"โบยบิน"ออกบินกลุ่ม ล่าสุด "สะบายดีปากเซ-ปากซอง '๕๘" หน้า ๑๖

[boibin]

ช่วงนี้แหละ เริ่มจะหมดแรง เลี้ยวเข้าหาที่ร่มๆไว้ก่อน แดดแรงมาก



เป้าหมาย ตรงไปค่ะ บ.หลักลาย



แฮ่ๆ มาถึงที่พักแล้ว (ใช้ตัวช่วยนิดหน่อย)



ถึงก่อนกางเต๊นท์ จองพื้นที่ก่อนค่ะ อิอิ



นี่แหละที่พวกเรามาพัก อยู่ก่อนถึงบ่อเกลือสัก 2 กิโล



อิอิ เฮียแป๊ะก็มาถึงก่อนเหมือนกัน



อันนี้มันที่ข้างๆกันนะ เดินสำรวจเลยเก็บภาพไว้สักหน่อย

[arrider]

ตามชมครับคุณอ้อม

[boibin]

ตามชมครับคุณอ้อม

ขอบคุณค่ะ นึกว่าจะดูแต่ในเฟส อิอิ

[boibin]

"ปั่นเที่ยวน่าน" วันที่สาม (บ่อเกลือ-ดอยภูคา)

