พม่าตราตรึง ภาคสอง!!! <<Tour of Myanmar 2013>> 9 วัน 9 คืน มัณฑะเลย์-มิทิตลา-กะลอว์-ทะเลสาบอินเล-พุกาม

[Chonburi Cycling]

ได้ยินเสียงลุ้นเหรียญทองดังมาจากอีกห้อง เลยแว๊บไปชมบ้าง
ผลไทยเราคว้าเหรียญทองจากวิ่งข้ามรั้ว 400 ม.หญิงมาได้
ชนิดหัวใจจะวายเอาครับ สุดๆ จริงๆ สำหรับ"วาสนา"นักวิ่งสาวไทยคนนี้

ชมต่อครับ...ทางช่วงบนเขามีวิวทิวทัศน์สวยงาม
เส้นทางนี้ถ้าปั่นมาก็พอได้โหดน้อยกว่าทางไปเมืองกะลอว์
เส้นทางก็ปลอดภัยกว่าเพราะถนนแยกเป็นสองเลน วิวข้างทางก็แจ่มเอามากๆ

[Chonburi Cycling]

แวะจอดเติมน้ำมันที่เมืองยาดานาพอน เป็นเมืองใหญ่ระหว่างทาง
ปั๊มน้ำมันที่พม่ามีแต่ของพม่าเอง ไม่เห็นมีของต่างชาติ
เบ็นซินที่เราเติมไม่มีราคาบอกไว้ แต่รู้สึกจะถูกกว่าบ้านเราเล็กน้อย
ส่วนดีเซลนั้นบ้านเราถูกกว่า ตอนที่เราแวะเติมน้ำมันที่ใกล้พร่องถัง
เติมเต็มถังจ่ายไปแค่ 1,500 จ๊าตเท่านั้น ไม่รู้ว่าน้ำมันถูกหรือว่าถังน้ำมันมอ'ไซค์จีนมันเล็กกันแน่

[Chonburi Cycling]

จากเมืองยาดานาพอน ใช้เวลาบิดบนเขาอีกครึ่งชั่วโมงก็มาถึงแล้วเมืองพินอูลวิน

[Chonburi Cycling]

เพิ่งมาเจอป้ายที่มีภาษาอังกฤษ ตรงป้ายเข้าเมืองนี่แหละครับ

[Chonburi Cycling]

เกือบสิบเอ็ดโมงเราก็มาถึงพินอูลวิน คิดแล้วเราใช้เวลาบิดไปสองชั่วโมงก็มาถึง
พินอูลวิน(Pyin Oo Lwin) เป็นเืมืองท่องเที่ยวยอดนิยมของชาวต่างชาติ
และสิ่งที่นักท่องเที่ยวอยากมาชมมากที่สุดและมีเพียงที่นี่เมืองเดียวเท่านั้นคือ"รถม้านางซิน"ครับ

[Chonburi Cycling]

อากาศที่นี่เย็นสบาย ขนาดใกล้เที่ยงวันยังออกไปทางหนาวนิดๆ
อาจเป็นเพราะมีฝนด้วย เข้าเขตเมือง"รถม้านางซิน"ก็มีจอดให้เห็น

[Chonburi Cycling]

เมืองนี้ไม่ใหญ่มากนัก มีสามแยกกลางเมืองเป็นดาวน์ทาวน์
เป็นที่ตั้งของหอนาฬิกา(Purcell tower) ชื่อสถานที่ของเมืองส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ
ตามเจ้าอาณานิคมที่ได้ปกครองพม่า ด้วยเหตุที่เมืองนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 1,070 ม.
มีอากาศเย็นสบายตลอดปีและอยู่ไม่ไกลจากมัณฑะเลย์มากนัก อังกฤษจึงใช้เมืองนี้เป็นเมืองตากอากาศ
และเรียกเมืองนี้ว่า "Scenic hill-station"
แต่คนพื้นเมืองเรียกชื่อเมืองอย่างติดปากว่า "เมย์เมียว(Maymao)" ตามชื่อนายพลเมย์
ที่ได้รับแต่งตั้งจากอังกฤษให้มาปกครองเมืองนี้เป็นคนแรก ส่วน"เมียว"เป็นภาษาพม่าหมายถึง "เมือง"นั่นเอง
ภายหลังเมื่ออังกฤษคืนอำนาจให้พม่าปกครองตนเอง ทางการจึงเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น "พินอูลวิน" แทน

[Chonburi Cycling]

สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อังกฤษได้ตั้งเมืองนี้เป็นฐานบัญชาการรบ
และได้นำ"ทหารกุรข่า"ซึ่งป็นทหารพื้นเมืองของอินเดียมาตั้งเป็นกองทัพจำนวนมาก
เมื่อสงครามสงบทหารเหล่านี้ก็ไม่ได้กลับไปอินดียอีกและได้ตั้งรกรากใช้ชีวิตอยู่กินกับคนพม่าที่นี่
ออกลูกออกหลานผสมปนเปกันไป ชาวเมืองส่วนใหญ่จึงเป็นมุสลิมที่มีหน้าตาออกไปทางแขกอินเดียผสมกับพม่า
สาวๆ เมืองนี้จึงได้รับการเรียกขานอย่างติดปากว่า "ผิวพม่านัยย์ตาแขก"
พวกหนุ่มๆ ชาวคณะถึงได้อยากมาเมืองนี้กันหนักหนานั่นเอง
...ทหารกุรข่า...

[Chonburi Cycling]

จากสามแยกหอนาฬิกามองเห็นวัดฮินดู "Shiva temple" ตั้งอยู่ไม่ไกล
เมืองนี้จึงเป็นการผสมผสามวัฒนธรรมอันหลากหลายได้อย่างลงตัว

[Chonburi Cycling]

เมื่อเข้ามาถึงใจกลางเมือง ก็เจอะเจอกับ"รถม้านางซิน" วัฒนธรรมของอังกฤษที่ยังหลงเหลืออยู่
วิ่งรับ-ส่งผู้โดยสารกันขวักไขว่ทั่วเมือง

[Chonburi Cycling]

บางคันก็จอดรอผู้โดยสารตามมุมตึกเก่า ให้นักท่องเที่ยวได้บันทึกภาพได้ตามใจชอบ
ทีแรกเห็นพลขับหน้าตาออกไปทางขาโหดนิดๆ ต้องขออนุญาตอย่างนอบน้อม
พอรู้ว่าป็นนักท่องเที่ยวเขาก็ยิ้มให้อย่างมีไมตรีครับ พร้อมกับผายมือให้เก็บรูปตามสบาย

[Chonburi Cycling]

มีอยู่คันหนึ่งคนขับเรียกผมมาดูตราที่ติดอยู่ข้างรถ
ผมฟังเขาพูดไม่เข้าใจครับ ไม่รู้จะเดาว่าอย่างไร? ตราแบบนี้เห็นมีติดอยู่ไม่กี่คันเท่านั้น

[Chonburi Cycling]

สภาพบ้านเรือนของเมืองที่มีเสน่ห์แห่งนี้ ยังคงมีตึกเก่าสไตล์โคโลเนียล
ผสมผสานไปกับสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ให้เห็นเต็มเมือง

[Chonburi Cycling]

แถมด้วยสถาปัตยกรรมแบบมุสลิมก็มีให้เห็นทั่วไป
มีการผสมผสานศิลปะและวัฒนธรรมที่หลากหลายด้วยกันอย่างลงตัว

[Chonburi Cycling]

เจ้าของรถม้ากำลังร่วมแรงช่วยกันซ่อม