ท่องไปในไพรพฤกษ์กับเสือขุนหาญ ภาค 2 (แม่สอด-แม่ต้าน-ดอยเปเปอร์-แม่ตื่น)

[khunhan]

จุดสูงสุดน่าจะที่นี่





และแล้วก็เป็นจริง แต่ไม่ทั้งหมด เพราะจากนี้ไป ..
เธอวนขึ้นเขาลูกใหม่





ย่านนี้ เริ่มเห็นปลูกกระหล่ำปลีเป็นแถว ๆ ตรงไหนเป็นช่องจุดรับส่งก็มีกลิ่นกระหล่ำปลีเน่าผสมกับกลิ่นเคมีชวนเวียนหัว











คำเตือน ปั่นแถวนี้นาน ๆ อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพได้

[khunhan]

สงสัยว่าฤทธิ์ของกลิ่นกระหล่ำปลีเมื่อครู่ ทำเอางง ๆ




ถนนโค้งขวาชัด ๆ แต่ไหง ป้ายบอก เข้าโค้งซ้าย




สูงระดับป่าสนอีกแล้ว










บ่าย 3 โมง ไม่พัก เติมพลังก็คงไม่ไหวแล้ว




พอเติมพลัง หูตาสว่างขึ้น ได้ยินเสียงสนต้องลมหึ่ง ๆ ดังราวกับเสียงเครื่องยนต์ ต้องเงยหน้าขึ้นมองหาที่มาของเสียง




เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ไม่ทราบเหมือนกันว่า อยู่ในตระกูลสนด้วยหรือเปล่า ?

[ชาติ เสือประแสร์]

แวะมาอรุณสวัสดิ์ครับคุณป้าขุนหาญ.....ชาญศึก(ป่าเขา)

[khunhan]

แวะมาอรุณสวัสดิ์ครับคุณป้าขุนหาญ.....ชาญศึก(ป่าเขา)

สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ ฟังสร้อยนามดูน่ากลัวอ่ะ

[ณัฐพล ปาลี]

ชื่นชมจากใจจริงครับ

[khunhan]

ชื่นชมจากใจจริงครับ

ขอบคุณมากค่ะ

[khunhan]

แรกทีเดียว เราตั้งใจจบทริปที่หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตื่น แต่เวลายังพอมี ปั่นไปเรื่อย ๆ ถือว่าย่อยอาหารไปพลางก็แล้วกัน




ป่าสนที่นี่น่าจะเป็นป่าปลูก สมบูรณ์มาก







นับว่าคุ้มค่าเหนื่อยทีเดียว เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า









ความรู้สึกคนเรานี่มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ นะ เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อยาก" มันมีพลังของความกระเหี้ยนกระหือรือ
"อยากได้ อยากมี อยากเป็น"

เป็นแรงขับ บังคับให้เราต้องทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา



แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อิ่ม" ทุกอย่าง กลับตาลปัตรเป็นตรงกันข้ามอย่างไม่น่าเชื่อ

[khunhan]

.....














ภูสูงยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ยังต่ำกว่าดอกหญ้า







ที่ผ่านมา จนถึงวันนี้ เราว่า เรารู้สึก.... อิ่มแล้ว

[อยากรู้เช็คIPจิอิอิ]

ต่อม Touring กำเริบ!!!
ขออนุญาต save Bookmark กระทู้นี้นะครับ ^^
ติดตามชมครับ


ปล. อยากทราบว่าช้างที่ออกมาตอนดึกๆ ป้าขุนหาญได้มาจากที่ใดครับ? แอบบงง?

[wae]

สงสัยว่าฤทธิ์ของกลิ่นกระหล่ำปลีเมื่อครู่ ทำเอางง ๆ




ถนนโค้งขวาชัด ๆ แต่ไหง ป้ายบอก เข้าโค้งซ้าย




สูงระดับป่าสนอีกแล้ว










บ่าย 3 โมง ไม่พัก เติมพลังก็คงไม่ไหวแล้ว




พอเติมพลัง หูตาสว่างขึ้น ได้ยินเสียงสนต้องลมหึ่ง ๆ ดังราวกับเสียงเครื่องยนต์ ต้องเงยหน้าขึ้นมองหาที่มาของเสียง




เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ไม่ทราบเหมือนกันว่า อยู่ในตระกูลสนด้วยหรือเปล่า ?

