โพสต์
โดย ลุงเนตร »
"..วันที่ ๒๘ ธ.ค.๕๖..เขื่อนป่าสักชลสิทธ์ - สถานีรถไฟแห่งคอย - กทม. ประมาณ ๕๐ ก.ม.
..๐๓.๐๐ น. ตื่น เข้าห้องน้ำ แล้วนอนคิดว่า ถ้าพรุ่งนี้ปั่นกลับ กทม.ตามที่ตกลงกันไว้แต่แรก ต้องใช้เวลา ๒ วัน และเป็นช่วงที่ไม่น่าปั่นด้วย เพราะรถมาก ไม่มีอะไรดู ช่วงจาก อ.แก่งคอย ไปแล้ว คิดไปคิดมา ก็คิดได้ว่า ปั่นไปแค่สถานีรถไฟแห่งคอย แล้วขึ้นรถไฟกลับ น่าจะดีกว่า ร่นเวลาได้อีกวันหนึ่งด้วย
..๐๖.๐๐ น. โทร.ขอเบอร์สถานีรถไฟแก่งคอยกับ ๑๑๓๓ TOT
..๐๖.๑๐ น. โทร.ถามสถานีรถไฟแห่งคอย ทราบว่าบ่ายสามครึ่ง มีรถเร็วอุบลฯ เข้า กทม.นำรถจักรยานขึ้นไปด้วยได้
..๐๖.๑๕ น. บอกคุณยรรยงค์ ฯ ว่า วันนี้จะปั่นไปแค่สถานีรถไฟแก่งคอย แล้วขึ้นรถไฟกลับ กทม. เวลา ๑๕.๓๐ น. นะ เขา OK.
..๐๖.๒๕ น. พระอาทิตย์ขึ้นจากน้ำในอ่างเก็บน้ำของเขื่อน สวยงามมาก รีบไปถ่ายภาพ..
..มื้อเช้า คุณยรรยงค์และเพื่อน ทานข้าวต้ม ที่แม่ค้ามาตั้งโต๊ะชายที่ลานกางเต๊นท์ พอจะไปทานบ้างบอกข้าวหมด แม่ค้ากำลงไปเอา เลยไม่ได้ทาน กินขนมที่มีอยู่กับน้ำเปล่า
..๐๗.๓๐ น. ปั่นออกจากลานกางเต๊นท์ กลับทางเดิมขึ้นสันเขื่อน ได้รับความสุขอีกครั้ง เหมือนเมื่อบ่ายวานที่ปั่นไป
..บันสันเขื่อนยาว ๔,๘๐๐ เมตร มีเราลั่นล้า อยู่บนอานจักรยาน เพียง ๓ คน พิเศษสุดจริง ๆ เจ้าหน้าที่ที่ดูแลสันเขื่อน ไขกุญแจโซ่เปิดทางให้เราปั่นผ่าน ขอบคุณมากครับ..
..ขณะปั่นเหมือนอยู่บนกองสุขมหาศาลของมวลมหาชนทั่วโลกกระนั้นแล (เว่อไปเป่า..เสียงใครเอ่ย?)
..พ้นสันเขื่อน ผ่านองค์พระ ถึงสี่แยกวังม่วง เลี้ยวขวา ไปทาง อ.มวงเหล็ก ซึ่งไปทางเดี่ยวกันกับ อ.แก่งคอย ที่ต้องไปแยกข้างหน้า ไม่ทราบว่าอีกกี่ ก.ม. ปั่นไปเรื่อย ๆ ใจคิด จะมีทุ่งทานตะวันให้ดูไม้น้าในเส้นทางนี้ ปั่นไปเรื่อย ๆ ถนนเรียบ ราบ ลาดลงนิด ๆ สองเลน ไม่มีลม รถสวนมาก รถแซงน้อย ปั่นไปเรื่อย ๆ ค่อนข้างสบายน่อง สบายใจ
..พบทุ่งทานตะวันเหี่ยวเฉาไปแล้วไร่ที่หนึ่ง..ไร่ที่สอง..ไร่ที่สาม..ใจนึก "ชวดแน่วันนี้"..ปั่นไปเรื่อย ๆ ไม่นาน..
..โอ..พระเจ้าทรงโปรด..ไร่ทานตะวันดอกใหญ่สะพรั่ง อยู่ด้านขวามือ เราจอดถ่ายภาพ ถ่าย ถ่าย ถ่าย จนหนำใจ แล้วปั่นไปต่อ พบอีกสองสามไร่ แต่ไม่สวยเท่าที่เราถ่ายภาพแล้ว จึงไม่จอด ปั่นไปเรื่อย ๆ
..พบเต๊นท์ ช่วยเหลือนักท่องเที่ยว หยุดพักดื่มน้ำ กาแฟ เข้าห้องน้ำ แล้วปั่นต่อ ขอบคุณนะครับ
..๑๑.๓๐ น. ถึง อ.แก่งคอย ที่รอคอยผมให้มาเยือนเป็นเวลา ๗๐ ปี กับ ๖ เดือน ๒๘ วัน เคยนั่งรถไฟผ่านหลายเที่ยว โชคดีได้ทานข้าวหมูแดง หมู่กรอบ ข้าวหน้าเป็ดย่างไฟแดง ร้านอร่อย ดัง ของ อ.แก่งคอย
..ระหว่างเล่นแทปเลท รอข้าวหมูแดง อยู่ที่โต๊ะคนเดียว ชาวจักรยานแก่งคอยทั้งครอบครัว พ่อแม่ลูก ลูก รวม ๔ คน ย้ายโต๊ะมานั่งคุยกันไป ทานกันไป ของใครของใคร ช่วงหมดจานข้าวหมูแดง ๕๐.- บาท จานใหญ่ อร่อย แล้ว ต่อข้าวเปล่าอีกครึ่งจาน ทานกับหมูแดงของครอบครัวชาวจักรยานแก่งคอยนั้นแล แถมออกเงินค่าข้าวหมู่แดงให้ด้วย ขอบคุณนะครับ (มีภาพ..ขออภัยไม่ได้ถามชื่อแซ่กันเลย เขาบอกว่าพบลุงที่สนามวัดใจขอถ่ายภาพกับลุงหลายครั้งแล้วด้วย)
..อิ่มแล้วแยกกัน เรา ๓ คน นั่งคอยรถไฟ ที่จะมาจาก จ.อุบลฯ
..๑๕.๓๐ น. รถไฟมา เข้าชาน ๕ จูงจักรยานไปรอ ให้เงินค่ายกขึ้นกับพนักงานไว้ ๔๐.-/ บาท เขายกขึ้นให้เรียบร้อย เราไปนั่งที่ของเรา ชั้น ๓ โบกี้ใกล้ ๆ กับโบกี้สัมภาระนั่นเอง
..ถึงก็ชั่ง..ไม่ถึงก็ชั่ง..สบาย ๆ แบบเบิร์ต ๆ แล
..รถไฟผ่าน ชุมทางบ้านภาชี..จ.อยุธยา..บางปะอิน..รังสิต..ดอนเมือง..หลักสี่..บางเขน (เพื่อนสองคนลง)..สามเสน..
..๑๘.๓๐ น. ถึงหัวลำโพง
..๑๙.๐๐ น. ปั่นออกจากสถานีหัวลำโพง
..๒๐.๓๐ น. ถึงบ้าน โดยสวัสดิภาพ
*..ยิ่งปั่น..ยิ่งแข็ง..แรงยิ่งดี..โรคไม่ค่อยมี..ไม่ทุกข์..*