ทริปเสือพังโคนเยี่ยมญาติไกลถึงเวียดนาม

[Walrus]

เกิดอะไรขึ้น ทำไมพี่เสี่ยวร้องไห้??????
เพราะไม่ได้ไปด้วยนั่นเอง ฟิลิป ปลอบแล้วปลอบอีก

[Walrus]

ส่งกันพันลี้ยังต้องแยกจาก มิสู้แยกกันตรงนี้(จำมาถูกหรือเปล่า)

[Walrus]

และเส้นทางที่รออยู่เบื้องหน้า มหัศจรรย์พันลึก ฟากหนึ่งแล้งสาหัส อีกด้านหมอกลงครึ้มเหมือนฝนจะตก(คิดในใจว่าเดี๋ยวลงไปต่ำก็คงแล้งเหมือนกัน)
แม้พี่เสี่ยวจะบอกเรื่องนี้ตอนนั่งรถมาแต่ก็ไม่นึกว่าจะขนาดนี้ ผมจัดการเปิดกระเป๋าทันทีเพื่อหาเสื้อกันลม เสื้อตัวไหนอยู่บนสุดก็ตัวนั้นแหละเพราะไม่อยากรื้อให้เสียเวลาจัดกระเป๋า

[Walrus]

ได้ฤกษ์ล้อหมุนกันซะที เวลาดีบ่ายสอง ระยะทาง 90กม กับเส้นทางลงๆ มีลางไนท์ทริปตั้งแต่วันแรกเลย

[Walrus]

พอเข้าเขตเวียดนาม ทุกอย่างเปลี่ยนหมด การสนทนากับเจ้าหน้าที่เป็นภาษาเวียดนาม มีผมกับฟิลิปที่ฟังไม่รู้เรื่อง ผมสังเกตว่าด่านนี้เป็นเส้นทางสำคัญ มีรถเทรลเลอร์ขนาดใหญ่รอตรวจหลายคัน สินค้าที่เห็นขนกันเยอะๆ ก็เครื่องดื่มชูกำลัง ในด่านเวียดนามห้ามถ่ายรูป
พวกเราเองระหว่างขั้นตอนเข้าเมืองก็พบว่่ารถพี่ฮุงกระเป๋ามันเบียดไปโดนซี่ลวด ต้องจัดการรัดโยงผูกกันยกใหญ่ ในระหว่างปั่นช่วงแรกหลังออกจากด่านก็ต้องคอยมีคนตามหลังคอยเฝ้าดูว่าทุกอย่างเข้าที่ไม๊
เส้นทางช่วงแรกเป็นชีวิตขาลง แต่ก็ลงเร็วได้ไม่มากเพราะเป็นทาง2เลน แล้วรถแต่ละคันก็วิ่งกันช้ามากๆ คาดเดาได้เลยว่าสินค้าที่บรรทุกมาน้ำหนักมหาสาลขนาดไหน

[Walrus]

แม้จะเป็นเส้นทางไหลลงที่ยาวเอาการ แต่สุดท้ายก็ต้องกลับเข้าสู่สภาวะปกติ

[Walrus]

เนื่องจากเป็นเวลาเลิกเรียนจึงมีเด็กปั่นจักรยานสวนมาเป็นระยะ แต่รถใหญ่ก็ยังวิ่งด้วยความเร็วที่น่ากลัว ตอนนั่งรถมาพี่เสี่ยวบอกให้ซ้อมทักทาย "ซินจ่าว" แต่เอาเข้าจริงๆ "Hello" ล้วนๆ

[Walrus]

เรามาถึงฝูโจวตอนเกือบจะห้าโมงเย็น เหลือระยะทางอีก 50กม ต้องเลือกระหว่างจะไปไนท์ทริปหรือจะพอแค่นี้
ถ้าเลือกพอแค่นี้ยังมีให้เลือกอีกสองทางระหว่างนอนเมืองนี้ หรือนั่งรถเข้าเมืองวินฮ์ต่อไปฮานอยกันเลย
สุดท้ายเลือกแค่นอนเมืองนี้พรุ่งนี้ปั่นต่อ เพราะรู้ว่าฟิลิปขาโหดต้องไม่ยอมแน่ๆ(อะไรมันจะอยากปั่นขนาดนั้น) ตัวผมเองก็ไม่อยากนั่งรถเพราะเบื่อเต็มที เวลามีตั้งเยอะทำไมขยันใช้ตัวช่วยกันจัง(ความคิดในวันนั้น)
โรงแรมอยู่ถัดไปทางด้านขวาของรูปแรก เราปั่นกันมาจากถนนด้านอาคารยอดแหลมๆ

[Walrus]

สองสาวนั่งขายโทรศัพท์ตรงข้ามโรงแรม ท่าทางขี้เล่นเอาเรื่อง นี่ถ้าปั่นกลับทางนี้ว่าจะชวนซ้อนท้ายกลับมาไทย

[Walrus]

ผมโดนจับคู่ให้นอนห้องเดียวกับพี่กวาง พอเข้าห้องได้ก็จัดการกับสารพัดเสบียงที่ทีมมาส่งจัดหามาให้ ด้วยกลัวเราจะอดอยาก

[Walrus]

และเมื่อจัดการอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆ แล้วก็ไปหาของกินกันต่อ เมืองในเวียดนามนี่ดีอย่างนึงคือทุกอย่างอยู่ในละแวกที่การจราจรพลุกพล่าน ทั้งโรงแรมร้านอาหาร แต่บางเมืองที่ห่างไกลอาจมีโรงแรมแค่โรงแรมเดียว
สี่งที่พี่เสี่ยวเตือนผมอีกอย่างนึงคือ "มากับแก๊งค์นี้ระวังจะกินดีอยู่ดี" แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มื้อนี้ร้านธรรมดาแต่ก็จัดเป็นเหลาของเมืองนี้ มีลูกค้ามาสังสรรกันหลายกลุ่ม เสียงดังเอะอะโวยวายจนเรานึกว่าเขามีเรื่องกัน
เป็นอันจบวันแรกแบบไม่เข้าเป้าแต่ก็ยังอยู่ในสโคปที่วางแผนไว้ คืนนั้นกว่าจะได้นอนเลนเอาดึกเพราะมีงานศพใกล้ๆโรงแรม เปิดเพลง(เพราะอยู่นะ)กันถึงสี่ห้าทุ่ม

[Walrus]

26 กพ ฝูโจว-เมืองวินฮ์ ระยะทาง 75กม โดยเป็นทางอ้อม เนื่องจากทางหลักเดิม 50กม ทีมนี้เคยปั่นมาแล้วและรถเยอะ

[Walrus]

เช้านี้เราตื่นกันช้าหกโมงเช้า เนื่องจากไม่ได้นัดกัน ต่างคนต่างนึกว่าทางสั้นๆ สบายๆ ออกสายๆ มีแต่พี่ฮุงกับฟิลิปที่พร้อมออกเดินทางตั้งแต่หกโมงเช้า
กว่าจะพร้อมก็เจ็ดโมง เริ่มด้วยถามทางหาร้านอาหารเช้า

[Walrus]

เช้านี้ได้กาแฟเวียดนามกับขนมที่ติดตัวมาจากไทย

[Walrus]

เริ่มเดินทางออกจากเมืองวินฮ์ เรามาตามเส้นทางหน้าตึกยอดแหลมๆ ทางเดิมคือตรงมาทางด้านซ้ายของรูป แต่วันนี้เราจะไปทางขวา