กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****พาหนะคู่ใจอยากพักผ่อนบ้าง ริปปิโอ้ ท้าทายเจ้านีโอคอตของหนุ่ย ว่าตัวไหนแน่กว่ากัน มองไปที่ไหนก็น่ากางเต็นท์นอนไปหมด ตอนนี้ได้เวลาเดินทางต่อกันอีกแล้ว พวกเราพักกันไม่เท่าไร ตุนน้ำดื่มไปให้มากๆ สำหรับตัวเอง พยายามกำจัดน้ำตาลออกไปก่อน จริงๆ ก็น่าจะสั่งเฝอมาทานนะ เจ้าของร้านหน้าตาดีมักจะทำอะไรอร่อย ไม่รู้คิดไปเองป่าวครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****โอ้....มาเจอรถโนเมดของพี่หมอมาจอดรอเจ้าของอยู่ที่นี่เอง คันสวยงามเชียว ดุมโรลรอฟ อีกาพยายมเหมือนของอ้ายซาซะด้วย แต่เฟืองทดน้อยกว่าพี่ซาที่เป็นเป็น 19 ฟันเพื่อขึ้นเขา แต่พี่หมอแอบแซวว่า ไม่ได้โบกขึ้นรถ และขึ้นได้ทุกภูนะครับ อันไหนเจ๋งกว่ากัน เกทับกันสุดๆ 5555 เรื่องรถแล้วแต่จริตใครด้วย บางทีแทรค 3900 ก็มาปั่นได้ แต่เราก็ควรถือว่ารถที่ดีย่อมให้ความปลอดภัยในการปั่นมากกว่าแน่นอน ทั้งความสบาย การจัดวางท่าทาง ทุกๆ อย่างย่อมมากับราคาที่สูงขึ้น ทัวร์ริ่งพันธ์แท้ย่อมตอบได้ทุกคำถาม ถ้าพร้อมผมก็อยากจะจัดหนักๆ ด้วยซักคัน เห็นของภัทรแล้วก็ดีแล้ว แต่ถ้าเจ๋งจริงๆ ก็ต้อง Nomad เทพ ๆ ไปเล้ยยยยย ใช่ไหมพี่ซาฯ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****พี่หมอเป็นสไตร์ติดตามเทคโนโลยีคนหนึ่ง อาจจะการทำงานที่ต้องใช้อุปกรณ์ที่พร้อมทุกๆ ด้าน มือถือก็ใช้ Note III แถมมีโนเกียมาเพื่อถ่ายภาพโดยเฉพาะ ทุกอย่างไฮเทคโนโลยี ความรู้เรื่องทางการแพทย์ ผมคิดว่าคุณหมอเก่งระดับประเทศเลย โดยเฉพาะการผ่าตัด การพูดคุยเป็นหลักวิชาการอย่างมากๆ อธิบายได้เห็นภาพชัดเจน ใครถามอะไรตอบได้ แต่ก็ไม่ได้รู้ทุกเรื่องนะครับ และมักจะโดนสวนกลับมาด้วยประโยคนี้เสมอๆ 555 อย่างเรื่องยาที่เรากินมีผลกระทบแบบใด ทำให้ได้ความรู้ที่เป็นประโยชน์มากๆ การได้ร่วมทริปกับคุณหมอถือว่าดีที่สุดเลยก็ว่าได้ ยังงัยได้เตือนเรื่องเบาหวานผมตลอดเวลาเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****กำลังใจหมดหรอ มองไปที่พี่ซาฯ มันจะชาร์ทมาแบบไม่รู้ตัว ผมรู้สึกได้ตลอดเวลาที่ได้ร่วมทริปด้วยกัน บางทีผมท้อนะ เจอเส้นทางยากๆ กำลังใจผมเริ่มหมด หรือค่อยๆ หรี่ลงเรื่อยๆ ความกลัวเกิดขึ้นมาเรื่อยๆ แต่เมื่อได้ปั่นร่วมกันกับพี่ซาฯ ไม่รู้เป็นไร เรื่องพวกนี้มันหายไปไหน บางทีกลัวจะเป็นภาระให้พี่ซาฯ มากเกินไปด้วย