......จักรยานธุดงค์..........

[เป้]

สวัสดีครับ พีแดง สารภี ตามอยู่หน้าmj อยู่หลายวันไม่เห็นมาอัพกระทู้ เกรงว่าจะไม่สบายเลยลองค้นหาดู เห็นมาอยู่ในหน้านี้ก็ขออนุญาติตามตานอ่านต่อนะครับ

[Deang-sarapee]

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง...แอ๋วเพิ่งกลับถึงบ้าน
เมื่อคืนที่แล้วตอนตีหนึ่งกว่า ๆค่ะ

ขอแสดงความยินดีกับคุณลูกชายของคุณพี่แดงด้วยค่ะ
ปั่นเก่งจริง ๆค่ะ ฝุด ๆ เลย สุดยอด!!! สำหรับแอ๋วแล้ว พอแล้วค่ะสำหรับ
ดอย ภู ไม่เอาอีกแล้ว เหนือคำบรรยาย ทุกสิ่งอย่าง งัดออกมาใช้หมด
ทั้งขวาย่างหนอ ซ้ายย่างหนอ แต่ทว่ามันย่างไม่ออกค่ะมันแข็งไปหมด
บางทีก็นึกถึงจักรยานธุดงค์ เมื่อจะไม่ไหว... อ่ะ!! ไหนลองจักรยานธุดงค์ซิ..
แต่ทุกข์ยามนั่นชั่งมากมายเหลือเกินค่ะ ขณะของทุกข์มันมากมายกว่าขณะของ
กุศลจริง ๆ ทราบอย่างแท้จริงชัดเจนแล้วค่ะว่า นรกบนพื้นดินนี้มันเป็นเช่นไร!!
สิ่งที่ได้จากการปั่นขึ้นดอยอินทนนน์ครั้งนี้คือ ได้ความอดทนที่เพิ่มมากขึ้น
ขากลับจากการปั่นมุ่งสู่ชลบุรี แอ๋วต้องขับรถคนเดียว เพราะเพื่อนที่ไปด้วยกัน
ไขข้อมืออักเสบ ขับรถยาว ๆ ที่ว่าเหนื่อย พอนึกถึงตอนปั่นขึ้นดอยที่เหนื่อย
ยิ่งกว่า การขับรถยาว ๆ ระยะทางไกล ๆ ก็ถือว่า ชิล ๆ ค่ะ สบาย
นี่แหละคือความอดทนที่ได้มาจากการปั่นคนพันธ์อึดในครั้งนี้

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณน้อง ขอแสดงความชื่นชมและแสดงความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่คุณน้องสามารถฟันฝ่าจนบรรลุผลสำเร็จ ดังตั้งใจเรียกว่าครั้งหนึ่งของนักปั่นที่เป็นความฝัน และขอบคุณแทนคุณลูกด้วย จะบอกว่าเสียดายสมัยที่ยังหนุ่ม ๆ ไม่มีแบบนี้ วาสนาเลยไม่ทัดเทียมคุณลูกที่เขามีโล่ห์เป็นสิ่งยืนยันความสำเร็จ แต่น่นแหละมันไม่ใช่สลักสำคัญเท่าไหร่ ใครที่สามารถพิชิตอินทนนท์(ถึงยอดจริง ๆ ) สำหรับคุณพี่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๕ ครั้งแรกคุณพี่ขึ้นไม่ถึงได้แค่พระธาต ครั้งที่ ๒ จึงขึ้นถึง แสดงว่าคุณน้องเก่งกว่า ชื่นชม ๆ

พระพุทธองค์ตรัสไว้เสมอ ๆ ว่า "โลกนี้มีแต่ทุกข์เท่านั้น เกิด และ ทุกข์ เท่านั้นดับ" ตลอดระยะทางที่คุณน้องปั่นขึ้น ภู มีแต่ทุกข์จนตลอดสาย ถ้าโน้มเข้ามาใส่ใจก็จะพบ สัจธรรม ที่พระองค์ทรงตรัสไว้ เมื่อทราบเช่นนั้นการปั่นก็จะไม่ทุกข์ เพราะอย่างไร ๆ มันก็คือ ทุกข์ นี่คุณน้องยังไม่ได้ปั่นลง (ใช่ป่ะ) ถ้าคุณน้องได้ปั่นลงคุณน้องก็จะพบกับคำว่า "โอ...สุขจริงหนอ" แต่ความสุขจากยอดดอยถึงตีนดอยมันก็สุขแค่ประเดี๋ยว และเมื่อเทียบกับ ทุกข์ ที่ปั่นขึ้นมันคนละเวอรชั่น สมดังที่พระพุทธองค์ตรัสว่า "ความสุขของโลกมีน้อยนิดหน่อย นอกนั้นล้วนแต่เป็นทุกข์" แล้วอีกประเด็นที่จะพบคือ "ขึ้นเหนื่อย ลงตาย"

ปีหน้าลองขึ้นเส้นทางหลังเขาซึ่งกำลังนำเสนอขณะนี้ดูนะ ปีหน้ารักรถรักธรรมฟอร์มไว้ว่าจะขึ้นอีกทาง ไปทาง อ.แม่วาง ทะลุถึงสวนสน เส้นนี้ได้ยินมาว่า หินกว่าทุก ๆ เส้นหรือจะไปร่วมกับทีมคุณพี่ก็ได้ เตรียมตัวนะครับ ถึงเวลาจะแจ้งเตือน ไปกับทีมนี้รับรองมีแต่ กุศล อย่างเดียว









เมื่อวานพาน้องสาวและหลานสาว(จากอเมริกามาเยี่ยมคุณยาย) เที่ยวในตัวเมืองเชียงใหม่ เช้านี้จะพาไปเที่ยว แม่สาย คงได้คุยแค่นี้ก่อนครับ รถมารอแล้ว อยู่กับปัจจุบันให้มีความสุขกัน..นะครับ

[Deang-sarapee]

สวัสดีครับ พีแดง สารภี ตามอยู่หน้าmj อยู่หลายวันไม่เห็นมาอัพกระทู้ เกรงว่าจะไม่สบายเลยลองค้นหาดู เห็นมาอยู่ในหน้านี้ก็ขออนุญาติตามตานอ่านต่อนะครับ

สวัสดีครับ น้องเป้ ต้องขอโทษเป็นอย่างแรงที่ไม่ได้บอกกล่าว การที่ไม่ได้อัพกระทู้เพราะเกรงใจเจ้าของกระทู้เขาครับ เกรงว่าการนำเสนอของผมบางเรื่องราว ได้ไปสร้างความทุกข์ทางใจให้กับสมาชิกในกระทู้นั้นหลาย ๆ คน (มีสัญญาณบอกเหตุครับ) ผมจึงได้พิจารณาตัวเองว่าถ้าทำให้เขาเดือดร้อน ต้องรีบแก้ไข(ไม่ต้องรอให้เขาไล่) และวิถีทางแก้ไขก็ต้องไม่ให้เราเป็นทุกข์ด้วย จึงได้มาอัพกระทู้ของตนเองใหม่ในบอร์ดใหญ่นี้ จะได้ไม่มีใครเป็นทุกข์ เดือดร้อนทั้งเราและเขา แล้วถ้า ณ ที่ตรงนี้ยังมีผู้คนที่เป็นทุกข์เพราะเราอีก ก็คงต้องหยุดไปเลย ขอบพระคุณมาก ๆ ครับ ที่อุตส่าห์ติดตามหาและเข้ามาเป็นกำลังใจ(แฟนพันธ์แท้ตัวจริง)











