Kami's Ride Diary ตอน " อกาลิโก สโลว์ไลฟ์ ไนท์ทริป จิบเบียร์ลาว ชมสาวหลวงพระบาง ล้างตากันอีกแล้ว " เริ่มจากหน้า 27

[Kami@GT]

พระอาทิตย์เก็บเสื้อผ้ากลับบ้านไปแล้ว แต่เราเพิ่งจะมาถึงตีนเขาลูกแรก จริง ๆ มันเริ่มมืดแล้วแต่ถ่ายมาแล้วมันดูไม่มืด เราเตรียมเปิดไฟท้าย เอาไฟฉายออกมาติดและไฟเปิดจากดุมปั่นไป ที่ต้องเตรียมไฟฉายเพราะ ดุมปั่นไฟถ้าเราจอดมันก็ดับ ตอนนี้เราไม่เร่งแล้วทำใจไนท์ทริปแน่นอน แต่ปีนี้เตรียมตัวมาพร้อมไม่กลัวการปั่นกลางคืนแล้ว จำได้ว่าครั้งที่แล้วในทางลงเขาลูกหนึ่งด้วยความที่ไฟฉายมันให้ความสว่างได้ไม่นาน มันมีหลุมขนาดใหญ่ดักใว้ตอนลงมาสุดเนินพอดี ครั้งนั้นก็เกือบแย่ วันนี้เป็นคืนข้างขึ้น พระจันทร์ขึ้นแล้ว คืนนี้เราคงไม่ได้ปั่นในความมืดจนเกินไปนัก ที่นี่พอค่ำลงอากาศก็ยิ่งหนาว
.

[Kami@GT]

ว้าย ย ย ย กรี๊ด ต่อมแต๋วแตก พี่ซาเริ่มสรุปทริปตามมาแล้ว ผมเป็นคนที่ปั่นเร็วแต่สรุปทริปช้า แตกต่างจากอ้ายซาฯที่ปั่นช้าแต่สรุปทริปเร็ว ผมคงต้องเร่งรอบมือต่อให้ผมจะรู้ว่าไม่ว่าผมจะเร่งรอบมือแค่ไหนก็ต้องโดนแซงแน่นอนแต่ผมก็จะพยายามนะ การสรุปทริปนี่ใช้เวลายิ่งกว่าการปั่นอีกนะ ปั่นแค่ 9 วันสรูปทริปเดือนนึงยังไม่จบ
.........หลังจากที่ผมและพัทขึ้นเขามาได้ไม่นานผมก็เจอชาวลาวจูงมอเตอร์ไซค์อยู่ข้างทาง สอบถามได้ความว่าน้ำมันหมด นึกถึงเวลาอยู่ในลาวช่วงจังหวะคับขันเราก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากคนลาวมากมาย ยามนี้เราเป็นฝ่ายได้ช่วยเหลือบ้างก็น่ายินดี นึกได้ว่าพัทพกน้ำมันมาเพื่อจุดเตาฟู่อยู่ จึงบอกพัทให้แบ่งน้ำมันให้เขาไปหน่อยเพื่อจะได้ขี่ไปถึงปั๊มได้ หนุ่มลาวคนนั้นรับน้ำมันไปเทใส่ถังพร้อมกับระล่ำระลักกล่าวคำขอบคุณก่อนที่จะขับออกไปด้วยไบหน้าเปื้อนยิ้ม
.........ไม่ไกลกันนักเราก็เจอปั๊มน้ำมัน แต่ไม่เห็นหนุ่มลาวคนนั้น พี่บ๋อมและดิเรกจอดรออยู่ที่นั่น เราปั่นเลยจากปั๊มมาหน่อยและจอดรอเพื่อกดดัน คิดว่าเราน่าจะดกาะกลุ่มกันไปอย่างไรเสียคืนนี้ก็ไนท์ทริปแน่นอน จะมากจะน้อย ดุมปั่นไฟของผมและพัทก็น่าจะให้ความสว่างได้ดีกว่าไฟฉายของพี่บ๋อมและดิเรก และการปั่นไปเป็นกลุ่มก็จะช่วยให้เราปลอดภัยจากรถใหญ่มากขึ้นอีกด้วย
.

[ซาเล้งสีแดง]

เดอะ speedman ลงภาพสวย บานเดียว เผ่นอีกแล้ว เฮ้อ ...

