CH11.
The Story went to an ending part.
ผมใช้เวลาปั่นในเมืองอยู่หนึ่งวัน เพื่อไปตามที่ๆผมสนใจ
และได้เก็บภาพไว้เป็นความทรงจำต่างๆไว้
ก่อนที่จะกลับไปขึ้น ชินคันเซ็น กลับโตเกียว
ผมสร้างอาณานิคมไว้บนรถไฟ คนออกห่างจากพวกผมมาก555
พอดีกับว่าผมกลับก่อนเวลาเลิกงาน คนเลยน้อยด้วยตอนนั้น
2รูปนี้มันอาจจะไม่มีอะไร แต่มันมีความหมายสำหรับผมมาก
ระหว่างนั่งรถไฟกลับ ผมเปิดGoogle Mapตามดูจุดที่กำลังอยู่เคลื่อนไปเรื่อยๆ
สลับกับ การนั่งมองทางที่ผมปั่นจักรยานมาตลอด5วัน
ผมเห็นจุดที่ผมแวะนั่งกินข้าว เห็นสะพานที่ผมข้ามมา ผมเห็นถนนที่ผมปั่นมา
ในใจก็คิดว่าเทคโนโลยีมันชั่งพาเราเดินทางไปได้เร็วเหมือนกันนะ
แต่มันทำให้เราอดเห็นความสวยงามต่างๆรอบตัวเรา
ตอนนี้เป็นช่วงที่ผมประทับใจมากที่สุดในทริปนี้
และยังเป็นช่วงที่ใจหายมากที่สุดในทริปนี้
เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน..
แต่ผมก็นั่งยิ้มมาตลอดทางกลับ : )
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สุดท้ายแล้ว ผมขอมอบกระทู้นี้เพื่อเป็นแรงบรรดาลใจ
ให้กับคนที่กำลังอยากขี่จักรยาน ให้ออกมาขี่กัน
หรือคนที่ขี่อยู่แล้ว ให้ออกมาปั่นทริปไกลๆ
ความยากที่สุด..คือการคิดว่าเราจะเริ่มเมื่อไหร่
ไม่ใช่ว่า.. ระหว่างทางมันจะยากหรือระยะทางมันจะไกลแค่ใหน
อยากให้คิดว่าจักรยานก็เป็นเหมือนเพื่อนเรา
มันสามารถพาเราไปทุกที่ ที่เราอยากจะไป
ขอแค่ให้ดูแลมัน อย่าคิดว่าเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่ง
.
.
ก่อนมาบอกกับซิกโก้ว่า
" จักรยานคันละเป็นแสนๆเรามีตังก็ซื้อได้
แต่ประสบการณ์แบบนี้ กำตังไปก็ไม่มีใครขาย
คุณลุงใกล้ๆบ้านใช้จักรยานคันละไม่กี่พันแกยังปั่นจากกรุงเทพ
ไปภูเก็ตได้เลย"
หวังว่ามึงคงสนุกกับทริปนนี้นะซิกโก้ 555