เช้านี้ที่บ่อเกลือ ตื่นแต่เช้ามาต้มกาแฟสดกินเช่นเคย แล้วก็ต่อด้วยโจ๊ก รองท้องไว้ในมื้อเช้า แล้วแต่ใครจะทำอะไรกินเอง แล้วรถตู้กับสมาชิกอีกสองคนก็นำหน้าไปก่อนไปสั่งข้าวกล่องไว้ให้สำหรับมื้อเที่ยง แต่คราวนี้ฉันไม่ยอมพลาดอีกแน่ ทันทีที่ไปถึงร้านค้า ฉันก็รีบกักตุน M150 และน้ำเกลือแร่ไว้ แม้ต้องยืนรอแม่ค้าที่กำลังค้นหาในกล่องให้เพราะในตู้แช่มันหมดแล้ว ฉันเลยบอกว่า "ไม่เย็นก็เอาค่ะ ขอสองขวด" กว่าจะได้ของก็ทำให้ฉันต้องลงไปที่บ่อเกลือสินเธาว์ภูเขาแห่งเดียวในโลกช้ากว่าเพื่อนๆนิดหน่อย แต่ยังไงเขาก็ยังชมบ่อเกลือกันอยู่ และที่นี่แหละ ฉันก็ได้กักตุนเสบียงไว้อีก คือไข่ต้มบ่อเกลือ และลูกชิดอีกถุงนึง แฮ่ๆ ซื้อเกลือสปาไว้ด้วย แต่ไม่รู้ว่ามันจะช่วยอะไรฉันได้หรือเปล่า แต่ก็ต้องขอบคุณไข่ต้มบ่อเกลือและลูกชิดที่แสนอร่อยที่ทำให้ฉันมีแรงปั่นไปจนถึงดอยภูคา โดยไม่หวั่นว่า จะได้กินข้าวเที่ยงตอนไหน ฮ่าๆ พอเริ่มเอาจริงกับทางสูงชันตรงที่ข้ามสะพานมาแล้ว เพื่อนๆ ก็ได้หายลิบกันไป ฉันก็จอดถ่ายรูปและพักบ้างไปตามประสาของตัวเอง เหมือนปั่นเดี่ยวเลย อิอิ แต่ก็ติดต่อสื่อสารกับข้างหน้ากันตลอด และฉันก็จอดเกือบทุกหลักกิโลเหมือนกัน จนข้างหน้าบอกว่าพักกินข้าวเที่ยงที่หลักกิโลที่ 37 ได้สักพัก รถตู้ก็เอาข้าวมาส่งฉันที่หลักกิโล 40 และแจ้งข่าวว่า ทางมันพอไปได้อยู่นะ ไม่ไกลนัก วันนี้คงผ่านกันทุกคน ที่พักอยู่หลักกิโลที่ 32 หุหุ แต่วา กว่าฉันจะผ่านไปได้แต่ละหลักกิโล ก็เหงื่อตกเหมือนกัน กับระยะทางประมาณ 15 กิโล ขึ้นไปถึงความสูงเกือบ 2000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ฉันได้ยินข้างหน้าแจ้งมาว่า ถึงไหนแล้ว จะดาวน์ลงไปหา หุหุ ฉันตอบว่า กิโลที่ 40 แล้วก็รีบกินข้าว ยังไม่หมดกล่องด้วยซ้ำ กลัวเขาจะลงมาเห็นฉันกำลังกินข้าวอยู่ เลยรีบปั่นขึ้นไป แล้วก็มีวอแจ้งมาอีกว่า ที่หลักกิโลเมตรที่ 36 สวยมาก พวกเขาจะถ่ายรูปรออยู่ที่นั่น ตอนนั้นฉันอยู่ที่ประมาณ หลักที่ 39 เลยบอกว่าตามสบาย กว่าฉันจะมาถึงหลักที่ 37 มันก็เริ่มเงียบๆแล้ว แต่ดีหน่อยว่าพอมีร่มไม้เลยไม่ร้อนนัก แม้ว่าทางจะยังคดเคี้ยวและสูงขึ้นไปๆก็ตาม ฉันพยายามปั่นต่อไปเรื่อยๆ ช่วงนี้ทั้งเหนื่อย และก็จอดถ่ายรูปตรงที่มันโค้งสวยๆ แล้วก็ให้นึกถึงไปว่า ไอ้หลักกิโลที่ 36 ที่ว่าสวยๆมันอยู่ตรงไหนกัน ฉันปั่นจนเหนื่อยอ่อน เพราะข้างหน้าแจ้งตลอดว่า หลังกิโลที่ 36 แล้ว ก็ปั่นสบายๆล่ะ โห นี่มันทางขึ้นตลอดนี่นา มองข้างหลังย้อนกลับไป ไอ้ย่ะ! ฉันปั่นขึ้นมาได้ยังไงเนี่ย จนในที่สุด ฉันก็ปั่นมาถึงถึงหลักกิโลที่ 34 อ้าว แล้ว 36 มันหายไปไหน เลยวอไปถามข้างหน้า ซึ่งเขาไปถึงที่พักกันแล้ว เขาเลยบอกว่า ก็แค่กะๆเอาเท่านั้น เพราะมันผ่าน หลัก 37 มาแล้วสักระยะ หุหุ ไอ้เราก็ปั่นมองหาแทบแย่ แต่ก็ดีล่ะ หลังจากกิโลที่ 34 แล้ว ก็เริ่มเป็นทางดิ่งลงตลอด บ๊ายบาย หลัก 32 ฉันไม่จอดถ่ายแล้ว กำลังบินลงสบายๆ จนมาจอดแวะถ่ายรูปที่ ป่าดึกดำบรรพ์ และต้นชมพูภูคา เลยได้ถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆอีกนิดหน่อย ก่อนจะดิ่งลงไปจนถึงที่พัก(กางเต๊นท์) ตรงลานดูดาว อ้าว พอไปถึง จักรยานพวกเพื่อนๆเขาหายไปไหนหมดแล้ว เขาบอกว่า แพ็คไว้บนรถตู้แล้ว สิ้นสุดการปั่นแล้วในทริปนี้ โห ไม่อยากเชื่อเลย กำลังปั่นมันส์ๆ ฉันก็เลยอ้อยอิ่งนิดหน่อย โดยการพา"โบยบิน" ไปถ่ายรูปตรงนั้นตรงนี้บ้างก่อนที่จะส่งตัวไปให้พวกเขาแยกขิ้นขึ้นรถตู้ สรุปว่า วันนี้ปั่นทั้งหมด 17 กิโล บนขุนเขาจนมาถึงยอดดอยภูคา เพราะที่พักของเราคืนก่อนอยู่ห่างจากบ่อเกลือ 2 กิโล และแล้ว วันนี้ฉันก็ชนะ และทำได้สำเร็จ ในเส้นทางที่คิดว่ายากที่สุด พวกเรากลับรู้สึกว่าปั่นกันได้ไม่ยากนัก ฉันแอบอมยิ้มอยู่ในใจ...

