กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[biohazard]

ออกจากสานะคามมา ผมกับพี่หนุ่ยเจอหมาสามตัว ไล่กัด ไม่รู้จะทำงัย ต้องปั่นให้เร็วกว่าหมาวิ่ง กว่าจะสลัดหมาได้หอบจับเลย

[ton_tinakorn]

สวัสดีครับคุณเอส และผองเพื่อนชาวทัว..
ทีแรกตั้งใจจะเข้ามาทำการบ้านสรุปทริปของตัวเอง พอเห็นกระทู้ซีรีย์ของคุณเอส
เข้ามาค่อยๆ อ่านและชมภาพสวยชวนติดตาม รวดเดียวสิบห้าหน้า
รอชมไฮไลท์ กาสี - ภูหลวง เรื่องราวคงสนุกเข้มข้นทีเดียว
อ้อ.. ของซาเล้งยังไม่เริ่มฉาย ขอติดตามทุกเวอร์ชั่นเลยแล้วกัน

[dhana]

พี่บ๋อมเจอสองวันแรกเริ่มคิดหนัก ว่าไปต่อไหวไหมเตรียมรถมาทัวาร์ริ่งครั้งแรก

ยังครับ... ยังไม่ได้คิดอะไรครับ กำลังมันส์... เริ่มปรับตัวได้แล้ว
คิดอย่างเดียวคือ ไม่อยากเป็นภาระให้เพื่อนในกลุ่ม เลยขอไปอยู่กลุ่มหน้า

แวะเติมพลังมื้อกลางวัน ณ เมืองสานะคาม

[dhana]

และนี่...บรรยากาศระหว่างรอประสานเรื่องที่พัก ของคืนที่ 2

[dhana]

และนี่...บรรยากาศระหว่างรอประสานเรื่องที่พัก ของคืนที่ 2 บริเวณบ้านนายบ้าน (ต่ออีกนิด )

[เอส-เมอร์ริด้า]

ขอบคุณมากครับพี่บ๋อม บางภาพผมก็ไม่ได้ถ่ายไว้ เล่าเรื่องได้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นได้ดีเลยครับ

[yosotic]

ขอติดตามเหตุการที่ผ่านมาด้วยครับ
ขอบคุณ ประธาน เอส ที่จัดทริปดีๆๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****ช่วงที่มีการพูดคุยของค่ำคืนนี้ ผมบอกได้ว่าชอบบรรยากาศที่อบอุ่นสุดๆ ล้อมวงกันสุมกองไฟ กางเต็นท์นอน และทำอาหารกันเอง เลือกแบบนี้ได้ขอแบบนี้ทุกคืนมากกว่าที่จะนอนเฮือนพักสุดหรูกว่ากันเยอะ....
บางช่วงบางตอนเก็บคำพูดมาเล่าสู่กันฟังได้บ้าง.....
พี่หมอดูแลเรื่องแผลผมอย่างดี สอบถามว่าล้มมีแผลมั๊ย
พี่ซาฯ ก็ดูแลเป็นห่วงผมเหมือนกัน "ท่านประธานกินเยอะๆ นะครับ" ซึ้งจริงๆ เลย มียำปลากระป๋องสั่งทำจากร้านค้าจัดมาส่งให้เรียบร้อย
ผมบอกพี่หมอว่าล้มไปทีหนึ่งตรงสูบน้ำบ่อปลา ดูแผลต้องทำแผลก่อน ไปอาบน้ำก่อน เป็นเบาหวานเดี๋ยวแผลอักเสบ เตรียมของไปอาบน้ำก่อน
....
พี่หมอหาขวดเบียร์จะมาตอกหมุดเต็นท์เผื่อใครมาเตะโดนเข้า หนุ่ยก็มาแซว "เยี่ยมๆ รองเท้าเอามาทุบน้ำแข็ง" พี่ซาฯ ก็พูดว่า "เดี๋ยวกูทุบมึงเลย พวกนี้มันจังไร"
หนุ่ยแซวกลับพี่ซาฯ "กระปุกพรีมัสกระแทกได้" พี่หมอจะหามาตอกหมุดเผื่อใครมาเตะ สร้างอารมณ์สนุกสนานครึกครื้นยิ่งนัก

