เรื่องแปลกใจในสนามเขียว

[GoPee]

ผมเคยจอดครับ จอดจริงๆ คือจะช่วยเขาแต่ดูไปดูมาเครื่องมือไม่พอ หรือ มือไม่ถึง ทำให้เขาไม่ได้

ได้แต่เข็นไปด้วยกัน ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย ทั้งจอดทั้งจ๋อยครับ

[copkrisd]

It is a matter of spirit

[shpiak]

รับทราบตามเหตุผลของหลายๆท่านครับ ผมเองก็แก้ไม่เก่งอะไร คิดแค่ว่าอย่างน้อยอยู่เป็นเพื่อนเขาจนกว่าจะมีคนช่วยได้มาอีกทีก็พอครับ
แบบว่าไม่อยากให้เราเห็นอะไรแล้วก็คิดว่าเดี๋ยวคนอื่นก็มาช่วย


ปล.ท่าทางน้าแกวันนั้นชัดยิ่งกว่าชัดว่ารถมีปัญหาแน่ๆ คนจะจอดรอมักยืนคร่อมรถ หรือไม่ก็ไปจอดจุดพักตามสะพานต่างๆ ผมไม่อยากให้เราดูดายกันครับ บางทีตัวเลข av คงไม่สำคัญเท่ากับน้ำใจที่ยื่นให้แก่กันนะครับ คิดดูว่าถ้าคนๆนั้นเป็นแม่เรา หรือคนที่เรารักจะคิดยังไง


ขอบคุณทุกความเห็นครับ

[peep_bmw]

ผมเองก็ซ่อมอะไรไม่เป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมไม่มีเครื่องมือติดไปด้วยเลยครับ ปกติผมก็ไม่ได้จอด เพราะเห็นรถจอดพัก ถ่ายรูป ดื่มน้ำ กันเยอะมากๆๆๆๆๆ เคยถามแล้วว่ามีอะไรรึเปล่า 2 - 3 ครั้ง ได้รับคำตอบว่า รอเพื่อน กับ พักเหนื่อย หลังๆมาผมเลยไม่ได้จอดอีกเลยครับ แต่ถ้าคนที่จอดโบกมือให้ช่วยหรือให้ผมจอด ผมจอดแน่นอนครับ คอนเฟิร์ม

[limmnaja]

จริงๆถ้ามีปัญหาอะไรเกี่ยวกับรถ ผมว่าโบกมือเรียกเลยก็ดีนะครับ
เคยเจอที่พุทธมณฑลเหมือนกันครับ
เคสคือ ผมเจอน้าคนนึง(ผู้หญิง)ขี่รถพับจอดรถข้างทางแล้วเอาสูบอันใหญ่ สูบรถอยู่ครับ
ผมขี่ผ่านไป ในใจยังคิดเลยว่า ไม่ธรรมดาแฮะ เตรียมพร้อมเอาสูบอันใหญ่มา แต่เอะใจแวปนึง ถ้าขี่ถึงระดับนึงน่าจะพกแต่อุปกรณ์ชิ้นเล็กๆมานะ
เลยวกรถกลับไปดูครับ ปรากฏว่าจริงด้วย ถึงใช้สูบใหญ่ แต่ก็สูบยางไม่เป็นครับ รถเพิ่งซื้อมาวันแรก
ก็เลยช่วยสูบลมเข้ายางให้ แล้วก็บอกน้าเค้าว่า ถ้ารถมีปัญหาอะไร โบกมือเรียกเลยครับผมว่าจอดทุกคนแน่ๆ ถ้าไม่โบกน้อยคนที่จะจอดถามคร้าบบบบน้าาา

[Patty Wor]

ขอแสดงความเห็นด้วยคนนะครับ ในฐานะก็เป็นคนหนึ่งที่ไปปั่นที่ถนนเขียวอยู่บ่อยครั้ง(เสาร์-อาทิตย์)