ต้มกาแฟเช้า



ต้มโจ๊กต่อ



ยังเช้าๆอยู่ ที่บ่อเกลือฟ้าใส



บรยยากาศเช้าๆ ยังไม่ได้เก็บเต๊นท์กัน



ผู้พันฯหุงข้าวสุกแล้ว พร้อมกับข้าว เอามาโชว์ ดันโฟกัสผิดซะนั่น



ทำเองกินเองครับ แซ่บๆเด้อ



จัดรถไว้แล้ว เดี๋ยวค่อยเก็บเต๊นท์

[boibin]

เรื่องเศร้าในเช้านี้ (ที่บ่อเกลือฟ้าใส)

หลังจากเช้าวันที่ 5 ฉันก็ขาดการติดต่อจากโลกออนไลน์ ด้วยว่ารีบร้อนไปหน่อยหลังจากอาบน้ำตอนเช้าเสร็จ กำลังจะออกมา โทรศัพท์ก็ร่วงหล่นลงพื้นในห้องน้ำ หน้าจอสัมผัสแตกซะงั้น แล้วโลกออนไลน์ของฉันก็สิ้นสุดลง แต่ก็ดีที่เหมือนตัวเองได้หลุดออกไปจากโลกออนไลน์และใช้ชีวิตในโลกจริงๆ แต่ด้วยความเคยชิน มันก็อดนึกถึงไม่ได้เช่นกัน หลังจากนั้น ก็ออกปั่นอย่างหงอยๆสักหน่อย มีเพียงกล้องตัวใหญ่ตัวเดียวเท่านั้นที่จะใช้เก็บบันทึกภาพ ฉันจึงยอมที่จะช้ากว่าสมาชิกคนอื่นๆ เนื่องจากว่าค่อยๆปั่นเสพบรรยากาศข้างทางอย่างละเมียดนัก เพราะไม่รู้ว่า อีกนานแค่ไหน ฉันจะได้มีโอกาสมาปั่นจักรยานบนขุนเขาแห่งนี้อีก



เพิ่มเติมนิดนึงค่ะ สำหรับผู้ที่ใช้พวกสมาร์ทโฟน ในการเดินทางไกล โดยเฉพาะจักรยาน ควรพกพาโทรศัพท์เครื่องเก่าของตัวเองในกรุไปด้วย อาจช่วยได้ ฉันพกไปด้วย พอดีมีอีกซิม(เติมเงิน)ก็เลยพอแก้ขัดไปได้ แต่ ลืมเอาที่ชาร์ตไป ก็พอได้ขอยืมจากคนอื่นได้บ้าง แต่มันเริ่มยากแล้ว บอกกบตัวเองว่า คราวหลังต้องพกไปด้วย และที่สำคัญ ควรจะพกกรอบของซิมไปด้วย เพราะส่วนมากพวกสมาร์ทโฟนจะใช้เป็นไมโครซิมมากกว่า นี่กว่าจะรออะไหล่มาเปลี่ยนหน้าจอสัมผัส ก็ต้องกลับมาใช้โทรศัพท์เก่าๆก่อน เก็บไว้แก้ขัดเถอะค่ะ ขายก็ไม่เป็นราคา เพราะว่าบางทีมันก็มีรายช่อคนที่เราต้องการติดต่ออยู่ในนั้นด้วย กรณีที่เราต้องใช้ซิมอื่น เพราะเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีใครจำเบอร์กันได้แล้ว นอกจากจะเคยกดเบอร์หากันบ่อยๆ ไอ้พวกที่ยิงเบอร์ให้กันแล้วเซฟ หมดสิทธิ์เลยละคะ อิอิ นี่ก็เป็นการเล่าสู่กันฟังจากประสบการณ์ตรงค่ะ

[boibin]

"โบยบิน" ถ่ายที่หน้าที่พัก "บ่อเกลือฟ้าใส" ก่อนออกเดินทางขึ้นดอยภูคา



แถวๆใกล้ที่พักนี่เป็นบ้านบ่อหลวงนี่นา



ผู้พันกำลังจะส่งรายงานรอบเช้า



ผอ.ทวีศักดิ์ ในวัยหกสิบยังแจ๋ว



เฮ้ย! ชุดนี้นี่ปั่นด้วยไหมเนี่ย



พลทหารแบ้งค์ เขาจะไปกันหมดแล้ว ยังแต่งตัวไม่เสร็จอีก

[boibin]