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****การจะไปอาบน้ำของโรงเรียนบ้านห้วยตาว ตอนแรกคิดว่าตักน้ำในบ่อขึ้นมา
อาบ แต่มีที่โยกน้ำขึ้นมาแบบก๊อกด้านหลังโรงเรียนได้ แต่ต้องไปกันสองคนอีกคน
หนึ่งคอยโยกให้น้ำจะดันขึ้นมา อีกคนก็คอยอาบผลัดกัน น้ำที่ดันขึ้นมาก็สะอาดมาก
เพราะมาจากน้ำบาดาล
เรื่องการกางเต็นท์นอนไม่ได้ง่ายนักสำหรับพื้นที่ในลาว เพราะห้ามกางโดยพละการ
ถ้าไม่ได้แจ้งขอ พอดีพวกเรามากันหลายคน พื้นที่บริเวณบ้านคงไม่เพียงพอจึงต้อง
มาขอกางบริเวณโรงเรียนดูจะดีกว่า และได้ก่อกองไฟได้ด้วย
พี่ซาฯ พูดถึงลุงจุกว่า มาทริปนี้ขอเรียกว่าพี่จุกนะครับ
พี่ซาฯ ถามพี่จุกว่า "มาทริปนี้นั่งยังงัยครับ ใครชวนหรือได้ติดตาม"
พี่จุก บอกว่า "มาเอง ขอให้รู้ บอกอย่าโพสต์ในกระทู้ล่ะกัน 555"
พี่อุ้ย เสริมว่า "ทริปคนบ้า เนี่ยชอบจังเลย"
พี่จุก พูดว่า "ตอนทริปภูสามสุ่ม นำพี่น้องเล็กขึ้นรถไป เพราะกล้ามเนื้อฉีกจริงๆ"
เลยไม่ได้ร่วมทริปด้วยกัน มาทริปนี้ได้ต้อนรับเต็มที่ครับพี่จุก

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****พวกเรามีช้อนประจำเผ่าด้วยนะครับ อภินันทนาการจากเฮียปิง มาให้ทริปนี้โดยเฉพาะฝากพี่ซาฯ นำมาแจกให้
ต้องขอบคุณอีกครั้ง เข้ากันได้กับแก้วกาแฟสังกาสีได้ดิบดีเลย มาตักกินกับปลากะป๋องที่อุ่นได้ที่กับกองไฟแทนที่จะ
ใช้เตาฟู่ของพี่ซาฯ คืนนี้ แบบว่าออริจินอล
การสนทนาสร้างเสียงหัวเราะกันไม่ขาดสาย ทั้งเรื่องการโยกน้ำก็ยังฮากันได้ หรือจะไปทุกข์หนักยังชวนกันไปฮาด้วย
กันเรามาทริปนี้เพื่อหาความสำราญ และมีวลีพี่ซาฯ "หงษ์ทองไม่เคยรักใคร..."
พี่อุ้ยต้องบอกรหัสการตื่นนอนไว้ล่วงหน้าก่อน เช่นบอกตื่น 6 โมงเช้า ก็ต้องเตรียมตัวแต่ตี 5 เพราะจะต้องจัดของเก็บ
เต็นท์ ถ้ามาเร่งๆ จังหวะมากๆ จะลืมโน่นนี่นั่น พี่ซาฯ บอกว่า "มีเด็กสบประมาทกดดันตั้งแต่ดอยดำแล้ว ต้องให้เวลา 1
ชม. ในการเก็บของ ถ้าใครมากดดันเดี๋ยวจะลืม"

