขอกลับมาบ้าน
แล้วเช้ารุ่งขึ้น (3.06.14) ใต้ตาขวาเขียวมาก เลยไปตรวจที่ รพ.วิชัยยุทธ ผลการเอกซ์เรย์และ CT Scan ออกมาว่า กระดูกเบ้าตาแตก และ กระดูกโหนกแก้มหัก ส่วนจะต้องผ่าตัดหรือไม่ ต้องรอพบหมอวันอังคารที่ 10.06.14 นี้
ผมจึงอยากเอาประสบการณ์มาแชร์ให้พี่ๆเพื่อนๆได้ระวังกัน เพราะสมัยนี้คนมักง่ายมันมีมากขึ้นเรื่อยๆ สำหรับจักรยานถ้าจำเป็นจะต้องสวนเลนจริงๆ น่าจะระวังให้มากกว่านี้ หรือ เข็นบนทางเท้า เพื่อความปลอดภัย ของตนเองและผู้อื่น..
ขอขอบคุณพี่ๆร้าน Bike Rider 9 และ เด็กโบกรถร้านอาหารอิสานมากครับ
ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน 
