โพสต์
โดย อู๊ด จักรยานแม่แฝก »
ด้วยความรักและห่วงใยครับ....ช่วงนี้อากาศร้อนมากในพื้นที่เชียงใหม่เรา โดยเฉพาะสนามเชียงดาวเรา รู้สึกว่าอากาศร้อนและแสงแดดจัด พอสมควร แต่วันนี้ที่ตัวเมืองเชียงใหม่บางพื้นที่มีฝนตกลงมาพอสมควร ทำให้อากาศเบาบางลงบ้าง อย่างไรก็ดี จึงอยากให้นักแข่งขันทุกๆท่าน ได้ตระหนักถึงความพร้อมของร่างกาย เตรียมร่างกาย ประเมินสภาพอากาศ ให้เหมาะสมนะครับ ไหวก็สู้ครับ ไม่ไหวก็ถอยซักก้าวเพื่อความปลอดภัย แต่ทั้งนั้นก็เชื่อว่าทุกๆท่านได้ผ่านการฟิตซ้อมมาอย่างดี หวังว่าทุกๆท่านคงจะสนุกกับการแข่งขันเสือภูเขาประเภทครอสฯ ที่นับวันจะหาสนามแข่งขันไม่บ่อยนัก ส่วนผมขอสัญญาว่า จะพยายามรักษาสนามประเภทครอสฯ ให้ยืนยาวที่สุด จนกว่า พี่ น้อง จะเบื่อรายการของผม 555 ...แต่หวังว่าคงไม่มีวันนั้น เพราะทุกๆท่านรักและเอ็นดูผมไปตลอดนะครับ เอาว่าถ้าสปอนเซอร์ที่อุ้มผมเขาเลิกอุ้ม ก็คงต้องเก็บฉากลาจอกันเมื่อนั้นครับ...ว่างั้น....
วันนี้เป็นห่วงเรื่อง " โรคลมแดดหรือโรคฮีทสโตรก " เพื่อให้ทราบถึงอาการ และวิธีแก้ไขเบื้องต้น สำหรับผู้ที่ได้รับผลจากโรคนี้ ตลอดจนผู้ที่พบคนเป็นโรคนี้ จะได้ช่วยเหลือหรือแก้ไขเฉพาะหน้า ในเบื้องต้น อย่างน้อยๆก็ถือว่าเป็นเรื่องใกล้ตัว ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ กับนักแข่งขัน ที่สภาพอากาศร้อน แดดจัดแบบนี้นะครับ ถือว่ารู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม...ภาวนาว่า จะไม่เกิดขึ้นกับนักกีฬาที่เตรียมความพร้อมของร่างกายมาอย่างดีในการแข่งขันครั้งนี้ครับ
โรคลมแดด มักจะเกิดกับผู้ที่อยู่กลางแสงแดดเป็นเวลานาน ทำให้ร่างกายได้รับความร้อนมากเกินไป จนทำให้ความร้อนร่างกายสูงเกินกว่า 40 องศาเซลเซียส อาการเบื้องต้น จะเกิดอาการเมื่อยล้า อ่อนเพลีย คลื่นไส้ อาเจียน ปวดศีรษะ ความดันต่ำ หน้ามืด และยังอาจจะมีผลต่อระบบไหลเวียนโลหิตได้ อาจจะมีอาการเพิ่มเติม เช่น ภาวะขาดเหงือ เพ้อ ชัก ไม่รู้สึกตัว สัญญาณสำคัญของโรค ฮิทสโตรกที่สังเกตุง่ายๆก็คิอ ไม่มีเหงื่อ ออก ตัวร้อนจัดขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกกระหายน้ำมาก หายใจเร็ว หากมีอาการดังกล่าว จะต้องหยุดพักทันที หลีกเลี่ยงการอยู่กลางแดด ดื่มน้ำมากๆเพื่อเพิ่มความชุ่มชื้นให้ร่างกาย รีบระบายความร้อนออกจากร่างกายโดยเร็ว เช่นการใช้ผ้าชุบน้ำธรรมดาหรือน้ำเย็นเช็ดตัว แช่ตัวในน้ำ หรือฉีดพรมน้ำแล้วเป่าด้วยลม ประคบน้ำแข็ง ถ้าไม่หมดสติให้จิบน้ำบ่อยๆ จากนั้นให้รีบน้ำส่งโรงพยาบาลทันที ครับนี่คือสิ่งที่เราต้องทบทวน เพื่อป้องกัน แก้ไข เรื่องใกล้ตัวที่อาจจะได้รับผลกระทบโดยไม่ได้ตั้งตัวก็ได้....จึงนำมาเป็นข้อเตือนใจ เผื่อเมื่อเจอเหตุการณ์ ก็จะได้ช่วยเหลืออย่างถูกต้องนะครับ....ผมได้บทเรียนจากสนามแม่แฝกมาแล้ว จึงอยู่ในใจผมเตือนผมมาตลอด ตราบใดที่ผมยังจัดการแข่งขันที่เลี่ยงฤดูร้อนไม่ได้ ผมก็ต้องพึงระลึกถึงโรคนี้ตลอดเวลาครับ ด้วยรักและห่วงใยยิ่งครับผม
