555 ปั่นอึด องศาเดือด เสือ 5 ภาค.ไทย-ลาว-เวียดนาม.2-26 ก.ค52

[กบducati]

เป็นความทรงจำที่ไม่รู้เลือนจริงๆครับพี่โส เคยคิดว่าถ้าชีวิตนี้ไม่รู้จัก จักรยาน ตอนนี้เราจะทำอะไรอยู่หนอ

[โส(เสือดำ)]

สวัสดีน้องกบ..พี่โส ก็คิดเช่นเดียวกับน้องกบ หากไม่มาปั่นจักรยานเราก็คงไม่มีสิ่งดีๆให้พบผ่าน
และรู้จักเพื่อน พี่ น้อง ชาวเสืออย่างพวกเราแน่ การเดินทางไปต่างแดนครั้งนี้ปั่นช่วงแรกมี 29 ชีวิต
พอถึงเมืองฮานอยก็จะมีเพิ่มอีก 4 ชีวิต รวมแล้ว 33 ชีวิต และทั้งหมดทั้งมวลนั้นพวกเราไม่เคยพบเห็นกันมาก่อน
..แต่ก็มาสนิทสนมรักใคร่กันได้เพียงเวลาไม่กี่วัน..มันเป็นประสบการณ์และความทรงจำที่ลืมเลือนได้ยาก
..วันข้างหน้าน้องกบคงมีโอกาสเช่นนี้

[โส(เสือดำ)]

ชมภาพต่อครับ..
หลังจากตามกลุ่มไม่ทัน เมื่อจับเส้นหลักได้ก็ปั่นเดี่ยวมาเรื่อยๆ รู้สึกเหนื่อยเพราะยังไม่ได้กินข้าวเช้า
เลยต้องแวะเติมพลังที่ร้านอาหารเล็กๆข้างทางก่อน

[โส(เสือดำ)]

กว่าจะทันกลุ่มได้ก็ปาเข้าไปบ่ายโมงพอดี..แวะดื่มน้ำ/มะพร้าวแก้กระหายกันอย่างมีความสุข เพราะแดดร้อนมากๆ

[โส(เสือดำ)]

[โส(เสือดำ)]

จากนั้นก็ปั่นต่อไป แล้วแวะกินข้าวเที่ยงกันที่ร้านระหว่างทางแห่งหนึ่ง
หัวหน้าเสี่ยว และเสือนิงผู้คล่องภาษา ช่วยกันเจรจาเรื่องราคาแต่ละอย่างให้ชัดเจนก่อน ป้องกันปัญหาที่เกิดขึ้นภายหลัง

[โส(เสือดำ)]

[โส(เสือดำ)]

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว..ก็เข้าลุยกันอย่างอเร็ดอร่อย

[โส(เสือดำ)]

จากนี้ก็ลุยกันต่อท่ามกลางแสงแดดจ้าร้อนจัดของเมืองเวียด (3ภาพนี้หยิบจากฝีมือของเสือทิวากรมาประกอบเท่านั้น)
เนื่องจากตนเองต้องทำหน้าที่หัวลากเป็นส่วนใหญ่..เป็นระยะทางตามถนนโทเวย์ไม่น้อยกว่า 40 กม.ก่อนเข้าตัวเมืองฮานอย
ตลอดการปั่นไม่มีร้านค้า ร้านอาหาร ให้เห็นเลย

[โส(เสือดำ)]

แล้วก็เหมือนสวรรค์โปรด..ระยะทางก่อนถึงเมืองฮานอยประมาณ 17 กม.มีแม่ค้าขายเครื่องดื่มอยู่ข้างถนนใต้สะพานวงแหวน
เสือทั้งหลายเลยลงไปลุยกันสารพัดน้ำเกือบหมดร้าน

[โส(เสือดำ)]

[โส(เสือดำ)]

อ.โก กับกล้องสูบยา ที่จะมีอยู่แทบทุกร้านทุกแห่งตามรายทาง เพื่อไว้ให้บริการคนทั่วไป

[โส(เสือดำ)]

เสือปูปากน้ำ..แปลกใจจริงๆ..หนักขนาดนี้บรรทุกมาได้ยังไง..งง..

[โส(เสือดำ)]

พี่โส..บอกว่าเขาเก่ง และมีทักษะเรื่องเช่นนี้กันอยู่แล้ว

[โส(เสือดำ)]

หลังจากพักดื่มน้ำหายเหนื่อยแล้วก็เดินทางกันต่ออย่างใจเย็น..จนถึงตัวเมืองฮานอย..แล้วต้องพบกับการจราจรที่วุ่นวายที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง..ชนิดกระพริบหู กระพริบตากันไม่ได้เลย
หัวหน้าเสี่ยวต้องตระโกนบอกดังๆว่า ตามคนนำให้ทัน ตามกลุ่มให้ทัน อย่าให้หลุดเด็ดขาด..หลุดหลงตามไม่ทันแล้วลำบากแน่
จะหยุดได้ก็เจอไฟแดงเท่านั้น แล้วไฟแดงที่นี่ใช้เวลาไม่กี่วินาทีก็เขียวแล้ว รถก็ชิงตัดหน้ากันไปให้รึ่มไปหมดเบียดเสียดกันไปอย่างไม่มีใครยอมใคร