>>>เชียงของ-หลวงน้ำทา-ซาปา-ปักกิ่ง/Thank you Chinese<<<

[มุก]

26/6/08 ไหฮวัว-กู่จ้าง ระยะทางประมาณ 88km ..วันนี้ผมออกเดินทางเช้ามาก ต้องเผื่อเวลาสำหรับ การปั่นขึ้นเขาด้วย ผมเปิดหน้าต่าง มองมาด้านล่าง รถบรรทุกขนาดใหญ่ล้วนๆ พวกเขาหลายคน เคยขับผ่านผมไประหว่างทางมาเมืองนี้ บางคนเห็นผมหลายวันแล้วเพราะเขาต้องบรรทุกหินไป-กลับ บางคนเคยโบกมือให้ บางคนเคยยกหัวแม่มือให้ ผมก็โบกมือตอบไป ...ก็ก่อนถึงที่นี่ ที่"กุ้ยหยาง"น่ะ..รถบรรทุกหนักๆก็ไต่เขา ไปไม่เร็วกว่าผมสักเท่าไหร่หรอก...ผมว่าพวกเขา มีน้ำใจมาก...

...ผมลืมเล่าไป ตอนผมปั่นที่มลฑลยูนนาน ระหว่างทางไปคุนหมิง รถบรรทุกทหาร ผ่านผมไปเยอะมาก ขบวนยาวเป็นกิโล มีมาเรื่อยๆ เวลาขับผ่านผม พวกทหารต่างโบกมือให้ผมตลอดทาง...หลังจากผมดูข่าวCCTVในประเทศจีน เขาคงไปที่"เฉิงตู" เพื่อช่วยประชาชน ที่ประสพภัยแผ่นดินใหว..หรือหากมองในแง่ร้ายก็ไป"ธิเบต" แต่จากภาพข่าว น่าจะไป"เฉิงตู"มากกว่า เพราะผมไม่เห็นทหารมีอาวุธ แถมยังมีรถบรรทุกรถเกรดดิน,รถยกไปด้วย เสียดายแต่ผมไม่มีโอกาสเก็บภาพไว้

[มุก]

..ปั่นไปไม่กี่กิโลก็เข้า ถึงเมืองไหฮวัว ผมผ่าน Bank of China ..ผมต้องหาทางลองแลกเงินหรือเบิกเงินซะหน่อย ผมเข้าไปตามช่อง เป็นช่องๆ สอบถามเจ้าหน้าที่ ที่นี่หาคนพูดอังกฤษยากจัง แต่เจ้าหน้าที่ก็ให้ความร่วมมือมาก ผมบอก ผมมีบัตรMaster Card,และVisa Card ผมอยากเบิกเงินสด เจ้าหน้าที่บอกให้กดATM ผมไม่กล้ากดหรอกครับ เกิดกดผิด ยึดบัตรไปผมคงยุ่ง เพราะผมต้องใช้บัตรในการซื้อตั๋วเครื่องบินขากลับอีก...
..เมื่อไม่ได้ผมขอแลกเงินไทย เป็นหยวน ถึงพอจะรู้เลาๆว่าคงยาก แต่ก็ลองดู แล้วให้เขาช่วยโทรหาคนที่รู้แหล่งแลกเงิน แบบตลาดมืดน่ะ ผมบอก ผมไม่มีเงินพอที่จะปั่นจักรยานไปถึงปักกิ่งหรอก ..เจ้าหน้าที่ผู้หญิงยกหูแล้วโทรไปหาใคร ไม่รู้ พลางชะโงกหน้าไปดูหน้าแบงค์มองไปที่รถจักรยานผม แล้วก็พยักหน้าหงึกๆกับโทรศัพท์ ผมเริ่มงง..ไรหว่า ...เธอวางหู พร้อมบอกผม ว่า เสียใจ เค้าหาที่แลกให้ไม่ได้..แต่ เธอบอกให้ผมรอตรงนี้ .อ้าวเสียใจแล้วให้รอทำไมเนี่ย.เธอเดินหายไปในห้องทำงานอีกห้อง..แว๊บเดียว เธอกลับออกมาหาผม เอามือกำมาที่มือผม ผมมองดู นี่มันตั้ง200หยวน ก็ 1000บาทเชียวนะ ผมถามเธอว่าทำไม เธอตอบไม่เป็นไร อยากช่วย อยากให้ผมไปให้ถึงปักกิ่ง แล้วกล่าว wellcome in China ..ผมอึ้งมากๆ ใจผมไม่อยากรับเงินหรอก มันดูแปลกๆ และเงินมันก็เยอะไป อืมม..ผมคิดในใจว่า ถึงเมืองไทยแล้วผมจะส่งของตอบแทนเธอ ทีหลังละกัน..แต่ผมว่าคนที่คิดให้จริงๆน่าจะเป็นผจก.แบงค์แล้วบอกให้เธอนำมาให้มากกว่า..
....ตอนนี้ผมเลยฝากถามเพื่อนๆซะเลย ว่าผมควรให้อะไรเธอ สำหรับมิตรภาพนี้..ใจผมอยากให้มันเป็นเอกลักษ์ของประเทศไทยไปด้วยเลย ช่วยกันคิดหน่อยนะครับ