[ละออ สุจิมงคล]

ขอถามนิดนึง คำว่า อกาลิโก
เคยท่องตอนทำวัตร เช้า เย็น สมัยเป็นเณรน้อย
สันทิตติโก อกาลิโก เอหิปัสสิโก ฯลฯ คำเดียวกันรึเปล่าครับ

[Kami@GT]

เดอะ speedman ลงภาพสวย บานเดียว เผ่นอีกแล้ว เฮ้อ ...

.
รถกำลังจะออกพอดีครับต้องรีบไป
.

ขอถามนิดนึง คำว่า อกาลิโก
เคยท่องตอนทำวัตร เช้า เย็น สมัยเป็นเณรน้อย
สันทิตติโก อกาลิโก เอหิปัสสิโก ฯลฯ คำเดียวกันรึเปล่าครับ

.
ครับผมเป็นคำหนึ่งในบท ธรรมคุณ 6 คือ

สวากขาโต ภควตา ธัมโม หมายถึง ธรรมอันพระผู้มีพระภาคตรัสดีแล้วท่ามกลาง อันได้แก่ สมาธิและงามในที่สุด อันได้แก่ ปัญญา พร้อมทั้งอรรถและพยัญชนะ ประกาศพรหมจรรย์หรือหลักการครองชีวิตอันประเสริฐ บริสุทธิ์บริบูรณ์สิ้นเชิง

สันทิฏฐิโก หมายถึง ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง ผู้ใดปฏิบัติ ผู้ใดบรรลุ ผู้นั้นย่อมเห็นประจักษ์ด้วยตนเอง ไม่ต้องเชื่อตามคำบอกเล่าของผู้อื่น ผู้ใดไม่ปฏิบัติ ไม่บรรลุ ผู้อื่นจะบอกก็เห็นไม่ได้

อกาลิโก หมายถึง ไม่ประกอบด้วยการ ผู้ปฏิบัติไม่ขึ้นอยู่กับกาลเวลา พร้อมเมื่อใดบรรลุได้ทันที บรรลุเมื่อใดเห็นผลได้ทันที นั่นคือ ให้ผลในลำดับแห่งบรรลุไม่เหมือนผลไม้อันให้ผลตามฤดูกาล

เอหิปัสสิโก หมายถึง ควรเรียกให้มาดู พระธรรมเป็นคุณอัศจรรย์ดุจของประหลาดที่ควรเชิญชวนให้มาชมและพิสูจน์หรือท้าทายต่อการตรวจสอบ เพราะเป็นของจริงและดีจริง

โอปนยิโก หมายถึง ควรน้อมเข้ามา ผู้ปฏิบัติควรน้อมเข้ามาไว้ในใจของตนหรือน้อมใจเข้าไปให้ถึงด้วยการปฏิบัติให้เกิดขึ้นในใจ

ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ หมายถึง อันวิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน ผลอันเกิดจากการปฏิบัติธรรมนั้น ทุกคนที่น้อมนำมาปฏิบัติ จะรู้ซึ้งถึงผลแห่งพระธรรมนั้นด้วยตนเอง ทำให้กันไม่ได้ เอาจากกันไม่ได้ และรู้ได้ประจักษ์ในใจของตนเอง
.
ผมความรู้ทางธรรมแค่หางอึ่งบังอาจขอยืมคำมาใช้จำกัดความแนวการปั่นของทีมเราครับนั่นก็คือไม่ขึ้นกับเวลา มีความสุขกับเส้นทาง ถึงเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ค่ำมืดดึกดื่นก็ยังปั่นไป เข้าถึงเมื่อไหร่ก็รู้ได้เอง

มาต่อกันเลยดีกว่า จากตรงนี้ไปภาพอาจจไม่ค่อยชัดนะครับเพราะแสงไม่มีแล้ว แต่จำต้องลงเพื่อความต่อเนื่องของเนื้อหาก็ทนดูกันหน่อยนะครับ ระหว่างรอพี่บ๋อมและดิเรกก็งัดส้มมาแจกกันพร้อมให้ปุ๋ยเมืองลาว
.

