ในที่สุดขอบฟ้าบูรพาปรากฎแสงอุทัยรำไร ความมืดเริ่มจางหาย
หมอกอุณยามเช้า ลอยขึ้นจากพงหญ้าดุจควันอันบางเบา
ท้องนภาสดใสดั่งโดนชะล้าง ความหนาวเย็นเริ่มผ่อนคลาย.....
…..อากาศเยี่ยงนี้ย่อมเป็นความสุขสันต์ที่ปลุกเร้าอารมณ์ของบรรดานักปั่น
เป็นอย่างยิ่ง …ขณะที่แสงอาทิตย์เริ่มส่องประกาย บุรุษในอาภรณ์เขียวผู้หนึ่ง
เหวี่ยงขากระโดดขึ้นคล่อมม้าเหล็กคู่กาย ทะยานออกจากบ้านในอารมณ์ที่เบิกบานยิ่ง
หรรษายิ่ง ท่าร่างของมันเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันกระปรี้กระเปร่า มันไม่เร่งรีบ
แต่ไม่ถึงกับเชื่องช้า เพราะมันรู้ดีว่ายังไม่ถึงเวลานัดหมาย มันสามารถคำนวณเวลา
ได้อย่างแม่นยำ เนื่องจากเส้นทางที่ผ่าน มันย่อมคุ้นชินเป็นอย่างยิ่ง.....