ปั่นตามเขาไป เพราะใจมันอยาก...ทัวร์ริ่ง...

[จำรัส ละหานทราย]

[quote="kobfujar"]เพิ่งมาเห็นกระทู้ ขอแปะไว้ก่อน..เดี๋ยวกลับมาดูที่เหลือครับ.. [/q
ขอบคุณครับ มีภาพสวย สวย ก็เอามาแบ่งกันชมบ้างนะครับ

[จำรัส ละหานทราย]

สวัสดีปีใหม่ วันสงกรานค์
ขอให้ทุกท่าน มีความสุขครับ

[rachata]

สวัสดีปีใหม่ ครับพี่จำรัส

[จำรัส ละหานทราย]

สวัสดีปีใหม่ ครับพี่จำรัส

คิดถึงครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ไม่ได้ปั่นนาน อึดอัด น้ำหนักขึ้น สงสัยจะต้อง ตามเขาไป ....ปั่นจักรยานไปทอดผ้าป่าสามัคคีวัดป่าลานหินตัด อ.บ้านกรวด จ.บุรีรัมย์ ซะแล้ว ต้นเดือนหน้า

[จำรัส ละหานทราย]

ช่วง4-5 ปีแรก ปั่นจักรยานทีไร ก็เหนื่อยเกินทุกที เมื่อก่อนเป็นแบบนี้
เพราะต้องการเอาชนะ ทั้งคนอี่นและตัวเอง พูดง่ายๆก็คือไม่รู้จักความพอดี
อยากตามให้ทันคนอี่น และไม่อยากให้คนอื่นตามทัน
ปั่นเสร็จก็มาคุย ทับถม ถากถางกัน เพื่อความสนุกสนาน
กลับไปบ้านบางวันตี 1 ตี 2 ก็ยังนอนไม่หลับ เหมือนกับโอเวอร์เทน
เป็นแบบผมบ้างไหมครับ วันไหนปั่นกันได้ถึงร้อยกิโลเมตร
จะมีอาการหลายอย่างตามมาเช่นตะคริว หัวใจเต้นแรง ความดันขึ้น
ชวนกันปั่นให้ได้ 200 กิโลเมตร/วัน หลายครั้งไม่ผ่านสักครั้ง
สาเหตุหลักก็มาจากเฉลี่ยกำลังไม่เป็น ใช้แรงมากไป หอบแฮกๆ
เจอเนินก็ดันเนิน เจอลมก็ดันลม แล้วก็ไปไม่รอด
ช่วงหลังมา ปั่นเท่าที่รถไหลไป เจอเนิน เจอลม ก็ไม่เพิ่มแรงกด
ตื้อไปเรื่อยๆไม่สนความเร็ว ใช้แรงน้อยลงทำให้ไม่ล้า และเหนื่อยมาก
200 กิโลเมตร/วัน ก็ทำได้ ไม่น่าเชื่อเลย
แค่ใช้แรงให้พอดีกับรถไหลไป ไม่ดันเนิน ไม่ดันลม ไม่ปั่นให้หอบ
จะประหยัดแรงได้มาก ทำให้ปั่นได้นานและไกลมากขึ้น
(คงจะเหมือนกับการขับรถยนต์เกียร์5 ขึ้นเนิน ความเร็วจะค่อยๆลดลง แม้เร่งน้ำมันเพิ่ม ความเร็วก็เพิ่มน้อยมากไม่คุ้มกับน้ำมันที่เสียไป)
อย่าเชื่อ ถ้ายังไม่ได้ลองปั่นดูครับ

[ลุงสุวัฒน์]

ใครเบื่อ ผมไม่เบื่อ
มาหาความรู้จากประสพการณ์ ขอบคุณคร้าบ

[ไม่เฒ่าNominee]

