คุณปู่คุณย่าอายุประมาณ 90 ชักขี้หลงขี้ลืมกันไปตามวัย คุณหมอเลยแนะนำให้จดทุกอย่างไว้
คืนหนึ่งขณะที่นั่งดูโทรทัศน์ด้วยกัน คุณปู่ลุกจากเก้าอี้ คุณย่าจึงถาม
คุณย่า: นั่นจะไปไหนน่ะ
คุณปู่: ห้องครัว
คุณย่า: วานหยิบไอศครีมให้ฉันถ้วยนึง
คุณปู่: ได้
คุณย่า: จดไว้ซิเดี๋ยวลืม
คุณปู่: ไม่ต้องจดหรอก ฉันจำได้
คุณย่า: งั้นเอาลูกสตรอเบอรี่โปะหน้ามาให้ด้วยนะ จดสิ
คุณปู่: จำได้น่า (คุณปู่ยัน) ไอศครีมโปะสตรอเบอรี่
คุณย่า: อ้อ ! ช่วยราดครีมให้หน่อยนะ เดี๋ยวก็ลืม ไม่จดรึ?
คุณปู่: ไม่ !!!! (ชักยั๊ว) แค่นี้ทำไมจะจำไม่ได้
คุณย่า: จดไว้ซิเดี๋ยวลืม
อึดใจใหญ่ ๆ ต่อมา คุณปู่กลับออกมาจากห้องครัว พร้อมส่งจานหมูกับไข่ดาวให้คุณย่า
คุณย่า: บอกให้จดก็ไม่เชื่อ ไหนหล่ะขนมปังปิ้งที่ฉันสั่ง!
เพิ่งรู้สึกตัว
หนุ่มนายหนึ่งยื่นหน้าเข้ามาในร้านตัดผมแล้วถาม
“จะตัดผมต้องรอคิวอีก นานเท่าไหร่ครับ”
ช่างตัดผมคนเดียวในร้านกวาดสายตาไปที่คนที่นั่งรออยู่แล้วบอก
“อีกสักสองชั่วโมงครับ”
ไอ้หนุ่มเดินออกจากร้านไปทันที
สองสามวันถัดมาไอ้หนุ่มกลับมาใหม่อีก
“ต้องรอคิวนานเท่าไหร่ครับ” เขาถาม
เช่นเดิม “สองชั่วโมงครับ” เป็นคำตอบจากช่าง
ซึ่งก็ทำให้ไอ้หนุ่มออกไปทันทีเหมือนเดิม
สัปดาห์ต่อมา ไอ้หนุ่มคนเดิมก็กลับมาอีก
“ต้องรอนานเท่าไหร่ครับ” เขาถามคำถามคุ้นหู
“สักชั่วโมงครึ่งครับ” คราวนี้คนน้อยหน่อย
ทันทีที่ไอ้หนุ่มเดินออกจากร้านอย่างที่ทำมาทุกครั้ง
ช่างตัดผมที่สงส ัยในพฤติกรรมของลูกค้ารายนี้มากก็บอกให้เพื่อนตามไปดูทีว่าเขาไปไหน ยี่สิบนาทีต่อ
มาเพื่อนตัวแสบหัวร่องอหายเดินเข้ามาในร้าน
“มีอะไรตลกนักวะ ไอ้หมอนั่นไปไหนหรือวะ” ช่างตัดผมถาม
“ฟังให้ดีนะโว้ย” เพื่อนตอบ“ที่แท้มันเดินไปหาเมียเอ็งที่บ้านของเอ็งว่ะ!!!” 