ลืมบอกเล่าให้ฟังว่า รักรถรักธรรม จากพิษณุโลกเดินทางมาสมทบกับ รักรถรักธรรมเชียงใหม่ที่วัดน้ำต้อง ตามเป้าหมายเมื่อเวลา ๑๗.๓๐ น.วันนั้นโชคไม่ดีของทางพิษณุโลกที่ไม่ได้เข้าไปกราบนมัสการท่านเจ้าอาวาส ซึ่งทางทีมเชียงใหม่ได้เข้าไปกราบก่อน ท่านเจ้าอาวาสเมตตาแจกพระรอดใบมะขาม องค์เล็กจิ๊วเท่าใบมะขามจริง ๆ ท่านเล่าว่าอายุประมาณ ๗๐๐ ปีแล้วขอให้รักษาให้ดี องค์พระสวยงามมาก ดีใจกันทุกคน ยังไม่พอท่านเมตตามอบหนังสือพระไตรปิฏกฉบับย่อให้อีกคนละ ๑ เล่มพร้อมลายเซ็นของท่าน กำชับว่าให้นำไปศึกษาห้ามเอาไปหนุนแทนหมอน ผมก็เลยแซวทั้งหมดว่า "ใครไม่อ่านเป็น...." ท่านเจ้าอาวาสหัวเราะชอบใจ "อาตมาไม่ได้พูดเองนะแต่ก็ดีเป็นสัญญาณ สัญญาว่าทุกคนต้องอ่าน อาตมาก็ขออนุโมทนาและขอให้เจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้น"

คืนนั้นหลังจากที่พวกเราได้เติมพลังมื้อเย็น อันเป็นภาระกิจรก(รุงรัง)ของฆราวาสนิสัย(ตัณหา) เราก็ได้พักนอนกัน ผมตื่นแต่ตีสามเพื่อมาทำกิจ(สมาธิภาวนา) อยากจะเรียนว่าที่วัดนี้มาทุกครั้งไม่เคยผิดหวังจะได้ปัญญากลับไปทุกที ครานี้ก็เช่นกันเมื่อผมเข้าสมาธิจนจิตเป็นอัปปนาสมาธิ ก็ถอนออกมาที่อุปจารสมาธิเพื่อพิจารณาบางเรื่องราวที่คับข้องใจ ก็เกิดปัญญาเข้ามาบอกเล่าให้พยายามสลัดความห่วงใยสัตว์โลกทั้งหลาย ให้เอาตัวเองให้รอดก่อน(ความหลุดพ้น) เพราะสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม กรรมต่าง ๆ ที่กำลังเกิดในแผ่นดินก็เพราะ อวิชชา ๆ คือความไม่รู้ทุกข์ ไม่รู้เหตุเกิดทุกข์ ไม่รู้ความดับทุกข์ และไม่รู้ถึงวิถีทางแห่งความดับทุกข์ พวกเขายังหลงใหลไปกับกิเลส ตัณหา สงครามที่เกิดไม่ว่าจะภายในประเทศหรือทุกมุมโลก มันเกิดเพราะกิเลสของคน

ตามที่ได้มีคำพยากรณ์ว่าอีกไม่นาน ถ้าเราเห็นคนเดินเรียงหน้ากระดานมา ๑๐ คน จะมีคนเลวเสีย ๘ - ๙ คน นั่นคือใกล้ที่วาระโลกจะแตกสลาย ถ้าเอาทั้งโลกมาเทียบยังพอจะบอกได้ว่าอีกนาน เนื่องจากเรายังมีเปอร์เซ็นของคนดีที่ ๕๐ - ๕๐ หันมามองประเทศไทย พ่อ - แม่ - ครูบาอาจารย์ท่านยืนยันครับว่า วันนี้เวลานี้เราเหลือคนดีน้อยมาก ๆ จนแทบจะพูดได้ว่า คนดีหาที่ยืนไม่ได้แล้ว ท่านจึงเมตตาสั่งสอนอบรมให้พวกเราเร่งปฏิบัติภาวนา และอบรมเสมอ ๆ ว่า "ผู้ประพฤติธรรมเท่านั้นจะอยู่เป็นสุข"

เราปั่นกันมาจนได้เวลาที่ต้องเติมพลัง ลุงดมผู้มีหน้าที่เลือกหาสถานที่ ได้กำหนดข้างถนนที่เป็นที่โล่ง ลมโกรกดีเสียอย่างเดียวไม่เห็นน้ำแม่แจ่มแค่นั้น ปลดสัมภาระบางชิ้นนำอาหารออกมารับประทานกัน เป็นที่สนุกสนานเพราะนานแล้วที่รักรถรักธรรมห่างเหินกันไปเพราะภารกิจ หลังจากที่เติมพลังเรียบร้อย งานนี้จะเอนหลังไม่ได้เพราะเป้าหมายคือน้ำพุร้อนเทพพนมยังอยู่อีกไกล จึงต้องรีบออกกันเพื่อให้ทันก่อนมืด อ.ภมร จิ้ม จีพีเอส ดูเส้นทางบอกยังเหลืออีกตั้งเกือบ ๕๐ กม.มีหลายคนร้อง "โอ๊ก..."




ขอวกกลับไปที่เรื่องของน้องสาวที่เดินทางกลับมาเยี่ยมแม่ที่เชียงใหม่ คือน้องคนนี้เป็นคนที่ถัดจากผม ครอบครัวเรามีกัน ๕ คน พี่สาวคนโตเป็นพยาบาลเกษียณแล้วอยู่ดูแลแม่ คนที่ ๒ คือตัวผมเอง ลาออกจากราชการ คนที่ ๓ คนนี้แหละครับไปอยู่อเมริกา ๒๐ กว่าปีตอนนี้เป็น American citizen ไปแล้วไปมีครอบครัวทำธุรกิจที่อเมริกา มีลูกสาว ๒ คน คนที่มาเป็นพี่ทำงานที่ นิวยอร์ค คนน้องกำลังเรียนมหาวิทยาลัยปี ๑ ผมไปอยู่อเมริกาเกือบเดือนก็ได้ครอบครัวนี้พาเที่ยวพากิน ประหยัดเงินไปเยอะเมื่อเขามาเชียงใหม่ก็เป็นหน้าที่เราที่ต้องดูแล คนที่ ๔ เป็นชายทำงานตำรวจตระเวนชายแดนขณะนี้ลาออกเช่นกัน(ยังไม่เกษียณ) ส่วนคนสุดท้องทำงานอยู่ในสำนักพระราชวังยังไม่แต่งงาน ก็ลากลับมาเยี่ยมแม่และมาเที่ยวพร้อมหลานด้วย (จะกลับบ่ายวันนี้เที่ยวบินบ่าย ๒ โมง)

น้องสาวมาถึงก่อนแต่ ๘ ก.พ.ผมและคุณนายไปรับที่สนามบิน ส่วนวันที่หลานสาวมาถึงคือวันที่ ๑๖ ก.พ.ผมและคุณนายยังปั่นอยู่หลังเขาให้หลานสาวอีกคน(ลูกน้องชาย)ไปรับแทน เมื่อกลับมาจึงรีบพาไปเที่ยว ที่แรกเลยผมพาไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพก่อน ต่อด้วยขึ้นไปชมพระตำหนักภูพิงค์ ที่พระตำหนักนานแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมชม เปลี่ยนแปลงไปเยอะคิดถึงสมัยที่รับราชการผมได้มีโอกาสเข้าไปอยู่ไปกิน(ถวายการอารักขา) หลาย ๆ ครั้ง โดยเฉพาะช่วงที่ สมเด็จย่ามาประทับพวกเราจะได้เข้ามาอยู่ในเขตวังด้านในเลยทีเดียว ผมสำนึกในพระคุณของราชวงค์เสมอ และยังคิดไม่ตกว่ายังจะมีข้าราชการโดยเฉพาะตำรวจ ทหาร คนใดบ้างที่ไม่จงรักภักดี

เสร็จจากเยี่ยมชมพระตำหนัก ก็ลงมาเที่ยวสวนสัตว์ ที่สวนสัตว์นี้ผมจะไม่เข้าไปดู เนื่องจากปฏิเสธมาได้ ๒๐ กว่าปีแล้วจะไม่ยอมเข้าไปในสวนสัตว์ที่ใด ๆ เด็ดขาด (สงสารครับ) ถ้าเราถูกจับมาขังจะเป็นเช่นไรคิดดู (ใครว่าโง่ก็ยอมครับ)











ต่อจากสวนสัตว์ก็พาไปชอปปิ้งที่ห้าง และพาไปทานอาหารเย็นที่ร้านแสนจะโรแมนติค อยากให้หลาย ๆ คนหาเวลาขึ้นไปเที่ยวเชียงใหม่บ้าง ช่วงนี้ยังถือได้ว่าอากาศกำลังสบาย ๆ นักท่องเทียวทั้งจีน ญี่ปุ่น เกาหลี ฝรั่งมาเยอะะะะมาก แม่ค้าแม่ขายชาวเชียงใหม่ต้องขอบคุณม๊อบลุงกำนันซะแล้ว ๕๕ ไป ชม.ถ้าไม่ไปร้านนี้ขอนำคำพูดของรายการ ครัวคุณต๋อยมารับรองว่า "ถือว่า....ผิด" (ท่านไม่ผิดหวังครับ) ติดตามชมจะคัดเลือกภาพมาให้ชมครับ

[Saturn Sky]

สวัสดียามเที่ยงค่ะคุณพี่แดง
มีพี่น้องอยู่ต่างประเทศก็ดีอย่างนี้นะคะ ..
เวลาอยากพักผ่อนในแบบที่บ้านเราไม่มีก็ไปเยี่ยมไปเที่ยวหาน้อง
ประหยัดและก็สบายด้วย..

