ทริปล้างตาน่วมๆแสบตูดส่งท้ายปี กทม-สังขละบุรี 345กม.ครับ

[oat116]

พี่สุดยอดมากครับ ทั้งการปั่นและการเล่าเรื่อง

[น้ำน้อยหาดใหญ่]

สุดยอด แต่แฟนนายยอดเยี่ยมกว่า ปล่อยให้ไปคนเดียว

++++++..................ใช่ แฟนนาย เยี่ยมจริงๆๆ นับถือน้ำใจ ยินดีด้วยครับ.

[chinrmon]

อย่างน้อยเค้าก็มาช่วยรับกลับกับหาข้าวหาปลาให้กินก็okแล้ว5555

[@tiger13@]

ผมเคยคิดเล่นๆว่าถ้าใครปั่นตอนกลางคืนมันต้องเพี้ยนแน่ๆ(มันต้องสวยแน่ๆ)...แล้วก็เป็นผมนี่เอง5555(เป็นทริปไกลที่ผมชอบที่สุดเลยครับครบรส)
กทม-ปราณบุรี-ไปกลับ_430=ทางเรียบตลอดร้อนรถเยอะวิ่งเร็วทวนลมถนนห่วย
กทม-เขาใหญ่-ไปกลับ-430โล=ทางดี สนุกตรงช่วงขึ้นเขาใหญ่ขึ้นลง ช่วงขากลับหมดแรงแต่ต้องปั่นกลับ ไม่หนุก
กทม-ชุมพร 470โล=ทางดีมีเนินช่วง150สุดท้ายง่อยกินแถมทางผีสิงห์กว่าสังขละอีก ทั้งร้อนทั้งเปียกเล่ะเท่ะ เหนื่อยจนพูดไม่ออก(ปั่น23.30ชม.นรกสุดและ)
กทม-เกาะช้าง330โล=ร้อนตับแตก เนินแถวแกลงเยอะรถควันดำ น่าเลกียดที่สุดคือเนินบนเกาะช้างกะค่ารถสองแถว700บาท5กม..ทำให้กรูต้องเดินข้ามเขา
กทม-เชียงใหม่ 695โล=ทุกอย่างokหมดแต่ต้อง2วัน 420+280 ทางสบายๆมีเนินช่วงลำปาง ขุนตาลแต่พอถึงที่หมายสบายฝุดๆ
กทม-สังขละ345โล=ทางดี อากาศดี รถน้อย ทางเพิ่มระดับจากง่ายไปยาก จบทริปวิวสวย คนที่นั่นน่ารักอิอิอิ(ร้กเลยน็ะ)
กทม-อุบล600โล=ยังเลย5555
มันมีความรู้สึกว่าถ้าเราได้ลองอะไรที่เราไม่เคยทำบ้างน่าจะดีน๊ะ มันน่าจะเปิดดวงตาที่ซ่อนความกลัวทั้งหลายทั้งปวง
และลบมันออกไป..กลัวทำไม่ได้ กลัวไม่ถึงบ้างล่ะ กลัวรถบ้างล่ะ กลัวมืดบ้างล่ะ กลัวคนไม่ดีบ้างล่ะ มันอันตรายไปน๊ะ
ที่ว่ามาผมลบมันออกจากหัวได้ก็ต่อเมื่อได้ลงมือปั่นนั่นแหละครับ เหมือนเอาก้อนความคิดที่มันค้างอยู่ก้อนนึง ยกออกไปเลย
มันมีคำตอบให้หมด...แล้ววันใดวันนึงถ้าผมไปนั่งทำงานแล้วเจอคำถามเยอะแยะมากมาย ผมจะกระโดดลงไปทำ
ผมจะได้เจอคำตอบ ไหวคือไหว ตอบได้ตอบ ตอบไม่ไม่ได้ก็เราลงมือทำแล้ว ทำไม่ได้ก็ช่างมันครับ...สำคัญที่ได้ทำนั่นเเล๊ะ5555
ทุกครั้งที่จบทริปผมพูดกับตัวเองว่าไม่เอาอีกแล้วมันเหนื่อยมันล้ามันเจ็บ แต่ก็มีหลายทริปเบิ้ล3เข้าไปแล้ว มัันมีเสน่ห์ยังไงน๊ะเนี่ย
ทุกครั้งที่หายเหนื่อยเราจะคิดถึงมันแล้วอยากไปอีกทุกทีเลยครับ..ทำไม

มะก่อนปั่นเอาแต่สนุก มีนักปั่นหลายคนปั่นเพื่อชีวิต ผมเคยสงสัยปั่นยังไงปั่นเพื่อชีวิต
ผมพอมองเห็นอะไรดีๆอยู่ปลายทางของการปั่นมาสักพักแล้วไม่ใช่แต่แค่สนุก ทุกอย่างมันมีดีของมันแล้วเราเอาข้อดีของมันมาใช้กับ
ชีวิตมันทำให้เราเข้มแข็งขึ้นได้มากเลยน๊ะครับ...จากเมื่อก่อนผมจะทำอะไรจะกล้าๆกลัวๆผลัดไปเรื่อยหลายครั้งก็เสียโอกาสดีๆไป
แต่พอเริ่มปั่นแบบมีจุดหมายบางอย่าง มันทำให้เรากล้าตัดสินใจมากขึ้นอย่างน้อยก็กล้าที่จะกระโจนไปคลุกปัญหามากกว่าแต่ก่อน
เจอปัญหาก็เปรียบกับการปั่นขึ้นเนิน ยังไงก็ต้องไถจนผ่านนั่นแหละจะช้าจะเร็วมันก็ผ่านสักวัน..แค่เราพูดกับใจตัวเองยังไงเราก็ต้องไปข้างหน้า

สุดยอด นับถือครับ อยากปั่นแบบนี้บ้างจัง

[hikarunarak]

นับถือเป็นไอดอลเลยยยย

[chinrmon]

ถ้ายังหนุ่มแน่นฟิตเปรี่ยะอย่ารอช้าครับ จับจย.แล้วออกไปทำเลย ผมเสียเวลาจดจ้องมา15ปี ได้แต่คิดไม่กล้าทำ
ทุกวันนี้ยังบอกตัวเองว่า ถ้าทำตั้งแต่ยังวัยรุ่นอายุสัก20ต้นๆ คงไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้ และคงสนุกกว่านี้และก็ค้นเจอ
ตัวตนเร็วขึ้นอีกหลายปี เสียดายเวลาที่ผ่านที่มัวแต่นั่งมองเฉยๆอ่ะครับ
...ผมยังมีไดอารี่ที่เขียนไว้ตอนอายุ25ว่าจะปั่นจย.ไปเชียงใหม่เขียนไว้3หน้า บอกไว้หมดว่าจะพักที่ไหนยังไงแต่สุดท้าย
เพื่อนคู่หูมีอันต้องเลิกปั่นจย.ไปเพราะอกหักรักคุดเลยไม่มีเพื่อนไป กล้าๆกลัวๆจนอายุปาเข้าไป42เริ่มกลับมาคิดว่า
ถ้าไม่ทำตอนนี้คงหมดโอกาสแล้ว...จะทำไรก็รีบทำ5555....ชีวิตที่ฟิตเปรี่ยะมันสั้นนัก555555