จากคนบางกะเจ้า ถึงนักปั่นจักยาน(แชร์มาจากพันทิปครับ)

[bombardabike]

http://pantip.com/topic/31736156

ดิชั้นเป็นคนพื้นที่ต.บางกะเจ้า เกิดและโตอยู่ที่นี่มานานตั้งแต่แถวนี้ยังเป็นแค่ร่องสวนธรรมดามีแค่ทางเดินด้วยแผ่นปูนเล็กๆ ปัจจุบันความเจริญได้นำพาสิ่งต่างๆเข้ามาในพื้น ที่จะพูดถึงคือ ถนน การตัดถนนเข้ามาย่านนี้จะตัดลัดร่องสวนในเขตพื้นที่ต.บางกะเจ้า ต.บางน้ำผึ้ง ต.บางกอบัว และด้วยความที่แถวนี้เป็นสวนมาก่อน อยู่ใกล้กรุงเทพ การเดินทางแสนสะดวก อีกทั้งในพื้นที่ต.บางกะเจ้ายังมีสวนศรีนครเขื่อนขันธ์ จึงทำมีธรรมชาติที่สวยงาม อากาศที่บริสุทธิ์ และระบบนิเวศน์ที่ค่อนข้างจะสมบูรณ์อยู่ ซึ่งดึงดูดนักปั่นจักรยานทั้งหลายทั่วทั้งสารทิศให้ความสนใจเข้ามาปั่นจักรยานกันมากมาย ทั้งชาวไทย และต่างประเทศ และด้วยเหตุนี้เมื่อมีนักปั่นจักรยานทั้งหลายเข้ามา และมีการเขียนReview แนะนำสถานที่ก็ยิ่งมีนักปั่นให้ความสนใจแห่กันมามากขึ้น จากเดิมจะมีเฉพาะช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ ปัจจุบันมีทุกวัน ซึ่งกลุ่มนักปั่นบางกลุ่มได้เข้ามาสร้างปัญหาให้กับผู้อาศัยย่านนี้ เหตุการณ์แรกที่ดิชั้นพบอยู่บ่อยๆ กลุ่มนักปั่นที่มีการรวมกลุ่มสมาชิกจำนวน 7-10 คนขึ้นไป ที่ข้ามเรือมาวัดบางน้ำผึ้ง ซึ่งในแต่ละวันท่านี้จะมีคนข้ามเรือค่อนข้างมาก มีทั้งข้ามแค่คน หรือข้ามพร้อมจักรยาน หรือ รถมอเตอร์ไซด์ ซึ่งทางขึ้น-ลงรถจะมีแค่ทางเดียวคือคนขึ้นต้องขึ้นให้หมดก่อน แล้วจึงจะลงได้ จุดพีคมันคิอเวลาเข้าช่องจ่ายเงิน ด้วยความที่มันมีทางเข้า-ออกรถทางเดียว กลุ่มนักปั่นที่ว่านี้จะไม่เรียงคิวกันการจ่ายเงินให้เป็นระเบียบ แต่จะจ่ายแบบว่า คนที่ 1 จ่ายให้คนที่4 คนที่ 5 คน 8 แล้วก็มาจอดรอกันบริเวรช่องทางออก เพื่อจะตะโกนบอกเพื่อนว่ามีการจ่ายเงินให้แล้ว ทำให้คนเก็บเงินงงและเสียเวลา ต้องคอยดูใครจ่ายแล้ว ใครยังไม่จ่ายและเสียเวลาคนที่รอขึ้น-ลงด้วย ดิชั้นแนะนำค่ะ หากมาเป็นกลุ่มแบบนี้ ถ้าไม่รวบรวมเงินให้คนแรกจ่าย ก็แนะนำจ่ายใครจ่ายมันไปเลยค่ะ คนเก็บเงินจะได้ไม่งง และไม่เสียเวลาด้วย ส่วนเหตุการณ์ที่ 2 คือการปั่นแบบเต็มถนน ปั่นแบบตีคู่กันมาเป็นแพ อย่างที่ดิชั้นแจ้งข้างต้นเดิมพื่นที่แถบนี้เคยเป็นบ้านสวนมาก่อน ถนนที่ตัดเข้ามาจึงต้องคดเคี้ยวตามร่องสวนที่เจ้าของอนุญาติให้ตัดผ่าน