Kami's Ride Diary ตอน " อกาลิโก สโลว์ไลฟ์ ไนท์ทริป จิบเบียร์ลาว ชมสาวหลวงพระบาง ล้างตากันอีกแล้ว " เริ่มจากหน้า 27

[Kami@GT]

พี่อุ้ยเข้ามาพิจารณาคิริน หน้าตามันก็รถบ้าน ๆ คงสงสัยว่าทำไมมันแรง ง ง ง รอบติดทีไรหายไปทุกที

[Kami@GT]

ถึงกับจับมาจอดเรียงพิจารณากันตัวต่อตัวกันเลยทีเดียว คิรินเป็นรถที่ท่อบนยาวเหยียดและเซ็ตตำแหน่งก้มที่สุดในทัวริ่งครั้งนี้ จริง ๆ การเซ็ตรถ มันไม่มีอะไรดีหรือไม่ดีนะผมว่า ถนัดยังไง ชอบยังไงก็เซ็ตไปอย่างนั้น เอาแบบที่เราชอบดีที่สุด อย่างผมเซ็ตตำแหน่งที่ก้มไปข้างหน้าเพราะผมไม่มีกระเป๋าหน้า ถ้าไม่ก้มก็จะขึ้นเขาลำบากในการบาลานซ์น้ำหนัก ซึ่งถ้าผมมีกระเป๋าหน้าผมอาจยกแฮนด์กว่านี้ก็ได้เพราะมีกระเป๋าช่วยบาลานซ์อยู่แล้ว หรืออย่างพี่ซาแกใช้แฮนด์โก่งขี่ทีเป็นช็อปเปอร์ไม่เกี่ยวว่าดีหรือไม่ดีก็แกถนัดอย่างนั้นให้ผมไปปั่นผมก็ปั่นไม่ได้ตัวมันตั้งไป อะไรประมาณนี้

[Kami@GT]

รถของสมาชิกที่จะกลับก่อนคือพี่วีและกลุ่มพี่กวางนำไปจอดใว้อีกฟากของถนนเพื่อรอรถประจำทางที่จะออกมาจากหมู่บ้านข้างหน้า รถของพี่วีเป็นเฟรมไททาเนียมตะแกรงเป็นแสตนเลสเมดอินไทยแลนด์ พี่ซาฯ เคยถามว่า อ้ายวี รดถีบไททาเนียมนี่มันดีจังได๋ พี่วียิ้มก่อนจะตอบว่า มันดีตอนที่เข็นขึ้นเขาแล้วมันเบาดี เล่นเอาพี่ซาฯ หงายเงิบไปเลย....เออมันก็จริงนะ

[Kami@GT]

ถึงเวลาที่เราต้องออกเดินทางต่อ ถ่ายรูปหมู่กันก่อนจะร่ำลากัน มีโอกาศบนเส้นทางข้างหน้าคงได้เดินทางด้วยกันอีก

[Kami@GT]

เป้าหมายต่อไปของเราคือ เมืองสานะคาม เป็นเมืองซึ่งอยู่ผั่งตรงข้ามเชียงคานของเรา ระยะทางอี 32 กิโล เส้นทางไม่ถือว่าง่ายเพราะเป็นทางขึ้นเขาลงเขาลูกรังเลียบฝั่งโขงไปตลอด 32 กิโลเมตรตอนคุยแผนกันครั้งแรกผมถึงได้ยั้งท่านประธานเอาใว้ตอนที่ท่านประธานวางว่าจะยิงไปให้ถึงสานะคาม ตอนที่ผ่านมาครั้งก่อนมีมุมเปิดหลายมุมที่ทิวทัศสวยงาม มีหมอกคลอเคลียยอดเขาในยามเช้า แต่เราก็คงคาดหวังอะไรไม่ได้ เพราะธรรมชาติก็เหมือนอารมภ์ของผู้หญิงไม่แน่ไม่นอน

[Kami@GT]

การเดินทางกับเพื่อนที่รู้ใจเป็นความสุขของชีวิต

[Kami@GT]

ออกจากเรือนพักไซอุดมมาไม่ไกลเราก็พบทางแยกขวาไปเมืองเฟือง ซึ่งเป็นเมืองในหุบเขาที่ท่านประธานมีแผนในใจอยู่ว่าจะแวะเข้าไปซักวัน จากเมืองเฟืองดูเหมือนว่าจะสามารถตัดออกไปทะลุเมืองเมดได้ด้วย อาจะเป็นแผนวงกลมถัดไป จนผมคิดว่าเส้นทางในลาวเหนือนี่ผมแม่นยิ่งกว่าเส้นทางในไทยอีกนะ