อย่างแรกเลยนะครับ อยากให้มองกลางๆ อย่าเพิ่งมองว่าการที่ไม่มีคนจอดถามไถ่หรือเข้าช่วยเหลือจะตีค่าว่านักปั่นที่นั่นส่วนใหญ่ไม่มีน้ำใจนะครับ เพราะ...อยากให้เข้าใจอย่างหนึ่งว่า ถนนเขียวแตกต่างจาก ถนนอื่นๆทั่วไปคือ มันเป็นถนนปิด วนเป็นวงกลม และมีระบบการดูแลช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลสนาม มีทั้งเบอร์ติดต่อขอความช่วยเหลือ และ มีรถเซอร์วิสที่คอยวิ่งตรวจตราอยู่เป็นระยะ คอยช่วยเหลือนักปั่นทุกคนที่ประสบปัญหาหรืออุบัติเหตุในพื้นที่อยู่แล้ว พูดง่ายๆหากมีเหตุในพื้นที่ถนนเขียวย่อมมีคนที่สามารถช่วยเหลือนักปั่นได้อย่างแน่นอน นั่นก็คือเจ้าหน้าที่ของทางถนนเขียวนั่นเอง (เบอร์โทรฉุกเฉินเพื่อขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่จะอยู่ที่บ้ตรที่เราแลกมาตอนเข้าถนนเขียว) ทำให้เป็นเรื่องธรรมดาครับที่ถ้าผู้ประสบปัญหาเล็กๆน้อยๆถ้าไม่แสดงอาการอยากขอความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนขณะนั้น คนส่วนใหญ่จึงไม่ได้จอดถามไถ่ เพราะทุกคนคิดว่าหากใครมีเหตุอะไรก็สามารถเรียกเจ้าหน้าที่มาช่วยได้ โดยไม่โดนปล่อยทิ้งปล่อยขว้างอยู่ข้างทางอย่างแน่นอน

อย่างที่สองคือนักปั่นส่วนหนึ่ง ที่เขาเน้นไปฝึกซ้อม(ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ไปเพื่อไปซ้อมเรื่องความเร็ว)ที่ปั่นกันค่อนข้างเร็ว พวกนี้มักปั่นกันเลนขวา และมากันด้วยความเร็วสูงและบางทีก็ยังมีคนตามหลังทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักตามมาอีกเป็นขบวน การที่จะให้เขามองคนข้างทางว่า มีใครเป็นอะไรหรือเปล่า เพื่อจะได้ช่วยเหลือกัน มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีน้ำใจนะครับ แต่ถ้าให้จอดเพื่อจะช่วยเหลือ ผมว่าก็คงจะจอดเลยจากผู้ที่ประสบปัญหาไปไกลแน่ๆ เพราะด้วยความเร็วที่เขาปั่นกันมาจึงต้องค่อยๆลดความเร็วอย่างช้าๆก่อนจะหยุดรถ เพราะถ้าจะให้หยุดกระทันหันก็คงจะอันตรายมากๆ ทำให้บางทีถ้าไม่มีใครแสดงอาการขอความช่วยเหลือที่ชัดเจน เช่นการโบกมือขอความช่วยเหลือ ก็คงต้องขอปั่นผ่านไป (แต่ถ้าเป็นอุบัติเหตุกระทันหัน ที่เกิดเหตุเฉพาะหน้า ไม่ว่าใครถ้าพบก็ต้องจอดช่วยเหลือถามไถ่อย่างแน่นอน)

ผมเวลาไปปั่นสุวรรณภูมิ(ถนนเขียว)ยอมรับเลยว่า เวลาปั่นเร็วๆเลนขวา ไม่ค่อยได้สังเกตุข้างทางหรอกครับว่า มีอะไร ใครเป็นอะไร เพราะต้องมองแต่ข้างหน้าเพื่อป้องกันอุบัติเหตุไม่ให้เกิดขึ้นในขณะความเร็วสูง แต่...ถ้าผมไปปั่นชิวๆหรือปั่นวอร์มๆที่อื่นๆผมเป็นคนหนึ่งแหล่ะครับที่ จะมอง และจอดถามไถ่ ทักทาย ช่วยเหลืออยู่บ่อยครั้งไป โดยเฉพาะเส้นเทียนทะเล ที่ผมปั่นเป็นประจำ(วันธรรมดา) ผมก็เจอเหตุยางรั่วอยู่บ่อยครั้งและก็ได้จอดปะยางให้เพื่อนนักปั่นเส้นนั้นมาก็หลายครั้งโดยไม่เคยคิดอะไร

ที่เข้ามาแสดงความเห็นเช่นนี้เพราะไม่อยากให้คิดในแง่ลบ ว่านักปั่นที่นั่นไม่มีน้ำใจ แต่อยากให้เข้าใจเรื่องปัจจัยต่างๆของสถานที่ด้วยอะครับ ผมกล้ายืนยันได้เลยว่าถ้ามีใครโบกขอความช่วยเหลือเวลามีเหตุปัญหา ร้อยทั้งร้อยจอดช่วยแน่นอนครับ

แต่ถึงอย่างไรผมก็ขอแสดงความชื่นชมในน้ำใจของท่าน จขกท.ด้วยครับ เพียงแต่ไม่อยากให้คิดในแง่ลบกับเพื่อนนักปั่นด้วยกันอะครับ

[shpiak]

