(ทิวา และ ราตรี).....การท่องยุทธภพของ “เสือเข็น” เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง (P.163)

[ตุ๋ย K3]

…..รับทราบมาว่า “อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่”
หรือสมญานาม “อุทยานมรดกของกลุ่มประเทศอาเซียน”
ภายใต้แสงจันทร์ยามนี้
ยังคงงามตระการตาดุจเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
งามซึ้งจนหัวใจผู้คนแทบแหลกสลาย
ไม่ว่าเรื่องราวใดในโลกมนุษย์ที่เกิดขึ้น
ล้วนมิอาจเปลี่ยนแปลงความงามของมัน.....

…..ยามกลางวัน ความงามของอุทยานแมกไม้
ย่อมสวยงามร่มรื่น หมื่นบุปผาแทรกแซมเรียงราย
ส่งกลิ่นหอมอันเจือจาง ชวนเคลิ้มฝันตลอดสองข้างทาง
หากมองเลยขึ้นไปก็ยิ่งทวีความเพลิดเพลินมิรู้เบื่อ
ยอดเขาที่โผล่พ้นเมฆหมอก กิ่งใบที่สั่นไหว
ท่ามกลางสายลมต้นฤดูคิมหันต์ที่โชยผ่าน
อิริยาบถของมันย่อมวิจิตรงดงาม เย้าตา ยวนใจ สุดพรรณา
นับเป็นสถานที่อันล้ำเลิศแห่งหนึ่ง ที่เอื้ออารีต่อเหล่าบรรดานักปั่น
ซึ่งปรารถนามาสัมผัสกับเส้นทาง และทิวทัศน์อันบรรเจิด ณ ที่แห่งนี้.....

[ตุ๋ย K3]

…..ดวงอาทิตย์เมื่อขึ้นสูงสุดย่อมคล้อยต่ำ
ดวงจันทร์เมื่อเต็มดวงย่อมเว้าแหว่ง
แต่ที่ข้าพเจ้าคิดกล่าวในตอนนี้คือ จันทร์เพ็ญ
เนื่องเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ เริ่มตั้งแต่ในคืน “เดือนเพ็ญ”
วันที่ ๑๔ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ เป็นต้นไป...

…..เป็นเรื่องราวของคนกลุ่มหนึ่ง ทั้งบุรุษและสตรี
ทั้งวัยกลางคนและใกล้ร่วงโรย พวกมันนับเป็นสหายที่รู้ใจ
ยามว่างชมชอบเดินทางท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่างๆ
ด้วยการปั่นจักรยาน …ทุกแห่งที่ท่องไปล้วนสร้างสีสัน
ความสนุกสนานเบิกบานสำราญใจให้แก่ชีวิตพวกมันอย่างยิ่ง
“ชีวิตยามสุขสมพึงหรรษา อย่าปล่อยจอกว่างคู่จันทรา”
คือสำนวนที่พวกมันพึงยึดถือปฏิบัติเสมอมา.....

[ตุ๋ย K3]

…..วิกาลคล้อยดึก ลมราตรีโชยพัดผ่าน
ดวงเดือนเสี้ยวประดับอยู่กลางท้องฟ้า
ราตรีนี้ ไม่มีประกายดาว ไม่มีแสงเดือน
เพียงมีแต่สายลม สายลมนุ่มละมุนที่คุยเป็นเพื่อน
นานครั้งจึงแว่วเสียงหนอน แมลงร่ำร้อง.....

…..มีข้อความหนึ่งได้ถูกจัดส่งไปยังสถานที่ต่างๆล่วงหน้า ๑ เดือน…..

“๐๙.๐๐ น. วันที่ ๑๔ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓
นำจักรยานของท่านมา ล้างลำคอให้สะอาด ร่ำสุรากับมิตรสหาย
“อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่” น้อมเชิญ.....”

[ตุ๋ย K3]

…..วันผ่านวัน …เดือนผ่านเดือน …ปีผ่านปี

…..ในสายลม พลันบังเกิดเสียงหัวร่อดุจระฆังเงินแว่วมา คนยังไม่บรรลุถึง เสียงหัวร่อมาถึงก่อน
“บ๋อม… ป้อง…” ตะโกนกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ : “ข้าพเจ้ามาแล้ว... ข้าพเจ้ามาแล้ว!”

“ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่ รีบมา” เสียง “ตอย” กรีดร้องบ่งบอกความดีใจเช่นกัน

…..มีสตรีมากหลายชมชอบกรีดร้อง ยามยินดีก็กรีดร้อง ยามโกรธแค้นก็กรีดร้อง
ตอนใกล้ชิดสนิทสนมก็กรีดร้อง ตอนตบตีก็กรีดร้อง พวกนางแสดงว่าเป็นสตรีประเภทนี้.....

[ตุ๋ย K3]

อู๊ด…พี่ “นู๋เล็ก”... ก็รุดมา แต่ไม่กรีดร้อง เพียงกล่าวทักทาย : “ทุกท่านสบายดี?”

….ไม่ทันขาดคำ ภายในบริเวณปรากฎบุคคลกลุ่มหนึ่ง ประกอบด้วยบุรุษสาม สตรีหนึ่ง
ทีม“เสืออ้วน” ก็มาเช่นกัน การมาของบุคคลทั้งหมดเหล่านี้ ย่อมมีคนเชื้อเชิญนัดหมาย
ผู้ใดเป็นคนนัดหมาย? เหตุใดบุคคลที่นัดหมายยังไม่ปรากฎ!?

[ตุ๋ย K3]

…..ป้อง นางแม้เป็นสตรี รูปโฉมของนางอาจไม่งดงามถึงที่สุด
แต่มีดวงตาที่พูดได้คู่หนึ่ง ปากที่จิ้มลิ้มปากหนึ่ง
ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยแย้มยิ้มตลอดเวลา
ถึงตัวจะเล็ก แต่หัวใจของนางแกร่งดั่งภูผา
แม้เส้นทางจะสูงชันมีอุปสรรคเพียงใด ดวงตะวันจะร้อนแรงแค่ไหน
นางมิเคยท้อ มิเคยยอมแพ้ มิเคยปริปากบ่นให้รำคาญสักครั้งเดียว
ขอเพียงนางบรรลุเป้าหมาย นับเป็นความสุขประการสำคัญที่สุด
แม้ว่าบางครั้งจะปั่นสามส่วน เข็นเจ็ดส่วนก็ตาม
รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของนาง สร้างความสำราญ
ให้แก่มิตรสหายยิ่งนัก.....

[ตุ๋ย K3]

…..บ๋อม นางคือพี่สาวของ “ป้อง” นางมีบุคลิกที่ชวนให้คบหาสนิทสนมอยู่ชนิดหนึ่ง
ที่ไม่สามารถบ่งบอกบรรยายได้ รอยยิ้มของนางอบอุ่นราวอาทิตย์สนธยาสุดขอบฟ้า
เสียงหัวร่อก็แจ่มใสยิ่ง ดวงตายังคงเป็นประกายสุกใส
โดยเฉพาะขณะที่นางพบเห็นเส้นทางที่สวยงาม ทิวทัศน์ที่ล้ำเลิศ
ดวงตาถึงกับทอแววไร้เดียงสา คล้ายดรุณีสาวแรกรุ่นจับจ้องมองคนรักของตนก็มิปาน
สำหรับกับผู้อื่น การปั่นจักรยานถือเป็นการออกกำลัง สำหรับนางกลับเป็นการพักผ่อนชนิดหนึ่ง
การพักผ่อนที่เหน็ดเหนื่อยยิ่ง เมื่อยล้ายิ่ง แต่อารมณ์กลับดียิ่ง.....

[ตุ๋ย K3]

…..ตอย นางเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันกระปรี้กระเปร่า ชมชอบความครึกครื้น
ชมชอบเดินทางท่องไปตามความฝันทั่วแผ่นดิน อัธยาศัยดียิ่ง คล้อยตามมิตรสหาย
ผู้อื่นมักประเมินพลังฝีมือการปั่นจักรยานของนางต่ำทรามไป เข้าใจว่านางเป็นสตรี
ไม่มีอันใดร้ายกาจ ข้อผิดพลาดนี้ไม่เพียงน่าหัวร่อ มิหนำซ้ำยังน่ากลัวยิ่ง
หากผู้ใดคิดท้าประลอง นางซ่อนความสามารถอาจหาญล้ำลึก
ดั่งกระบี่ที่ถูกเก็บซ่อนอยู่ในฝักเล่มหนึ่ง ซ่อนคมงำประกาย ไม่เปิดเผยส่วนที่คมออกมา
ดังนั้นย่อมไม่มีผู้ใดพบเห็นประกายอันเรืองรองที่แท้จริงของนางได้.....