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

[ks]

อิจฉา แต่ไม่ได้ริษยานะ

..ขอบคุณครับ เข้าใจครับ ...........................................มุก

[มุก]

วันนี้ดูเหมือนผมจะโชคดีแต่เช้า ..ผมปั่นออกนอกเมือง"ไหฮวัว" มาถึงสามแยก ซ้ายหรือขวาล่ะ ที่มุ่งหน้าไป"ฉางชา" (Changsha)เมืองหลวงของมลฑลนี้ GPSบอกขวา ถามตำรวจบอกขวา ถามทหารบอกซ้าย แต่ผมเลือกเชื่อนายทหารท่านนี้ ก็ทหารน่ะ ย่อมรู้ทางดี ผมคิด แถมแกให้น้ำผมมาสองขวด ให้ขวดแรกผมรับไว้แล้วใส่กระเป๋า แกเลยนึกว่าคงไม่เย็นมั๊ง เลยให้ลูกน้องหยิบแบบเย็นๆมาให้อีกขวด ผมก็ใส่กระเป๋าอีก โห!!ก็ไม่ได้ดื่มน้ำขวดใสๆแบบนี้มาตั้งหลายวัน เก็บใว้ดื่มนานๆ ตอนหิวจัดๆดีกว่า ..แกเขียนแผนผังการเดินทางให้ผม แล้วบอกให้ผมเอาหนังสือนี้ เก็บไว้ถามทาง..ผมถ่ายภาพนายทหารท่านนี้กับลูกน้องไว้ ก่อนมุ่งหน้าไปทางที่ นายทหารท่านนี้แนะนำ..

[มุก]

เส้นทางนี้ไม่ใช้ทางหลักครับ เส้นทางไม่น่าเชื่อว่าจะไปเมืองใหญ่ได้...บางช่วงผมเห็นกองไม้เก่าๆ พาลหวลนึกถึง อ.นครหลวง บ้านผม ที่มีไม้เก่าขายเหมือนกัน

[เป็ดน้อย]

ขนาดนั่งอ่านยังสนุกขนาดนี้เลยครับ

แล้วไปปั่นจริงๆ จะยังเป็นไงน๊าาาา...

รอลุ้นรอชมต่อครับพีุ่มุก (ติดยังกะหนังซี่รี่ย์แหนะ)

......................................................................................................

ขอบคุณครับ "เป็ดน้อย" กะจะขาย สายหนังกลางแปลงอยู่เหมือนกันครับ .......................................มุก

[มุก]

ตอนนี้ผมอยู่ที่ หมายเลข1 ไหฮวัว/Huaihua เป้าหมายคือ หมายเลข6 เจิ้งโจว/Zhangzhou

เส้นทางที่ผมต้องการไปคือ 1--ไหฮวัว/Huaihua--4--ฉังซา/Changsha--5--อู่ฮั่น/Wuhan--6--เจิ้งโจว/Zhangzhou--

...แต่ทางที่นายทหารบอกคือ 1--ไหฮวัว/Huaihua--2--ฉังเต๋อ/Changde--4--ฉังซา/Changsha--5--อู่ฮั่น/Wuhan--6--เจิ้งโจว/Zhangzhou

...ดูจากเส้นทางที่นายทหารบอก มันกลายเป็นทางที่อ้อมไปมาก แต่ในแผนที่ไทย จาก1 ไปถึงหมายเลข 2 เป็นทางที่ยังไม่สมบูรณ์ อาจเป็นเส้นทางที่ไปไม่ได้ หากดูจากแผนที่ไทย ....ทำไง ผมปั่นจาก หมายเลข 1 มุ่งหน้าหมายเลข 2 มาไกลแล้ว พลาดอีกแล้ว ผมคิด...ผมยังคงปั่นไปข้าหน้า งงๆอยู่เอาไง ก็เจอร้านขายน้ำทางแยกขึ้นทางด่วน ผมเห็นมีคนจับกลุ่มนั่งรอรถ ผมเลยถามทางที่ว่า มันขาด คือหมายเลข 1-2-3แต่ชาวบ้านบอกไปได้ ทางไปได้ อืม แผนที่ของเราคงเก่าไป เพราะพอผมเอาแผนที่จีนมากางดู มันก็มีทางนี่...ลองดู ถ้าไปได้จริง คิดดูซิครับ เส้นสีน้ำเงิน ไปเจิ้งโจว สั้นกว่ากันเยอะ เหมือนรถเข้าโค้งด้านในน่ะครับ ..วัดดวงกันไปเลย