เมื่อไปต่างแดนจะรู้ว่าที่ไหน ๆ ก็สู้เมืองไทยไม่ได้จริง ๆ
เสียดาย!!!ยามนี้คนไทยไม่ค่อยรักกันซะแล้ว.. บางที!!
มันก็น่าน้อยใจ ทำไม๊ ทำไม บ้านเราทรัพยากรธรรมชาติ
ดีกว่าที่ใดในโลกนี้...แต่คนบ้านเรากลับมองไม่เห็น
ขาดความสามัคคีกันซะงั้น.. สาเหตุก็คงไม่พ้น
ความโลภ ความโกรธ และก็ความหลง..เมื่อมีมากในตัว
บุคคลที่มีอำนาจมันก็เป็นเช่นนี้แล..

[Deang-sarapee]

เมื่อไปต่างแดนจะรู้ว่าที่ไหน ๆ ก็สู้เมืองไทยไม่ได้จริง ๆ
เสียดาย!!!ยามนี้คนไทยไม่ค่อยรักกันซะแล้ว.. บางที!!
มันก็น่าน้อยใจ ทำไม๊ ทำไม บ้านเราทรัพยากรธรรมชาติ
ดีกว่าที่ใดในโลกนี้...แต่คนบ้านเรากลับมองไม่เห็น
ขาดความสามัคคีกันซะงั้น.. สาเหตุก็คงไม่พ้น
ความโลภ ความโกรธ และก็ความหลง..เมื่อมีมากในตัว
บุคคลที่มีอำนาจมันก็เป็นเช่นนี้แล..

อรุณยามเช้า ธรรมะสวัสดีครับคุณน้อง comment ของคุณน้องถูกใจจริง ๆ บังเอิญจริง ๆ ได้ฟังข่าวท่านอาจารย์คนนี้พูดตรงเป๊ะเลย คิดเหมือนเราเลยแต่ท่านตรงจริงไปดูครับท่านพูดว่าอย่างไร...



แกพูดแบบที่ผมเขียนไว้นั่นจริง ๆ ครับ ยังมีอีกท่านครับออกมาพูดทำเอาผมใจไม่ดีเลย ทั้งน้องและหลานจะเดินทางกลับอีก ๓ - ๔ วันนี้ ก็ภาวนาขออย่าพึ่งให้เกิดเหตุการณ์ดังที่เขาประกาศมาเลย ดูนะครับเขาว่าอย่างไร















นิด ๆ หน่อย ๆ กับสาระให้คิดครานี้เราก็มาเดินทางกันต่อครับ หลังจากที่พวกเราเติมพลังกันอิ่มหมีพีมัน มีแรงกันแล้วเสียอย่างเดียวคือ ไม่ได้เอนหลังลุงป๊อกแกชอบพูดเสมอ ๆ ว่า "กินแล้วนอนพักผ่อนกายา กินแล้วทำงานโง่ตายห่า" แต่คราวนี้นอนไไม่ได้แล้ว จีพีเอส มันฟ้องยังอีกไกล ความจริงแล้วผมพูดเปรยเป็นนัย ๆ แล้วว่า หนนี้เชื่อได้ จีพีเอส หลอกครับความจริงแล้วเหลืออีกไม่เท่าไร ก็จะถึงแล้ว คือเมื่อเราผ่าน ออบหลวง ไปอีกนิดก็เลี้ยวขวาไปอีก ๙ กม.ประมาณนั้น ก็จะถึงที่หมายคือบ่อน้ำร้อนเทพพนม





























บอก อ.ภมร แล้วว่าครานี้โดน จีพีเอสหลอกอีกแล้ว เมื่อเรามาถึงทางแยกที่จะเลี้ยวขวาเข้าบ่อน้ำร้อน จีพีเอสยังบอกว่าเหลืออีกเกือบ ๒๐ กม.ซึ่งจริง ๆ แล้วเหลือเพียง ๙ กม.เท่านั้น ยังไม่พอเมื่อไปถึงที่หมายตรวจสอบอีกครั้ง ผลคือจีพีเอสบอกเหลืออีก ๒ กม.ถึงเป้าหมาย เรียกว่าได้หัวเราะสนุกสนานกระเซ้าเย้าแหย่กันตามประสาพี่ ๆ น้อง ๆ

เมื่อเข้าสู่อุทยานติดต่อประสานงาน จนท.เนื่องจากเวลายังไม่ถึงพระอาทิตย์ตก เราจึงพักผ่อนกันตามจริตของใครมัน ผมเลือกที่จะนั่งพักจิตให้ผ่อนคลายสบาย ๆ จวบจนได้เวลาเราก็กางเต้นท์สำหรับพักนอน และพากันไแช่น้ำร้อน กัน ติดตามการอาบน้ำร้อนท่ามกลางทิวทัศน์ที่แสนจะสวยงามได้บรรยากาศและอารมณ์ครับ







๓ ภาพสุดท้าย เป็นภาพภารกิจต้อนรับหลานสาวครับ หลังจากที่พาไปชมพระธาตุดอยสุเทพ พระตำหนกภูพิงค์และสวนสัตว์ตอนค่ำก็พาไปทานอาหารเย็นที่ร้าน กาแล ร้านนี้เก่าแก่มาก ตั้งมาได้น่าจะ ๒๐ กว่าปี ก็ตั้งแต่สมัยที่ผมยังอยู่ในวังวนแห่งอบายมุขนั่นแหละ และที่ร้านนี้เช่นกันเมื่อครั้งที่คุณพ่อผมยังมีชีวิตก็ได้พาท่าน มานั่งดื่มนั่งกิน(ท่านประทับใจที่นี่) เป็นประจำ วันนี้พ่อได้จากไปแล้วเหลือแต่ความทรงจำ

น้องสาวและหลานชอบใจขอกลับมาอีกครั้งแต่ต้องมาก่อนพระอาทิตย์ตก เพื่อจะได้เก็บภาพ ผมก็ตอบตกลง จัดให้ครับ ติดตามได้จะเก็บภาพสวย ๆ แบบว่าเรียกต่อมกระสันให้ไปเที่ยวเชียงใหม่ให้ได้ แต่ตอนนี้คอยก่อนครับ

[Deang-sarapee]

อรุณสวัสดิ์ครับ ทุกท่านท่านที่เข้ามาเยี่ยมชม การเกิดมาเป็นคนนั้นมันยากแสนยากดังที่พระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ ครั้นเมื่อเราเกิดมาแล้วเป็นหน้าที่ของเราที่จะผันความเป็น คน ของเราสู่คำว่า มนุษย์ มนุษย์คือ คน ที่มีจิตใจสูง ประเสริฐ สอนได้ คิดดีได้ ทำดีได้ พูดดีได้ แต่ใครที่จะ ไม่คิดดี จะไม่ทำดี จะไม่พูดดี บอกได้ทันทีว่าเสียชาติเกิดครับ เป็นชาติเดียวจริง ๆ ที่จะทำให้ตนเองหลุดพ้นจากบ่วงแห่ง ทุกข์ เพราะการเกิดเป็นทุกข์อย่างยิ่ง

