ทริปประจำปีเป้ทัวริ่งกับเส้นทางหินๆ อันนาปุรณะ เนปาล

[Walrus]

ช่วงหลังผมจะทิ้งพี่หางแฮ้มประมาณพอมองเห็นกันคือเหนื่อยก็นั่งพักพอพี่หางแฮ้มมาใกล้ๆก็เดินต่อ ตอนนี้ผมสังเกตว่าน้ำในขวดของเราแต่ละคนมีไม่ถึงสองข้อนิ้ว ซึ่งก็คงไม่ถึง 10ซีซี ต้องบอกว่ามันก้าวขาไม่ออกเลยจริงๆ นับเป็นเมตรยังไกลไป ต้องนับก้าวซักสิบก้าวแล้วยืนหอบ ได้ระยะพอควรก็หย่อนตก้นทีนึง
และแล้วความหวังก็มาถึง

นี่คือจุดสูงสุดของเส้นทางเทรกกิ้งรอบ Annapurna และมันคือเหตุผลว่าทำไมเราต้องมาให้ได้(อย่าเอาไปเทียบกับ Everest นะครับ ที่นั่นสำหรับบางคน)

[Walrus]

ผมมาถึงจุดพักก่อนพี่หางแฮ้มประมาณ 100เมตร แต่ถือว่าไกลมากนะในอัตราการเดินของเราวันนี้จากกันครั้งสุดท้ายผมดูว่าน้ำดื่มของพี่หางแฮ้มจะหมดแล้ว โชคดีมีฝรั่งกลุ่มท้ายๆกำลังจะเดินลงไป ผมจึงฝากโค้กลงไปให้แกขวดนึง(ขวดสุดท้ายของร้าน) น้ำเปล่าไม่มีเป็นขวด

[Walrus]

เรามาถึงโทลองลา ตอนบ่ายโมงรวมเวลาเดินขึ้นเจ็ดชั่วโมง
มีคาราวานมานั่งดื่มน้ำก่อนเดินทางต่อ

พี่หางแฮ้มมาไวกว่าที่ผมคิด อาจเป็นเพราะเห็นเป้าหมายแล้ว เราสั่ง chicked noodle ไม่นึกว่ามันจะเป็นมาม่ารสไก่ แต่ทำไงได้

[Walrus]

ตอนพี่เป้มาตราวก่อนบริเวณนี้ปกคลุมด้วยหิมะสุดลูกหูลูกตา แต่วันนี้ได้ชมเป็นหย่อมๆเหมือนน้ำแข็งใส

[Walrus]

เราพักตรงนี้ไม่นานก็เกิดพายุหิมะ เราถามคนบนนั้นว่าถ้านินที่นี่ได้ไม๊ เขาว่าได้แต่ถ้าไม่มีเครื่องนอนมาให้วัดดวงเดินลงไปดีกว่า
เก็บภาพกันพอควร

[Walrus]

เริ่มเดินทางกลับประมาณบ่ายสอง ต่อให้พี่หางแฮ้มเล็กน้อย จริงๆต้องให้ผมนำหน้านะเพราะขาลงผมเทคนิคด้อยกว่า

[Walrus]

เก็บภาพเป็นระยะ

จริงๆแล้วคงไม่นับเป็นพายุหิมะหรอกครับ มีลมดันหลังประมาณ 15-20kt เดินสบายๆเลย

[Walrus]

และแล้วภูเขาที่โดนหมอกบังช่วงเช้าก็เผยโฉม ผมเดินช้าๆเพื่อหวังว่าจะได้เห็นชัมบาลา(ยังไม่แน่ใจเลยว่าผมเข้าใจคำว่าชัมบาลาถูกหรือเปล่า) สุดท้ายก็ไม่เห็นอะไรทั้งๆที่แสงมุมเมฆทำมุมกันพอดี

ด้านตรงข้ามก็ยังคงเห็นได้ชัด

[Walrus]

เส้นทางนี้ครบทุกบรรยากาศ ช่วงนี้หมอกลงจัด ดีว่าบ่ายคล้อยจึงตามดวงอาทิตย์เป็นหลัก

[Walrus]

หลุดจากกลุ่มหมอกมาได้ก็จะเห็นร้านข้าวและยาวไปสุดลูกหูลูกตา ผมพยายามมองหาพี่หางแฮ้มแต่ไม่เห็น กังวลใจนิดๆเพราะกุญแจห้องอยู่ที่ผม
มารู้ทีหลังว่าพี่หางแฮ้มหลงในกลุ่มหมอก อย่างที่เคยบอกก่อนหน้าว่ามีทางเดินหลายทาง

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อผมเดินจากตรงนี้ไปร้านค้าใช้เวลาเกือบชั่วโมง

[Walrus]

ผมกลับมาโรงแรมพักพอหายเหนื่อย พอดีกับพี่หางแฮ้มตามกลับเข้ามา จากนั้นผมอาบน้ำเย็นพร้อมอาการไข้หน่อยๆ ต้องมุดเข้าผ้าห่ม น้ำอุ่นต้องให้ทางโรงแรมต้มให้ แจ๊คเขาใช้บริการอยู่คนเดียว พวกผมสองคนทนหนาวกันเพราะงก

[Walrus]

วันที่ 25กย นั่งรถกลับไปเบนี่
ที่พักของเราสองคืนที่ผ่านมา อาหารอร่อยดีครับ wifi ต้องลงไปเล่นในห้องอาหาร มาช้าพอร์ตเต็มต้องรอดึกๆ ประมาณสามทุ่มนะ5555 นอนกันเร็วเพราะแต่ละคนยังต้องเดินทางอีกไกล

ทางที่เราไปเมื่อวาน มีวัดใหญ่โต

[Walrus]

เราออกเดินทางไม่สายมากจำได้ว่าประมาณแปดโมง เพราะอยากได้รถล๊อตแรก ไม่งั้นต้องรอรถที่วิ่งมาจากจอมสม

มีโยคีกำลังเตรียมตัวเดินทาง เพื่ินบางคนบอกว่าถ่ายมั่วๆ มีเข้ามาเก็บตังค์ด้วย

[Walrus]

ท่ารถเจอฝรั่งสะพายหม้อสนาม รูปแบบไม่ได้พิศดารอะไรเลยยังขำตัวเองเวลาจะหาอุปกรณ์แต่ละอย่าง พิจราณาแล้วพิจารณาอีก อต่ทริปนี้ผมก็เองหม้อแกงตราจระเข้เบอร์16 ไป พี่เป้แซวตลอดทริป

[Walrus]

รอรถไม่นานก็มีคนเต็ม 13คนแน่นเอี๊ยด สัมภาระอีกเพียบ เราโดนค่าระวางคนละร้อยรูปี(ถ้าจำไม่ผิดนะ)
มาต่อรถที่จอมสมประมาณสิบโมง เราพยายามจะเหมารถจิ๊ป แต่คนขับว่าจองเต็มหมด ต้องติดต่อ the boss ซึ่งคือคนไหนก็ไม่รู้ สุดท้ายจึงขึ้นรถเมล์ซึ่งไปแค่กาซ่า ค่าเหมารถแพงกว่ารถเมล์ตลอดสายเยอะ แต่เป็นราคาที่เรารับได้เพราะไม่เบียด ขนของทีเดียวจบไม่ต้องขนขึ้นขนลง
อย่างที่ผมเคยบอกไปก่อนหน้านี้ว่าเราควรจะนอนจอมสมเมื่อวันก่อนเพื่อวางแผนเตรียมการวันกลับ