และด้วยความที่ถนนแถบนี้ไม่ค่อยมีรถสัญญจรไปมา ทำให้นักปั่นทั้งหลายปั่นกันแบบถนนมีเท่าไหร่ ก็ปั่นกันให้เต็มไปเลย ปั่นตีคู่คุยกัน ทำให้รถของคนพื้นที่ที่เข้ามาต้องคอยบีบแตรเตือนเนื่องจากกลัวเกิดอุบัตเหตุ อยากให้ระวังกันนะคะ อยากที่บอกเนื่องจากแถวนี้ถนนมีความคดเคี้ยวมาก และไม่ค่อยมีรถสัญญจรไปมา จึงมีคนที่ชอบหัดขับรถเข้ามาหัดแถวนี้ด้วย จะเกิดอะไรขันล่ะคะถ้าหากคนหัดขับรถกับกลุ่มนักปั่นที่ชอบปั่นกันแบบเต็มพื้นที่ไปหมดเกิดป๊ะกันขึ้นมา.... ฝากกันด้วยค่ะ รบกวนปั่นกันแบบเป็นแถวจะดีกว่าค่ะ ชิดริมไม่อันตรายด้วย เหตูการณ์สุดท้ายอันนี้เหลืออดมาก!!!!! กลุ่มนักปั่นที่ชอบปั่นกับแบบไม่มีกาละเทศะ นอกจากถนนแล้ว ยังมีสะพานปูนที่สร้างเหนือท้องร่องน้ำ สำหรับบ้านที่ถนนเข้าไปไม่ถึง ก็จะมีการสร้างสะพานปูนนี้เชื่อมเข้าไป โดยขนาดของสาพานจะกว้างขนาดเท่ารถมอร์เตอร์ไซด์ 2 คันสวยกันได้ แต่บางที่ก็สวนไม่ได้ค่ะ ซึ่งส่วนมากสะพานปูนจะตัดผ่านหน้าบ้าน หรือผ่าบริเวณบ้านคนเลยก็ว่าได้ ซึ่งบางบ้านก็จะเลี้ยงสุนัขด้วย อย่างเช่นบ้านของจขกท.เนื่องจากถนนเข้าไม่ถึงบ้าน จึงต้องทำสะพานปูนเข้าไป และสะพานนี้ก็ตัดผ่านตัวบ้านด้วย และไม่ได้กั้นรั้ว เพราะเป็นทางเข้าออกของคนแถบนี้ ที่สำคัญมันเป็นทางตัน!!!!! วันดีคืนดีจะมีกลุ่มนักปั่นประมาณ 3-4 คนปั่นเข้ามาแบบไม่ถามไถ่กันเลยว่าผ่านได้มั้ย ทางตันหรือเปล่า ล่าสุดเมื่อ 2 เดือนที่แล้วเด็กวัยรุ่นมากัน 2 คนปั่นเข้ามาเห็นยายดิชั้นนั่งอยู่หน้าบ้านก็ไม่จอดถาม ยายดิชั้นเลยตะโกนบอกว่าไปไม่ได้นะทางมันตัน เด็ก 2 คนนั้นก็ไม่จอด หมาที่บ้านเลี้ยงไว้ 2 ตัวมันก็ไล่สิคะ แถวกระโดดกัดด้วย เด็ก2คนนั้นก็ตกใจ ปั่นตกลงไปในท้องร่องเลย ถลอกปอกเปิกกันไปหมด จักรยานก็ล้อเบี้ยว พอช่วยขึ้นมาได้ถามว่าจะไปไหน เด็ก 2 คนนั้นบอกไม่รู้???? เห็นมันมีทางนึกว่าทะลุได้ เลยลองปั่นมาดู คุณยายเลยบอกว่าทางมันตันไปไม่ได้ ทำไมไม่ถามก่อน ดีนะที่ไม่โดนหมาขย้ำเอา ฝากเตือนอีกนั้นแหละค่ะ จะปั่นกันไม่ว่าค่ะ แนะนำถามคนพื้นที่ก่อนถ้าเห็นทางไหนไม่คุ้น ว่าผ่านได้มั้ย ทางตันหรือเปล่า จะได้ไม่ม่เจอเหตุการณ์แบบเด็กวัยรุ่น 2 คนนี้นะคะ จนทุกวันนี้ต้องเอาป้ายมาติดตรงทางเข้าเลยค่ะ ทางตันหมาดุมาก!!!!! ยังไงก็ฝากเตือนนักปั่นทั้งหลายด้วยค่ะ ....ขอบคุณค่ะ

