ปั่นรถ ไปเรื่อยๆ

[จรูญ]

ที่ทำการ อุทยาน แก่งกระจาน

[จรูญ]

ที่ทำการ อุทยาน

[จรูญ]

ได้ มาม่ารองท้องไปก่อน จัดการกางเต้นน์ใกล้ริมน้ำ นักท่องเที่ยวมีน้อย แยกมานอนไกลๆเพื่อนหน่อย แบบว่าไม่มีไครคบ อยู่คนเดียวสบายๆ

[จรูญ]

คืนนี้ กินข้าวลิง เมื่อตอนเย็นไปร้าน สวัสดิการ ของอุทยาน ร้านปิดไปแล้ว ออกไปข้างนอกก็ขี้เกียจปั่นแล้ว เครื่องมันเย็น

[จรูญ]

เมื่อคืนอากาศหนาวมาก มีเสื้อกี่ตัวใส่หมด หนาวจนนอนไม่หลับ
วันนี้เก็บเต็นน์ สายหน่อยคอยไห้เต็นน์แห้งก่อน

[จรูญ]

เมื่อคืน ขอโรแมนติก ชักคืน อยู่คนเดียวไม่มีไครดู

[จรูญ]

ออกจาก อุทยาน ผ่านร้านกาแฟโบราณ ลงไปหาชาร้อนสักแก้ว ปาท่องโก๋ 2คู่ แถม ไข่ลวก อีกแก้ว หายง่วงเลย
วันนี้จะไป โครงการ ชั่งหัวมัน ของ ในหลวง ประมาณ 30กว่าโล ย้อนกลับทางเดิม ที่จริง มีทางลัด แต่ไม่ไป เพราะไม่รู้
และไม่ถามไครด้วย (หยิ่งครับ????????) เลยปั่นเสียหายอยาก.....ผ่านแม่น้ำ เพชร ไปถึงวัด หนองปลาดุก มีรูปปั้น ฤาษีดัดตน แวะเข้าไปถ่ายรูป
ดีกว่า พอเข้าไปในวัด เจ้าถิ่น ทั้งเห่าทั้งหอน ไม่เข้าไปลึกมากอยู่แค่ปากทางเท่านั้น ไม่อยากมีเรื่อง ถ่ายรูปเส็รจไปต่อดีกว่า

[จรูญ]

อ้าว??? ทางตัน ก็มี ตัน ก็จะไปอยากดูทางตันเป็นยังไง ปั่นไปเรื่อยๆ จักรยานไม่ตัน แต่ ตันเฉพาะรถยนต์ เราก็สบายไป เป็นทางขึ้น เขื่อน

[จรูญ]

พอขึ้นมาข้างบนเขื่อน เจอทางตันอีกรอบ ปั่นไปบนสันเขื่อน ถามทางไป โครงการ ชั่งหัวมัน ชาวบ้านบอกว่าผ่านมาแล้ว เอาละสิ หลงอีกแล้ว
จักรยาน ยังหลงเลย ไปต่อดีกว่า ไม่ย้อนกลับแล้ว

[จรูญ]

ตลอดสองข้างทาง เป็นทุ่งโล่ง เหมาะไว้เลี้ยงสัตว์มากกว่า หาที่ร่มๆใต้ต้นไม้พอได้คลายร้อนไม่มีเลย จากสันเขื่อนไปหัวหิน 50กิโลบรรยากาศสวย
น่าจะปั่นเล่นช่วงบ่ายๆ ไม่ค่อยมีรถผ่าน กว่าจะถึง วัดห้วยมงคล ก้บ่ายแล้วเข้าไปนอนเล่นที่ศาลาภายในวัด คืนนี้กะว่าจะนอนที่นี่จัดแจงเอาสัมภาระลง
นอนเล่นๆงีบซักครู่ คนพลุกพล่านพอสมควร น่าจะไม่หมดง่าย คงจะนอนไม่หลับคืนนี้ตัดสินใจไปดีกว่า ไปหาข้างนอกถนนบายพาท (เพชรเกษม)

[จรูญ]

แถวนี้ไม่มีที่พักเลย ศาลาในไร่อ้อยพอที่จะกางเต็นน์นอนได้ก็ไม่มีไปเรื่อยๆหาที่พักไปด้วยถ้าเข้าทางหัวหิน น่าจะมีตัดสินใจไปทางปราณบุรีดีกว่า
มีวัดก่อนถึงทางแยกไปหัวหิน แวะเข้านอนที่นี่ละนะ ประหยัดเงินค่าที่พักอีกคืน เขัาไปถามคนสวน แกรดน้ำต้นไม้อยู่ แกไห้ไปขอกับ หลวงพ่อ
พอย่างเข้าไปที่ กุฏิ แฮ่ๆๆๆๆ มาอีกแล้ว คราวนี้มาเป็น สิบ ล้อมหน้าล้อมหลัง เอาละสิตู?????เอาไงดีหว่า ทำใจดีสู้หมา ไว้ก่อน เข้าไปขออณุญาติ
หลวงพ่อ ขอกางเต็นน์นอน ที่วัดสักคืน ท่านไห้ไปนอนใกล้ห้องน้ำ เพื่อความสะดวก ช่วงเดินกลับไปที่รถ ออกมาอีกแล้วที่นี้รู้สึกว่าเยอะกว่าเดิม
เดินไม่ได้เลย กำลังคิดว่าทำไม หลวงพ่อ ไม่ไล่หมา ไอ้ที่ล้อมอยู่เกือบถึงเอว งานนี้ไม่น่ารอด ..ได้ยินเสียง ฮ่อๆๆๆๆๆ งับเข้าใต้เข่าขวา จมเขี้ยว
ได้ยินเสียงไครพูดมาจากไหนไม่รู้ " มันกัดแล้ว"ทีนี้ หลวงพ่อ มาไล่ (น่าจะไล่ไปก่อนตั้งนานแล้ว) รีดเลือดออกไห้เยอะๆล้างน้ำเบื้องต้นไปก่อน
หลวงพ่อ เอา เบต้าดีน มาไห้ ท่านว่า ไม่เป็นไร หมาที่นี ฉีดยาทุกตัว เฮ้อ......เข็นจักรยานออกมาจะไปหาที่นอน คงจะไม่เหลือ ไปหาข้างหน้าเหอะ
งานนี้ มาไหว้ ไปไม่ลาแล้ว ขืนเข้าไปลา คงได้อีกสัก ดอก

