พี่มุก ไม่อยู่ที่ร้านเพราะติดงานอยู่ในกรุงเทพฯ
ผมนั่งพักร้อนและคุยเรื่องสัพเพเหระกับ พี่เหมียวไปเรื่อย
เพราะไม่ได้เจอกันนานมาก
ในที่สุดเมื่อเวลา บ่ายคล้อยเข้ามา ผมก็ได้โอกาสร่ำลาพี่เหมียว
เพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพฯ
ผมใช้เส้นทาง ถนนโรจนะ ตั้งแต่สะพานปรีดี ไปยันวังน้อย โดยไม่ตรงไปธัญบุรี แต่ผมลอดใต้สะพาน เพื่อปั่นเลียบคลองหก
ไปบรรจบคลองรพีพัฒน์
จากคลองรพีพัฒน์ถึง เขตสายไหมกรุงเทพฯ ผมปั่นม้วนเดียวไม่พัก จนถึงบ้านในเวลา 19.00น.
ที่ต้องรีบขนาดนั้นเพราะ "เมียรอกินข้าว"
มาช้าไม่ต้องเดานะว่า อะไรจะเกิดขึ้น
ดูจากเครื่องวัดระยะทาง ทริปนี้ของผม ทำระยะทางไปได้ 546 กิโลเมตร
หมดเหงื่อไป2ปี๊บครึ่ง
น้ำหนักลดไป 2 กิโลครึ่ง
ปั่นมันดีอย่างนี้นี่เอง จะช้าอยู่ทำไมล่ะครับ
เอ้า!! ฮุยเล่ฮุย
ทริปนี้จบแต่เพียงเท่านี้ ทริปหน้าค่อยว่ากันครับ!!
ทั้งธรรมชาติความเป็นอยู่ของผู้คนเปลี่ยนไปแล้วจากความนิยมในการท่องเที่ยว