วันนี้เราออกเดินทางสายกว่าแผนที่วางใว้ระยะทางคงต้องเลื่อนออกไปอีก

[Kami@GT]

มีทางลาดยางให้เราได้หายใจทั่วปอดกันแว๊บนึง เราก็ต้องควักผ้าบัฟมาปิดหน้าปิดตากันอีกเมื่อต้องมาเจอทางลูกรัง ลอยและฝุ่นแดง ๆ เมื่อ 3 ปีก่อนเคยผ่านทางนี้มันเคยเป็นยังไงก็ยังเป็นอยู่อย่างนั้น เวลาในลาวยังเดินช้าอยู่เช่นเดิม

[Kami@GT]

ฝุ่นลอยออกมาจากหน้าจอเลย

[Q_Q]

ถึงเวลาที่เราต้องออกเดินทางต่อ ถ่ายรูปหมู่กันก่อนจะร่ำลากัน มีโอกาศบนเส้นทางข้างหน้าคงได้เดินทางด้วยกันอีก

ตามมาเบิ่ง
มีแต่เหล่าจอมยุทธทั้งนั้น
..

สวัสดีครับกามี่
ผมเองที่เข้าไปทักวันไต่ดอยอินทนนท์ครับผม
..

[Kami@GT]

.
สวัสดีครับ ขอโทษด้วยที่วันนั้นจำไม่ได้ มันเป็นข้อด้อยมาก ๆ ของผมคือจำใครไม่ค่อยได้นอกจากจะเจอกันบ่อย ๆ เอาใว้มาออกทริปด้วยกันนะครับ คราวนี้จำได้แน่นอน

[Kami@GT]

ทางเลียบน้ำโขงช่วงนี้มีมุมเปิดเห็นเกาะแก่งกลางน้ำ ยามน้ำลดอยู่หลายมุม หากออกมาเช้า ๆ ถ้ามีโชคก็จะมีหมอกสวย ๆ ให้เราชื่นชมจนลืมความโหดของเส้นทางไปเลย ถึงระยะทางวันนี้จะยังอีกไกลแต่เราไม่ไม่พลาดที่จะเก้บความสวยงาม ต่างเลือกมุมใครมุมมัน

[Kami@GT]

3 ปีก่อนตรงนี้เป้นมุมเปิดที่เห็นแม่น้ำโขงสวยมาก โดยเฉพาะหน้าแล้วที่น้ำน้อยและใส จะเห็นโขดหินสลับวับซ้อนโดยเฉพาะตอนเช้าจะมีหมอก สวยงามแต่วันนี้ น้ำโขงมีขึ้นมีลง น้ำโขงที่เคยใสกลับขุ่นข้นเป้นสีโคลน ความสวยงามแบบวันเก่า ๆ ไม่มีให้เห็นอีกแล้ว ผมเคยสวสัยว่าเราจะพัฒนาประเทศไปเพื่ออะไร มันคุ้มไหมกับการสูญเสียไปของธรรมชาติซึ่ง หลาย ๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไปแบบไม่สามารถกลับคืน เขื่อนกั้นน้ำโขงก็เช่นกัน
มุม ๆ นี้เมื่อก่อนเป็นพื้นที่โล่ง ๆ แต่วันนี้มีร้านอาหารมาตั้งอยู่ ผมกับแพทซึ่งล่วงหน้ามาก่อนตัดสินใจพักกินน้ำที่ร้านนี้และรอสมาชิกข้างหลังด้วย ส่วนสมาชิกขาแรงที่ล่วงหน้าไปแล้วก็มีพี่จุก และดิเรก

[Kami@GT]

ท้องฟ้าใส ๆ ยามน้ำโขงที่ไร้เกาะแก่งเหมือนเคย ผมชอบสีสันของโอลิมปัสขอสพัทมาก ผมว่ามันเป็นกล้องที่ถ่ายภาพวิวได้สวยแบบไม่ต้องแต่งเลย

ภาพโดย พัท

[ซาเล้งสีแดง]

ต่างจัดเตรียมรถของตัวเอง แต่พี่ซานี่ชุดเหมือนตอนที่ปั่นมาถึงเมื่อคืนเลยนะครับ

ก็ลองสวมแล้ว มันยังไม่คัน ยังใส่ได้ ก็เลยใส่ต่อเรย อิอิ