เจ่งสุดๆๆเลยป้านับถือนับถือ

[โลมาโด้]

ความรู้สึกคนเรานี่มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ นะ เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อยาก" มันมีพลังของความกระเหี้ยนกระหือรือ
"อยากได้ อยากมี อยากเป็น"

เป็นแรงขับ บังคับให้เราต้องทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา



แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อิ่ม" ทุกอย่าง กลับตาลปัตรเป็นตรงกันข้ามอย่างไม่น่าเชื่อ [/quote]

เจ้าจงใช้ความอยาก ละความอยาก นะป้าขุนหาร อามิตตาพุทธ

[khunhan]

ต่อม Touring กำเริบ!!!
ขออนุญาต save Bookmark กระทู้นี้นะครับ ^^
ติดตามชมครับ

ปล. อยากทราบว่าช้างที่ออกมาตอนดึกๆ ป้าขุนหาญได้มาจากที่ใดครับ? แอบบงง?

ช้างเป็นสัตว์ประจำถิ่นที่นั่น มีวิสัยชอบออกมากลางคืนเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ให้คนชำนาญพื้นที่ออกหาได้ไม่ยากนัก อีกอย่างเสือ สิงห์ หรืออย่างอื่นคงไม่มี

เจ่งสุดๆๆเลยป้านับถือนับถือ

อาแวก็ใช่ย่อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ

ความรู้สึกคนเรานี่มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ นะ เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อยาก" มันมีพลังของความกระเหี้ยนกระหือรือ
"อยากได้ อยากมี อยากเป็น"

เป็นแรงขับ บังคับให้เราต้องทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา



แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึก "อิ่ม" ทุกอย่าง กลับตาลปัตรเป็นตรงกันข้ามอย่างไม่น่าเชื่อ

เจ้าจงใช้ความอยาก ละความอยาก นะป้าขุนหาร อามิตตาพุทธ

เค้าเรียก "หนามยอก เอาหนามบ่ง "


ป้ารอดูสรุปทริปพงสาลีอยู่เด้อ !!

[khunhan]

เรามิได้เดินทางเพื่อแสวงหาอะไร เพราะที่มีอยู่นั้น มันมากเกินไปแล้ว หากแต่การเดินทางของเรามุ่งหมายเพียงเพื่อการหยุดอยู่กับตัวเอง คุยกับตัวเอง เฝ้าดูเสียงภายในของตัวเอง





เราไม่ใช่นักปั่นจักรยาน ไม่ใช่นักวิชาการ นักภูมิศาสตร์ ประวัติศาตร์ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์หรือศาสตร์อะไรก็แล้วแต่


อีกทั้งไม่ใช่ทัวร์ริ่ง !!





เรา เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งที่มีคำถามให้ตัวเองตลอดเวลา เรามักเอาแต่ใจตัวเอง ทำทุกอย่าง อย่างที่ปรารถนาตามแนวทางที่ตัวเองศรัทธา เท่าที่จะสามารถตอบสนองตัวเองได้ เมื่อมีโอกาส ก็เท่านั้น !!!






5-6 วันที่ผ่านมา นับแต่วันเพ็ญเดือน 12 กระทั่งถึงวันนี้ เรามีความสุขกับการได้อยู่กับตัวเอง คุยกับตัวเอง เฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงที่เปลี่ยนไป ภายในตัวเอง มากกว่าสิ่งที่เห็นเสพได้ด้วยอายตนะทั้ง 6





ความเหน็ดเหนื่อย ความหนาว ร้อน ความหิว กระหาย ความง่วง ความกลัว ความขลาดเขลา ผสมด้วยพลังความสดชื่น งดงามของธรรมชาติและจิตบริสุทธิ์ของผู้คนที่เราพบพาน ในสัดส่วนที่พอเหมาะพอสม ตกผลึกเป็นความสงบ โล่ง ว่าง


ไม่มีอะไรเหลือเลย กลายเป็นความนิ่งเฉย ชา มันเฉย ๆ จนบอกไม่ถูก ทั้งไม่สุข และอีกทั้งไม่ทุกข์จนน่าประหลาดใจ

[khunhan]

ความไม่แน่นอน สิแน่นอน








ทุกลมหายใจเข้าออก มีความหมายถึงการดำรงอยู่ของชีวิต












การเดินทาง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด ๆ ล้วนแต่ต้องใช้ความระมัดระวัง การฝึกให้ตัวเองอดทน เข้าใจ และยอมรับความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้น เฉกเช่นการเดินทางของชีวิต จึงเป็นเรื่องที่ต้องหมั่นฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ













จะได้ไม่เสียชาติ ที่มีโอกาสเกิดเป็นมนุษย์

[หลงทาง]

ป่าเขาและทางเปลี่ยวคงจะซึมซับความวุ่นวายในหัวใจของป้าไปเสียหมด เหลือไว้แต่ความว่างเปล่า...ป้าปั่นบนดอยอีกสักสองทริปคงสำเร็จอรหันต์แน่นอน...ดีใจด้วยครับป้าปั่นแบบมีสุขแท้จริง สุขที่ไม่สามารถถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือได้.........