[Ryan_c]

คิดไว้แล้วว่าสักวัน คนในพื้นที่จะต้องรู้สึกว่าถูกรบกวนแน่ๆ และก็จริงเสียด้วย

การท่องเที่ยวประเทศเรา ยังช้ากว่าคนอยากเที่ยวค่อนข้างเยอะ และก็ไม่ค่อยมีระบบการจัดการ บางสถานที่ดีหน่อย ชุมชนเข้มแข็ง ลุกขึ้นมาจัดการชุมชนตัวเอง ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ยั่งยืน ตั้งกฎเกณฑ์ ทั้งสำหรับคนมาเที่ยว และคนในชุมชนเอง

ผมเองยังไม่เคยไปสัมผัสธรรมชาติที่บางกระเจ้า คิดว่าสักวันก็อยากจะไปเหมือนกันครับ

[Vachera Junpech]

ต้องขอบคุณการเตือนสติพวกเราที่ปั่นจักรยานแล้วสร้างภาระให้กับสังคมบางกระเจ้าครับ

[pecher]

กำลังนึกถึงปาย...เชียงงคาน...อย่าให้ถึงขนาดนั้นเลย
รักษาวิถีของชุมชนไว้ครับ

[ทักษิณาวรรต]

ผมไม่เคยไปแต่เสียงจากชุมชนก็น่าคิด จะทำอย่าวไรให้ชุมชนกับผู้มาเยือนไม่มีปัญหากัน.

[kimct12]

เสียงนี้สำคัญ เพราะหากเราได้สิ่งที่ต้องการโดยการเบียดเบียนผุ้อื่นคงไม่ดีแน่ๆ

[bonrvf]

ยังไม่เคยไปเหมือนกันครับ ยังไงช่วยกันเคารพกฏ กติกา และสิทธิส่วนบุคคลกันก็ดีนะครับ ผมเชื่อว่านักปั่นจักรยานส่วนมากเป็นคนดี มีน้ำใจ ในเมื่อมีการแจ้งเตือนแล้วก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นแล้วล่ะครับ

[Ken Phrapradeang]

[teerapompom]

ยังไม่เคยไปครับ เเต่น้อมรับในเสียงชุมชนที่สะท้อนกลับมา คงไม่ใช่เฉพาะที่นี่ที่เดียว ทุกที่ที่เราไปก้อเหมือนกัน

[Dhandranunda]

ป้าย ไม่น่าใช้ครับ ควรใช้เป็นลักษณะ สัญญานบอก เนื่องจากทางปั่นจะมีป้ายนั่นนี่โน่นเยอะ คนปั่นอาจเสียสมาธิ หรือไม่ได้มอง
ใช้เป็นสัญลักษณ์บนพื้น หรือ "สี" เหมือนทางเดิน รพ

เท่าที่ผมปั่นๆ ไปหลายครั้ง มันไม่ยากที่จะแยกแยะทางปูนเส้นทางท่องเที่ยว กับทางปูน เส้นทางสัญจรของชาวบ้านนะ แต่คนเรามักจะ อยากรู้อยากเห็น อยากท้าทาย อยากสำรวจ ลองผิดลองถูำก คิดว่ามีแรงปั่น เข้าผิดก็ปั่นย้อนออกมา อะไรแบบนั้น

[Thanes]

เข้าใจเลยครับ ว่าสักวัน ต้องมีเสียงจากชุมชนออกมา แต่พูดแบบกลางๆ นะครับ มันเหมือนกับเป็นการแลกกัน เมื่อชุมชนต้องการนักท่องเที่ยว การมาท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวเอง ก็มีหลายรูปแบบเช่นกัน สมัยก่อน ยังจำได้ ไปแต่ตัว แล้วไปเช่าจักรยานปั่นที่นั่นก็ได้ มีให้เช่าหลายบ้านเลย แต่ถึงอย่างไร ก็ช่วยๆ กัน อย่าให้เป็นการเดือดร้อน กับชุมชนมากนัก คนพื้นที่ ที่ต้องการความสงบ และนักท่องเที่ยว ที่ชอบเที่ยวด้วยความสงบ ก็ยังมีอีกเยอะครับ ช่วยๆ กัน