การที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ตัวเองเดือดร้อน นั่นคือสัญญาณแห่งความเลวร้ายที่กำลังคืบคลานเข้ามา จงรีบแก้ไขเสียโดยไวก่อนที่จะถลำลึกเข้าไปเรื่อย ๆ จงจำไว้ "สัตว์โลกเป็นไปตาม กรรม " ใครไม่มีสิทธิ์ที่จะไปตัดสิน กรรม ของใครเพราะไม่ใช่หน้าที่ ถ้าเข้าไปตัดสินกรรมตนเองนั่นแหละก็จะถูก กรรม เล่นงาน จำอีกประเด็น "พระพุทธเจ้ามีสาวก เทวทัตก็มีสาวก" แล้วสาวกของแต่ละฝ่าย คิดซิครับฝ่ายใดจะลงนรกหรือขึ้นสวรรค์

เช้าวันนี้ผมจะขออนุญาตุนำเสนอภารกิจที่ผมได้ดูแลน้องสาวและหลานสาว ก่อนทีทั้งสองจะเดินทางกลับ(ตอนนี้กลับแล้วครับส่งขึ้นเครื่องเมื่อ ๒๑๑๒๐๐ ก.พ.๕๗) เอาให้จบกันไปเลยแล้วเราค่อยไปเที่ยวแม่แจ่มและหลังเขาอินทนนท์กันนะครับ เมื่อวันที่ ๑๙ ก.พ.ผมได้พาครอบครัวไปเที่ยว สามเหลี่ยมทองคำตามความต้องการของหลานสาว สามเหลี่ยมนี้ดังมากนะ ผมพยายามเสนอที่หลาย ๆ ที่คุณหลานก็ไม่ขัดข้องแต่ไม่ให้พลาด สามเหลี่ยมทองคำ ต้องจัดให้ครับ ก็เลยเหมารถตู้ไปกันยกกันไปทั้งครอบครัว ขาดแต่น้องชายคนเดียวเท่านั้น เมื่อไปถึงสามเหลี่ยมทองคำก็เหมาเรือทั้งลำล่องโขงดูทั้งฝั่งพม่า ลาว ไทย แล้วไปขึ้นฝั่งที่ บ.ทุ่งงิ้วของลาวเพื่อพากันไปจ่ายทรัพย์ หาซื้อของเป็นที่ถูกอกถูกใจ

จากสามเหลี่ยมทองคำก็พาเข้าแม่สาย ที่แม่สายพาหลานไปปั๊ม Passport ต้องเสียค่าใช้จ่าย ๗๐๐ บาท ในขณะที่แม่ทำ Border pass เสีย ๓๐ บาท ต่างกันมาก คุณหลานบอกยกเลิกขอแค่ไปใกล้ชายแดนเก็บภาพ เที่ยวชายแดนไทยเอา ๗๐๐ มาหาซื้อของฝากดีกว่า หลังจากดู - ซื้อ เสร็จก็พาไปเที่ยวไร่บุญรอด ไปชมพระอาทิตย์ตกดิน ก่อนกลับมาทานอาหารเย็นกันที่ ภัตราคารร้านฮิมโภชนา ในเชียงใหม่

วันที่ ๒๐ ก.พ.พาไปเยี่ยมชมพืชสวนโลก และกลับไปเยี่ยมร้าน กาแล เพื่อเก็บภาพสวย ๆ ยามเย็นกับดอกไม้แสนสวยของร้าน และวันนี้เป็นวันเลี้ยงอำลาครับ ตามที่เล่าไว้ว่า ครอบครัวผมมีพี่น้อง ๕ คนวันนี้มี หลานสาว ๔ คน เป็นลูกของน้องสาว ๒ คน ของน้องชาย ๒ คน เป็นหญิงทั้ง ๔ คน ยังไม่แต่งงาน (ผมต้องเตรียมตังค์ไว้เยอะ ๆ อีกแล้ว) วันนี้เราได้นัดให้มาพบกัน เป็นวันที่คุณยายดีใจที่สุดที่เห็นหลานสาวได้เจอะเจอกัน ติดตามชมภาพครับ

































พูดถึงดอกงิ้วไม่นึกว่าที่ สปปล.ลาว เขามีวิธีปรุงแต่งไว้กินอีกรูปแบบหนึ่ง บ้านเรานิยมแค่เอาไปใส่ในน้ำเงี้ยวแค่นั้น แต่ที่ บ.ทุ่งงิ้ว นี้เขาเก็บเอาดอกงิ้วแกะเอาเฉพาะเกษรไปตากให้แห้ง ก่อนตากเขานำมาคลุกเครื่องปรุงมี น้ำตาล เกลือ อาจจะผงชูรสนิดหน่อย ตากให้แห้ง แล้วนำมาทอดให้กรอบ วางขายเราก็ลองซื้อมาชิม ก็ได้อีกหนึ่งเมนู เห็นทีต้องกลับไปทดลองทำที่บ้านแล้ว (ที่บ้านปลูกงิ้วไว้ ๑ ต้นพอดี กำลังออกดอก) นอกจากใส้ในแล้วปลอกครอบสีคล้ำ ๆ ก็กินได้ครับ

[Deang-sarapee]

ขำไม่ออกกับกล่องบริจาคที่ต้องใส่กุญแจ คนทุกวันนี้มันเลวกันขนาดนี้แล้วหรือ "ศีลธรรมไม่กลับมา โลกาจะวินาศ"

[Deang-sarapee]

ออกจากแม่สายรถก็พาเราเข้าเชียงรายส่งลูกชายลงที่หน้าเซ็นทรัล(ทำงานที่ ชร.) วิ่งรถต่อไปถึงแยกวัดร่องขุ่นเลี้ยวขวาผ่านวัดร่องขุ่น มุ่งตรงไปจนถึงทางสามแยกให้เลี้ยวขวาเพื่อไปไร่บุญรอด ซึ่งเป็นช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน ทุกคนได้เห็นบรรยากาศและทิวทัศน์ที่สวยงาม ไร่ชาไม้ดอกยืนต้นสพั่ง คนไปเที่ยวกันตรึม เรียกได้ว่าเป็นไฮไลท์ของเชียงรายอีกจุดหนึ่ง ที่นี่เขาเคยจัดการแข่งขันจักรยานในไร่ด้วย และเราได้เห็นกลุ่มจักรยานปั่นเข้าไปชมไร่เป็นสิบ ที่นี่จะมีร้านอาหารเย็นวันนี้ประมาณว่าจะพาคณะทานมื้อเย็นซะที่นี่ แต่สมาชิกอยากกลับไปที่ร้านฮิมโภชนา เพื่อไปทานอาหารมังสวิรัติซึ่งร้านนี้ทำได้อร่อยมาก ๆ เราเก็บภาพและชมวิวทิวทัศน์จนพอใจก็ออกเดินทางกลับเชียงใหม่โดยใช้เส้นทางที่ไปออกห้วยส้าน ไม่ต้องย้อนกลับไปทางร่องขุ่นอีก ถึงแม่ขะจานแวะซื้อจิ้นส้ม(แหนม) Otop ของแม่ขะจานใครผ่านไปผ่านมาไม่พลาดครับ ถึงร้านฮิมดึกพอควร ร้านจะปิด ๔ ทุ่มแต่เราโทร ฯ สั่งอาหารไว้ก่อนแล้วไปถึงก็ได้ทานเลยเมื่อเวลา ๓ ทุ่ม



















วันที่ ๒๐ ก.พ.ตอนสาย ๆ ออกจาก บ.สารภีไปรับหลานสาวเพื่อพาเที่ยวชมพืชสวนโลก ขณะนี้ยังเปิดรับนักท่องเที่ยวเข้าชมความสวยงาม สถานที่แห่งนี้คนธรรมดาคงคิดไม่ได้แต่ก่อนบริเวณนี้เป็นเพียงป่าเขา ที่รอการบุกรุกของชาวบ้าน ด้วยการมองการณ์ไกลประกอบกับต้องการให้เป็นที่เชิดหน้าชูตาของบ้านเมือง ได้คิดสร้างแต่สุดท้ายก็ไปโดนเจ้าความ อิสสาตาร้อนของคนบางกลุ่มร่วมกัน เต๊ะตัดขาข้อหาคอรัปชั่นเป็นเรื่องเป็นราว ชอบใจท่าน อ.จากมหาวิทยาลัยท่านหนึ่งออกสื่อพูดชัดเจนว่า "เมืองไทยมีอะไรดี ๆ เยอะ เสียอย่างเดียว คนไทย..มัน..ห่วย"