สรุป ผมใช้เส้นทาง 1>2>3>6 แบบไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ครับ

[มุก]

...ที่นี่หาตึกร้างหรือทีร่มยาก แต่ผมก็หาจนได้ วันนี้อยากกินมันหมูอย่างบอกไม่ถูกผมรู้สึกว่าผมผอมลงเร็วไป ลืมเล่าไปนิดครับ เช้าวันนี้ผมซื้อหมูสามชั้น ผมให้เงินไปสามหยวน ได้มาเท่าที่เห็นนี่แหละครับ ผมติดไฟแล้วหลน เอาน้ำมันเก็บใส่ถุงไว้ใช้มื้อหน้า ส่วนเนื้อกับมันหมูที่เหลือ ก็ผัดมั่วๆไปครับ กินเอาอิ่ม ..

[มุก]

.กว่าจะเจอบ้านคน..น้ำหมด หิวน้ำมากๆ..ก็ขอน้ำบ้านสาวน้อยคนนี้แหละครับ รอดตายไป ..ส่วนภาพล่างเห็นเป็นเปลเด็กที่แปลกดีครับ

[มุก]

..ปั่นมาได้สัก70กม ผมเจอเมืองใหญ่ แต่ผมอยากได้ระยะทางมากกว่านี้ ผมปั่นต่อไปอีกเกือบๆยี่สิบกิโล ก็ไกล้ค่ำ ผมถามหาที่พัก มีผู้ชายพาไป ส่วนคุณยายเจ้าของที่พัก เห็นผมแกโบกมือ ไม่ให้พักเลยครับ ..แต่ผ้ชายคนนั้นที่เข้าไปคุยกับคุณยาย จนแกยอม ผู้ชายคนนั้น ซึ่งผมรู้ในภายหลังว่า ก็ลูกชายแกน่ะแหละ..
...ผมดูจากสภาพที่พัก ผมยืนเงินให้คุณยายไปสิบหยวน(50บาท) ..หลังๆนี่ ผมดูด้วยสายตา ผมตีราคาที่พักได้เองเลย คุณยายแกไม่เป็นอย่างที่เห็นทีแรก แกน่ารักมาก แนะนำโน่นนี้ให้ผม แถมยังทำท่าล้อเลียน เวลาผมพูดอีก เช่น โอเค แกก็ โอ้เค้.โอ๊เค๊ ยักหัวหงึกหงัก. ห้องพักเป็นเรือนไม้ครึ่งปูน คุณยายขึ้นมาแนะนำสวิทไฟที่มีอยู่ดวงเดียวให้ผม แล้วก็พาไปห้องอาบน้ำ

...เหอๆ ครั้งแรกในชีวิตเลยล่ะ ที่ผมต้องแก้ผ้าอาบน้ำ ให้เป็ดดู เสียว โครตตตต.. แถมประตูก็ไม่มี ดีที่ผมเรียนวิชาลูกเสือมา ก็เอาผ้านี้แหละทำม่านบังๆไว้...แม่งเสียวโว้ยยยยวว ราดน้ำแรงเป็ดมันก็วิ่งไปทั่ว ขนาดคุณยายเขาเอาเชือกพันขามันไว้ข้างนึง ยังเอาไม่อยู่ โหย!!!! ต้องราดน้ำเบาๆ...เอ้อ เพื่อนๆจะอ่านข้ามตอนนี้ไปซะก็ได้นะครับ

[มุก]

...อาบน้ำเสร็จสรรพ ผมกินบะหมี่ พร้อมเตรียมตัวเข้านอน พลันมีเสียงเคาะประตู..ใครหว่า..เปิดมาเจอลูกชาย คุณยายเจ้าของที่พัก มากับลูกชายเขาครับ เอาโทรศัพท์มือถือมาด้วย พี่ผู้ชายบอก ลูกชายอยากถ่ายรูปคู่กับผม ผมเลยใส่เสื้อร่วมถ่ายรูปกับทั้งสองคน แล้วก็ให้เขาถ่ายให้ผมด้วย..แหม!!ก็ภูมิใจเหมือนกันนะ มีคนอยากถ่ายรูปกับเราด้วยเนี่ย ....นอนละครับ ..........วันนี้ราตรี สวัสครับ

[เสือกินผัก]

ยกให้เป็นกระทู้แห่งปี เลยค่ะ ขอบคุณที่เก็บฝันมาฝากค่ะ

..........................................................................................................