ช่วง4-5 ปีแรก ปั่นจักรยานทีไร ก็เหนื่อยเกินทุกที เมื่อก่อนเป็นแบบนี้
เพราะต้องการเอาชนะ ทั้งคนอี่นและตัวเอง พูดง่ายๆก็คือไม่รู้จักความพอดี
อยากตามให้ทันคนอี่น
ก็เป็นบ้างครับ
และไม่อยากให้คนอื่นตามทัน
ไม่ครับ
ปั่นเสร็จก็มาคุย ทับถม ถากถางกัน เพื่อความสนุกสนาน
กลับไปบ้านบางวันตี 1 ตี 2 ก็ยังนอนไม่หลับ เหมือนกับโอเวอร์เทน
เป็นแบบผมบ้างไหมครับ
คิดว่าไม่ทุกข้อครับ
วันไหนปั่นกันได้ถึงร้อยกิโลเมตร
จะมีอาการหลายอย่างตามมาเช่นตะคริว หัวใจเต้นแรง ความดันขึ้น
ชวนกันปั่นให้ได้ 200 กิโลเมตร/วัน หลายครั้งไม่ผ่านสักครั้ง
หลังไปบ้าเสือหมอบ เคยปั่น198กม. วันรุ่งขึ้นก็150+ติดกัน3วันปกติครับ
สาเหตุหลักก็มาจากเฉลี่ยกำลังไม่เป็น ใช้แรงมากไป หอบแฮกๆ
เจอเนินก็ดันเนิน เจอลมก็ดันลม แล้วก็ไปไม่รอด
เขี้ยวยาวขึ้น ไม่ดันเนิน ไม่ดันลม แต่แอบซุกคันหน้า
ช่วงหลังมา ปั่นเท่าที่รภไหลไป เจอเนิน เจอลม ก็ไม่เพิ่มแรงกด
ตื้อไปเรื่อยๆไม่สนความเร็ว ใช้แรงน้อยลงทำให้ไม่ล้า และเหน่ื่อยมาก
200 กิโลเมตร/วัน ก็ทำได้ ไม่น่าเชื่อเลย
แค่ใช้แรงให้พอดีกับรถไหลไป ไม่ดันเนิน ไม่ดันลม ไม่ปั่นให้หอบ
จะประหยัดแรงได้มาก ทำให้ปั่นได้นานและไกลมากขึ้น
บรรลุแล้ว
(คงจะเหมือนกับการขับรถยนต์เกียร์5 ขึ้นเนิน ความเร็วจะค่อยๆลดลง แม้เร่งน้ำมันเพิ่ม ความเร็วก็เพิ่มน้อยมากไม่คุ้มกับน้ำมันที่เสียไป)
อย่าเชื่อ ถ้ายังไม่ได้ลองปั่นดูครับ

[Witit]

ขอติดตามด้วยนะครับ อ่านแล้วได้ประโยชน์มากครับ นำไปทดสอบก็พบว่าจริงอย่างที่ท่านว่า

[pheachana]

รูปภาพสวยมาก ฝีเท้าขั้นเทพ ผมปั่นคนเดียวแบบสบาย ๆ แต่พอปั่นกับเพื่อนเป็นต้องหอบ ขอบคุณเทคนิคการปั่นขึ้นภูเขา

[จำรัส ละหานทราย]

