+++ปั่นไปตามใจฝัน ปอยเปต-เสียมเรียบ-พนมเปญ-ไพลิน+++

[มุก]

คลิ้กเพื่อชมภาพที่แทนคำพูดล้านคำ Khmer Rouge

[youtube]X_6sqsauBUU&feature=related[/youtube]

[มุก]

...ผมอาบน้ำเสร็จ นั่งพักรอคุณปกรณ์ตามมาที่ห้อง ผมกำลังไป โตนสะแลง(S21)และ พระราชวัง ทั้งสองแห่งนี้ คุณปกรณ์ เคยมาแล้ว ผมเดินทางไปคนเดียว เที่ยวนี้ ผมจอดเจ้าม้าดำไว้ที่ห้อง นั่งโมโตดุ๊ป(มอเตอร์ไซด์รับจ้าง)ไปยังโตนสะแลง เพียงคนเดียว...

...ผมกำลังเดินเข้าไปในอาณาเขต อดีตโรงเรียนมัธยม ที่กลายเป็นคุกโหดที่สุด ที่มี นายเค็ง เก็ก เอียบ หรือ สหายดุจ อดีตผู้บัญชาการเรือนจำ ” โตน สะเลง ” หรือ เอส 21 ในยุคเขมรแดงปกครองกัมพูชา เป็นผู้บัญชาการ ที่นี่เสียบัตรเข้าชมเพียง2usd.

[มุก]

กล้องเก่าๆ ขาตั้งไฟ และอุปกรณ์เกียวกับการถ่ายรูปที่ชำรุดแล้ว ผมกำลังจะบอกว่า ที่มาของภาพบุคคลต่างๆที่ผมจะพาเพื่อนๆพี่น้องไปชม เกิดจากการถ่ายภาพที่นี่ ตรงนี้ แต่ภาพวาดที่ผนังห้องผมไม่แน่ใจ ว่ามันเกิดขึ้นตอนใหน?

[มุก]

อาคารที่นี่ล้อมด้วยลวดหนามตลอดแนว ...เวลาเดินชมที่นี่และห้ามใช้เสียงนะครับ แต่ผมว่าถึงไม่ต้องบอก ก็ไม่มีใครปริปากหรอก เดินชมกันเงียบกริบเชียวครับ

[มุก]

เดินตามมาเลยครับ

...ภาพส่วนใหญ่ที่นี่ ถูกใส่ใว้ในกรอบกระจก เวลาเราถ่ายภาพจึงมีเงาสะท้อนเต็มไปหมด ศิลปินช่างภาพบางคนจึงอาศัยเทคนิคนี้ ในการถ่ายทอดอารมณ์ และภาพเหล่านั้น ก็มีแสดงอยู่ส่วนหนึ่งของที่นี่ ผมมีความคิดว่า ภาพถ่ายที่มีเงาสะท้อน มันกลับกลายเป็นเอกลักษ์ของที่นี่ โดยที่เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจ

[มุก]

ภาพทหารเขมรแดง ส่วนใหญ่ก็เด็กๆกันทั้งนั้น

[มุก]

หลังจากที่กองกำลังเขมรแดง บุกเข้ายึดพนมเปญ ประชาชน ลูกเด็กเล็กแดง ออกมาโห่ร้อง ปรบมือแสดงความดีใจ หารู้ไม่ หายนะของพวกเขา กำลังมาเยือน
...สุดท้าย ไม่สามารถระบุได้ ว่ามี่เขาเหล่านั้นหรือไม่ ในกองกระโหลกจากรูปด้านล่าง พวกเขาถูกบอกว่า จะมีการทิ้งระเบิดเมืองพนมเปญ จำเป็นต้องย้ายผู้คนออกนอกเมือง แต่ประชาชนส่วนใหญ่ กลับถูกพาไปใช้งาน ทำเกษตรกรรม และสุดท้าย ก็ไปที่ทุ่งสังหาร "เจือง เอ็ก" ที่ผมไปชมมาก่อนหน้านี้แหละครับ..เรื่องเศร้าไม่จบสิ้นของมวลมนุษย์ชาติ

[มุก]

ภาพวาดของนายวัน นัธ ซึ่งตอนนี้มีภาพผมอยู่ในองค์ประกอบของภาพ ผมมาดูภาพนี้ในภายหลัง พบว่าหน้าตาผมซีเรียสจัง

...นายวัน นัธ หนึ่งในผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่คน จากเรือนจำชื่อกระฉ่อนโตน สะเลง หรือ เอส-21 ในยุคที่เขมรแดงเรืองอำนาจ เขารอดชีวิตจากฝีมือวาดภาพของเขาแท้ๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งเขาเคยถูกให้วาดภาพ พอล พต ในบันทึกของเข้าเล่าว่า ถ้าเขาวาดภาพออกมาไม่ดี เขาไม่รอดแน่ๆ

