หลังจากปั่นมาได้ประมาณ50กิโลก็ถึงจุดนัดที่จะจอดรอเพื่อน+พักให้หายเหนื่อย
พอไกล้จะถึงซักประมาณ20เมตร ผมก็ปลดคลีทแบบปรกติที่ปลดมาทุกหน
แต่คราวนี้ ปลดไม่ออก!!!! พยายาม ปลดซ้าย ปลดขวา สลับกันไป ในใจคิดว่าชิบหายแล้ว หนักตั้ง110กิโล ล้มต้องเจ็บเยอะแน่ๆ
และแล้วก็ถึงจุดที่แรงเฉื่อยหมดลง ในวินาทีนั่น เหมือนทุกอย่างมันหยุดนิ่ง ทั้งตัวผมและเสือหมอบคู่ใจกำลังเอียงไปทางด้านซ้ายเรื่อยๆๆ
ในที่สุดผมได้ใช้ท่าจักรยานอากาศ เหมือนเช่นนักฟุตบอลชื่อดังหลายคน เสียดายมากครับที่เพื่อนผมถ่ายรูปไว้ไม่ทัน
ส่วนเรื่องความเสียหาย มีแค่แผลถลอกที่ศอกซ้าย จักรยานมีรอยที่มือเบรคและเบาะ นิดหน่อย
หมวกเป็นรอยนิดหน่อย ศีรษะไม่ได้กระทบกระเทือน
ขอบคุณครับที่อ่าน