บันทึกภาพร่วมกันก่อนออกเดินทางจาก
ตังห์หวา - สู่นครฮานอย
เช้านี้พี่โส ออกทีหลัง
ไปไม่ทันกลุ่ม เพราะมัวแต่นำขนุนที่น้องญา นำมาฝากว่าให้นำไปเผื่อพวกเราระหว่างทางด้วย
มัวแต่มัดถุงขนุนหนักหลายกิโลเหมือนกัน..พอออกจากโรงแรมพวกหายหมดเลย..ถามใครก็พูดไม่รู้เรื่อง
เลยตัดสินใจปั่นไปตั้งหลักที่ต้นทางเข้าเมืองตังค์หวาห่างเมือง 7 กม.จำได้ว่าเมื่อวานนี้ตอนมารอคนรับเข้าเมืองเห็นมีป้ายถนนหลักบอกทางไปฮานอย
อยู่..เมื่อพบถนนหลักแล้วก็ใส่เกียร์น้องหมา 33 35 37 ปั่นมาไม่น้อยกว่า 15 กม.ก็ยังไม่เห็นพวก
มาเจอช่วงทางกำลังสร้างอีก ต้องหยุดถามคนปั่นจักรยานที่ผ่านมา บางคนก็หยุดให้ถาม บางคนก็ไม่หยุด บางคนถามแล้วส่ายหน้า
ต้องเลือกถามผู้หญิงใจดีหน่อย..ใช้ภาษาถามว่า
ซินจ่าวๆแอมเอย ดีหานอยๆ ดีเด่วๆ แอมก็ชี้ทางให้เลี้ยวซ้ายไป
(ทางกำลังสร้างขวางอยู่)คำว่าฮานอย เขาออกเสียงบอกว่า
ดีฮาหนุ (ไม่ใช่เสียงฮานอยที่เราเรียกกัน)
..จากนั้นก็มุ่งหน้าลุยต่อสงสัยคงเลี้ยวเข้าชานเมืองตังห์หวาด้านทางออกไปฮานอยที่กลุ่มแรกเขามากัน เห็นมีตำรวจอยู่ป้อม 4 แยกไม่แน่ใจเลยแวะถาม
เขาบอกทางให้ จึงหาทางออกไปสู่ทางหลักได้ เลยอุ่นใจปั่นไปคนเดียวก็ไม่เป็นไร
ระยะทางการปั่นจากเมืองวิงค์-ตังห์หวาวันนี้ประมาณ 190 กม.มีบางกลุ่มพวกเราที่แวะชมอ่าวตังเกี๋ยซึ่งอยู่ไม่ห่างถนนหลักนักการปั่นวันนี้ไม่มีน้องเนิน/น้องเขา ให้เล่น แต่แดดร้อนโหดอย่าบอกใคร..
พี่โส นำสเปรย์ติดไปครานี้ไม่เสียหลาย ได้ให้บริการกับน้องๆ อย่างน้อย 4 ราย นอกจากเสือโย่งแล้ว 