[ตุ๋ย K3]

…..อู๊ด นามนี้สั้นๆแต่สำคัญยิ่งนัก นางย่อมเป็นภรรยา พี่ “นู๋เล็ก”
แม้พ้นผ่านวัยกลางคน แต่บุคลิคยังงามสง่า ท่วงท่าของนางเรียบร้อย และงดงามตลอดเวลา
นางไม่ชอบกล่าวคำพูดมากความ บางครั้งนางเงียบขรึมดุจก้อนศิลา แม้ช่วงเวลาขณะปั่นยังสงบนิ่ง
กระบวนท่าปั่นเรียบง่าย ท่วงท่างดงามนวยนาด คล้ายเร็วคล้ายช้าตามจังหวะ ล้วนไม่อาจคาดเดา
นางเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง ไม่ว่าพี่ “นู๋เล็ก” จะออกจากบ้านไป “ทัวริ่ง” นานเท่าใดล้วนไม่เคยตัดพ้อตำหนิ
นางยินยอมรอคอย ดั่งยอดสนรอคอยสายลม.....

[ตุ๋ย K3]

…..พี่ “นู๋เล็ก” นักปั่นผู้อาวุโส ปีนี้ย่างเข้าหกสิบสี่ร่างสูงกลับไม่ผ่ายผอม
ไม่หย่อนคล้อยอย่างคนสูงอายุทั่วไปควรเป็น ความคิดอ่านท่วงท่ายังเฉียบคมแจ่มใส
ท่องเที่ยวโลดโผนมาหลายปี เผชิญเรื่องราวหลากหลาย ยังคงมีน้ำใจเสมอต้นเสมอปลายน่านับถือ
ทุกถ้อยคำที่กล่าวล้วนเป็นเรื่องราวสนุกสนาน มิใช่แค่เสสรวลเฮฮา อัธยาศัยดีต่อมิตรสหายเท่านั้น
ยังมีวรยุทธชั้นเชิงในการ “ปั่นด๊อกแด๊ก” ที่สูงส่งอีกด้วย.....
พี่ “นู๋เล็ก” มักยึดถือการปั่นจักรยานเป็นเรื่องสวยงามและมีความสุขประการหนึ่ง
สามารถมอบกายอุทิศใจเพื่อสิ่งนี้จนหมดสิ้น ขณะที่ปั่นจักรยาน จึงสามารถมีชีวิตอย่างแท้จริง
ส่วนช่วงเวลาอื่น เป็นเพียงช่วงเวลาแห่งการรอคอย.....

[ตุ๋ย K3]

…..เก๊า รูปร่างสูงใหญ่ ผมเผ้าแซมสีดอกขาวตามกาลเวลา
ริ้วรอยบนใบหน้า แสดงถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาในอดีตเป็นอย่างดี
ประกายตาเจิดจ้าจำรัสดั่งแสงตะวัน บุคลิกท่วงท่ากลับแฝงอำนาจราศี ยากกล้ำกลาย
นับว่าเป็นยอดคนสูงส่งผู้หนึ่ง เป็นคนละเอียดรอบคอบต่อทุกเรื่องราว
ความคิดอ่านยิ่งลึกล้ำสุดหยั่งคาด ความเคลื่อนไหวปราดเปรียวประดุจเหยี่ยว
ท่วงท่าปั่นเร่งร้อนราวสายฟ้า ลักษณะท่วงท่าการปั่นทั้งผ่อนคลายทั้งหนักแน่น
สุขุมเยือกเย็นเป็นธรรมชาติ ดุจดั่งกระแสลม ที่มีทั้งความนุ่มนวล
และกราดเกรี้ยวคล้ายพายุโหมกระหน่ำในบางครั้ง.....