ขอบคุณทุกความเห็นครับ ผมเพิ่งเคยปั่นสนามเขียวมาสองครั้ง
ผมไม่ทราบว่ามีเจ้าหน้าที่สนามปั่นมาดูแลตลอดอยู่แล้ว ได้รับทราบข้อมูลจากหลายๆท่านแล้วเข้าใจสถานการณ์มากขึ้นครับ แต่ยังไงถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง ผมก็คงลงไปช่วยรถคันอื่นต่อไปอยู่ดีครับถ้าไม่ได้ตามกลุ่มกันมาเร็วมากๆจนอาจเกิดอันตรายจากการเบรคของผม

ขอบคุณทุกท่านมากครับ

ปล. ผมว่าน่าจะมีป้ายใหญ่ๆติดหน้าทางเข้าเรื่องมารยาท กฎระเบียบ ข้อควรปฏิบัติในระหว่างการปั่น เบอร์ฉุกเฉิน ให้ดีก็มีป้ายบอกสัญญาณมือต่างๆในขณะปั่นด้วยก็ดีนะครับ จะได้เป็นมาตรฐานเดียวกันเข้าใจตรงกัน

[Tdf]

น่าจะเป็นไปตามทฤษฏีจิตวิทยาฝูงชนน่ะครับ พอมีคนเยอะๆแต่ละคนก็จะรู้สึกว่ามีความรับผิดชอบต่อส่วนรวมน้อยลงและไม่ใช่เรื่องของตัวเราโดยตรงเดี๋ยวก็มีคนอื่นมาช่วยเอง ลองถ้าสนามเขียวไม่มีคนเลยสิครับถ้าเจอรถมีปัญหาจอดอยู่แล้วเรามาคนเดียวยังไงส่วนใหญ่ก็จะจอดช่วยเหลืออย่างน้อยก็ถามไถ่หรือไม่ก็ช่วยโทรตามเจ้าหน้าที่ให้ ไม่งั้นเราจะรู้สึกผิดในใจไปตลอดเส้นทาง แต่จขกท.ทำถูกแล้วล่ะครับ คุณคือ HERO

[Jetlee]

ผมไม่เคยปั่นสนามเขียว...
แต่ปั่นเดินทางไกล บางครั้งก็ทำความเร็ว หากดูแล้วคนที่จอดข้างทางมีท่าทางไม่ค่อยปกติ จะทักทายทุกครั้ง

ปล.ช่วยได้เท่าที่ช่วย หรืออย่างน้อยก็ได้ข้ออ้างหยุดพักเหนื่อย 555

[CK3]

อย่าแปลกใจ อย่ามองว่าไม่มีน้ำใจ อย่าคิดไปเอง

ผมเห็นเวลามีอุบัติเหตุรถล้มหรืออะไรก็ตามเพื่อนๆเข้าไปช่วยอยู่เสมอๆไม่ว่ากลุ่มใหญ่ กลุ่มเล็ก ขาแรง ขาอ่อน
ลงไปช่วยเหลือกันตลอดเวลาจอดดู จอดถามกันเสมอมา

อย่างเช่น เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาฝนตก ถนนลื่น มีอุบัติเหตุ ล้มก็ยังมีคนจอดช่วยเหลือถามไถ่ และเรีกยรถ
ช่วยเหลือมารับตลอดรอดฝั่ง จนคนเจ็บขึ้นรถออกไป


ดังนั้น อย่าคิดไปเองว่าพวกเราไม่มีน้ำใจ

นักกีฬามาเล่นกีฬา มีน้ำใจ และ พร้อมให้ความช่วยเหลือเสมอๆ คนเล่้นกีฬามีน้ำใจนักกีฬากันทั้งนั้น
หากว่ามีการให้สัญญาณ ร้องขอ และ เรียกใช้

[neoken555]

การใช้พาหนะหรือสิ่งใดก็ตาม ก็ต้องมีชำรุดหรือหลุดเลื่อนเป็นธรรมดา การจะช่วยผู้อื่น ก็อยู่ที่ว่านักปั่นจะมีฝีมือและอุปกรณ์พร้อมหรือไม่น่ะ ในฐานะหน่วยแก้ไขจักรยาน ผมขอเดาว่า บรรดานักปั่นที่ปั่นผ่านไป ไม่เป็นมือใหม่ ก็อาจจะไม่พร้อมในด้านฝีมือและอุปกรณ์
จึงไม่กล้าลงไปดูอาการรถก็ได้ครับ

เห็นด้วยครับ

บางทีการช่วยเหลือก็ต้องดูความพร้อมของตัวเองด้วยว่ามีแค่ไหน
เหมือนกรณีถ้าคุณเห็นคนยางรั่ว แต่คุณไม่ได้พกยางในหรืออุปกรณ์อะไรมาเลย คุณจะช่วยไหม?
บางคนจอดรถเพราะมีปัญหา แต่ทำท่าดูโน่นนี่เหมือนจะซ่อมเองได้ คนปั่นผ่านมาเห็นท่าทีแบบนั้น ก็อาจจะคิดว่ากำลังปรับโน่นนี่ตามประสา ก็เลยผ่านไป
หรือบางคนมาเป็นกลุ่มปั่นทำ av หรือมีเป้าหมายในการซ้อม ก็ว่ากันไป ก็คงยากครับที่เขาจะจอด เพราะมันจะเสียรูปขบวน