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****มีการพูดวิพากย์กันเรื่องความเร็วในการปั่น อย่างพี่ซาฯ เป็นความเร็วกลาง ตามขาแรงกลุ่มหน้าก็ไม่ทัน จะรอข้างหลังก็กลัวว่าจะหมดแรงตัวเอง
กลายเป็นปั่นอยู่คนเดียวเลย 555. พี่หมอพูดถึงช่วงที่ผมลมตรงช่วงมีการฉีดน้ำราดถนน แล้วลื่นรถล้มตระแกรงหัก หน้าผมเสียเลยว่าจะไปไม่ได้แล้ว
ตระแกรงมันหัก มีรถพ่นน้ำสดๆ แล้วก็ล้ม ทริปนี้สามวันแรกล้มทุกวัน ตั้งแต่ออกจากเวียงจันทร์หลับรถบรรทุกก็ล้ม ตรงรถพ่นน้ำก็ล้มอีก ก่อนเข้าหมู่บ้าน
ห้วยตาวก็ล้มอีกรอบ หูยึกตระแกรงก็ขาด ไม่ได้ตรวจสอบสภาพก่อนมาเลย ยังดีที่ผมนำเชือกมาด้วยสามารถพันยึดไว้ได้ มีพี่น้อยช่วยพันให้จนแน่น
จังหวะดีที่ยังตามกลุ่มได้ทัน ผมเองก็ออกอาการเหม่อๆ ลอยประจำเลย
พี่ซาฯ กล่าวว่า "ถ้าไม่อยากล้มต้องเปลี่ยนเฟรม เพราะว่ารถผมเป็นรถแข่ง คือหน้ามันจะไว"
พี่หมอ บอกว่า "จีโอเมตริก ไม่เหมาะกับการขนของด้วย"
พี่ซาฯ "รถมันเป็นองศาแข่งด้วย ช่วงมันยามตอบสนองไว ฉะนั้นร่างกายต้องพร้อมเสมอ คือถ้าไม่อยากล้มต้องใช้ทัวร์ริ่ง"
ยังเสริมอีกว่า "ทัวร์ริ่งที่ดีในการปั่นขึ้นเขาได้ในลักษณะการปั่นฟลูโหลด โดยขณะที่เรากำลังเมา"
พี่หมอ หัวเราะร่าๆ เลย
พี่ซาฯ เสริมอีกว่า "ผมไม่ได้พูดเล่นนะ หมายถึงว่าร่างกายของเรามีสถานะไม่พร้อมอยู่ส่วนหนึ่ง คนเมาไม่ได้ว่าปั่นไม่ได้นะ ยังมีสติอยู่แต่ส่วนของร่างกาย
ยังควบคุมไม่บาลานซ์"
พี่อุ้ย "เล่าต่อๆๆๆ"
พี่ซาฯ "นิยามของคำว่า เมาแล้วขี่ได้หมายถึงว่า รถมันมีความสเตเบิลด้วยตัวของมันเอง แม้แต่คนเมาทำให้รถแกว่ง มันก็ยังกลับมาได้โดยที่ยังไม่หกล้ม
แต่ลักษณะของรถแข่ง แล้วนำมาทำเป้นทัวร์ริ่ง เราต้องคอนโทรล" มีเสียงแซวจากพี่หมอ มีการกระดกลิ้นซะด้วย 555
"แต่พอเราล้าปุ๊ป หน้ามันจะไวและมันจะปริ้น คือม้าดุๆ เนี่ยจะไม่เหมาะผู้ขี่มีอาการล้า มีแรงสลัดคนขี่ทิ้ง ถ้าเป็นทัวร์ริ้งจะเหมือนคนขี่ควาย มันก็ไปเรื่อยๆ
พาไปส่งถึงคอกเลย เหมือนกัน"
นำมาเล่าเพื่อเป็นประโยชน์กันนะครับ....

