กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****จากสะพานมาก็เจอทำถนนไปตลอดแนวมีช่องให้ปั่น และรถวิ่งได้ 1 ช่องทาง หินกรวดยังอยู่เต็มถนน ปั่นไปก็ระวังจะลื่นล้มไปด้วย เลยไม่มากนักก็พ้นแนวซ่อมทาง ก็จะเป็นทางราดยางใหม่เอี่ยมอ่อง เรียบกริบ ที่นี้แหละครับอัดกันเต็มที่ ผมเป็นหัวลากประมาณ 30 อัพ ลากคนอื่นๆ มาด้วยกัน ถนนยังใหม่ๆ นี่น่าปั่นมากๆ ทำความเร็วได้ดี บางทีช่วงลงเนินส่งยิ่งเร็วขึ้นไปอีก ผ่านหมู่บ้านยังต้องคอยระวังเด็กๆ ข้ามถนน จนพี่หมอแซงคืนไปบ้างแล้วเจอดันเนินข้างหน้าที่มีการตักหน้าดินทำซิเมนต์ด้านขวามือ ครั้งก่อนยังไม่กว้างขนาดนี้ ตอนนี้น่าจะเกือบหมดทั้งภูเขาทั้งลูกแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****พวกเราจอดพักกันก่อน ปั่นยาวๆ เร็วๆ มาไกลพอสมควร ข้างหน้าเจอเนินด้วยเลยขอพักรอบขากันซักหน่อย ตรวจเช็คลมยางทางเรียบต้องสูบให้แข็งๆ หน่อยไม่หนืดมากนัก เปลืองแรงโดยใช่เหตุ เปิดไฟหน้า หลังให้พร้อมกันเลย จากนี้ก็เข้าสู่โหมดความมืดแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****จากนี้เราคุยกันว่ามองหาร้านกินข้าวกันก่อนจะมืดดีกว่า มองแล้วเจอร้านก็แวะกันก่อนเลย มืดแล้วลำบากร้านอาจจะปิดได้ จากจุดนี้จะมีหมู่บ้านใหญ่ คาดว่าร้านค้าหาได้ไม่ยากนัก ชาวบ้านก็เดินมาทักทายกัน บ้างจูงแพะกลับบ้าน

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****ปั่นเลยเนินเขาเตี้ยๆ มาซักพักก็มาเจอร้านค้าพอดีเลย จอดแวะสอบถามว่ามีขายอะไรบ้าง ก็ถูกใจทั้งอาหารและคนขาย ไม่ลังเลที่จะจอดแวะทานกันก่อน ...... กลุ่มแต่ละกลุ่มแยกกันไป กลุ่มผมอยู่ท้ายสุดแล้ว น่าจะกลุ่มใหญ่สุด ผม พี่อุ้ย พี่หมอ พี่ยุทธ และพี่น้อย เข้ามาในร้านอาหาร มีเมนูส้มตำปลาร้า หรือบักฮุ่ง ข้าวเหนียว ข้าวสวย ไข่เจียว ทางร้านให้ลองชิมบักฮุ่งข้างโต๊ะกันก่อน ลูกสาวเจ้าของร้านดูน่ารักชวนให้ชิมดู ทั้งพี่หมอ พี่น้อย ติดใจสั่งมาคนละจานแบบเผ็ดน้อยๆ ส่วนผมก็สั่งเผ็ดมาก ข้าวเหนียว ไข่เจียวคนละ 2 ฟอง มีหมูทอดแดดเดียวของพี่หมอ

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****นั่งพูดคุย บรรยากาศผ่อนคลายมากๆ หิวมากๆ ด้วย เป็นมื้ออร่อยอีกมื้อ ได้ถามว่ามีกลุ่มหน้าปั่นไปนานรึยัง ทราบว่ากลุ่มหน้าก็มานั่งทานเพิ่งจะไปได้ซัก 20 นาทีนี้เอง ผมคาดว่าน่าจะเป็นพี่ซาฯ เพราะคุยกับภัทรดูจะไปไกลแล้วห่างจากเราราว 20 หลักเห็นจะได้ กลุ่มหน้าคงถึงบ้านวังกันเรียบร้อย