เพราะถ้าผมเป็นคนจอดเสียซะเอง แล้วต้องการความช่วยเหลือ ผมก็หวังที่จะให้คนที่สามารถช่วยได้จริงๆแวะมาช่วยมากกว่า
เรื่องน้ำใจเรารู้ๆกันดีอยู่แล้วว่าสังคมจักรยานมีมากมาย ส่วนตัวไม่เคยกังขาเรื่องนี้เลย
อีกอย่างคื ผมคงเกรงใจมากถ้าให้ทุกคันที่ผ่านมาจอดถามทุกคันว่า....ให้ช่วยอะไรไหม?

จะเรียน จขกท. ว่า อย่าเอนเอียงไปในทางไม่ดีเลยครับ ในสถานการณ์ต่างๆมีหลากหลายเหตุผลและหลากหลายมุมมอง

ผมไม่อยากให้มันเหมือนกับประเด็นที่เคยมีมาก่อนว่า คนปั่นอลูแซงคาร์บอน แล้วคิดในใจว่า "รถแพงซะปล่าว...ปั่นได้แค่นี้?"
โดยที่ไม่ทราบที่มาที่ไปใดๆในพฤติกรรมดังกล่าวของอีกฝ่าย

แต่ผมเชื่อเหลือเกินว่า ถ้าผมรถเสียแล้วโบกมือส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ผมมั่นใจว่า "จอดทุกคัน" ครับ

+1 เห็นด้วยครับ ^___^

[peep_bmw]

เพิ่มเติมเรื่องป้ายเตือน(อาจจะเรื่องการจอดรถหลบแดดข้างทาง ให้ระวังงู ฯลฯ เป็นต้น) หรือหมายเลขโทรศัพท์ฉุกเฉิน ผมคิดว่ายังมีน้อยไปครับ ระยะทางหลายกิโลถึงจะมีซักป้าย ตรงนี้อยากให้เพิ่มซักหน่อยครับ อาจเป็นโครงการเฟสต่อๆไป ผมก็ไม่ทราบนะครับ แต่ขอแสดงความคิดเห็นไว้ตรงนี้แล้วกันครับ

ขอบคุณครับ

[paak]

น่าดีใจที่ท่านเป็นคนมีน้ำใจ แต่จะโทษนักปั่นก็ไม่ได้ รอบมาความเร็วได้ ไม่มีใครคอยขี่ทางเขียวเพื่อจะจอดบ่อยๆหรอกครับ ผมไปครั้งนึง อย่าว่าแต่เครื่องมือเลยยางในสำรองยังไม่พกไปด้วยเลย เพราะเห็นว่าเป็นพื้นที่ปิด เข็นเอาได้

แต่ถ้าขี่ชิลๆ อันนี้ยกเว้น จอดได้ซ่อมได้ก็ทำเถอะครับ ความมีน้ำใจแบ่งให้ใครก็ไม่มีหมด

[kwanbkk]

โบกมือเอา ดีที่สุดครับ
ขอบคุณจขกทด้วยครับ ที่มาตั้งกระทู้

[dumber]

อย่าแปลกใจ อย่ามองว่าไม่มีน้ำใจ อย่าคิดไปเอง

ผมเห็นเวลามีอุบัติเหตุรถล้มหรืออะไรก็ตามเพื่อนๆเข้าไปช่วยอยู่เสมอๆไม่ว่ากลุ่มใหญ่ กลุ่มเล็ก ขาแรง ขาอ่อน
ลงไปช่วยเหลือกันตลอดเวลาจอดดู จอดถามกันเสมอมา

อย่างเช่น เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาฝนตก ถนนลื่น มีอุบัติเหตุ ล้มก็ยังมีคนจอดช่วยเหลือถามไถ่ และเรีกยรถ
ช่วยเหลือมารับตลอดรอดฝั่ง จนคนเจ็บขึ้นรถออกไป


ดังนั้น อย่าคิดไปเองว่าพวกเราไม่มีน้ำใจ

นักกีฬามาเล่นกีฬา มีน้ำใจ และ พร้อมให้ความช่วยเหลือเสมอๆ คนเล่้นกีฬามีน้ำใจนักกีฬากันทั้งนั้น
หากว่ามีการให้สัญญาณ ร้องขอ และ เรียกใช้

+1