ภาษิตโบราณกล่าวไว้ชัดเจนว่า "ทำดีได้แต่อย่าเด่นจะเป็นภัย" ไม่ว่าขี้ข้า เจ้าฟ้า เจ้าแผ่นดิน ตกอยู่ในวังวนนี้กันถ้วนหน้า แม้วันนี้พืชสวนโลกจะเปรียบได้กับ สนามแห่งการต่อสู้แต่นั่นแหละ "คนไทยลืมง่าย และไม่สนใจประวัติศาสตร์" วันนี้พืชสวนโลกได้กลายมาเป็นจุดขายที่เรียกว่าเรียกชื่อเสียงให้กับบ้านเมืองพอสมควร "คนทำไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ทำ" สังเกตุได้ใคร ๆ มาเชียงใหม่ไม่มีพลาดสักรายที่จะไม่ไปพืชสวนโลก ขนาดว่าเขาปิดแล้วก็ขอให้ได้ขับรถเฉียดไปชมก็เอา (สงสารคนคิดโครงการไม่ได้มีโอกาศชื่นชมผลงาน) ช่วงนี้ประมาณว่าสิ้นกุมภาพันธ์ สวนก็จะปิดแล้วใครที่ขึ้นไปเชียงใหม่ก่อนมีนาคมคงยังทัน ก็ไปชมกันได้ครับ













พาเที่ยวทุกซอกทุกมุมแต่ก็ไม่ครบเนื่องจากเวลาจำกัด ครั้งแรกว่าออกจากพืชสวนโลกจะพาหลานไปเที่ยวที่บ้าน เพราะตั้งแต่มายังไม่เคยไปบ้านลุงเลยสักครั้ง หลานคนนี้มาเมืองไทย ๕ เที่ยวแล้วตั้งแต่เล็กช่วงนี้ทิ้งห่างไป ๑๐ ปีจึงได้กลับมาอีกหน แต่เจ้าตัวมีความประสงค์จะกลับไปร้าน กาแล เพื่อเก็บภาพยามเย็นของร้านซึ่งไปมาแล้วหนหนึ่งติดใจ เป็นอันว่าบ้านลุงค่อยมาครั้งหน้าก็แล้วกัน ก่อนออกจากพืชสวนโลกได้ โทร ฯ นัดหลานสาวอีก ๒ สาวให้ไปพบกันที่นั่นและให้น้องม่อย ไปรับแม่พี่สาวที่บ้านไปรวมกันที่ร้าน คืนนี้เป็นการเลี้ยงอำลาก่อนกลับอเมริกาในวันพรุ่งนี้ ๒๑ ก.พ.๕๗



















งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ทุกสิ่งอย่างในโลกเป็น อนิจจัง คือความไม่เที่ยง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ใครเข้าไปยึดมั่นถือมั่น ทุกข์ทั้งนั้น วันที่ ๒๑ ก.พ.๕๗ ก็เป็นวันที่ทั้งน้องสาวและหลานสาวต้องกลับอเมริกาบ้านจริงของตนแล้ว แม่อายุ ๘๖ ไม่ทราบท่านคิดอะไรอย่างไร แต่ผมเชื่อ แม่ทำใจได้เสมอ ๆ เพราะ ธรรมะ ที่แม่สั่งสมมาตลอดชีวิต ทุก ๆ วันใครไปที่บ้านจะเห็นแม่ยิ้มตลอด ไม่มีความทุกข์ความโศรก เศร้า เพราะยืนอยู่บนความจริง ไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต มีแต่ปัจจุบัน แม่จะพูดเสมอ ๆ "สัตว์โลกเป็นไปตามกรรม ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว" ถามแม่ห่วงใครไหม เป็นธรรมดาของคนที่เป็นแม่ต้อง ห่วงหาอาทรลูกหลาน แต่ทำอย่างไรได้ ลครชีวิตก็ต้องเดินไปตามกรรม จนกว่าจะล้มหายตายจาก การทำปัจจุบันจึงเป็นสิ่งสำคัญ ชีวิตเป็นทุกข์อยู่แล้วทำไมต้องไปซ้ำเติมชีวิตให้ ทุกข์เข้าไปอีก อดีตก็เป็นทุกข์อนาคตก็ยังมาไม่ถึง ปัจจุบันจึงต้องสร้าง กรรมที่ดีให้ชีวีมีความสุข อย่าไปสร้างกรรมเลว ๆ ให้ชีวีมีแต่ทุกข์(ปัญหา) ศีล ๕ ข้อถือได้นั่นแหละคือเกราะป้องกันชั้นเลิศ











ภารกิจช่วงสั้น ๆ ที่อำนวยความสดวกให้กับคนในครอบครัว ก็เสร็จสิ้นไปหลานสาวอยากจะอยู่นาน ๆ แต่ก็ทำไม่ได้ จึงได้แค่เพียงสัญญากับคุณยายว่าจะกลับมาอีกครั้งในวันลอยกระทง ปีนี้ ความจริงแล้วจะมาช่วงคริสมาตส์ที่ผ่านมาแล้ว แต่พ่อไม่ยอมให้มาเพราะกลัวเหตุการณ์ที่เมืองไทย กลัวว่าสนามจะถูกปิดกลับไปทำงานไม่ทัน ครั้งหน้าจะมาก็ขออย่างเดียวอย่าให้มีเหตุการณ์ปิดสนามบินก็แล้วกัน "สันติ - สงบ - อหิงสา" เป็นคำที่สวยสดงดงามใครทำได้ = เทวดา

วันที่ ๒๑ ก.พ.ก็ได้ส่งน้องและหลานกลับอเมริกาเป็นที่เรียร้อย ถือว่าภารกิจเสร็จสิ้นลำดับต่อไปก็มาถึงกิจของตนเอง "จักรยานธุดงค์" อย่าลืมติดตามการปั่นเข้าแม่แจ่ม ขึ้นหลังอินทนนท์ ชมทิวทัศน์ของขุนเขาที่สูงที่สุดของเมืองไทยในอีกมุมหนึ่งต่อจากนี้ได้เลยครับ

[sompong39]

พระแก้วมรกต
ถูกเชิญจากเจ้าฟังไทยไปสร้างแควนลาว
แล้วองค์ดำทราบก็ไปปราบขอคืนมา
เรื่องย่อ...จากประวัติศาสตร์ไทย
คนลาวยังเชื่อว่าเป็นของลาว
ประวัติศาสตร์คือ
ประวัติศาสตร์
ล่เล่
พิม์ พิมพ์จากแอนดรอยแก้
ตัวหนังสือยากมาก

[Deang-sarapee]

พระแก้วมรกต
ถูกเชิญจากเจ้าฟังไทยไปสร้างแควนลาว
แล้วองค์ดำทราบก็ไปปราบขอคืนมา
เรื่องย่อ...จากประวัติศาสตร์ไทย
คนลาวยังเชื่อว่าเป็นของลาว
ประวัติศาสตร์คือ
ประวัติศาสตร์
ล่เล่
พิม์ พิมพ์จากแอนดรอยแก้
ตัวหนังสือยากมาก

กราบขอบพระคุณ ท่าน sompong 39 เป็นอย่างสูงที่เข้ามาร่วมเพิ่มสีสันต์ของกระทู้ เกร็ดประวัติศาสตร์ของแต่ละแห่งที่ จะสามารถทำให้เราปะติดปะต่อเรื่องราว เรียกว่า "สนุก เร้าใจ" ครับ แต่เหมือนที่ท่านว่า ประวัติศาสตร์ก็คือประวัติศาสตร์ ถ้าจะเอาคืนก็ได้ "สงคราม" ย่อมเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ใช่ไหมครับ ? แต่ที่คนลาวเขามีความหวัง ผมออกจะชื่นชมครับเพราะสิ่งที่เขาฝันและหวัง มันเป็น เหตุ - ผล มาก ไทยเราโปรดระวังไม่แน่นะว่า พระแก้วมรกตท่านอาจจะหายไปจากบ้านเมืองเรา อันเนื่องมาจากความขัดแย้งของคนในชาติ(วันนี้คนลาวเขาเห็นแววแล้วเขาจึงพูดให้เราระวัง ! )



