หนังพาไป : City of Ghosts (เกาะกง-กำปอด-ภูเขาโบโก-แกป)

[bluestranger]

รถตู้เล็กที่นี่นั่งแถวละ 5 คนครับ แถวของผมมีเด็กอีก 2 คน รวมเป็น 7 ก็เบียดกันพอสมควรล่ะ

ผมได้ยินมาว่าถนนจากสแรมเบิ้ลไปเวียลเรนห์ค่อนข้างแคบ ไม่มีไหล่ทาง ไม่เหมาะกับการปั่นจักรยาน
แต่เท่าที่เห็น ผมว่าโอเคนะ สำหรับผมปั่นได้สบาย และนึกเสียดายที่วันนี้ไม่ได้ปั่น อากาศร่มรื่นเย็นดีเสียด้วย

[bluestranger]

มารออ่านต่อครับ สู้ ต่อไปทาเคชิ

fighting !! ขอบคุณครับ

[bluestranger]

รถมาถึงเวียลเรนห์ คนขับขอค่าโดยสารไป 10,000 เรียล (80 บาท) แล้วเรียกเพื่อนคนขับรถตู้ที่จะไปกำปอดมาให้ แต่ผมเพิ่งเปลี่ยนใจเมื่อกี้นี้เองว่าขอปั่นไปเองดีกว่า

ขณะจูงรถข้ามฝั่งมาตั้งหลักที่หน้าร้านชำ สายฝนก็โปรยปรายลงมาอีก
ตอนนี้ต้องการใช้เสื้อฝน ค้น ๆรื้อ ๆแป๊บนึงไม่เจอ ก็นึกได้ว่าลืมไว้ที่สแรมเบิ้ลเสียแล้ว ลังเลว่าจะซื้อใหม่ดีมั้ย แล้วก็ตัดสินไม่ซื้อ

ออกปั่นจากเวียลเรนห์ตอนเที่ยงพอดี ไปได้ไม่ถึงกิโล ฝนลงหนักขึ้น รู้สึกหนาว ต้องหันหัวกลับไปซื้อเสื้อกันฝนจากร้านชำจนได้

ช่วงหนึ่งของการปั่น มีนักเรียนหญิงมัธยมปลายคนหนึ่งปั่นจักรยานมาตีคู่ แล้วชวนผมคุยอยู่นาน จนผมแซวว่า “นี่หนูก็จะปั่นไปกำปอดเหมือนกันหรือ”
เธอตอบว่า เปล่า เธอจะปั่นไปโรงเรียน ตอนนั้นแหละ ผมเพิ่งสังเกตว่าใต้เสื้อกันฝนของเธอเป็นชุดนักเรียน

เธอมีทีท่าที่สุภาพมาก และพูดภาษาอังกฤษได้ดีมาก
ตอนปั่นผ่านโรงงานแห่งหนึ่ง เธอชี้ให้ผมดู บอกว่าเป็นของคนไทย แล้วบอกว่าเมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย เธออยากทำงานที่นี่
สงสัยโรงงานนี้คงเป็นโอกาสทางอาชีพที่ดีที่สุดของคนเมืองนี้ละมั้ง ผมบอกเธอไปว่า คนเก่งอย่างเธอต้องได้งานที่ดีกว่านี้แน่ ๆ

วันนี้กลายเป็นการปั่นที่สุขสมอารมณ์หมายมากทีเดียว ไม่ใช่เพราะสาเหตุหนึ่งสาเหตุใด
แต่คงเป็นการประจวบเหมาะของอะไรหลาย ๆอย่างมากกว่า ที่ทำให้ผมเกิดอารมณ์ที่สงบนิ่ง รู้สึกอิ่ม ๆสุข ๆขึ้นมาเฉย ๆ ... เป็นอย่างนั้นไปตลอดทั้งวัน

วันนี้แวะหลบฝนที่ตกหนักสองครั้ง ครั้งหนึ่งที่ร้านชำ ด้านหน้าร้านเป็นเพิงขายขนมไข่ เลยซื้อกินเป็นมื้อกลางวันเสียเลย เป็นขนมไข่ลูกใหญ่ ไซส์ XL กลิ่นไข่หอมฟุ้ง อร่อยมาก

[bluestranger]

ถึงกำปอด ผมแวะถ่ายรูปที่สะพานเก่า แล้วเข้าพักที่ blissful guesthouse
ที่นี่ชั้นล่างเป็นร้านอาหารและบาร์ด้วย เจ้าของเป็นคนอังกฤษ วัยประมาณ 55-60 ปี รูปร่างผอม ผมเจอเค้าตอนเช็คอิน กำลังนั่งโยกหัวไปกับเสียงดนตรี เค้าบอกว่าอยู่ที่นี่มา 11 ปีแล้ว มีความสุขดี