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****พี่อุ้ยไม่พลาดอีกแล้ว ถ่ายรูปคู่ลูกสาวคนสวยเจ้าของร้าน น้องเค้าดูแลลูกค้าแบบเป็นกันเองมากๆ สั่งอะไรก็ทำให้พวกเราสั่งข้าวไข่เจียวทำแบบไม่มีอั้น ยังถามว่าไข่ไก่ที่นี่ฟองใหญ่จังเต็มจาน

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****พี่หมอ พี่น้อย ดูคึกคักจังเลย ได้ทานมื้อเย็นอย่างมีความสุข สั่งข้าวเหนียวมาติ๊ปใหญ่ ไข่เจียวคนละจาน และบักฮุ่งมาด้วย ผมเองก็อยากนั่งนานๆ เพลินๆ กับการทานมื้อเย็นที่ร้านนี้เหลือเกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****พี่อุ้ยได้อาหารมาแล้วก็บรรจงทานอย่างอร่อย ผมยังไม่ได้เลยสั่งช้า คิดนานว่าจะทานอะไรดี แต่ก็สั่งเหมือนคนอื่นๆ แล่ะครับ พี่อุ้ยยังแอบแซวว่าไข่ที่นี่เบอร์อะไรสองฟองทำไมเต็มจานขนาดนี้ เผลอๆ ทานไม่หมดด้วยซ้ำ

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****ยามแสดงสีหน้าของพี่อุ้ยที่ดูจริงจัง แต่ข้างในช่างสนุกสดใสตลอดเวลา.....ขณะนี้ก็มืดสนิทหลังจากทานมื้อเย็นกันเสร็จเรียยร้อย

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****ไข่เจียวแสนอร่อย เต็มชามสองฟองไม่อยากเชื่อจะได้เยอะขนาดนี้ พร้อมด้วยหมูทอดงาของพี่หมอ ผมทานข้าวได้เยอะเพราะรู้สึกหิวเต็มที่.......อากาศข้างนอกถนนเย็นลงอย่างรวดเร็วจนเราปรับอุณหมูภิไม่ทัน ต้องรื้อค้นเสื้อกันหนาวมาใส่ ไฟหน้าของผมซื้อถ่านอัลคาไลท์มาใช้ได้ไม่ถึงชม. ก็หมดแล้วเลยซื้อมาแพ็คใหญ่ 4 ก้อนยังใช้เกือบหมดเลยกว่าจะถึงบ้านวัง.....เมื่อได้เวลาเดินทางต่อระยะทางที่เหลืออีก 50 กม. มองดูแล้วยังไกลมากกว่าจะถึง ไฟดุมหน้าของพี่หมอแรงกว่าเพื่อนให้นำหน้าขบวน ผมก็พยายามเกาะกลางๆ ความเย็นปะทะหน้าทำใ้ห้ผมปวดขมับทีเดียวจึงขอจอดใส่เสื้อกันหนาวที่มีอยู่ออกมาอีก ไม่ไหวครับก่อนขึ้นเขาลูกข้างหน้าด้วย ปั่นผ่านมาเรื่อยๆ ก็มาถึงสะพานสุดท้ายที่จะเจอถนนราดยางอีกครั้ง และจะขึ้นเขายาวๆ ช่วงหนึ่ง จอดพักตรวจระดับน้ำตาลของผมอีกครั้ง ก็เริ่มดีขึ้นไม่สูงมากนัก

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****บักฮุ่งจานนี้จำเลยครับ บอกเค้าว่าเผ็ดๆ จริงๆธรรมดาก็เผ็ดจัดอยู่แล้ว นี่ไปเพิ่มอีก พอมาทานแทนทานไม่ได้เผ็ดมากๆ ถึงมากที่สุด แต่ผมก็กินพร้อมข้าว ไข่เจียว จนปั่นมากว่าจะถึงบ้านวังแทบไม่ไหว ท้องไส้แสบไปหมด ปั่นไปก็บิดไป แรงถดถอยไปเรื่อยๆ เกาะกับพี่อุ้ยไปด้วยกัน เพราะพี่หมอขาแรงอัดจนพวกผมหมดแรงในการดันเนิน......เส้นทางก่อนถึงบ้านวัง 30 กว่ากิโล จะเจอเนินเขาขึ้นๆ ลงๆ ไปตลอดถ้าไม่ได้เผื่อแรงให้ดีหมดเอาได้ครับ ผมเห็นว่าไม่ไหวเลยต้องบอกพี่หมอให้ไปก่อน ผมตามแบบสบายๆ กับพี่อุ้ยสองคนเรื่อยๆ แต่พี่หมอก็จอดคอยเป็นระยะ ๆ ไม่ทิ้งห่างกันมากนัก เส้นทางไกลกว่าที่คาดไว้เรามาถึงบ้านวังประมาณ 5 ทุ่มได้ เล่นเอาซะไม่เหลือแรงไว้เลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