เหมือนเราดูแลตัวเองไม่ค่อยได้ ต้องให้คนอื่นคอยช่วยเหลือ ผมเวลาจัดทริปยังงัยก็ต้องมีบัดดี้ไปด้วยกันเสมอ ทุกทริปที่ผ่านมาก็ได้รับการช่วยเหลือผลัดกันตลอด ทั้งหนุ่ย พี่ซาฯ พี่อุ้ย พี่รักษ์ และคนอื่นๆ ก็ขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่ให้กำลังใจช่วยเหลือเสมอมา แต่เราก็ต้องพึ่งตัวเองให้ได้มากที่สุด บอกกับตัวเองทุกๆ ครั้ง

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****พี่อุ้ย ชอบวิวตรงจุดนี้มากๆ ขอให้ถ่ายภาพให้ด้วย แสงอาจจะแรงไปซักนิด ผมก็พยายามปรับค่ารับแสงของกล้องให้พอดี วัดไปหลายๆ ช๊อต พี่อุ้ยคุยสนุกจริงๆ หลายๆ ครั้งมีแต่เสียงหัวเราะ แต่ก็มีบางครั้งก็ให้ความคิดเห็นที่เป็นผู้ใหญ่มากๆ คนหนึ่ง ผ่านประสบการณ์ต่างๆ มามากมาย แต่เรื่องที่แพ้เสมอๆ คือมักจะได้ถ่ายรูปกับสาวๆ ลาว แทบจะนับไม่ได้ว่ารูปคู่ได้สะสมครบเท่าไร ต้องมานั่งนับจำนวนรูปตอนจบทริปว่ากี่คน และแสดงความเป็นมิตรกับผู้คนได้เป็นอย่างดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ผมเคยคิดนะว่าไม่อยากจะจัดทริปอีกแล้ว เหมือนกำลังใจหมดไฟ เบื่อทุกๆ อย่าง หลังจากทริปหลวงพระบางครั้งนั้นทำให้เราต้องเริ่มต้นใหม่ และพยายามลบความทรงจำเลวร้ายผ่านพ้นไป ค่อยๆ จัดทริปอีกครั้งและพยายามแก้ไขไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดอีก ถือเป็นบทเรียนเสมอมา ครั้งนี้ก็พยายามดูแลสมาชิกเป็นอย่างดี ทำอย่างไรไม่ให้เกิดปัญหาต่างๆ นาๆ แม้จะมีบ้างก็ต้องพยายามแก้ไขผ่านไป และขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ พี่ๆ สมาชิกด้วยกัน หรือถ้ามันไม่ได้จริงๆ ก็ปล่อยวางไปซะอย่างคิด มาใส่ใจทุกอย่างไม่ได้สมบูรณ์แบบ คิดซะว่าอย่างนี้แหล่ะถึงจะมีรสชาติ จริงมั๊ยครับ หรือพยายามสอบถามความเห็นของทุกๆ ท่านร่วมกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****นั่งรอกันที่ร้านค้าอยู่นานเกือบชั่วโมง ก็ได้เวลาเดินทางไปเมืองสานะคาม บอกทุกๆ คนว่าเหลือระยะทาง 15 กม. ก็ถึงสานะคามแล้ว ให้ไปทานมื้อเที่ยงที่นั่น ผมเข้าใจว่าบางคนหิวแล้ว บางคนคิดจะสั่งเฝอที่นี่ทาน แต่ถ้าทานก็ต้องทานกันครบอาจจะล่าช้าเสียเวลาไปอีก จึงได้ตัดสินใจให้ไปทานที่นั่น เพราะนัดคนอื่นๆ ให้รอที่ตลาดเมืองสานะคามด้วย กลุ่มหน้านำไปก่อนแล้วทั้งลุงจุก พี่บ๊อม พี่ดิเรก กลัวจะหลงทางกันไป การทำเวลาทำให้เราเครียด เหนื่อยกว่าปกติมากๆ ....