ช่วง4-5 ปีแรก ปั่นจักรยานทีไร ก็เหนื่อยเกินทุกที เมื่อก่อนเป็นแบบนี้
เพราะต้องการเอาชนะ ทั้งคนอี่นและตัวเอง พูดง่ายๆก็คือไม่รู้จักความพอดี
อยากตามให้ทันคนอี่น
ก็เป็นบ้างครับ
และไม่อยากให้คนอื่นตามทัน
ไม่ครับ
ปั่นเสร็จก็มาคุย ทับถม ถากถางกัน เพื่อความสนุกสนาน
กลับไปบ้านบางวันตี 1 ตี 2 ก็ยังนอนไม่หลับ เหมือนกับโอเวอร์เทน
เป็นแบบผมบ้างไหมครับ
คิดว่าไม่ทุกข้อครับ
วันไหนปั่นกันได้ถึงร้อยกิโลเมตร
จะมีอาการหลายอย่างตามมาเช่นตะคริว หัวใจเต้นแรง ความดันขึ้น
ชวนกันปั่นให้ได้ 200 กิโลเมตร/วัน หลายครั้งไม่ผ่านสักครั้ง
หลังไปบ้าเสือหมอบ เคยปั่น198กม. วันรุ่งขึ้นก็150+ติดกัน3วันปกติครับ
สาเหตุหลักก็มาจากเฉลี่ยกำลังไม่เป็น ใช้แรงมากไป หอบแฮกๆ
เจอเนินก็ดันเนิน เจอลมก็ดันลม แล้วก็ไปไม่รอด
เขี้ยวยาวขึ้น ไม่ดันเนิน ไม่ดันลม แต่แอบซุกคันหน้า
ช่วงหลังมา ปั่นเท่าที่รภไหลไป เจอเนิน เจอลม ก็ไม่เพิ่มแรงกด
ตื้อไปเรื่อยๆไม่สนความเร็ว ใช้แรงน้อยลงทำให้ไม่ล้า และเหน่ื่อยมาก
200 กิโลเมตร/วัน ก็ทำได้ ไม่น่าเชื่อเลย
แค่ใช้แรงให้พอดีกับรถไหลไป ไม่ดันเนิน ไม่ดันลม ไม่ปั่นให้หอบ
จะประหยัดแรงได้มาก ทำให้ปั่นได้นานและไกลมากขึ้น
บรรลุแล้ว
(คงจะเหมือนกับการขับรถยนต์เกียร์5 ขึ้นเนิน ความเร็วจะค่อยๆลดลง แม้เร่งน้ำมันเพิ่ม ความเร็วก็เพิ่มน้อยมากไม่คุ้มกับน้ำมันที่เสียไป)
อย่าเชื่อ ถ้ายังไม่ได้ลองปั่นดูครับ

ผม เขี้ยวก็ยาวขึ้น แต่ยังไม่บรรลุสักทีครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ขอติดตามด้วยนะครับ อ่านแล้วได้ประโยชน์มากครับ นำไปทดสอบก็พบว่าจริงอย่างที่ท่านว่า

ดีใจครับ ที่มีคนมาช่วยทดสอบ ขอบคุณมากครับ

รูปภาพสวยมาก ฝีเท้าขั้นเทพ ผมปั่นคนเดียวแบบสบาย ๆ แต่พอปั่นกับเพื่อนเป็นต้องหอบ ขอบคุณเทคนิคการปั่นขึ้นภูเขา

ยินดีครับ ขอบคุณมากครับ

[จำรัส ละหานทราย]

ใครเบื่อ ผมไม่เบื่อ
มาหาความรู้จากประสพการณ์ ขอบคุณคร้าบ

ลุงสุวัฒน์ ต้องไปลองปั่นก่อนครับ แล้วค่อยเบื่อ...อิ อิ

[จำรัส ละหานทราย]

มีอีกความดิดหนึ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองในช่วงปั่นทัวร์ริ่งใหม่ๆ..ในการปั่นไปกับกลุ่ม
รู้สึกว่าทำไมปั่นกันช้าจัง(20-22)มันรูสึกอึดอัด เมื่อไรจะถึงเนี่ย
ก็เพิ่มความเร็วไปให้ถึงก่อนเขา ไม่นานนักกลุ่ม ก็ตามมาทัน
แต่ดูสภาพร่างกายตัวเรากับกับกลุ่มที่มาถึงทีหลังช่างต่างกันมากมาย
เราเหนื่อยมากหมดแรง แต่กลุ่มสดชื่นปกติ กลับมานั่งคิด ตัวเราได้อะไรที่มาถึงก่อน
ก็ได้แค่มาถึงก่อนแค่นั้นเอง แต่ส่วนที่เสียไปคิดดูแล้วมากมายจัง
ที่เห็นชัดก็คือร่างกายเหนื่อยล้า ไม่ได้ชื่นชมกับธรรมชาติ สองข้างทาง
ขาดความสัมพันธ้กับกลุ่ม ขาดโอกาสเรียนนูรู้ทักษะการปั่นทัวร์ริ่งจากกลุ่ม
ก็เริ่มปรับเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับกลุ่ม จากที่คิดให้กลุ่มเป็นอย่างเราคิด
หลายปีถึงเข้าใจ ทุกอย่างที่รุ่นพี่ที่อยู่ในกลุ่มทัวร์ริ่งทำ มักเป็นไปเพื่อความสำเร็จร่วมกันของกลุ่ม
ส่วนคนที่แหวกแนวก็จะอยู่ด้วยระยะหนึ่งแล้วก็ หายไป
ก็ปั่นไปเรียนรู้ไป ยอมเอาทิฐิของตัวเองเก็บไว้ที่บ้านบ้าง เพื่อการร่วมทางทัว์ร์ริ่งอย่างมีความสุขครับ