[Dhandranunda]

ในสายตาของชาวบ้าน ชุมชนที่ไม่ได้มีธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยว เขาคิดว่า จักรยานอาจรบกวนได้มากกว่า (จริงๆ จักรยานไม่รบกวนนะ มลพิษก็ไม่มี เสียงก็ไม่มี แต่คนปั่นนั่นแหละที่อาจจะรบกวนโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ)

ในขณะที่ รถยนต์ของนักท่องเที่ยวกลับไม่รู้สึกว่ารบกวน เพราะรถยนต์ต้องใช้ถนนหลัก ส่วนใหญ่ขับไปเที่ยวตลาดบางน้ำผึ้ง จอดแล้วก็ลงไปซื้อของกินข้าว แต่จักรยานไปได้หมด ซอกแซกตามเส้นทางแคบๆ บางทีมุดเข้ามุดออกนั่นนี่จนเกินไป (อย่างที่บอก เส้นทางปูนที่เขาไม่ได้ทำไว้สำหรับนักท่องเที่ยวก็ยังเข้าไป)

ถ้านักปั่นเข้าไปใช้เฉพาะเส้นทางที่เขาทำไว้ให้ ไม่ส่งเสียงรบกวนเอะอะอึกทึก เลี่ยงการใช้สัญญานเสียงตะโกนบอก แต่ให้ใช้สัญญานมือแทน ปั่นเรียงเดียว ไม่ปั่นเร็ว มีน้ำใจให้คนพื้นที่ใช้เส้นทาง เช่นคนเดิน มอไซค์เวลาสวนกัน (บางทีเขาต้องรอขบวนหมดซึ่งยาวมากกว่าจะได้ไป) ไม่กดกระดิ่งพร่ำเพรื่อ ใครเปิดเพลงออกลำโพงก็ควรจะปิดเสีย
ไม่ไปเที่ยวในเวลาค่ำมืด หรือถ้าไปก็จำกัดแค่ถนนใหญ่ ไม่ใช้เส้นทางปูน(ซึ่งอันตรายด้วย และเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีสุนัขเห่าคนแปลกหน้า)

ช่วยกันอุดหนุนร้านค้าริมทางให้เขามีรายได้

ไม่ทิ้งขยะ ไม่ทำสิ่งของเสียหาย

[Dhandranunda]

อีกอย่างคือเรื่อง เรือรับจ้างโดยเฉพาะฝั่งคลองเตย เรือเล็ก บางทีจักรยานเหมาหมด หลายเที่ยวกว่าจะหมด คนท้องถิ่นหรือนักท่องเที่ยวที่ไม่มีจักรยานก็ต้องรอไป
เรือฝั่งบางนา ไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ก็ควรจัดระเบียบการเข้าจอด ให้มอไซค์เข้าหรือออกตามระเบียบ ไม่กีดขวาง มีปัญหามักจะเป็นกลุ่มใหญ่ๆ ไปกันมาก จักรยานเต็มเรือหมด เมื่อออกจากท่า ให้หลบไปข้างๆ อย่าจอดกีดขวาง เป็นต้น

[woodyvuth]

ปั่นที่ไหนก็ตาม การมีมรรยาทในการปั่น เป็นเรื่องที่สำคัญมาก การอ่อนน้อมถ่อมตนขณะปั่น จะทำให้คนพื้นที่เค๊ารู้สึกดี เช่นขอบคุณครับ(เวลาเค๊าหลบให้ หรือให้ทางเราไปก่อน) คำกล่าวเช่น ขอโทษครับ ขอโทษค่ะ ควรจะพูดติดปากเสมอ เพราะเป็นสิ่งแสดงว่าเราจริงใจ และเห็นใจต่อเจ้าของพื้นที่ และไม่ใช้กระดิ่ง หรือตะโกนโหวกเหวกโดยไม่เกรงใจใคร ทำได้แบบนี้ ที่ไหนๆเค๊าก็ต้อนรับนะครับ

[TERRANO]

ผมเคยไปเป็นกลุ่มสองครั้ง แล้วไม่ไปอีกเลยเพราะเกรงใจชาวบ้าน