ทำไมถึงมาสายจ๊ะ นักเรียน
มีโรงเรียนในชนบทแห่งหนึ่ง
วันนี้ห้อง ป.3 ทั้งชั้นมีนักเรียน 30 คน มาสายทั้ง 30 คน
คุณครูสาวประจำชั้นก็เลยถามเหตุที่มาสายทีละคน
คนแรก ตอบว่าบ้านผมไกล ต้องขี่ควายมาครับ
แต่เมื่อวานควายไม่สบาย
วันนี้ผมขี่มันมา มันเลยมาตายกลางทางครับ
ผมจึงต้องเดินมาเลยมาสายครับ
ปรากฎว่านักเรียนอีกยี่สิบกว่าคนตอบเหมือนคนแรกกันหมดเลย
เหลือแต่ คนสุดท้ายกำลังจะให้คำตอบ
ครูสาวประจำชั้นก็เลยพูดขึ้นมาว่า คงไม่ต้องตอบแล้วล่ะ ครูรู้แล้วว่าเธอจะต้องตอบเหมือนกัน
เด็กคนสุดท้ายพูดขึ้นว่า
"ป่าวนะครับ ควายผมไม่ตายหรอก แต่ที่ผมมาสายเพราะต้องขี่ควาย
หลบซ้ายทีขวาที เพราะศพควายตั้ง 29 ตัวมันขวางทางครับ" เธอแก่แล้วนะสมชายต้องการเอาใจแกมกระเซ้าสมศรีภรรยาด้วยการซื้อเค้กวันเกิดครบรอบปีที่35
เมื่อไปถึงร้านขนมเค้กชื่อดังก็สั่งให้จัดเค้กขนาดสามปอนด์พร้อมให้เขียนคำอวยพรลงบนหน้าเค้ก
สมชาย: ช่วยเขียนคำว่า “เธอแก่แล้วนะ” และคำว่า“แต่ก็วิเศษมาก”
พนักงานขาย: พี่จะให้จัดตัวเขียนยังไงคะ
สมชาย: ช่วยเขียนคำว่า “เธอแก่แล้วนะ” ตรงข้างบน
แล้วก็ “แต่ก็วิเศษมาก” ตรงข้างล่าง
เมื่อถึงวันเกิดของภรรยาสุดที่รัก สมชายก็จัดการเอาขนมเค้กที่เตรียมไว้ส่งให้ทันที
เมื่อสมศรีเปิดกล่องเค้กท่ามกลางบรรดาแขกไฮโซฯ ไฮซ้อฯ ที่มางานทั้งหลาย
ก็เกิดอาการหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธระคนความอายทำให้สมชายเกิดความงงเป็นอันมาก
จึงได้มองดูที่เค้กซึ่งมีคำอวยพรของตนเขียนไว้ว่า
“เธอแก่แล้วนะ ตรงข้างบน” “แต่ก็วิเศษมาก ตรงข้างล่าง”
แค่อยากรู้
ชายคนหนึ่งเดินเล่นอยู่ริมทะเล เขาพบขวดลอยน้ำมา พอเขาเปิดขวดก็มีปีศาจตัวเล็กๆปรากฏขึ้น
ปีศาจพูดว่า"ข้าดีใจมากที่ได้ออกจากขวดใบนี้ ข้าจะให้พรเจ้าหนึ่งข้อ"
เขาคิดอยู่สักพัก จึงขอ "ผมอยากไปฮาวาย แต่กลัวเครื่องบิน แล้วก็เมาเรือ เลยอยากได้ถนนสร้าง
จากที่นี่ตรงไปยังฮาวาย"
ปีศาจตอบว่า "เสียใจ ข้าทำให้ไม่ได้ มันเป็นงานที่ใหญ่เกินไป เสาต้องลึกไปถึงก้นทะเล และต้องใช้
อิฐมากมายมหาศาล"
ชายหนุ่มคิดอยู่สักพัก จึงขอใหม่ "มีอีกอย่างที่ผมอยากได้ คือผมอยากเข้าใจผู้หญิง ทำไมหล่อนถึง
หัวเราะและร้องไห้ ทำไมขี้โมโห ทำไมถึงใช้ชีวิตร่วมด้วยยากเหลือเกิน อะไรที่ทำให้หล่อนเป็นแบบ
นั้น"
ปีศาจคิดสักพักแล้วตอบว่า "เอาหล่ะ ถนนที่ต้องการอยากได้ 2 หรือ 4 เลน" มันง่ายกว่าเยอะ