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****มื้อเย็นนี้พี่ดิเรกได้หุงข้าวไว้ด้วย ภัทรยังบอกว่าพี่เค้าพยายามกำจัดโหลดอีกแหนะ เดี๋ยวไม่ได้กินซะหรอก รายการอาหารนำมาทานร่วมกันถือว่าเป็นมื้อที่มี
อาหารน่ากินที่สุด รายการอาหารมีไข่เจียว ฮุนเชียงจากพี่น้อย ยำปลากะป๋องจากร้านค้าหน้าหมู่บ้าน เบียร์พร้อมเสริฟ
พี่ดิเรกเป็นคนเดินป่ามาก่อน เรื่องหุงข้าวจะเป็นเรื่องธรรมดามาก พวกเราทัวร์ริ่งหุงข้าวกันยังยากเลย ประจำก็ต้มมาม่าดีที่สุดแล้ว
พูดเรื่องการติดกระเป่าคู่หน้าเวลามันเบาจะแกว่ง ต้องมีเดือยสามารถให้ร้านเฮียปิงเซตให้ได้ พี่ซาฯ เคยบอกวิธีนี้แล้วแต่ไม่เชื่อกัน ต้องให้มาเจอก่อน แล้วค่อย
แนะนำ แต่ก่อนก็ใช้วิธีผูก แต่มีเดือยสองเดือยแล้วไม่ต้องผูก สามารถงัดได้เลย มันจะไม่ดิ้นเลย ไม่แกว่ง ถ่ายรูปก็สวยด้วย ไม่มีเสียงปุ๊ปปั๊ปๆๆๆ ถ้าไม่ยึดแบบนี้
เวลาลงเขาก็จะได้ยินเสียงกระแทรกก๋องแก๋งๆ ตลอด

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****พี่ซาฯ ได้มีการสัมภาษณ์พี่จุกเรื่องรถ BMC อีกครั้ง "BMC พี่จุกใช้มากี่ปีแล้วครับ"
พี่จุก "รถนี่ซื้อของเก่าเค้ามาอีกที" ของเก่ามีเรื่องราวเยอะ
อย่างเชอปาร์ของพี่ซาฯ เดิม ตอนนี้ก็ได้คุณตุ่นเอาไปใช้แล้ว ทางลงเขาได้หมด ไม่ตระกุยหิน แต่อย่างบรรทุกเกิน พี่ซาบอกมาอย่างนั้น
พี่หมอแซว "บรรทุกเกินตำรวจไม่จับหรอ" 555
พี่ซาฯ "บรรทุกเกินมันจะย้วย"
หนุ่ยแซวอีกว่า "พี่ซาฯ ไม่รับมุขว่ะ 555 หักกันเห็นๆ "
พี่ซาฯ บอกอีกว่า "มันย้วยจริงๆ ผมไม่ได้พูดเล่นน๊าาา เวลาใส่กระเป๋าคู่หน้ามันจะส่าย นิ่งๆ เอาขากดเข้าไปมันยังขึ้นยากเลย"
หนุ่ยบอก "อุตสาห์ปล่อยมุข ไม่รับมุขเฉยเลย"
พี่หมอ บอกว่า "มันมีวิธีแก้ไหม"
พี่ซาฯ ตอบอย่างทันควัน "นี่งัย โนแมด 5555"
พี่อุ้ย "พี่หมอก็รู้แล้วนี่ 555"
พี่ซาฯ "พี่หมอเป็นคู่แฝดเฮียปิง แต่เฮียปิงต้องไม่อาบน้ำ"
พี่หมอ "โอ้ย ไม่อาบไม่ไหวอ่ะ" 5555