"คุณเสือกินผัก" ผมก็เหมือนเพื่อนนักปั่น หลายๆท่านแหละครับ ปั่นไปใหนมาก็อดที่จะนำภาพมาฝากเพื่อนๆไม่ได้.มีฝัน ก็เก็บฝันมาฝากครับ..ขอบคุณครับ ...........................................มุก

[เหน่งหนักแน่น]

รู้ว่าน้องโสด แหย่อยู่เรื่อยเลยนะพี่ท่าน ทริปหน้าอาจจะติดสอยห้อยตามไปด้วยนะพี่ ที่ไหนดีหล่ะครับ


...............................................................................................

มันอดไม่ได้ครับ .................มุก

[Lovely Planet]

มิตรภาพรายทางที่ คุณมุกได้พบ พาให้ซึ้งใจด้วยมากๆ เลยค่ะ

เห็นด้วยกับ คุณเป็ดน้อย ว่าอ่านกระทู้ คุณมุก แล้วติดยิ่งกว่าติดซีรีส์เรยขอรับทั่น และก็ขอรวมพลังกับ คุณเสืิอกินผัก ยกให้กระทู้ปั่นฯ ของ คุณมุก เ้ป็นกระทู้แห่งปีค่ะ

ส่วนเรื่องของที่ระลึกนั้น อย่างแรกเลยขอเสนอโพสการ์ดพร้อมถ้อยความขอบคุณง่ายๆ เพราะว่า มิตรภาพเป็นเรื่องเบาๆ แต่ยาวนา่นค่ะ

อีกอย่าง ชาวจีนหลายคนที่ได้พบ คุณมุก โดยเฉพาะเธอผู้กรุณาเอื้อเฟื้อเงิน สองร้อยหยวนนั้น คงอยากทราบว่าน้ำใจของเธอ
มีส่วนสำคััญอย่างไรต่อการเดินทางของคุณมุก นอกจากโมเดลที่ คุณมุึก ตั้งใจส่งให้เธอ (พูดจริงเหรอคะ ) ก็อาจเป็นรูปถ่ายหรือCD บันทึกภาพการเดินทางของ คุณมุก และเพื่อสนับสนุนความตั้งใจที่จะสานต่อมิตรภาพแบบไร้พรมแดน..มอบ CD ท่องเที่ยวไทยเป็นไงคะ จะได้เชิญชวนพวกเขามาบ้านเราบ้างค่ะ ความเห็นมากไปหรือเปล่าน้อ....
นับถือค่ะ..

...............................................................................................................

..อืมมม...เรื่องCD ผมเห็นด้วย.....สงสัยต้องให้ คุณlove planet ช่วยแนะนำด้วยครับ..แต่เรื่องโมเดลน่ะ..แหะๆ ...แค่กระเซ้า คุณเหน่งหนักแน่น แกครับ .......................มุก

[ธีระพงษ์ ศรีปาน]

สุดยอดมากเลยคับ พี่ มุก ขนาดดูรูปอ่านไปด้วย เข้าถึงเลยอยากมีโอกาส ทำแบบนี้บ้างจัง ร่างกายฟิตน่าดูเลยนะคับ ถึงไปแบบนี้ได้ น่าไปมาก ค่าใช้จ่ายก็ไม่แพง แต่แรงต้องมี ติดก็เรื่องวันเวลานี่สิ ตั้งหน้าทำงานเก็บตังค์ไปก่อน เผื่อมีสักวัน ตอนนี้เพิ่ง อายุ หลัก 3 ต้นๆเหอๆจะได้ทำตามบ้าง

...........................................................................................................................................

สวัสดีครับ การปั่นท่องเที่ยวแบบผม ทำได้กันทุกคนแหละครับ ไม่ได้ฟิตอะไรมาก สัปดาห์แรกๆ ก็แย่เหมือนกัน พอปั่นได้ติดต่อกันสัก2สัปดาห์ ร่างกายเราจะเริ่มปรับตัวได้ วันต่อๆไป ปั่นสบายๆ ฟิตไปเองแหละครับ...หลักๆคือใจ ต้องแน่วแน่จริงๆครับ ไม่งั้น อาจหันหลังกลับเอาง่ายๆ..............มุก