พายุสุริยะ (Solar storm) เป็นปรากฏการณ์หนึ่งที่เกิดจากผิวดวงอาทิตย์ระเบิดขึ้นมา ทำให้อนุภาคประจุไฟฟ้าพุ่งออกมาจำนวนมหาศาล จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงที่มีจุดมืดจำนวนมากบนดวงอาทิตย์ พายุสุริยะมักจะเกิดขึ้นในกลุ่มจุดมืดของดวงอาทิตย์ พายุสุริยะเกิดจากการสะสมพลังงานแม่เหล็ก เมื่อมีสนามแม่เหล็ก การผ่าใต้ผิวดวงอาทิตย์จะมีสนามแม่เหล็ก การผ่าจะลากสนามแม่เหล็กไปมา จนในที่สุดขมวดกันเป็นปม จะเพิ่มพลังงานศักย์ทางสนามแม่เหล็ก ซึ่งจะระบายได้โดยการเปลี่ยนรูปสนามแม่เหล็ก ต่อเชื่อมใหม่ของสนามแม่เหล็ก พายุสุริยะจะเกิดขึ้นบ่อยเมื่อมีจุดมืดมากในดวงอาทิตย์ บางครั้งเกิดทุกวัน หรือเกิดบ่อยครั้งต่อวัน แล้วแต่ความสนใจของนักวิทยาศาสตร์ว่าจะศึกษาพายุสุริยะที่เกิดขึ้นตามปกติ หรือพายุสุริยะที่รุนแรงมาก หากพายุที่รุนแรงมากจะมีทุกขนาด แต่รุนแรงมากๆ จะมีเพียงไม่กี่ครั้งต่อวัฏจักร 11 ปี

"สำหรับพายุสุริยะจัดเป็นภัยธรรมชาติชนิดหนึ่ง ที่คนบนโลกแทบจะไม่ได้รับอันตราย แต่จะอันตรายต่อมนุษย์ในอวกาศไกลโลก หรือออกไปนอกสนามแม่เหล็กโลก และจะมีผลกระทบต่ออุปกรณ์สื่อสาร วิทยาศาสตร์ที่อยู่นอกโลก ไฟดับในประเทศที่อยู่ใกล้ขั้วโลก กระทบต่อบริษัทสายการบิน โรงผลิตกระแสไฟฟ้า บริษัทดาวเทียม นักบินอวกาศ และรบกวนการสื่อสารทางคลื่นวิทยุ แต่ในระยะหลังวัฏจักรในการเกิดพายุสุริยะน้อยลง มีการศึกษาว่ามีแนวโน้มในระยะอันใกล้ว่าจะไม่มีพายุสุริยะเกิดขึ้นถี่เหมือนในอดีต แต่เราก็ประมาทไม่ได้ จึงจำเป็นต้องศึกษาในเรื่องนี้ไว้"






ข้าราชการต้องดำรงตนเป็นกลางทางการเมือง ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด(เก็บไว้ในใจ) ใครขึ้นมาเป็นรัฐบาลจะมาด้วยวิธีใด ๆ ไม่เกี่ยว ข้าราชการต้องฝืนทนกล้ำกลืนยืนอยู่ ณ จุดที่ตนเองต้องยืนคือ รับใช้ประชาชนต่อไปอย่างไม่หวั่นไหว ผมเคยนำลูกน้องหยุดงาน ๑ วัน ให้เหลือไว้แต่พนักงานสื่อสาร เชื่อไหมว่าความเสียหายมันมากมายมหาศาล โชคดีที่นายเข้าใจไม่เอาโทษ ตั้งแต่นั้นมาจะไม่ให้อารมณ์มาอยู่เหนือเหตุ - ผล ข้าราชการเป็นข้าในเบื้องพระยุคลบาท มิใช่ข้าของใคร ใครมาข่มเหงจำไว้ครับกำลังข่มเหงและไม่กริ่งเกรงเจ้าเหนือหัว เรียกว่ามิบังควร ประชาชนทั่วไปเขาเดือดร้อนอย่าทำเลย ใช้วิธีการอื่นเถอะ

สถานการณ์จะรุนแรงมากขึ้น ๆ ตามความรุนแรงแห่งเพลิงสุริยะ ที่คุกรุ่นอยู่ในจิตใจของ กปปส.และ นปช. โดยการเพิ่มโหมกระหน่ำและประชาสัมพันธ์ รุกเร้ากระทืบแผ่นดินแม่ให้วอดวาย หาจุดจบไม่ได้ หากสถานการณ์ของการประชาสัมพันธ์เป็นผล การแยกตัวของ ๒ ฝ่ายชัดเจน ในเร็ววันนี้เราอาจจะเห็น แผ่นดินเลือด ที่แดงฉานยิ่งกว่าเพลิงสุริยะของจักรวาล อย่างไรเสียข้าราชการอย่าหวั่นไหว ท่านยังต้องทำงานเพื่อความเป็นกลางและเพื่อประชาชนทั้ง ๒ ฝ่ายครับ

เรามาเดินทางกันต่อนะครับ เมื่อไปถึงน้ำพุร้อนเทพพนม ก็ยังมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมหลายคณะ พวกเราจึงนั่งพักผ่อนบางคนก็ขอ งีบ บางคนก็เดินเล่นผ่อนคลาย ผมใช้วิธีพักจิต การพักจิตคือนั่งหลับตาเบา ๆ กำหนดจิตให้ว่างเปล่าเป็นสุญญากาศ ไม่คิดไม่นึกไม่เห็น อะไรใด ๆ ทั้งสิ้น ว่าง จนจิต เบา สบาย หายใจลึก ๆ ยาว ๆ อย่างนี้ให้ได้สัก ๕ - ๑๐ นาทีลองดูครับท่านจะเกิดแรงมหาศาล กำลังใจดีขึ้น พละกำลังกลับมาอีกครั้ง สมัยที่รับราชการเมื่อเครียด งานหนัก คิดไม่ออก วิธีนี้เป็นวิธีที่แก้ปัญหาครับ (ต้องฝึกหนักก่อนนะกว่าจะได้ อย่าท้อครับ)

เมื่อนักท่องเที่ยวพากันกลับไปแล้ว พวกเราก็เริ่มจัดการพื้นที่กางเต้นท์ ทำอาหารสำหรับมื้อเย็น เย็นนี้มีครัวหัวป่า ๓ ครัวด้วยกันเรียกว่ประชันฝีมือกันทีเดียว ครัวคุณอ๋อย ครัวปราโทย์และครัว ผอ.กองทัพเดินด้วยท้อง ถ้ามี ๓ ครัวแบบนี้ เชื่อได้ครับไม่มี ผอม ๕๕๕ ก่อนที่เราจะล้อมวงรับประทานอาหารส่วนหนึ่งก็ไปแช่น้ำร้อนกัน น้ำร้อนที่นี่น่าแช่มาก ๆ มีโคลนให้เราพอกหน้าพอกตัวเป็นสปา มีความสุขกันมากครับ ตอนเช้าช่วงตี ๕ ก็คงต้องมาแช่กันอีก มาทั้งทีเรียกว่าเอาให้คุ้ม











เพราะเสน่ห์ของน้ำพุร้อนเมื่อวาน ๒๓ ก.พ.คุณนาย น้องม่อยและน้องรัตน์ ก็รบเร้าที่จะไปแช่น้ำร้อนที่สันกำแพง เป็นหน้าที่ครับก็ต้องไปส่งให้ ๓ สาวเขาลงแช่ ส่วนผมเองนั่งแช่ริมสระ ต้มไข่ไว้รอในขณะที่ต้มไข่ในบ่อน้ำร้อนก็นั่งอ่านหนังสือ รับไอร้อนของน้ำพุ ลมเย็น ๆ พัดมากระทบพร้อมกับสลับดูผู้คนที่พากันมาแช่น้ำร้อน ชีวิตไร้กังวล รู้สึกถึงอิสรภาพ เสรีภาพ ที่บังเกิดขึ้นมันเป็นความสุขอย่างยิ่งครับ

[Deang-sarapee]

..................http://www.nationchannel.com/main/conte ... 378396249/..............