[Kami@GT]

ทางเป็นทางขึ้นเขาลงเขาสลับกันไป มีหมู่บ้านอยู่ประปรายแต่ดูแล้วไม่มีร้านขายอาหาร ตอนนี้ขบวนของเราทำเวลาไม่ได้ พี่บ๋อมและดิเรก เริ่มตะคริวจับ เราจอดพักกันเป็นระยะ ๆ จะมีประโยชน์อะไรเล่าถ้าเราเดินทางถึงจุดหมายโดยทิ้งเพื่อนเอาใว้กลางทาง ยังนึกดีใจอยู่ว่าครั้งนี้เราเดินทางช้ากว่าครั้งก่อนถึง 2 ชั่วโมงแต่มามืดที่เดียวกันก้ถือว่าครั้งนี้ทำเวลาได้ดีพอสมควร ผมผ่านหลุมที่ครั้งก่อนเกือบเกิดอุบัติเหตุมาได้ แต่ครั้งนี้เสียข้าวโพดที่ซื้อมาเป็นเสบียงหล่นตอนตกหลุม ผมเสียดายอุสาห์แบกมาตั้งนาน จึงเบรคแล้วปั่นย้อนกลับไปเก็บและมัดให้แน่นหนากว่าเดิม ภาพเหมือนแดจาวู ครั้งก่อนผมก็เดินทางมามืดที่ตรงนี้ และจอดพักหาอะไรกินที่ตรงนี้ ผมตัดสินใจพักบนยอดเนินลูกหนึ่ง เพื่อให้พี่บ๋อมและดิเรกได้พักขา ผมรื้อกระเป๋าเอาเสื้อกันหนาวออกมาใส่ รู้สึกตัวว่าเริ่มเจ็บคอ
..............มองไปฝั่งตรงข้ามไม่รู้ว่าบริเวณไหนของฝั่งไทย มีไฟถนน สว่างไสว มีรีสอร์ท คงเป็นเมืองท่องเที่ยวแห่งใดแห่งหนึ่งในจังหวัดเลย ผมเอาข้าวโพดที่ซื้อมาออกมาแจกให้สมาชิกได้ประทังความหิวกัน ไม่รู้เพราะความเหนื่อยทำให้รู้สึกว่าข้าวโพดต้มที่นี่หวานอร่อยมาก ทั้งที่เป็นข้าวโพดแป้งธรรมดาต้มใส่เกลือ จนพัทออกปากว่าซื้อมาน้อยไปหน่อยน่าจะซื้ออีกถุง ข้าวโพดคนละฝักคงช่วยเราได้ไม่มาก ผมยังมีมันแกวและส้มแบกมาอีกเอาออกมาแจกจ่ายกัน แต่พี่บ๋อมกลัวท้องอืด ผม 2 กับพัทจึงจัดการกันจนหมด ตอนนี้ขออะไรก็ได้ที่แปรเป็นพลังเหยียบลูกบันไดได้ก็ขอกินก่อนละ ผมพยายามถ่ายภาพนี้แต่แสงมันแทบไม่มี อาศัยจังหวะที่มีไฟหน้ารถสาดมาถ่ายพอได้บรรยากาศ เราพักกันอยู่พักนึงที่เดียวก่อนจะออกปั่นต่อ ผมปลุกปลอบสมาชิกอยู่ตลอดว่าอีกไม่ไกลแล้ว จริง ๆ ระยะทาง 10 กว่าโลมันยามปกติมันก็ไม่ได้ไกลอะไรจริง ๆ
.

[Kami@GT]

เกือบ 3 ทุ่มในที่สุดเราก็มาถึงบ้านวัง โดยมีพี่หางแฮ้มออกมาโบกมือรับ พี่วี และสมาชิกกลุ่มขาแรงได้แก่พี่ จุก พี่กวาง เพื่อนพี่กวาง พี่น้อย มาถึงนานแล้ว ทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อย กำลังนั่งกินเบียร์รออยู่ บ้านวังต้อนรับเราด้วยอุฯหภูมิ 10 องศาแก่ ๆ แต่แค่นั้นก็หนาวมากแล้วสำหรับเรา ผมรีบเก็บข้าวของเข้าห้องพัก ผมเลือกห้องที่ 2 เป็นห้องพิเศษที่ไม่มีน้ำอุ่น จากนั้นออกมากินข้าว พี่วีสั่งทำกับข้าวเอาใว้รอคงจะนานมากเพราะตอนนี้มันเย็นชืดหมดแล้วมีไข่เจียวกับแจ่วและผักเคียง แต่ความเหนื่อยเราก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย เราคุยกันถึงเส้นทางอย่างสนุก แต่ไม่ลืมสั่งอาหารเอาใว้รอกลุ่มหลังเพราะหากเข้ามาดึกมากคงไม่มีคนทำกับข้าวให้กิน ราว ๆ 5 ทุ่มสมาชิกกลุ่มหลังก็ทยอยกันมาถึงนำมาโดยพี่ซา ฯ ที่คิดว่าคงเร่งมากเกินไปเลยหมดแรงแวะหาเบียร์กินอยู่หมู่บ้านไหนซักแห่ง
.