มาถึงบ่อเกลือโบราณแล้วค่ะ



ข้างในเป็นโรงต้มเกลือ



ต้มกันเห็นๆ



แสงแดดเช้ากับควันร้อนๆจากกระทะต้มเกลือ



บ่อเกลือโบราณบ่อที่ ๒



บ่อเกลือสินเธาว์ภูเขาแห่งเดียวในโลก



โบยบิน ณ เทศบาลบ่อเกลือใต้

[boibin]

มาถึงตรงก่อนจะข้ามสะพาน มีร้านค้าเป็นที่สุดท้าย ใครจะเอาอะไร รีบตุนเสบียงไว้ เพราะจากนี้ไปจะไม่มีร้านค้าให้เห็นอีกจนถึงดอยภูคา



ฉันก็เลยกินไอติมเพิ่มพลังสักหน่อยก่อนเอาจริง ฮ่าๆ เพราะก่อนหน้านี้ ก่อนถึงบ่อเกลือโบราณก็โด๊บ M150 ไปแล้ว พร้อม กักตุนไปเพิ่มอีกขวดนึง(ห้ามดื่มเกินวันละสองขวด บางทริปไม่ไหวจริงๆ ขวดสามต้องเปลี่ยนยี่ห้อ ฮ่าๆๆ) พร้อมกับน้ำเกลือแร่ และน้ำดื่มอีกขวดใหญ่(ในกระติกทั้งสามที่ติดกับจักรยานก็เต็มทุกขวด) และหาที่ปลดปล่อยน้ำในตัวแถวๆนี้ด้วย ก่อนจะเดินทางจริงๆแล้ว



มาได้ถึงกลางสะพานยังแอบจอดถ่ายรูปก่อน



ลาแล้วนะ..บ่อเกลือ

[boibin]

พอผ่านขึ้นมาจากสะพาน และโรงพยาบาลไม่นานก็ต้องจอด ตอนแรกว่าจะจอดถ่ายที่หน้าโรงพยาบาล ไอ้ย่ะ! ไม่ได้ๆ เดี๋ยวมันจะเสียฟอร์ม เขาจะว่าแวะมาดมยาซะก่อน อิอิ



ถ่ายภาพทิวทัศน์เมืองบ่อเกลือเก็บไว้สักหน่อย



ว้าว! โค้งสวยเชียว



เริ่มแล้ว หลักกิโลที่ 45



ขนาดรถบรรทุกยังขึ้นไม่ไหว จอดเสียอยู่ข้างทาง เอาไงวะเรา



เส้นทางตามป้ายบอกจริงๆ

https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/ ... 6047_n.jpg

เจอถนนกำลังก่อสร้างอีกแล้ว



โห เพิ่งปั่นมาได้แค่ 4 กิโลกว่าเองเหรอเนี่ย



มองไปข้างหลังก็ยังมีแต่เขา



หลักกิโลที่ 43 แล้วค่ะ



ปั่นมาตั้งนาน เพิ่งออกจากบ่อเกลือได้ 4 กิโลเองเหรอเนี่ย หุหุ



เส้นทางกลางหุบเขา



จอดพักก่อน ร้อนๆ นึกว่าจะมีเผือกต้มแล้วไว้ขาย มีแต่ดิบๆท้งนั้น ได้ข่าวว่าผู้พันซื้อเผือกจากที่นี่ไปเผากิน รอเพื่อนๆอยู่ที่หลักกิโล 37 (ข้างหลังเป็นศูนย์เด็กเล็ก ได้เข้าไปแอบฉี่ในห้องส้วมเด็กๆด้วย อิอิ)



เพิ่งถึงหลักกิโล 42



หลักกิโล 41



พักร่มๆอีกนิดนึงนะ

[boibin]

ว้าว! เส้นทางที่คดโค้ง (กว่าจะปั่นขึ้นไปได้ หุหุ)



หลักกิโลที่ 40 แล้วค่ะ ได้พักกินข้าว แถวๆนี้แหละค่ะ พอดีร่มๆด้วย



แดดกลางวัน



เหอะๆ ยังไม่สุดทางเลย แต่ขอจอดๆก่อนแปบๆนะ (พักหายใจก่อน หุหุ)