[จรูญ]

แพลที่หมากัด เลือดไหลไม่หยุด อีกประมาณ10กว่ากิโลถึง ปรานบุรี ระหว่างนี้ หาที่พักไปด้วย ...ฮัลโล...ตกใจหมดเล่นมา ฮัลโล อยู่ข้างหลัง กำลังเพลินๆ
...คนไทยครับ...ผมบอก ไม่ได้หันไปดู ...แว ยู คัม ฟรอม... อ้าว ฝรั่งนี่หว่า นึกว่าดูผมเป็น ฝรั่ง คำนี้ได้ยินบ่อย เออ แล้วตอบไงละ ไม่รู้ว่า อยู่ไหน หรือมาจากไหน
ภาษา ปะกิด พูดแล้วเมื่อยมือครับ พูดภาษาไทยดีกว่า ..มาจาก กรุงเทพฯ ผมอยู่ หาดใหญ่ ไทยแลนด์ครับ มันหันมายิ้มหวานเชียว ทีนี้ มาชุดใหญ่เลย จับใจความไม่ได้เลย
(ที่จริง ไม่รู้เรื่องสักคำ) ผมบอกว่า .....ยู มาเมืองไทยต้อง พูดไทย นี่บ้านผม ยู ต้องพูดแบบผม...คราวนี้ ฝรั่งงงมั่ง ผมไม่ปล่อยโอกาศทองของผม ถาม ภาษาไทยมันชะเลย
...มาจากไหน ทำอะไร จะไปไหน ....ผมร่ายยาวเลย คือว่า อย่าไห้มันถาม แกหันมายิ้มอีกแล้ว ไม่รู้ฟังรู้เรื่องมั้ย แล้วเอากล้อง วิดิโอ ออกมา บอกว่า ...มูฟวี่...
นึกว่าไห้ดูหนัง เอามาถ่าย วิดิโอ เออ ได้เป็นพระเอกแล้วมั้ง แกถ่ายไปด้วย ปั่นไปด้วย พาคย์เองด้วย หันมาพูดกับผมด้วย แกพูดภาษาของแก ผมพูดภาษาไทย ผมไม่รู้ว่าแกพูดอะไร แกก็คงไม่รู้ว่าผมพูดอะไร ผมพูดไปเรื่อยๆไม่ต้องมีความหมาย พูดไห้มากไว้ แกก็พาคย์ของแกไปเรื่อย ค่อยเอาไปแปลเอาเองแหละ

[จรูญ]

พักที่ไหนละคืนนี้ จะพึ่งวัดก็ไม่ได้ คุณ ฝรั่งไปแล้วไปหาที่นอนที่ไหนก็ไม่รู้ หาห้องพักที่ถูกๆ มาถึงทางเข้า ปากน้ำปราณ ได้ข้าวเหนียว ไก่ทอด ไว้เป็นมื้อค่ำ
คืนนี้พัก รีสอท เลือดยังไหลไม่หยุดนอนยังไงละ ต้องเอากระดาษทิชชู่ พันรอบแพลไว้

[จรูญ]

วันนี้้ไป ถ้ำพระยานคร ฝากจักรยานไว้ที่ป้อมยาม ทางขึ้นเขา เจ็บเข่าอยู่ด้วย ขึ้นดีมั้ย เอาละวะ ไหนๆก็ตั้งใจมาแล้ว ขึ้นเขาไปลงฝั่งนู้น เป็นชายหาดมีห้องพักด้วย
อยู่ไหนละ ถ้ำ ป้ายชี้ ขึ้นเขาอีก 400กว่าเมตร ยังไม่หมดเวรอีกหรือ เข่ายิ่งเจ็บขึ้นอีกทุลักทุเลละคราวนี้ ยังไงก็ต้องขึ้นไห้ถึง หลวมตัวมาแล้วนิ
พอไปถึง คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ เวลาตอนนี้9โมงกว่าๆ ยังไม่มีแดด ไม่มีคนสักคน นอนคอยไห้แดดส่อง พลับพลา จะได้ถ่ายรูป ได้หลับไปงีบหนึ่ง
พอแดดลง ได้ถ่ายรูปจนหน่ำใจ คนเดียวเลือกมุมไหนก็ได้

[Opjung]

หนุกดีครับพี่ ไว้มาเล่าต่อนะครับ แผลหายไวๆครับ