ชอบจังสำหรับคอมเม้นนี้..ข้าวหมาก เขียน:ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง แปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปได้ตลอด
ควรตระหนักถึงความ "ไม่แน่นอน" ของสิ่งทั้งหลายไว้เสมอ
จะได้ไม่ต้องผิดหวังรุนแรงเมื่อสิ่งทั้งหลายเปลี่ยนไป
ขุนเขายังเปลี่ยนได้ แม่น้ำสายใหญ่ยังเปลี่ยนทางเดิน
จิตใจคนยิ่งเปลี่ยนแปลงง่าย
อย่าอิงอาศัยใครจนพึ่งตัวเองไม่ได้ ถ้าเขาเปลี่ยนไป
เราจะตั้งตัวไม่ติดที่ว่าแน่นอนก็ไม่แน่นอนได้
อย่าหวังอะไรให้จริงจังขวนขวายพึ่งตนเองอยู่เสมอดีกว่า
ดีที่สุดคือ..พึ่งตัวเองให้มากอย่าคาดหวังอะไรจริงจังจากผู้อื่นเลย
แม้รู้ว่าทุกอย่างคือ อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา... แม้รู้อยู่แต่ก็ยังยึด..
มันไม่ใช่ของง่ายเลยกับคำว่า "ปล่อยวาง"
เป็นคำที่พูดง่าย...แต่ทำได้ยากยิ่ง
ถ้าใครทำได้ง่าย ๆในทุก ๆ เรื่อง คน ๆ นั้นคงสะสมมาไว้ดี
อย่าลืม!!ต้องดูรู้ใจตนให้แน่นอนว่า สิ่งที่ตัวเองคิดว่า ฉันปล่อยวางได้
ฉันไม่เห็นต้องคิดมากเลย อันนี้ต้องดูจิตดูใจให้ดี ๆ คุณโกหก
ตนเองหรือเปล่า...บางสิ่งบางอย่างมันละเอียดลึกซึ่งยิ่งนัก..
ยากยิ่งที่จะแทงตลอดได้อย่างละเอียดลึกซึ้ง...