[nakabike]

สวัสดีครับ พี่แดง
กำลังจะประกาศหาว่าไปอยู่แห่งหนตำบลใดครับ
(ไม่ได้อ่านบทความนานแล้ว)
ไปเอาจักรยานที่ M.J. คันใหม่ที่เฟรมผอมเป็นฟูจิครับ
คันสีม่วงที่เป็นรอยบากใต้เฟรมนั้น เป็นตั้งแต่โรงงานเขาจะมีแผ่นปิด
แต่คุณเมธาบอกว่าไม่มีประโยชน์เลยเอาออกครับ
เดิมว่าวันที่ 24 - 28 ก.พ.จะไปประชุมที่เชียงใหม่
แต่เลื่อนเป็น 11 - 14 มีนา เลยชนกับ กีฬาเยาวชนที่ศรีสะเกษ
คงมีโอกาสได้ไปดูต้นยางที่ ๕๘ ครับ
ขอให้พี่ทั้งสองและครอบครัวมีความสุขกายสบายใจนะครับ

[Saturn Sky]

อนุโมทนาค่ะคุณพี่แดง รอชมภาพปั่นขึ้นดอยอินทนนน์นะคะ
ด้านหลังจะชั้นซักแค่ไหนหนออออ

[Deang-sarapee]

สวัสดีครับ พี่แดง
กำลังจะประกาศหาว่าไปอยู่แห่งหนตำบลใดครับ
(ไม่ได้อ่านบทความนานแล้ว)
ไปเอาจักรยานที่ M.J. คันใหม่ที่เฟรมผอมเป็นฟูจิครับ
คันสีม่วงที่เป็นรอยบากใต้เฟรมนั้น เป็นตั้งแต่โรงงานเขาจะมีแผ่นปิด
แต่คุณเมธาบอกว่าไม่มีประโยชน์เลยเอาออกครับ
เดิมว่าวันที่ 24 - 28 ก.พ.จะไปประชุมที่เชียงใหม่
แต่เลื่อนเป็น 11 - 14 มีนา เลยชนกับ กีฬาเยาวชนที่ศรีสะเกษ
คงมีโอกาสได้ไปดูต้นยางที่ ๕๘ ครับ
ขอให้พี่ทั้งสองและครอบครัวมีความสุขกายสบายใจนะครับ

สวัสดีครับ ท่าน ผอ. ดีใจจังเลย ที่ท่านตามหาผมจนเจอ ๕๕ ยังนึกนะว่า ถ้าไม่อยู่บ้านเดิม ผอ.คงไม่สนใจแล้วประมาณนั้น ขอแสดงความดีใจกับท่าน ผอ.ด้วยที่ได้จักรยานคันใหม่ น่าจะขี่ไปถึง ชม.ให้ได้ยลบ้าง คันสีม่วงถ้าเป็นมาจากโรงงาน น่ายุบโรงงานจังนะ ทำงี้ได้ไง ๕๕ ต้นยางยังอยู่ที่เดิมครับรอแต่คนไปเที่ยวหาแค่นั้น หวังว่าคงได้เจอกันครับ เช่นกันครับให้ ผอ.โชคดีมีแฮง สุขกายสุขใจตลอดไปครับ

อนุโมทนาค่ะคุณพี่แดง รอชมภาพปั่นขึ้นดอยอินทนนน์นะคะ
ด้านหลังจะชั้นซักแค่ไหนหนออออ

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณน้อง ชั้นขนาดว่า เดี้ยงไปคนเลยล่ะ ส่งขึ้นรถกลับเลย เรียกว่าไม่เชื่ออย่าลบหลู่ครับ



25ก.พ.2557 "บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์" ดารานักแสดงและอาสาสมัครกู้ภัย ได้โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊กส่วนตัวประณามคนร้ายกราดยิงและปาระเบิดใส่เวทีกปปส.ที่จังหวัดตราดและเวทีราชประสงค์ส่งผลให้เด็กเสียชีวิต 3 ราย ด้วยถ้อยคำที่รุนแรง โดยข้อความสรุปว่า ไม่เคยยุ่งกับการชุมนุม เพราะแต่ละคนก็มีความแตกต่างในความคิด ก็ต้องสู้กันในเรื่องของความถูกต้องเรื่องของกฎหมายบ้านเมือง เอาความจริงมาต่อสู้กัน ไม่ใช้ความรุนแรงมายัดเยียดคนที่เขาไม่รู้เรื่อง เด็กที่เสียชีวิตถ้าเป็นลูกคุณจะรู้สึกอย่างไร

"ใครก็แล้วแต่ที่อยู่เบื้องหลังการกระทำครั้งนี้หรือทุกครั้งที่ผ่านมา หรือรู้เห็นเป็นใจกับการกระทำ ขอให้ครอบครัวจงพบกับความวิบัติทุกๆชาติ ผมขอโทษนะครับเพื่อนๆวันนี้สุดๆจริงๆสงสารเด็กสงสารพ่อแม่เด็ก มันเกินไปจริงๆ ขอแสดงความเสียใจจากใจจริงครับ" "บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์" ระบุ






น้องสาวบินกลับอเมริกาแล้วแต่เมื่อคืนนี้เวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ (ส่งทาง โทร ฯ ) ครั้งแรกเลยผมยอมรับว่ากังวลบ้างเล็กน้อยเพราะ มี สส.ท่านหนึ่งนำม๊อบทำคล้ายกับว่าจะแวะไปที่สนามบินสุวรรณภูมิ ก็ได้เกิดการทำภาวนากันยกใหญ่ ภาวนาอย่าให้เป็นเวลาใกล้ ๆ นี้เลย (หลานตกงานจะยุ่ง) พูดถึงม๊อบแล้วมีเรื่องจริงที่ไม่สามารถนำมาเสนอได้ เพราะเราต้องทำตัวเป็นกลางให้ได้ (แม้เป็นข้าราชการบำนาญ) คนของพระราชาต้องรักษาศักดิ์ศรีแม้จะถูกยั่วยุอย่างไรมันเรื่องของเขา เราต้องอดทน อดกลั้นครับ ทำหน้าที่บริการประชาชนทุกฝ่ายไม่ว่าฝ่ายใด ๆ แล้วใครก็ช่างทำอะไรอย่างไรอย่าเอาข้าราชการเป็นตัวประกัน(ไม่แฟร์เลย)

ที่น้ำพุร้อนเทพพนมหลังจากที่บรรดานักท่องเที่ยวทั้งหลายกลับไปกันแล้ว เราก็ทำภารกิจของเราดังที่ได้เล่าไว้ ก่อนนอนพวกเราได้รวมตัวกันหน้าอาคารทำการสวดมนต์เย็น นั่งภาวนากันตามสมควรแก่บารมีใครของใคร และก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ตื่นกันแต่เช้าผมนั้นเป็นประจำต้องตื่นมาทำภารกิจบุญ เดินจงกรม นั่งภาวนา ตอนตี ๕ กว่า ๆ ก็ไปลงสรง(แช่น้ำร้อน) ติดใจจริง ๆ เลย อยากจะเรียนทุกท่านครับ หาเวลาไปแช่ ไปอาบน้ำร้อนที่เทพพนมนี้ได้เลย ผมรับประกันความผิดหวัง ที่ญี่ปุ่นเขามีการอาบและแช่ แต่ที่นี่คุณจะว่ายจะแช่จะอาบจะลุย ได้ทั้งนั้น(ต้องประมาณตัวเองด้วยนะ) โคลนที่อยู่ก้นสระเรานำมาพอกหน้าพอกตา ถูตัวขัดขี้ไคล เรียกว่าทำให้ผิวเนียนอย่างเห็นได้ชัด อย่างนี้จึงทำให้คุณนายแกติดใจ ให้ผมพาไปที่น้ำพุร้อนสันกำแพงไงครับ ไม่แน่ว่าอีกไม่นานคงต้องไปที่เทพพนมอีกไม่เชื่อคอยติดตามนะครับ(จะนำมานินทาให้ฟัง๕๕)

