...ส่วนหนึ่งของบันทึกคำให้การของเขากล่าวว่า มีช่างแกะสลักคนหนึ่งถูกลากไปทรมาน เพราะฝีมือไม่ดี ส่วนตัวเขากลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของกัมพูชา และศาลได้นำภาพเขียนวิธีการทรมานต่าง ๆ ของเขามาแสดง ที่รวมถึงภาพนักโทษถูกเฆี่ยนตี ถูกจับกดน้ำ และถูกถอดเล็บด้วยคีม นายวัน นัธกล่าวว่า แม้จะพยายามลืม แต่สิ่งเหล่านี้ก็ยังตามหลอกหลอนเขา เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มานั่งในศาล เพื่อเล่าประสบการณ์อันเลวร้ายของเขา

...นายวัน นัธ วัย 63 ปียังได้บรรยายถึงความหิวโหยที่ผลักดันให้นักโทษต้องกินแมลง ที่ร่วงลงมาจากเพดานในห้องขังในเรือนจำ และเขาก็อดอยากจนคิดไปถึงขั้นจะกินเนื้อมนุษย์ด้วยกัน เขาเป็นผู้รอดชีวิตคนแรก ที่ให้การในระหว่างการพิจารณาคดีนายเค็ง เก็บ เอียบ หรือ สหายดุจ ผู้บัญชาการเรือนจำโตน สะเลง ที่ถูกกล่าวหาว่า ควบคุมการทรมานและการกำจัดประชาชน 15,000 คน ที่ผ่านเข้ามายังเรือนจำแห่งนี้ นายวัน นัธ กล่าวว่า ตอนที่เขาไปถึง สภาพภายในเรือนจำ ไร้ซึ่งมนุษยธรรมและมีอาหารน้อยมาก เขายังคิดเลยว่า การได้กินเนื้อมนุษย์ด้วยกันยังจะดีเสียกว่า

[มุก]

ผู้คุมเฆี่ยนตีนักโทษและแย่งลูกวัยทารกไปจากอ้อมอกแม่ ซึ่งนายวัน นัธ กล่าวว่า เขามักจะได้ยินเสียงกรีดร้องของพ่อแม่ที่พยายามแย่งลูกคืนจากผู้คุม
....สำหรับผม ภาพเด็กๆทารกที่ถูกแย่งไปจากอ้อมอกแม่ นับเป็นภาพที่ทารุณจิตใจผมเองเป็นที่สุด นี่มันไม่ใช่วิสัยของมนุษย์ มันเกินเลยไปมากจริงๆ

[มุก]

.. ผมเฝ้ามองและดวงตาไปหน้าของผู้ถูกบันทึกภาพ ผมไม่รู้ว่าเขาจะรู้หรือไม่ว่า อนาคตของเขาเหล่านั้นจะจบเช่นไร เขาคิดอะไรในตอนนั้น แต่ที่แน่ๆตอนนี้ เขาจะไม่ตายอีกแล้ว พวกเขากลายเป็นหน้าหนึ่งประวัติศาสตร์โลก เขาเป็นอมตะ จะไม่มีใครลืมเขาได้อีกต่อไป ขอให้วิญญาณพวกเขาเหล่านั้นสู่สุขติ พบแต่ความสุข บนสรวงสวรรค์ .

[มุก]

ภาพทหารเวียตนาม ที่เป็นเชลย

[มุก]

ผมคิดว่า ไม่ทุกคนหรอก ที่รู้ว่าหลังจากที่ถ่ายภาพแล้ว อะไรจะเกิดขึ้นกับเขา เขาถูกถ่ายภาพไปทำไม ผมสังเกตุว่า มีผู้ถูกบันทึกภาพจำนวนหนึ่ง ยิ้มให้ช่างภาพ หรือยิ้มให้กล้อง

[มุก]

...ผู้หญิงในภาพนี้ ถูกบันทึกภาพพร้อมกับลูกน้อยคงแรกคลอดได้ไม่กี่วัน ...มองดวงตาเธอแล้วเศร้า หดหู่ สิ้นหวังอย่างยิ่ง มันคงยากที่จะหาทางออกที่ดีกว่านี้ให้กับชีวิตเธอเองและลูกน้อย นัยตาเธอบอกว่าเธอกำลังคิดอย่างเหม่อลอยอยู่ เธอคิดอะไรนะ?

[มุก]

ห้องเรียนที่ถูกซอยเป็นห้องเล็กๆ เพื่อคุมขังนักโทษจำนวนมาก

[มุก]

ห้องนี้อยู่ชั้นล่างของตึกๆหนึ่ง ผมเดินหลงเข้าไป เขาคงจะไม่คิดจะให้ใครชมหรอกนะครับ แต่นี่มันเสื้อผ้าเก่าของนักโทษชัดๆ แต่ไม่ได้รับการดูแล เป็นส่วนปิดที่ผมไปพบโดยบังเอิญ