อยากเห็นหมอบรุ่นเก่าๆ..นักแข่งรุ่นเก๋าๆครับ

[chosanwa]

ระวังรถตกหลุมกระแทกแล้วปืนลั่นใส่นะครับพี่น่วม หรือไม่ก็โดนขโมยปืนแล้ว ต้องไปรายงานตัวที่ไหนหรือเปล่าครับพี่

[wuttichairc]

ขออนุญาติ...อาจารย์แดงและท่านนักจักรยานอวุโสในที่นี้ทุกท่าน...กระผมใคร่ขออนุญาติเก็บรูปและเนื้อความบางส่วนที่น่าสนใจเอาไปเผยแพร่ต่อที่หน้าเฟสบุ๊ค https://www.facebook.com/superhighway.cyclists.club เพื่อเผยแพร่สร้างแรงบรรดาลใจให้คนรุ่นใหม่ได้ศึกษาและหันมาปั่นจักรยานในชีวิตประจำวันกันมากขึ้นครับ.

[น่วม]

ระวังรถตกหลุมกระแทกแล้วปืนลั่นใส่นะครับพี่น่วม หรือไม่ก็โดนขโมยปืนแล้ว ต้องไปรายงานตัวที่ไหนหรือเปล่าครับพี่

ไม่ไปครับ

[น่วม]

การเล่นกีฬาจักรยานกับอุบัติเหตุเป็นสิ่งที่มักจะเกิดได้เสมอถ้าประมาท แต่บางทีเราไม่ประมาทแต่ผู้ใช้รถใช้ถนนประมาทก็อาจทำให้เราเสียหายได้เหมือนกัน

[chosanwa]

พี่น่วม ชนแรงขนาดนี้ไม่ใช่แค่เสียหายแล้วครับแบบนี้ถึงแก่กรรมได้เลย แรงขนาดกระขากหมวกกันน็อคหลุดออกจากหัวคนใส่ได้เลยนี่ไม่ธรรมดาแน่ๆครับ เห็นแล้วรู้สึกเสียวสันหลังยังไงชอบกล บรื่ยส์!

[น่วม]

พี่น่วม ชนแรงขนาดนี้ไม่ใช่แค่เสียหายแล้วครับแบบนี้ถึงแก่กรรมได้เลย แรงขนาดกระขากหมวกกันน็อคหลุดออกจากหัวคนใส่ได้เลยนี่ไม่ธรรมดาแน่ๆครับ เห็นแล้วรู้สึกเสียวสันหลังยังไงชอบกล บรื่ยส์!