[ตุ๋ย K3]

…..ซ้ง คนผู้นี้ใบหน้ากลม ประดับด้วยรอยยิ้ม ดูไปอ่อนโยนยิ่ง
แต่กลับมีราศรีน่าเลื่อมใส ดวงตาสามเหลี่ยมเป็นประกายแวววาว
มองปราดเดียวก็ทราบเป็นคนมีอำนาจผู้หนึ่ง เป็นคนรู้จักเสพสุข
มิหนำซ้ำยังปลงตกทุกเรื่องราว มีรสนิยมประการหนึ่ง ชมชอบปั่นจักรยาน
และเสาะแสวงหาของรับประทาน นอกจากสองสิ่งนี้แล้ว รับประกันว่า
ไม่มีใคร และเรื่องราวใดโยกคลอนจิตใจมันแม้สักประการเดียว
ร่างกายมันเฉกเช่นบุรุษเพศสูงอายุทั่วไป เนื่องเพราะพื้นที่ส่วนท้องมีมากกว่าทรวงอก
นอกจากกระบวนท่าปั่นที่ล้ำเลิศแล้ว รสนิยมการรับประทานย่อมสูงส่งด้วยเช่นกัน.....

[ตุ๋ย K3]

…..แดง แม้ว่าปีนี้วัยของนางเลยห้าสิบไปไม่มาก แต่รอยยิ้มยังคงมีเสน่ห์หลงเหลืออยู่
ดวงตายังคงสุกใส ทอประกายสนุกสนาน ตื่นเต้นตลอดเวลา รูปร่างของนางสูงระหง
ทุกสัดส่วนล้วนสง่างาม ทุกอิริยาบถความเคลื่อนไหวในการปั่นทางราบ
แฝงไว้ด้วยความคล่องแคล่วปราดเปรียว แม้นว่านางไม่กลัวเกรงต่อการขึ้นเนิน
ไม่ย่อท้อต่อการไต่เขาสูงชัน แต่นางกลับหวาดหวั่นกับการลงเนินยิ่งนัก.....

[ตุ๋ย K3]

…..อู๊ด อายุเยาว์กว่า “ซ้ง” อยู่บ้าง แต่ก็อยู่ในวัยห้าสิบเศษ แม้มีอายุสูงวัยไม่น้อย
แต่พละกำลังยังกระปรี้กระเปร่าเปี่ยมล้น ตลอดทั้งร่างเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ บึกบึน แข็งแกร่ง
บุรุษผู้นี้ทั้งไม่พูดมาก และไม่น่าเบื่อหน่ายรำคาญ ไม่ลึกลับเดียวดายดั่งเช่นเปลือกนอก
บุคคลิกนอบน้อมถ่อมตนยิ่งนัก แต่สายตากลับแฝงธาตุทระนงอันเด็ดเดี่ยว
ความเร็วไม่เพียงเป็นความเร้าใจชนิดหนึ่ง แต่ยังเป็นความเร้าใจ
ที่รื่นเริงบันเทิงใจอย่างยิ่งในชีวิตของบุรุษผู้นี้.....

[ตุ๋ย K3]

…..ข้าพเจ้า ชีวิตอยู่ในช่วงสนธยา เฉกเช่นสนธยาที่สงบสันติ
ไม่มีสิ่งใดอวดอ้าง ไม่มีอะไรน่าสนใจ มีแต่มิตรสหายที่รู้ใจจำนวนหนึ่ง
บุรุษทุกคนย่อมมีชื่อ แต่สำหรับชื่อของข้าพเจ้าคล้ายธรรมดาสามัญยิ่งไม่ควรค่าแก่การจดจำ
ความเพ้อฝันของข้าพเจ้าหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก บางอย่างอาจถึงกับแทบสูญสิ้นไปแล้ว
เหลือฝันเพียงหนึ่ง..... ปั่นจักรยานให้ถึงดวงจันทร์ แม้ไม่ถึงก็ยังอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว
หากหวังเพียงแค่ยอดไม้ พลาดพลั้ง..... อาจได้เพียงเศษดินและต้นหญ้าเท่านั้น !!!
ข้าพเจ้าย่อมไม่ใช่ผู้อื่น..... ข้าพเจ้าคือข้าพเจ้า