ตอนกลางคืน ผมปั่นจักรยานเที่ยวรอบ ๆเมือง ทั้งเมืองมืดมาก เสาไฟริมถนนก็มี แต่หลอดไฟวัตต์น้อยมาก จึงไม่ได้ช่วยเรื่องการส่องสว่างได้เลย
ริมแม่น้ำมีบาร์สำหรับนั่งดื่มฟังเพลงเรียงกันเป็นแถว ผมหาของกินที่ชอบไม่ได้ เลยกลับมากินแซนด์วิชไก่ที่เกสต์เฮาส์ (3.5 ดอลลาร์) และเบียร์ฟรีหนึ่งแก้ว

เข้านอนตอน 4 ทุ่ม กินยาไดโคลฟิเนคทั้งวัน และต้องกินจนกว่าจะหมด 20 เม็ดตามที่หมอแนะนำไว้ อาการเจ็บเข่าไม่ปรากฎ

วันนี้นั่งรถประมาณ 50 กม. ปั่นจักรยาน 55 กม.

[bluestranger]

ห้องพักผมราคา 7 ดอลลาร์ มี 3 เตียงแน่ะ

[bluestranger]

16 พ.ย. 56

นอกจากตื่นแต่เช้า ออกไปปั่นจักรยานชมเมือง สูดอากาศบริสุทธิ์แล้ว วันนี้ก็แทบไม่ได้ทำอะไรอีก

ผมปั่นเล่นช้า ๆไปรอบ ๆเมือง แล้วปั่นเลียบแม่น้ำเลยสะพานเก่าออกไปทางทิศใต้ ตรงนั้นเป็นหมู่บ้านชาวประมง ดูเหมือนจะเป็นชุมชนชาวมุสลิมด้วย ปั่นไปปั่นมาก็กินระยะทางไปถึง 10 กม.แบบไม่ทันรู้ตัว

หาข้าวเช้ากินเสร็จก็กลับไปเกสต์เฮาส์ ซักผ้า แล้วนอนพักอยู่ในห้อง

ที่เกสต์เฮาส์แจกคู่มือท่องเที่ยวเมืองกำปอดให้เล่มหนึ่งด้วย เรียกว่า Kampot Survival Guide เป็นคู่มือฉบับถ่ายเอกสารเล่มเล็ก ๆ นอกจากข้อมูลต่าง ๆแล้ว ยังมีแก็กตลก ๆให้อ่านด้วย ทั้งในรูปของบทความและโฆษณาหลอก ๆ ผมนอนอ่านไปก็ขำไป

[bluestranger]

ตอนเย็นออกไปเก็บภาพของกำปอด เป็นกำปอดที่ฉ่ำแฉะ เพราะฝนเพิ่งหยุด
เมืองนี้มีตึก อาคาร ในแบบโคโลเนียลอยู่เยอะ แต่ที่เก่าแก่เป็นของยุคนั้นจริง ๆคงหายากอยู่เหมือนกัน

วันนี้ผมลังเลทั้งวันว่าจะพักต่ออีกคืน หรือจะไปต่อดี ใจหนึ่งอยากพักหัวเข่าให้หายดี อีกใจก็รู้สึกเบื่อที่จะอยู่เฉย ๆอีก 1 วัน
จนค่ำก็ตัดสินใจได้ว่า ผมไม่มีอะไรต้องทำที่กำปอดอีกแล้ว เพราะฉะนั้น ... ขึ้นไปนอนเย็น ๆบนภูเขาดีกว่า

[bluestranger]

...

[bluestranger]

สวนสนุก ชื่อก็บอกแล้วว่า "สนุก"
แต่ไม่ช้าก็เร็ว เด็ก ๆทุกคนจะโตเกินกว่าที่จะเล่นสนุกได้อีก

[bluestranger]

มันคือศิลปะ !!

[bluestranger]

พรุ่งนี้ผมจะขึ้นโบโก !!

(ว่าง ๆจะมาต่อภาคสองนะครับ )

[Natthapol9]

รอต่อครับ

[kaka7]

สนุกมากครับ จะรออ่านภาคต่อไปครับ

[อิท]

ชอบๆ

[oldhippie]

ทางช่วงไหนครับนี่ เมื่อต้นปีผมไปทางทางตั้งแต่เกาะกง ถึงสเรอัมเบล ยังดีอยู่เลยครับ แต่จากสเรอัมเบลไปกำปอตสภาพทางจะเป็นแบบรูปบน แต่แห้งไม่มีน้ำขัง