สถานะการณ์แบบนี้ผมเจอมาแล้วครับเกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือนกัน เป็นเหตุการณ์ที่ผมประสบในปี พ.ศ. 2520 วันนั้นคงเป็นวันเสาร์ ที่ชมรมซุปเปอร์ไฮเวย์ นัดซ้อมใหญ่ครั้งสุดท้ายเพื่อเตรียมตัวลงทำการแข่งขันทางไกลกรุงเทพฯ-ตราด ซึ่งจัดโดยสมาคมจักรยานแห่งประเทศไทยฯ ในอีกสามวันข้างหน้า โดยเริ่มต้นจากปั๊มน้ำมันเพลิน ถนนวิภาวดีรังสิต ตอนนั้นคงเรียกถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ จุดเส้นชัยกำหนดไว้ที่ ตรงทางเข้าน้ำตกมวกเหล็ก ซึ่งเป็นกิจวัตรปฎิบัติเป็นประจำของ ชาวจักรยานชมรมซุปเปอร์ไฮเวย์ ซึ่งพี่สุรชัย ศศิบุตร เป็นประธานชมรมฯ วันนั้นขี่กันหลายคันครับ พอถึงเขาทับกวางเป็นธรรมเนียมปฎิบัติครับคืออัดกันแบบใครดีใครอยู่ทำเสมือนแข่งจริง ก็ปรากฎฉีกหนีขึ้นเขาไปข้างหน้าได้สามคนคือพี่สุรชัย ศศิบุตร สุธีร์ พีรพงษ์พรรณ(ติ่ง) และผม ก็ผลัดกันนำหนีกันสามคนเพื่อไม่ให้กลุ่มตามทัน จนเหลืออีกหนึ่งกิโลเมตร จะถึงจุดที่กำหนดไว้เป็นจุดเข้าเส้น ผมกำลังนำหน้าพี่สุรชัยฯ ตามหลังผมและติ่งเป็นคนสุดท้าย ผมก็อัดความเร็วเต็มที่แต่อยู่ๆ ผมก็ร่วงลงไปไถกับพื้นถนนแบบไม่รู้สาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะไถลไปบนพื้นถนนแบบมีความเร็วคือคนสามคนรถสามคันกองกอดกันแล้วไถลไปด้วยความเร็ว จนจังหวะหนึ่งผมหันไปเห็นกันชนรถปิคอั๊พวิ่งตามมาติดๆจนเอามือผลักได้แล้วเหลือบไปเห็นคนขับตาเป็นเด็กวัยรุ่นตาลุกโพลงในลักษณะตกใจสุดขีด แล้วเห็นเด็กผู้หญิงวัยรุ่น สองคนนั่งกอดกันด้วยความตกใจ เมื่อกองจักรยานและคนหยุด รถปิคอัพสีฟ้าก็เบรคหลังพวกเราไม่ไกลนัก ผมลุกขึ้นคนแรกได้ยินเสียงพี่สุรชัยฯ ร้องโอยๆ ผมก็เข้าไปประคองแล้วถามเป็นอะไรมากมั๊ยครับพี่ แกตอบว่าตะคริวๆ ว๊ะ ก็โล่งไปแกไม่เป็นอะไรส่วนติ่ง ก็ลุกขึ้นถือรองเท้าข้างหนึ่งเดินไปหารถปิคอัพ แล้วพูดขึ้นว่า (ไอ้ ลบ. 1421 อย่าหนีน๊ะ) พอสิ้นเสียงมันก็ขับหนีทันที
ผมก็ประเมินว่าขณะเกิดเหตุ กลุ่มผมกำลังขี่ชิดซ้ายมีรถเมล์กำลังแซงกลุ่มจักรยาน เจ้ารถปิคอัพคันนี้คงจี้หลังรถเมล์มาติดๆมันคงรำคาญรถเมล์ที่ขับช้าครั้นจะแซงขวาก็มีรถสวนมาเลยแซงซ้ายก็มาจะเอ๋กับกลุ่มจักรยานพอดี (เสื้อตัวที่ผมใส่แล้วเกิดอุบัติเหตุในครั้งนั้นติดอาร์มซุปเปอร์ไฮเวย์ ก็เลยเก็บไว้ดูเป็นที่ระลึก)

[korat]

รอดได้ราวปาฏิหาริย์ หวาดเสียวจริงๆ เสือน่วม

[น่วม]

สภาพนักปั่นที่เกิดอุบัติเหตุใน ทัวร์ดูฟร๊อง ปี 2011 ครับ

[chosanwa]

พีน่วมเอารูปมาลงเตือนสตินักปั่นอย่าประมาท ดูแล้วขวัญหนีดีฝ่อ พาลจะเป็นลม แข้งขามันอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไม่กล้าปั่นไปเลย

[น่วม]

พีน่วมเอารูปมาลงเตือนสตินักปั่นอย่าประมาท ดูแล้วขวัญหนีดีฝ่อ พาลจะเป็นลม แข้งขามันอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไม่กล้าปั่นไปเลย

อุบัติเหตุมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยครั้งหร๊อกครับถ้ามีสติ และไม่ประมาท การขี่จักรยานออกกำลังกายเป็นวิธีการหนึ่งที่ทำให้สภาพร่างกายแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ คล้ายกับการออกกำลังกายชนิดอื่นๆ แต่มันวิเศษกว่ากีฬาชนิดอื่นที่เราได้ท่องเที่ยว ได้เพลิดเพลินกับสถานที่ต่างๆที่เราได้ผ่านไปได้สัมผัสกับทุกๆรายละเอียดตามเส้นทางกว่าการเดินทางด้วยยานพาหนะอื่นๆ แต่บางครั้งการเดินทางหรือการออกกำลังกายด้วยจักรยานคงจะต้องเลือกเส้นทางบ้างในสมัยนี้ครับเพราะบางเส้นทางคับคั่งของการจราจร หากหายากจริงๆเล่นรถเสื้อภูเขานี่ปลอดภัยครับเข้าป่าลงห้วยไม่ต้องระวังกับรถยนต์ หากจะฝึกซ้อมบนท้องถนนให้ปลอดภัยก็ขี่ชิดซ้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้ถ้าให้ดีก็มีรถยนต์ขับตามปิดท้ายขบวนเพื่อเป็นการเซฟอีกชั้นหนึ่ง

[chosanwa]

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับพี่น่วม แต่บางครั้งมันก็เป็นช่วงจังหวะของชีวิต ประมาณปี พ.ศ 2520 ผมเคยชี่ซ้อมเส้นถนนเลียบแม่น้ำ

ปัจจุบันคือถนนพระราม 3 ปกติสัญชาตของนักกีฬาที่ถ่ายทอดต่อๆกันมาก็คือต้องหูไวตาไว มีเสียงรถหรืออะไรที่เข้ามาใกล้ต้องหันไปมอง

และขี่ชิดซ้ายสุดของถนน กำลังตั้งความเร็วอยู่ 35-40 ก.ม/ช.ม ประมาณแถวสะพานแขวนที่ตอนนั้นยังไม่ได้สร้าง จู่ๆผมก็รู้สึกมีแรงมาดัน

จากข้างหลัง จนตัวผมและจักรยานลอยพุ่งไปข้างหน้าสัก10 เมตรและก็หยุดหล่นลงไปกองกับพื้น ผมกำลังงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับจักรยาน

ของตัวเองจึงก้มลงไปดู ปรากฎว่าล้อหลังขอบล้อหักยุบเข้าไปและซี่ลวดที่ขาดและไม่ขาดจากแรงชนก็ลู่เบี้ยวไปด้านที่ถูกชนหงิกงอ โชคดี

ที่ตัวผมไม่ได้เป็นอะไรเลย เลยไปก็มีแท็กซี่จอดอยู่ลุงคนขับเปิดประตูวิ่งออกมาช่วยยกจักรยานพร้อมกับถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า แก

บอกว่าแกก้มลงไปเก็บของที่พื้นรถพอเงยหน้าขึ้นมาก็ถึงจักรยานพอดี แกบอกว่าไม่ต้องห่วงจะรับผิดชอบเองเพราะพ่อแกเคยโดนสิบล้อชน

เสียชีวิตแล้วหนีไปเลย ผมก็ขอค่าล้อแก 500 บาทและให้ช่วยพาไปส่งที่บ้านด้วยเพราะจักรยานวิ่งไม่ได้ ส่วนตัวไม่เป็นอะไรก็ไม่ต้องการ

อะไรเพราะลุงก็แสดงความรับผิดชอบอยู่แล้ว จบลงด้วยดี

[น่วม]

เอาภาพพี่ถัง หรือสมัยศึก กฤษณะสุวรรณ อดีตนักจักรยานทีมชาติรุ่นแรกๆ เป็นผู้แทนฯ วิ่งคบเพลิงในพิธีเปิดกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ปี 2006 ที่ประเทศการ์ต้า ครับ

[น่วม]

ภาพเก่าในอดีต พี่สมัยศึก กฤษณะสุวรรณ รับประกาศเกียติคุณ จาก จอมพลประภาส จารุเสถียร

[korat]

เยี่ยมครับ พี่ถังตอนหนุ่มๆหล่อมาก

[น่วม]

ออกทริปกับผมไหมครับ