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****พี่หมอทำแผลให้ผมแล้ว หลังจากอาบน้ำมาเรียบร้อย เห็นหมอเอาเข็มอันใหญ่มาเล่นเอาเสียวกันเป้นแถว นึกว่าจะฉีด 555 คุณหมอจัดชุดทำแผลแบบทิ้ง ราคา 15 บาทสำหรับการเตรียมออกทริปควรจัดเอาไว้ ช่วยให้แผลสะอาดขึ้นเวลารถล้มแล้วเลือดออก
พี่ซาฯ ยังแอบแนะว่า "สมัยก่อนเค้าใช้แอลกอฮอล์เผาไฟฆ่าเชื้อ"
คุณหมอ บอกว่า "ไม่ได้ เค้าทำสำหรับฆ่าเชื้อรอบแผล ไม่ได้ฆ่าเชื้อในแผล" ถือเป็นความรู้ที่ดีมากๆ ครับ พี่ซาฯ จำไว้ด้วยนะ 555
"มันจะทำลายเซลล์ที่เจริญ"
*****มีการสัมภาษณ์ว่าผมล้อยังงัย "มองไลท์พี่อุ้ยครับ ตามระยะกระชั้นไปหน่อย พี่อุ้ยเปลี่ยนไลท์แล้วเปลี่ยนตามไม่ทันตกท้องร่องขอบทาง"
พี่จุกแนะว่า "ตะเกียบขาดแคลน ให้เอาจากร้านค้ามาไว้ เพราะประสบการณ์สอนให้รู้ว่าจะต้องได้ใช้ในการพลิกของทอด อย่างฮุนเชียงได้เป็นอย่างดี"
พี่น้อยได้เอาฮุนเชียงร้านดังมาบริการให้ด้วยครับ เตรียมกระทะสำหรับทอด พร้อมหั่นมาพร้อมสรรพ ใส่น้ำนิดหน่อยตามสูตรพี่จุก แต่ถ้าใส่เบียร์พี่ซา
เคยลองแล้วแทบเททิ้ง 555
มีการสอบถามพี่น้อยอีกครั้ง "มีแรงบันดาลใจอะไรให้พี่น้อยมาทริปนี้ครับ" พี่ซาฯ สัมภาษณ์
หนุ่ยบอกว่า "สงสัยประทับใจจากทริปก่อน ที่ไปลุยภูสามสุ่มกัน" พี่น้อยบอกว่า "ตอนไปเหนือก็จะไปด้วยกัน แต่ไปกับคุณหมอที่น่านกันก่อน ไม่งั้นคงได้ไปด้วย"
"ไปทริปน่าน แล้วก็ไปวงกลมต่อ ทริปของ Novice" ที่นี่จะไปกับเฮียปิง เมียห้ามไว้ 555 ไปถี่จังเลย....

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****การทำอาหารทานรอบกองไฟ อารมณ์ทัวร์ให้ได้อย่างที่สุด นี่ต้องทำเอง กินเอง ช่วยกันทำร่วมกันนะ เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ต้องมี การทัวร์แบบต้องนอนเฮือนพัก หรือทานร้านอาหารนี่ขาดอรรถรสไปเยอะมากๆ ตั้งแต่จุดไฟ นำเตามาอัดแรงดันลมพรีมัส รอจังหวะไฟส่งแรงดัน นำกะทะมาตั้งรอน้ำมันบนเตาให้ร้อน พี่ซาฯ นำน้ำมันขวดมาทอดไข่เจียวซื้อไข่ไก่ใส่ขวดเก็บไว้ ทุกขั้นตอนช่วยเติมความอร่อยมากยิ่งขึ้น ยิ่งเมนูที่กำลังทำชื่อว่า "ฮุนเชียงทอดเบียร์" ต้องไหม้ๆ นิดๆ ด้วยนะ พี่จุกแนะว่าใส่น้ำ รอน้ำมันออกมาช่วยให้ต้องทอดให้แห้งเลย มีการโยนแบบลุงก้อง โยกๆ ซ่ายๆ ช่วยให้เข้ากัน สุกถึงกัน นี่ขนาดทอดฮุนเชียงยังมีกรรมวิธีที่มากขั้นตอน ใครนำไปใช้ได้เลยครับ และทุกๆ คนต้องมีช้อนประจำตัว หรือประจำเผ่าด้วยนะ สำคัญสำหรับการทัวร์จะขาดไม่ได้ พี่น้อยหั่นมาเรียบร้อยแล้ว สำหรับทริปนี้ ถ้าไม่หั่นมาก็ยาวเท่าศอกเลยอ่ะ 555... พีซาฯ ร่ายว่า "ไปเจอโอสถทิปแต่ขาดช้อน เหมือนไปเจอสาวงาม เมื่อยามขวานบิ่น เฮ้ยไม่ใช่ เหมือนขาดคอนด๊อม...ก๊ากๆๆๆ" ถ้าไม่มีอาวุธประจำตัวก็อดตายล่ะครับ ทุกๆ คนมาลองทานกันครับ รีบๆ มากินตอนนี้นะ เดี๋ยวจะไม่ได้รสชาตินี้ ชวนพี่บุญฮ่อมมาทานด้วยกัน ฮุนเชียงมีดำบ้าง บอกแล้วว่ามื้อนี้กินไปไม่เป็นมะเร็ง