*****ขอจบวันแรกด้วยภาพพี่หมอช่วงที่ยังอยู่ที่ร้านอาหารมื้อเย็นระหว่างทางไปบ้านวัง.....ผมปั่นมาด้วยกันกับพี่อุ้ยแบบสภาพไม่เหลือแรงแล้ว ค่อยๆ ไปกันเลยไม่เร่งอะไรทั้งสิ้น เวลาแทบไม่สนใจจะถึงเมื่อไรเมื่อนั้น มาถึงบ้านวัง เพื่อนๆ ทุกๆ คนคอยกันหมดที่หน้าเฮือนพัก ..... และก็โดนแซวซะไม่เหลือซากเลย 5555....พี่ซาฯ บอกว่ารอท่านประธานว่าจะไปนอนกันที่สานะคาม เดี๋ยวท่านประธานทานข้าวเสร็จแล้ว ก็พร้อมจะเดินทางกันต่อครับ เล่นมุขนี้ทีเด็ดจริงๆ 5555 ไม่น่าโม้เลยเรา บอกว่าถ้าไปต่อได้ก็จะไปต่อ ไนท์ทริปเที่ยงคืนก็เอา ผมเลยโดนเต็มๆ

*****พี่วีมาถึงก่อนใคร พร้อมด้วยพี่จุก พี่ดิเรก พี่บ๊อม ขาแรงกันจริงๆ ก่อนมืดเล็กน้อย ตามมาด้วยหนุ่ย ภัทร และพี่หมอ พี่ยุทธ พี่น้อย และสุดท้ายคือผม กับพี่อุ้ย ห้องพักนอนกันสามคน ผม หนุ่ย และพี่ซาฯ หนาวมากๆ นอนใช้ถุงนอน อาบน้ำก็เย็นเจี๊ยบ เมื่อเพลียจัดๆ หัวถึงหมอนก็ไม่คุยกับใครหลับยาวถึงเช้าเลย นัดกันว่า 5-6-7 เดินทางต่อวันพรุ่งนี้

จบ DAY 1.....หนองคาย - เวียงจันทร์ - บ้านวัง ระยะทาง 105 กม.

หมายเหตุ : ใครแจมวันที่ 1 ได้เลยนะครับ ผมจะมาโพสต์ต่อวันอาทิตย์อีกครั้ง

[dhana]

ขอแก้ข่าวนิดนึงครับ กลุ่มแรกที่ถึงที่พัก เฮือนพักไซอุดม คือ กลุ่มพี่วี พี่จุก พี่กวาง และพี่ที่มาจากท่าบ่อ (จำชื่อไม่ได้) ประมาณทุ่มครึ่ง
ส่วนกลุ่มที่สองที่มาถึงประมาณสองทุ่มสี่สิบห้า มี หนุ่ย ภัทร ดิเรก และผมครับ หนุ่ยและภัทรและดิเรก ช่วยประครองผมเข้ามาเพราะไฟผมไม่สว่าง และน้องตะคริวตามผมมาตลอด



ต้องขอขอบคุณทุกท่านด้วย

[เอ หมวกฟาง]

...ขออนุญาต ปักหมุดหมายไว้อ่านต่อนะครับพี่เอส

[biohazard]

ผมขออนุญาตท่านประทานต่อเลยนะครับ

ในระหว่างที่นั่งรอรถสัมภาระ ที่ขนม้าคู่ใจของพวกเรานั้น ท่านประธานได้ตระเตรียมกล้องเพื่อบันทึกภาพ
เบื้องหลังภาพที่สวยงามนั้น มันลำบากไม่ใช่น้อยเลย สำหรับการพก DSLR & lens ออกทริปปั่นทัวร์
ขอขอบคุณท่านประธานที่เสียสละแรงกาย แรงใจ เพื่อทริปที่สวยงามนี้

ส่วนอ้ายซา ก็ทำการบรรเลงขับกล่อม จิตวิญญาณของการทัวริ่ง ให้ตื่นจากการหลับไหล
และลดความตึงเครียดและความตื่นเต้น ในระหว่างที่รอ ม้าตัวเก่ง