ทริปเสือพังโคนเยี่ยมญาติไกลถึงเวียดนาม

[Walrus]

โชว์สภาพห้องและฝีมือปะยางให้พี่กวาง(ไม่รู้ปะไปใช้ได้หรือเปล่า)

[Walrus]

เมื่อใกล้เวลาเราก็เข็นจักรยานพร้อมเครื่องไปสถานีรถไฟ รถรออยู่แล้ว รถเป็นตู้นอนห้องละ6เตียง แต่คืนนี้เรากระจายกันหลายห้อง
สิ่งที่ควรรู้สำหรับรถไฟเวียดนามคือห้องน้ำจะโดนล๊อกไว้จนกว่ารถไฟจะออกจากต้นทาง คาดว่ากันคนมั่วขึ้นไปถ่ายเรี่ยราด

[Walrus]

รถออกจากสถานีได้ไม่นานเราก็ทำการยึดห้องเสบียง
และก็ได้เห็นประโยชน์ของเนทซิม เพราะผมทำเป็นฮ๊อตสปอตให้คนอื่นๆ ได้เล่น FB และโทรศัพท์ผ่าน Line รายงาน ผบ.ทบ.

[Walrus]

27 กพ ฮานอย(เยี่ยมญาติ)
รถไฟถึงฮานอยตอนตีสี่ มีญาติพี่เฮียงซึ่งเป็นญาติกับพี่ฮุงมารับ เราเอากระเป๋าและเครื่องต่างๆใส่ในรถแล้วปั่นตามๆกันไป ใช้เวลาครื่งชั่วโมงเหมือนกันกว่าจะถึงคอนโด

[Walrus]

ถึงคอนโดของพี่เฮียง ยังไม่ได้เข้าอยู่เพราะแกอยู่บ้านอีกหลังนึง สภาพห้องกว้างขวาง อาหารการกินพร้อม พี่เฮียงจัดเตรียมผลไม้กาแฟและขนมปังไว้ให้ เราเองมีปาเต้เหลือจากเมื่อวาน
เช้านี้เราจัดการตากผ้าเปียกกันต่อ และวางแผนสำหรับการปั่นต่อๆ มีหลายแผนเหลือเกิน เน้นปั่นเป็นหลักไม่เน้นท่องเที่ยวเพราะทุกคนเคยมาเวียดนามและได้ไปเที่ยวตามแหล่งท่องเที่ยวหลายๆแห่งมาแล้ว แผนหลักจะไปเริ่มปั่นจากลาวกายไปซาปาเดียนเบียนฟูแล้วค่อยนั่งรถเข้าฮานอย ยกเว้นผมกับพี่กวางอาจจะปั่นเข้าลาว

[Walrus]

ยามเช้า

[Walrus]

ประมาณแปดโมงครึ่ง พี่เฮียงกลับมารับพวกเราเพื่อไปทานข้าวเช้า รถจักรยานโดนเก็บสำหรับวันนี้

[Walrus]

หลังจากอาหารเช้าเราไปนั่งที่ออฟฟิศพี่เฮียง แผนเดิมคือเราจะนั่งรถเที่ยวตามแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในฮานอย แต่เอาเข้าจริงๆ วันนี้ฮานอยนตกปรอยๆทั้งวัน และเราทุกคนก็เคยมาฮานอยกันแล้วจึงยกเลิกแผนชมเมือง
ช่วงเที่ยงน้าของพี่ฮุงมารับไปทานข้าวกันต่อ ฟิลิปถึงกับบ่นว่าจะกินกันอีกแล้วเหรอ เพิ่งกินมื้อเช้ากันได้แป๊บเดียว
ช่วงบ่ายเราก็มาสุมหัวกันในออฟฟิศพี่เฮียงกันต่อ มีฟิลิปที่แยกไปช๊อปปิ้งเสื้อแจ๊คเกตมาตัวนึง พร้อมกับบอกว่าขากลับจะมาซื้อเพิ่มอีก

[Walrus]

ช่วงค่ำเราใช้วิธีเช่นเมื่อเช้าคือเอากระเป๋าและเครื่องต่างๆใส่รถพี่เฮียงแล้วปั่นกันไปกินข้าว แต่ตอนหัวค่ำมีฝนแถมมาด้วยเล็กน้อย แถมการจราจรสตไล์เวียดนามก็เอาเราปวดหัวเพราะรถเยอะเหลือเกิน

[Walrus]

หลังจากมื้อเลี้ยงส่ง เราก็ใช้วิธีเดิมมาจนถึงสถานีรถไฟ ทุกคนแต่งหล่อใส่ขายาว มีเพียงผมกับพี่วันที่ใส่ขาสั้น กว่าจะถึงสถานีก็เลอะเอาการ
เมื่อมาถึงสถานีก็ต้องจัดการซื้อตั๋วจักรยาน ดูยุ่งยากมาก
สำหรับรถไฟไปลาวกายจะแตกต่างจากขบวนจากวินฮ์เล็กน้อย คือจะมีทั้งเตียงนุ่มห้องละ4เตียง และเตียงแข็งห้องละ6เตียง เราเลิกเตียงแข็งเพราะว่ามีว่าง 1ห้องสำหรับเรา6คนพอดี ราคาตั๋วคน+จักรยานอยู่ที่ประมาณ 800พันดอง ซึ่งแพงกว่าสายวินฮ์อยู่ 100นึง
พิเศษอีกอย่างนึงคือเราจะต้องรอรถไฟในอาคารจนใกล้เวลารถออกจึงจะเข้าไปในชานชลาได้
สำหรับคืนนี้โชคร้ายไม่มีตู้เสบียงหรือมีแต่ไกลมากก็ไม่ทราบได้ จึงต้องนอนกันเร็ว

[เสือหงอย]

ตามดู เดือน ตค.จะปั่นย้อนเส้นทางนี้ เท่าที่ได้

[Walrus]

28 กพ ลาวกาย-ซาปา

[Walrus]

ช่วงเช้าบนรถไฟ ดูท่าทางฟิลิปจะตื่นเต้นกับวันนี้เหลือเกินหลังจากพักขาไปหนึ่งวัน
ใครจะไปซ้ำรอยรถไฟสายนี้ระวังกิ่งไม้ข้างทางด้วยนะครับ

[Walrus]

ประมาณเจ็ดโมงเช้าเราถึงลาวกาย จัดแจงเรื่องรถและกระเป๋า

[Walrus]

พี่ฮุงญาติเยอะจริงๆ ที่ลาวกายนี้ก็มีญาติมารับ
ป้ายแรกเป็นเฝอ รสชาดน้ำซุปเข้มข้นกว่าเจ้าอื่นที่ทานมาก่อนหน้า