[Kami@GT]

เหล่าสาวกรีบ จัดน้ำศักสิทธิ์ เพื่อฟื้นคืนพลังให้ผู้นำทางจิญวิญญาณทันที
.

[Kami@GT]

พักดื่มเบียร์ก่อนนะครับ
.

[ซาเล้งสีแดง]

พักดื่มเบียร์ก่อนนะครับ

โอย.. เว้าบ่ได้ ไอบ่ดัง
ดีนะ ผีลาวไม่ดุ ไม่โดนผีหลอก ไนท์ทริปเดี่ยว .... บนเขา เลียบโขง ที่งดงาม...
แค่วันแรกก็เข้าวินซะเที่ยงคืน... ตามกลุ่มหน้าก็ไม่ทัน
จะรอกลุ่มหลังก็กลัวเขาเบี้ยวโบกรถ ...ก๊อกสาม อ้าย เกือบหมด
.ซดฟองขม....อึ๊กๆ .... เอิ๊ก... อ่า.... ค่อยยังชั่ว เมื่อยแฮง .... หนาวก็หนาว ... ขอบใจหลาย .... เอิ้ก..ก...ก.


- ในค่ำคืนที่ speedman ปั่นกระโจนไปหลวงพระบาง slowman ต่างร่ำ เบยลาว ริมธาร รอบกองไฟ และเต็นท์ ทำจิ้มจุ่มเนื้อควาย
ผักสด แจ่ว ร้องรำ ทำเพลง กินนอน ตากหมอก มินเปร้า (เมาปิ้น)

[Kami@GT]

- ในค่ำคืนที่ speedman ปั่นกระโจนไปหลวงพระบาง slowman ต่างร่ำ เบยลาว ริมธาร รอบกองไฟ และเต็นท์ ทำจิ้มจุ่มเนื้อควาย ผักสด แจ่ว ร้องรำ ทำเพลง กินนอน ตากหมอก มินเปร้า (เมาปิ้น)

.
ผมก็อยากอยู่ร่ำเบียร์ด้วยครับ แต่รู้ตัวเองว่าไม่ไหว อยู่ไปจะกลายเป็นภาระให้ทีม ถ้าต้องนอนตากความเย็นอีกคืน คงเป็นผมอีกคนที่จะได้นั่งรถกลับจบทริปก่อน

พี่หมอตามมาในเวลาไม่นานนัก

[Kami@GT]

ตามาด้วยท่านประธาน ซึ่งสมาชิกก็รอแซวกันอยู่
" เอาไงกันดีครับท่านประธาน สมาชิกรออยู่จะลุยให้ถึงสานะคามเลยไหมครับ "
ท่านประธานยิ้มแหย ๆ หัวเราะ ก่อนจะเอ่ยว่า "ไม่ไหวแล้วครับ นอนมันที่นี่แหละ"
เป็นอันว่าแผนที่เราวางกันเอาใว้ เลื่อนตั้งแต่วันแรกและระทางของวันพรุ่งนี้จะเพิ่มขึ้นอีก 35 กิโล

[Kami@GT]

ปิดท้ายด้วยพี่อุ้ย พี่ซาฯ แซวว่า " อันนี้ผมไม้ได้ชวนนะพี่มาเอง "
ได้ยินพี่อุ้ยตอบคำเดียว " คร๊าบ บ บ บ บ" ตามมาด้วยเสียงหัวเราะ
แซวกันเป็นที่สนุกสนาน
.

