หมากโม เมืองซอยสาว หมากพร้าวเมืองนาไช ปี้งไก่ นาปง ลำวงสาละวัน 4 วัน 5 คืน

mr.paijit

วัดสีสะหว่างอารม มีเจ้าอาวาสเป็นคนสองสัญชาติ ไทย,ลาว ท่านบอกว่าหากจะมาพักที่วัดนี้ก็ได้ยินดีต้อนนรับ

mr.paijit

ด้านหน้าวัด

mr.paijit

ภายในวัด

mr.paijit

จำท่านให้ได้นะครับ ท่านที่อยากไปกางเต้น

mr.paijit

หลักกมที่เท่าไรดูเอา

mr.paijit

จากนั้นพากเราก็มุ่งสู่บ้านาปงทันที

mr.paijit

สองฝากฝั่งถนนบนทางเลขสิบสาม
ชมความงามธรรมชาติสะอาดเหลือ
สามเสือเฒ่าเฝ้าปั่นมันทุกเมื่อ
เป็นการปั่นเพื่อล่าฝันมันสมใจ

ธีรพันธ์

mr.paijit

แฟนพันธ์แท้ เส้นทางหมาเลข 13 ที่ผ่านแฟนพันธุ์แท้ของพวกเรามีอยูตลอดสาย ดีที่เราเอาลูกอมไปด้วย บ้างจอดให้ บ้างโยนเพื่อความนุนกสนานของเด็ก ๆ

mr.paijit

ในที่สุดเราก็ปั่นมาถึง บ้านนาปงบ้านที่มีชื่อในคำขวัญแขวงสาละวัน "มะพร้าวนาไซ ปี้งไก่นาปง เหล้าขาวเมืองคง ลำวงสาละวัน"

kannikar

ยอดเยี่ยมมากๆค่ะ ภาพสวย บรรยายได้น่าติดตามค่ะ ขอบพระคุณที่นำภาพสวยๆของทริปนี้มาฝากกันค่ะ

mr.paijit

"เหล้าขาวเมืองคง" เป็นเหล้าที่ผลิดแถบลุ่มน้ำ"คงเซโดน"
แขวงสาละวันเป็นบริเวณที่ราบลุ่มหรือชาวลาวเรียกว่า "ทุ่งเพียง" บริเวณนี้จะปลูกข้าวเป็นส่วนใหญ่ ชาวบ้านจะเพิ่มผลผลิตในยามว่าง ส่วนธุรกิจใหญ่จะเป็นพวกนายทุนที่มีโรงงานกลั่น ซึ่งจะกล่าวในตอนต่อไป

mr.paijit

ยาสนุนไพรที่วางขายใกล้ ๆ เหล้าขาวนั้นชาวลาวเรียกว่า "พญาเสือโคร่งหรือสาวน้อยตกเตียง"
ป๋าต๋องไม่ดื่มสุราเลยไม่รู้ว่ามีพลังหรือไม่ แต่พลังอะไรหรือจะสู้ "พลังใจ" เหนาะ

mr.paijit

"ปี้งไก่นาปง" หากจะเทียบเมืองไทยก็คงเป็น ปี้งไก่วิเชียรบุรี ปี้งไก่เขาสวนกวาง ปิ้งไก่ห้วยทับทั่นนั่นเหละ ชาวบ้านบอกว่าเดิมที่แต่ละร้านขายได้วันละ 100 กว่าตัว แต่พักหลังหลังจากที่ขายลิขสิทธิ์ให้ชาวเวียงจันทน์ ขายได้ไม่ถึง 100 ตัว 80 ยังอยาก จะต้องมีอย่างื่นเสริม