[sookchat]

มีอีกความดิดหนึ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองในช่วงปั่นทัวร์ริ่งใหม่ๆ..ในการปั่นไปกับกลุ่ม รู้สึกว่ามำไมปั่นกันช้าจัง(20-22)มันรูสึกอึดอัด เมื่อไรจะถึงเนี่ย ก็เพิ่มความเร็วไปให้ถึงก่อนเขา ไม่นานนักกลุ่ม ก็ตามมาทัน แต่ดูสภาพร่างกายตัวเรากับกับกลุ่มที่มาถึงทีหลังช่างต่างกันมากมาย เราเหนื่อยมากหมดแรง แต่กล่มสดชื่นปกติ กลับมานั่งคิด ตัวเราได้อะไรที่มาถึงก่อน ก็ได้แค่มาถึงก่อนแค่นั้นเอง แต่ส่วนที่เสียไปคิดดูแล้วมากมายจัง ที่เห็นชัดก็คือร่างกายเหนื่อยล้า ไม่ได้ชื่นชมกับธรรมชาติ สองข้างทาง ขาดความสัมพันธ้กับกลุ่ม ขาดโอกาสเรียนนูรู้ทักษะการปั่นทัวร์ริ่งจากกลุ่ม ก็เริ่มปรับเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับกลุ่ม จากที่คิดให้กลุ่มเป็นอย่างเราคิด หลายปีถึงเข้าใจทุกอ ย่างที่รุ่นพี่ที่อยู่ในกลุ่มทัวร์ริ่งทำ มักเป็นไปเพื่อความสำเร็จร่วม กันของกลุ่ม ส่วนคนที่แหวกแนวก็จะอยู่ด้วยระยะหนึ่งแล้วก็หายไป ปั่นไปเรียนรู้ไป ยอมเอาทิฐิของตัวเองเก็บไว้ที่บ้านบ้าง เพื่อการร่วมทางทัว์ร์ริ่งอย่างมีความสุขครับ

สวัสดีครับ พอดีมาเจอก็อยากจะให้ความเห็นตามที่ผมเองเคยเจอมา คือผมเองก็ชอบปั่นทางไกลเมื่อมีวันหยุดยาวๆ2-3วัน แต่ปกติแล้วผมเองจะปั่นไปทำงานด้วยเช้า-เย็น 60ก.ม. ผมเคยไปร่วมทริปกับหลายชมรม ก็เห็นเขาปั่นอย่างที่คุณพูดนั่นแหละยิ่งตอนเที่ยงๆไปแล้ว คนที่เขาเพิ่งปั่นและออกทริปเขาก็จะใส่กันแบบไม่ลืมหูลืมตา พอไปได้สัก20-30โลเขาก็จอดนั่งหอบแผ่หลา พูดคุยกันไม่รู้เรื่อง หลังจากที่เขายังไม่หายหอบผมก็ไปถึงก็พูดคุยกันด้วยเสียงปกติ คือไม่เหนื่อยเท่าใหร่ เขากลับมาถามผมว่าลุงปั่นยังใงบ่ายๆอย่างนี้ลุงไม่เห็นเหนื่อยเลย ผมก็บอกว่าผมใช้วิธีปั่นไปพักไปบนจักรยานนั่นแหละ ช่วงพักเหนื่อยบจักยานนั้นรถมันก็ยังวิ่งอยู่มีลมปะทะทำให้เย็นจึงช่วยคลายความเหนื่อยไปได้ คนที่ไปถึงก่อนตัวเองก็เหนื่อยจากการปั่นอย่างรีบเร่งแล้วพอถึงอาการเหนื่อยหอบและอากาศร้อนเพราะไม่มีลมปะทะ มันก็ยิ่งเหนื่อยเพิ่มขึ้นมาอีก อันนี้เรื่องจริงคุณลองทำดู