หลักกิโล 39 ช่วงนี้ เป็นทางร่มรื่นแล้ว ดีใจจัง



หลักกิโล 38 แดดๆๆ



เหมือนอยู่ที่สูงๆจังเล้ยยย



ถึงหลักกิโลที่ 37 แล้ว ไม่เห็นร่องรอยการเผามันแฮะ เห็นแต่ศาล กับวัว บรรยากาศวังเวงแล้ว ไม่พักดีกว่า



ช่วงนี้หรือเปล่านะ หลักกิโลที่ 36 ของผู้พันฯที่พูดถึงก่อนหน้านี้

[boibin]

ฉันจอดรถถ่ายรูปอีกด้านนึง แต่มีคนจอดรถยนต์อีกฝั่งหนึ่ง เดินมาขอให้ถ่ายรูปให้ เขาบอกว่า เพื่อนเขาเมารถ ไอ้ย่ะ ฉันว่าจะบอกว่า พี่กำลังจะเมาแดด ฮ่าๆ แต่ก็ถ่ายให้เขาไป ประมาณ 5 แอ็ค จากไอโฟน มีช้อตกระโดดด้วย แต่ที่ลืมไปจริงๆ คือลืมให้เขาถ่ายรูปให้ฉันด้วย ฉันเลยไม่มีรูปตัวเองเล้ยยแถวๆนี้



ถ่ายแต่"โบยบิน"บนภูเขา นี่แหละเรา ดีแล้ว



ทางช่วงนี้สวยมากจริงๆ และยิ่งสูง แต่กล้องมุมไม่กว้างพอเล้ย รอบหน้าเอาใหม่ ฮ่าๆ จะมีโอกาสอีกไหมน้อ



แล้วก็หลุดมาถึงหลักกิโลที่ 34 อย่างเหนื่อยอ่อน และดีใจปานกัน



หลักกิโลที่ 33 แล้ว ใกล้ความจริงแล้วเรา



แวะจอดถ่ายรูปอย่างสบายใจ แต่มองขึ้นไปข้างบน ยังไม่เห็นความเป็นป่าดึกดำบรรพ์เท่าไหร่ สงสัยคราวหน้าต้องมาสำรวจใหม่ อิอิ



ต้นชมพูภูคา ได้มีโอกาสเห็นแค่ต้น เมื่อไหร่จะออกดอกอีกทีนะ ทั้งๆเท่าที่รู้ ว่าจะออกดอกประมาณ กุมภาถึงมีนา ไม่มีวาสนาได้เห็นซะแล้วเรา



ดูดอกชมพูภูคาในรูปไปก่อนก็แล้วกัน



มีแต่ยอดอ่อนๆของชมพูภูคา หรือว่าอีกสักสองสามวันดอกมันจะบานแล้วเนี่ย



นักท่องเที่ยวขอถ่ายรูปกับโบยบิน

[boibin]

เย้ๆๆ แล้วฉันก็ปั่นมาจนถึง ลานดูดาว บน อุทยานแห่งชาติดอยภูคา จนได้





มาถึง ลานดูดาว สี่โมงเย็นพอดี รวมระยะทางปั่นวันนี้ 17 กิโล หุหุ ตั้งแต่เช้ายันเย็น ภูเขาทั้งนั้น



จอดแวะจิบกาแฟสักหน่อยค่ะ ถึงที่พักแล้ว



ขอจิบกาแฟคาปูชิโน่เย็นๆบนดอยภูคาสักหหน่อยค่ะ เพิ่งมาถึง เขากำลังจะปิดร้านพอดี

[arrider]

แหะ แหะ จอดถ่ายรูปทุกหลักกิโลเลยอ่ะ

[ซาเล้งสีแดง]

สวัสดี วันพระใหญ่ มาฆะฯ รวม วาเลนไทน์ ด้วยครับ
แวะเอาดอกไม้เมืองน่าน มาฝาก โบยบินและเจ้าของ


(ถ่าย เมื่อครั้งแรกไปน่าน ซูมไม่ค่อยถึง จีโหล ภาพเบลอหน่อยนะครับ )

[boibin]

แหะ แหะ จอดถ่ายรูปทุกหลักกิโลเลยอ่ะ