ด้วยบ้านผมอยู่ท้ายไร่ปลายนา ไม่มีร้านขายอุปกรณ์พวกนี้ ครั้นมองเห็นโซ่เก่าแล้วไฟแห่งการดัดแปลง diy มันลุกโชนครับ
ท่านมีโซ่เหลือๆ มีขาจานที่พังแล้วลองทำดูครับ แต่..ถ้าทำแล้วใช้ไม่ดีอย่าว่ากันนะ ก็ของผมทำแล้วมันใช้ได้ดีนี่คร๊าบ
สาบานว่านี่คือ..ประแจโซ่ จับเฟืองหลัง ทีแรกจับคนเดียวไม่ออก..นึกขึ้นได้ว่าเมียเราพลังปานช้างสาร เลยเรียกตัวมาช่วยครับ
ไม่ต้องกลัวว่าจะจับแล้วรูด..แขน -ขา แหกยับเยิน ด้วยคมเขี้ยวเฟืองหลัง สองคนผัวเมียช่วยกันถอดปลอดภัย ไร้ร่องรอยเลือด
หัวใจมันอยู่ตรงนี้แหล่ะครับ..ส่วนปลายของประแจโซ่...จะต้องถูกกดทับไว้ด้วยส่วนหัวของประแจโซ่ เท่านี้โซ่หมดสิทธิ์ดีดดิ้น
จริงๆตอนถอด เมียผมจับประแจโซ่กดลงนิดๆ..ผมใช้ประแจคอม้าด้ามยาวๆจับตัวถอดเฟือง กดทวนเข็มเต็มที่ อ้าว...หลุดแล้ว
เวลาถอดใส่แกนปลดไว ล็อคไว้กันดิ้นครับ แต่..อย่าใส่จนแน่นนะครับ ต้องเหลือช่องว่างไว้นิดๆ จะได้มีช่องว่างให้ฝาปิดโม่
ถอยออกมาได้ พอฝาปิดโม่ชน...เราก็คลายแกนปลดทีละนิด จนสามารถใช้มือหมุนฝาปิดโม่ได้ ค่อยถอดแกนปลดออกหมด
สลักที่หัวโซ่ตรงรูน็อตใส่ใบจาน...ผมใช้ตะปูนิ้วครึ่งตัดสูงกว่าโซ่นิดหน่อย ตอกอัดจนปลายพับ จริงใช้น้อตเล็กๆน่าจะได้ครับ
โซ่สั้นๆ ตรงส่วนหัวประแจพยายามดึงให้ตึงจะดีมากๆ..ถ้าหย่อนเราอาจหาหัวน็อตมารองในส่วนหัว ก่อนที่จะใส่สลักก็ได้ครับ
อ้อ..ตรงขาจับใบจาน ที่เราตัดออกหนึ่งก้านพยายามตะไปให้ได้เหลี่ยม เพื่อที่จะได้กดปลายโซ่+ประแจ ได้มั่นคงน่ะครับ