เป็นสวนป่าอีกแห่งหนึ่งขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ตั้งขึ้นเมื่อปี ๒๕๑๖ มีเนื้อที่ประมาณ ๖,๙๓๒ ไร่ ปัจจุบันสวนป่าแม่แจ่มได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีลำน้ำแม่แจ่มที่ไหลผ่านในเขตสวนป่า เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการล่องแพ, ปั่นจักรยานเสือภูเขา หรือทำกิจกรรมอื่นๆ สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจ และทางสวนป่าได้จัดทำสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อรองรับผู้มาเยือน อย่างครบครัน มีแคมป์ไฟ และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคอยดูแลและอำนวยความสะดวกในยามค่ำคืน นอกจากนี้ทางสวนป่าแม่แจ่มยังสามารถที่จะให้ความรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้กับนักเรียน หรือประชาชนทั่วไปที่ต้องการหาความรู้ และยังสามารถจัดประชุม หรือสัมมนาของภาครัฐและเอกชนได้อีกด้วย กางเต้นท์คืนละ ๓๐ บาท/เต้นท์ ครับ ว่ายน้ำฟรี แต่ถ้า Spa มีห้องราคาต้องไปติดต่อดูครับ(ไม่แพง)

สำหรับท่านที่ไม่สามารถจะปั่นจักรยานไปได้ นั่งรถยนต์ไปก็ได้ครับ การเดินทาง โดยทางรถยนต์จากเชียงใหม่มาตามเส้นทางหลวงหมายเลข ๑๐๘ (เชียงใหม่ - อ.แม่สะเรียง) ถึงอำเภอฮอดเลี้ยวขวาไปทางอำเภอแม่สะเรียงผ่านอุทยานแห่งชาติออบหลวงประมาณหลักกิโลเมตรที่ ๒๑ มีทางแยกขวาเข้าสู่เส้นทางหลวงหมายเลข ๑๐๘๘ ไป อ.แม่แจ่มระยะทางประมาณ ๔๖ กิโลเมตร สวนป่าแม่แจ่มอยู่ทางซ้ายมือประมาณหลักกิโลเมตรที่ ๑๖ จากทางแยกเข้ามา

สถานที่ติดต่อ สวนป่าแม่แจ่ม ม.3 ต.กองแขก อ.แม่แจ่ม โทร. 0 5322 8068, ออป.เชียงใหม่ โทร. 0 5324 2673, 0 5324 5356 ฝ่ายออป.ภาคเหนือ โทร. 0 5422 7623, 0 5322 7051 ออป. 0 2282 3243-7

[Deang-sarapee]

ผู้รู้พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า มันเกินจุดที่จะคุยกันแล้ว ถ้าเป็นเช่นนี้เตรียมเห็นความฉิบหายได้แล้ว แต่ผมยังมั่นใจกับพระสยามเทวาธิราชและพระแก้วมรกต (หมดที่พึ่งจริง ๆ ) เราจะผ่าวิกฤตนี้ได้ ผมเอาใจช่วยประเทศไทยครับ ยุติกันเถิดครับ

สมัยที่เป็นวัยรุ่นเชียงใหม่ก็แบ่งก๊กแบ่งเหล่า ข้ามเขตกันไม่ได้เด็ดขาด ผมอยู่ช้างเผือกเขาเรียกจิ๊กโก๋ช้างเผือก ช่างแต้ม พวกแต้ม ช้างม่อย สวนดอก วัดหม้อคำตวง ฯ ก็ถูกใส่สรรพนามไปตามถิ่น วันหนึ่งที่วัดดับภัยมีงานประจำปีวัดนี้อยู่ใกล้บ้านเดินไป ๒๐ นาทีช่วงหัวค่ำ ผมไม่ไปเพราะรู้ว่าไปคงเจอคู่อริแน่ ๆ ตกดึกงานใกล้เลิกก็แอบไปตามกิเลส ตัณหามันเรียกร้อง ไปเดิน ๆ และแวะไปเล่นปิงปอง กำลังเล่นเพลิน ๆ อยู่ปรากฏว่า ผมถูกล้อมจากจิ๊กโก๋สวนดอก เพื่อนสะกิดบอกให้หนีด่วน ผมทิ้งไม้ปิงปองรีบเดินออก ไม่ทันครับพวกมันวิ่งเข้ารุมกระทืบผมทันที ผมสู้ครับวิธีสู้กับกำปั้นมวยหมู่คือ ชกแล้วเดินพุ่งไปข้างหน้าอย่าหันหลัง

น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ หมาหมู่มันน่ากลัวมาก ๆ คืนนั้นผมถูกไม้ฟาดเข้าที่หัวครับ(ด้านหลัง) มาตกใจตื่นอีกทีประมาณตี ๓ ผมนอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้บ่อน้ำหลังวัดดับภัย ลุกขึ้นมามึน ๆ หัว คลำดูไม่แตกแต่บวม ๆ (ยังนูนจนทุกวันนี้ครับ) ผมเดินกลับบ้านขณะที่เดินกลับก็พยามทบทวนเหตูการณ์ งง ๆ ครับ ผมไปนอนตรงบ่อน้ำได้อย่างไร จำได้แค่ถูกตีแล้วล้มแค่นั้น คงเป็นบุญของผมที่ยังไม่ถึงฆาต เพื่อนผมชื่อ "ศักดิ์" เราเรียกกันว่า "ศักดิ์บาน" ที่เรียกอย่างนั้นเพราะแม่ศักดิ์ชื่อ บาน บานจึงเป็นสร้อยครับ บานถูกแทงไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ผมเก็บตัวเงียบกลัวตำรวจมาก ๆ ครับ ไม่พูดไม่จากับใคร พ่อ - แม่ ก็ไม่รู้เรื่อง(หนีเที่ยว) ทำตัวเป็นปรกติ ไปโรงเรียนก็ไม่แพร่งพรายไปร่วมงานศพก็ไม่พูดคุยให้ใครฟัง สิ่งที่กลัวมาก ๆ ตอนนั้นคือ หากผมเล่าอะไรไปการแก้แค้นต้องตามมาพวกเราคงยกพวกไปตลุมบอนกันต่อ (ไม่รู้คิดได้ไง)

คำสอนที่พระพุทธองค์สอนว่า "เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร" เห็นผลครับการที่ผมพยายามไม่พูด นิ่งเฉยคิดให้อภัยเพราะอยากให้เหตุการณ์ไม่ลุกลาม แก้แค้นกันไป ๆ มา ๆ ปล่อยให้เรื่องเงียบไป เมื่อเราเติบโตเป็นฝั่งเป็นฝาคุยกันถึงเรื่องนี้ ผมได้รับคำขอบคุณและชื่นชมจากเพื่อน ๆ ครับ





















เราอยู่ชมสวนป่าแม่แจ่มนานพอสมควร ที่นานเพื่อให้เวลา ลุงชัย แกนวดขาเพราะคุณตาเริ่มมาเยี่ยมแล้ว (ตะคริว) ยังเหลือระยะทางอีกไกลผมเริ่มกังวลนิด ๆ เราออกเดินทางต่อผ่านไร่กระหล่ำ ไร่ถั่วหวาน ไร่มันอะลู ปีนี้ดีกว่าปีที่แล้วที่บริเวณนี้การพ่นยาไม่มาก คุณนายสนใจถั่วหวานแวะคุยกับชาวสวน และขอซื้อ ๒๐ บาท ปรากฏว่าชาวสวนขยุ้มให้ใส่ถุงเยอะมาก เราเดินทางจนถึงร้านขายอาหารเป็นร้านเดียวในบริเวณนั้น ถ้าไม่หยุดกินต้องหิ้วท้องไปอีกไกล เราจึงหยุดเติมพลังกัน อาหารพอทานได้ทำ เจก็ได้อร่อยด้วย ในขณะที่สั่งอาหารและรอคุณนายเห็นเด็ก(ลูกแม้ว) อ้วนจ้ำม่ำหน้ารักน่าอุ้ม เข้าไปขอเขาอุ้ม คงคิดถึงลูกสมัยแบเบาะ