ที่ว่าล่มปากอ่าว + โคตรเซ็ง มันคือความฝันทัวร์ริ่งของผมมันล่มจริงๆ นะครับ เมื่อสักครู่นี้เอง… เรื่องมันมีอยู่ว่า
ผมสั่งประกอบรถโครโมกับร้านรับประกอบรถเก่าแห่งหนึ่ง รอคิวมานาน นานมาก นานพอสมควร 13 เดือน อ่านว่า “สิบสามเดือน” ก็เฝ้ารอโครโมลี่ทัวร์ริ่งในฝันมาตลอด ระหว่างนี้ก็ติดต่อกันเป็นระยะๆ จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง มีข้อความคำถามเสียดแทงกลางใจขึ้นมาว่า “ยังรอรถอยู่หรือปล่าว”
อ้าวแล้ว 13 เดือนที่ผ่านมามันเรียกว่าอะไรละเนี่ย จบเลยครับ หมดอารมณ์จริงๆ คุยต่อก็ไม่มีอะไรดีเลย รอนานเกินกลายเป็นมองว่าเราเพิกเฉยกับรถไปซะงั้น ไม่องไม่เอามันละ
ทัวร์ริ่งมันล่มปากอ่าวจริงๆ ยังไม่ทันได้ปั่นก็จบไปซะแล้วโครโมในฝันของผม
เย็นนี้กลับไปบ้านจะกลับไปนั่งมองของซักหน่อย
กระเป๋าแพนเนียร์+ตระแกรงหน้า+ตระแกรงหลัง+ขาตั้งคู่+ไมล์ไร้สาย+ขวดน้ำสแตนเลส+ขากระติกยาว+ชุดอุปกรณ์ปะยาง+รองเท้า ฯลฯ ของต่างๆพร้อมลุยทัวร์ริ่งยาวๆละ
ขาดอย่างเดียว “รถจักรยาน” 555
งงตัวเอง จะซื้อของมาทำไมเยอะแยะวะ รถก็ยังไม่มี
