การเดินทางของสาริน...สุไหงโกลก - KELANTAN - TERENGGANU MALAYSIA

[สาริน]

ยังไม่จบครับ น่าจะอีกสัก 2 วัน ยังไม่ถึงบ้านเลยพี่

[สาริน]

รถค่อยๆเคลื่อนจากท่ามุ่งหน้าสู่จุดหมาย เมือง Rantau Panjang เมืองชายแดนติดกับสุไหงโกลกของเรา
ผ่านสวนสาธารณะของเมือง


สภาพการจราจร ไม่ถึงกับติด พยายามมองหา "รถคันนี้สีแดง" หรือ "รถคันนี้สีขาว" ไม่เจอแฮะ แสดงว่าคนที่นี่ไม่ตาบอดสีเหมือนที่ประเทศไหนน้า..นึกไม่ออก ใครรู้ช่วยบอกที


แล่นข้ามสะพานเดิมที่เมื่อวานผมปั่นข้ามมา..ด้วยสองขาของตัวเอง หันไปมอง Crystal Mosque ที่สง่างามราวกับว่าจะเอ่ยคำร่ำลากับผม นึกในใจว่าหากมีโอกาศผมจะมาเยือนอีก...แต่หว้งว่าเจ้าหน้าที่จะเก็บ "ขวด" ออกแล้วนะคร้าบ แหม..อารมณ์ซึ้งกำลังได้เชียว ฮาซะล่ะ

[สาริน]

หันไปดูป้ายไฟข้างทาง เจออีก "Pray for MH370" ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจอ


เกือบๆ 1 ทุ่ม ผมก็มาถึง Rantau Panjang แสงอาทิตย์เริ่มหายไปแล้ว


ปั่นเข้าด่าน MALAYSIA...เพียงข้ามแม่น้ำโกลกผมก็จะได้กลับบ้านแล้ว

[สาริน]

แม่น้ำที่กั้นพรมแดนของสองประเทศ แต่ผมว่ารั้วเหล็กอันนี้คงไม่เป็นอุปสรรคกีดขวางความสัมพันธ์อันดีของประชาชนทั้งสองฝั่ง


ด่าน ตม.ของไทย "ประตูเข้าบ้าน"


หล้งจากเข้าสุไหงโกลก ผมต้องนอนที่นี่อีกคืนเพราะไม่มีรถแล้ว หาโรงแรมได้ก็หาของกินแบบ "ไทยๆ" นี่ไงครับเจอแล้ว


นี่แหละ สิ่งที่ผมต้องการ หากเป็นเรื่องของกิน ผมว่าไทยเราไม่แพ้ชาติอื่นแน่ๆ เห็นด้วยมั้ยครับ


นี่ก็ด้วย ทำตัวเหมือนไม่ได้กินข้าวมาสัก 3 วัน

[เสือปรีชา]

ว้าว?????

[สาริน]

ผมเดินทางกลับวันรุ่งขึ้นโดยรถไฟท้องถิ่น สุราษ-สุไหงโกลก เพราะเป็นเที่ยวแรก 6:30 น. แถมเป็นรถไฟฟรี ต้องทำใจว่าจะจอดทุกสถาน๊ แต่สิ่งที่เราจะได้จากรถไฟท้องถิ่นก็คือ เราจะได้เห็นวิถีชีวิตคนพื้นที่ครับ

สถานีโต๊ะเด็ง จะเห็นทหารพรานยืนถือปืนดูแลอยู่



สาวๆมุสลิม เป็นขบวนรถไฟที่ส่งคนไปทำงานหรือเรียน ส่วนใหญ่ลงที่ยะลา


ตลอดทางที่ผ่านมีทหารทำหน้าที่อย่างแข็งขัน เมื่อไหร่ชายแดนใต้ของเราจะสงบสุขหนอ...

[สาริน]

ที่สถานีหาดใหญ่จะมีแม่ค้าที่เอาของมาขายที่นี่ ขนของกลับบ้าน เป็นบรรยากาศแบบ "บ้านๆ" ที่ครึกครื้นดีครับ


ไหนๆก็อยู่บนรถไฟแล้ว ก็ขายมันบนนี้ซะเลย ลูกค้าก็คือผู้โดยสารนั่นแหละครับ


9 ชม. ผ่านไป ผมก็มาถึงบ้านประมาณบ่าย 3 โมง

ก็เป็นอันจบ trip โดยสมบูรณ์ ขอบคุณเพื่อนๆที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ ซึ่งเป้าหมายหลักในการลงสรุป trip ครั้งนี้ ก็เพื่อเป็นข้อมูลของบางท่านที่จะใช้ในการเดินทางท่องโลกกว้าง
หรือหากสามารถจุดประกายให้เพื่อนๆบางท่าน pack กระเป๋าแล้วปั่นออกไปตามใจฝัน ก็จะเป็นความภาคภูมิใจของผมอย่างยิ่ง

แล้วพบกันใหม่ครับ

ภาพสุดท้าย...อันนี้ไม่ใช่ ทัวร์ริ่ง แต่เป็นทัวร์รีบ รีบกันทุกวัน

credit ภาพ สาว June แห่งเมืองทุ่งสง

[หมาหอบแดด]

หนังจบ เก็บเสื่อ กลับบ้าน
อ้าววววววววววว หนังขาดบ่อย หลับลืม
รองเท้าผมหายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

[ลุง สมพล]

... ตกลง อยู่ ช่องเขา อ.ทุ่งสงนี่เอง ..... 5 5 5 .. ขอบคุณที่ช่วยแบ่งประสบการณ์ .........