*****พี่อุ้ยจอดถ่ายภาพป้ายหมู่บ้านแห่งนี้ จะมีทางแยกเลี้ยวไปยังหมู่บ้านด้านในสามารถตัดเขาสายไปปากลายได้ แต่ไม่มีเส้นทาง ถ้ามีนี่คงประหยัดเวลาไปได้เยอะเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ภาพบางช๊อต ผมชอบนะ บางทีก็ไม่ได้ตั้งใจถ่ายออกมา แต่ก็กลับได้ภาพที่ดี เหมือนคาดหวังแล้วมักไม่ค่อยได้ดังหวัง ไม่หวังนี่แหล่ะดีที่สุด เด็กน้อยกำลังข้ามถนนจังหวะพอดีในการจับจังหวะของเด็กข้ามถนน และมองเห็นถนนที่ตรงไปยังหมู่บ้านอีกแห่งด้านใน อยากค้นหาความเป็นอยู่ของผู้คนที่นี่ให้มากที่สุด แต่เวลาน้อยไม่คอยใคร จนใครๆ ปั่นผ่านผมไปหมดแล้ว โอ้เอ้ไม่ได้นานต้องรีบปั่นไปต่อให้ทันเพื่อนๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ช่วงนี้ปั่นกันหูตูบเลยครับพี่ พี่ๆ จะรีบไปไหนกัน เมืองสานะคามบ่หนีไปไหน ผมปั่นตามไม่ทันจริงๆ ครับ พี่อุ้ย พี่หมอ พี่น้อย พี่ยุทธ ไปกันลิ่วๆ เลย ปล่อยผมช้าอยู่หลังตลอดเวลา พอพ้นเนินก็เห็นหลังแว๊ปๆ แป๊ปเดียวหายไปหมดแล้ว ผมก็อัดตามใช้จานสองเลย ไม่เปลี่ยนเกียร์อัดส่งให้ถึงยอด ยังไม่ทันเลย อะไรจะเร็วปานนั้น เส้นทางก็ยากๆ นะครับไม่ง่ายเลย มีหินก้อนกลมๆ อยู่เต็มเส้นทางถนน แถมมีรถวิ่งสวนทางตลอด แต่ก็มันส์ดีจะได้ไม่โอ้เอ้เสียเวลาเกินไป ระยะทางยังอีกมากกว่าจะถึงเมืองคิ ที่ตั้งเป้าหมายไว้คืนนี้ ทุกๆ ทริปที่ผมจัด แล้วคิดว่าตัวเองกลายเป็นจุดอ่อนซะงั้น 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ผมเคยจินตนาการภาพถ่าย เหมือนว่าตัวเองพร๊อตองค์ประกอบเอาไว้ว่าจะต้องเจอแบบนี้นะ มุมสูงนี้มองเห็นแนวเขาตรงหน้า มีสายน้ำโขงไหลผ่าน มีเรือแล่นหาปลาในลำน้ำ ทุกๆ อย่างจัดฉากไว้แล้ว แต่ไม่สามารถจับภาพที่ดีได้ 555 เมื่อมาถึงสถานที่จริงๆ แล้วความคิดมันตัน ผมมีเสมอเวลาถือกล้องจะถ่ายอะไรซักอย่าง ประเภทยิ่งคิดมาก ยิ่งทำไม่ได้ ไม่คิดซะดีกว่า ผลงานกลับออกมาดีกว่า เป็นอย่างนี้อยู่บ่อยๆ บางทีก็ทุกๆ เรื่องด้วยนะ งงกับตัวเราเองก็มี เหอๆๆๆ
*****ผมบอกทุกๆ คนว่ายอดเขาข้างหน้าจะมีเนินขึ้นเขา แล้วข้ามไปย้ังสานะคาม ใกล้เข้ามาแล้วครับ เราจะได้ทานมื้อเที่ยงกันแล้ว รู้ว่าทุกๆ คนเริ่มเห้นช้างกินได้แล้วมั๊ง ช่วงนี้หมู่บ้านไม่ค่อยมีห่างจากสะพานข้ามห้วยอยู่เกือบ 15 หลักเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ตามพี่ซาฯ มาจนทันกันแล้ว มองเห็นบนยอดเนิน ได้จอดพักหายใจหายคอบ้าง ผมปั่นตามแทบตับแล๊ป พี่อุ้ยก็แรงดีจริงๆ ช่วงนี้ พอลงเขาไม่มีแตะเบรคกันเลย ผมละกำบีบเบรคไปตลอด แล้วจะตามคนอื่นๆ ได้ทันยังงัย....