[Kami@GT]

จบทริปวันแรกกันอย่างสะบะกสะบอมโดยเฉพาะท่านประธานเครื่องยนต์ดีเซลซึ่งจะติดช้ากว่าจะติก็นู่นแหละเกือบจบทริปเป็นอย่างนี้ประจำ กลุ่มสุดท้ายเข้าล้อมวงทานข้าวเย็นเอาตอนเที่ยงตืน ซึ่งอาหารมื้อนี้ก็มีเพียงไข่คั่ว(ที่ลาวเรียกไข่เจียวว่าไข่คั่วไปสั่งไข่เจียวบ่ได้กินเด้อ) กับพริกแจ่ว แต่ตอนนี้แต่ละคนกินกันเหมือนกับมันจะเป็นมื้อสุดท้ายของชีวิต เวลาที่เราเดินทางไปในถิ่นอื่น หัวใจเราควรที่จะเปิดกว้างยอมรับในความแตกต่างซึ่งเป็นสีสันของการเดินทางดีกว่าจะมาเพ่งเล็งเป็นทุกข์ในความไม่สมบูรณ์แบบ
........ยังไงซะวันนี้เราทำตามเป้าที่ตั้งเอาใว้ได้ ถึงมันจะใช้เวลาไปบ้างและนี่มันแค่วันแรก ใครจะรู้บ้างว่าหลังจากวันนี้แผนการที่เราวางเอาใว้เป็นอย่างดีกลับถูกทิ้งอย่างไม่มีค่า จมอยู่ใต้ละอองฝุ่นของเมืองลาว ผมกลับมองว่าเป็นเรื่องดี มันเหมือนหนังที่มีการวางแผนอย่างดีแต่เกิดข้อผิดพลาดให้คนดูลุ้น เพราะหาทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางใว้ แล้วมันจะเหลืออะไรให้ใจเต้น......
.

[Kami@GT]

เสตจที่ 2 : วันอาทิตย์ที่ 12 บ้านวัง--32 -->สานะคาม--63-->เมืองคี่(Khi) ระยะทาง 95 กิโลเมตร
.


เมื่อคืนอากาศหนาว แต่ยังเอาอยู่เพราะห้องของเราเป็นห้องปิดทึบลมผ่านไม่ได้เลยไม่หนาวเท่าไหร่นัก ถุงนอน 0 องศาและเสื้อขนเป็ดให้ความอบอุ่นจนเกินพอ ผมสะดุ้งตื่นเพราะเสียงสมาชิกห้องข้าง ๆ ที่คงจะตื่นแล้ว หันไบข้าง ๆ พี่ซาฯแยังนอนอยู่เอสตื่นแล้ว เมื่อคืนบนเตียงนอนแคบ ๆ นี้นอนเบียดกันด้วยผู้ชาย 3 คนซึ่งเป็นเรื่องปกติเพราะเราเดินทางด้วยกันบ่อยรู้นิสัยกันเป็นอย่างดี ดีที่พวกเราไม่มีคนนอนดิ้นอาจจมีกรนบ้างแต่ผมไม่เคยได้ยินเพราะหลับก่อนทุกที เช้าวันนี้อาการของผมไม่ค่อยดีนัก รู้สึกเจ็บคอมาก และน้ำมูกไหลตลอดเวลา เป็นสัญญานแรกเริ่มของการเตือนผมกำลังเป็นหวัดแน่นอนซึ่งมันมีอาการมาตั้งแต่ก่อนเดินทางแล้ว ผมได้แต่ภาวนาให้อาการไม่เลวร้ายจนเกินไปนัก ผมตื่นขึ้นมาก่อนพร้อมจัดเตรียมต้มน้ำ ก่อนจะเรียกเพื่อน ๆ มาทานกาแฟกัน ซึ่ง พัทและพี่บ๋อมห้องข้าง ๆ ก็ทยอยตื่นกันแล้ว ต่างถือถ้วยกาแฟและช้อนประจำเผ่าออกมา


ภาพโดย ท่านประธานเอส



เป็นเช่นทุกครั้งที่ปีใหม่บิ๊กปองต้องมีของฝากมาให้พวกเราเสมอ ปีที่แล้วเป็นแก้วสังกะสีที่เราใช้งานสารพัดประโยชน์ ทั้งล้างหน้าแปรงฟัน ดื่มน้ำ แทนชามข้าว ยันต้มกาแฟ ปีนี้ก็มีชุดช้อนส้อม พับได้ ของไฟเมเปิล ฝากมาให้ ขอขอบคุณบิ๊กปิงแห่งร้าน Let's touring bike มา ณ. ที่นี้ด้วยครับ