เส้นทางสวยงาม ดุโหด ท้าท้าย ถือว่าเป็นสิ่งที่ชื่นชอบของนักทัวร์ บางคนก็ต้องปรับให้เข้ากับสถานการณ์เส้นทาง กลืนกับเส้นทางให้ได้ เข้ากับธรรมชาติให้ได้ ถึงจะเอาตัวรอดได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****มุมมองที่เฝ้าดูบ้านเราที่จากมา แม้ไม่นานก็ชวนให้คิดถึงบ้าน ยิ่งช่วงนี้สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ไม่ได้ช่วยลุงกำนัน แอบมาเที่ยวกันหมด ก็พยายามส่งใจไปเชียร์ ให้กำลังใจกันทุกคืนวันครับ ไม่แน่ใจเรื่องหมู่บ้านฝั่งไทยชื่ออะไร แต่ใกล้ๆ กับเชียงคานแล้วครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ได้สนทนาระหว่างทาง พูดคุย...พี่อุ้ยตัดสินใจมาเองไม่ได้ชวนมานะ ....ค๊าฟฟฟฟฟฟ พี่ซาฯมักจะหยอกล้อพี่อุ้ยเสมอๆ ด้วยวลีเด็ดนี้ตั้งแต่ทริปลุยป่าดิบแล้ว ก็ยังมาใช้กับทริปนี้ด้วย 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****เส้นทางเริ่มผ่อนคลายขึ้น มีทางราบๆ เนินซึมๆ ก้อนหินไม่เยอะมากนัก ผมเริ่มจะไม่เร่งจังหวะตัวเอง ปั่นไปเจอกลุ่มใหญ่รออยู่ข้างหน้า และมองเห็นเนินชันช่วงนี้ก่อนถึงสานะคาม มีป้ายบอกต้อนรับเข้าสู่เมืองสานะคาม ผมได้พักก่อนหน้าแล้วเลยปั่นเลยไป ตีคู่พี่ซาฯ ไปด้วยกัน แต่กลับเสียจังหวะที่รถวิ่งผ่านเลยจอดก่อน ตรวจน้ำตาลเริ่มจะดีขึ้นแล้วไม่เกิน 200 มก. ก็เลยปั่นขึ้นเนินต่อไป เนินนี้ชันพอให้หายใจหอบๆ ได้เลย พอขึ้นไปถึงก็ต้องรีบขอขนมมาเติมน้ำตาลก่อนเลย ถ้าคุ๊กกี้จีนของหนุ่ย และโอริโอ้ 2-3 ชิ้น จุดนี้ขยายแนวถนนให้กว้างมากขึ้น มีการตัดหน้าผาออกมาเป็นช่องเขา หลาย ๆคนรอกันนานแล้ว แดดร้อนกลางแดด พอมาพักในร่มกลับเย็นลงมาก

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาด

*****ไม่พลาดที่จะถ่ายรูปป้ายต้อนรับเข้าเมือง ที่นี่เป็นเมืองใหญ่ของแขวงเวียงจันทร์ ก่อนลงไหลยาวๆ ไปถึงร้านอาหารหน้าสามแยกเข้าเมือง นัดกันไว้ที่ตลาดต้องข้ามสะพานเข้าไปก่อน และลองได้โทรสอบถามว่าอยู่กันจุดไหน พี่บ๊อมบอกว่าไม่เจอใครเลย และไม่รู้ว่าพี่จุก พี่ดิเรกไปไหนแล้ว ตอนนี้จอดอยู่ก่อนเข้าเมืองสานะคาม แต่ไม่ใช่ร้านค้าที่เราเคยแวะทานกันเมื่อครั้งก่อน ไว้ค่อยเจอร้านแล้วค่อยสั่งทานก็ทัน จากนั้นก็ไหลลงมันส์ๆ ตรงๆ ยาวๆ อย่างสนุกครับ