ทริปประจำปีเป้ทัวริ่งกับเส้นทางหินๆ อันนาปุรณะ เนปาล

[Walrus]

คนเนปาลขยันเดินมาก กรณีเส้นทางทั่วไปเร็วพอๆกับเราจูงๆปั่นๆ

[Walrus]

เราตั้งใจว่าวันนี้จะไปถึงกาซ่า แต่เอาเข้าจริงๆ ทางมันโหดมาก เน้นเข็นเป็นหลัก จึงต้องปรับเป้าหมายมาเหลือครึ่งทางที่ตาโตปานี่

[Walrus]

และแล้วก็ถึงตาโตปานี่ เจอจุดตรวจแรกของทริปนี้ Trekking permit ที่เราขอมาเป็นแบบกรุ๊ปซึ่งต้องมีไกด์นำทางด้วย ราคาแค่ 10$ แต่เราต้องใช้ permit แบบ individual แปลเป็นไทยคือคนต่อคนเดี่ยวๆไม่เกี่ยวกับใครราคา 20$อย่างที่บอกโดนนายหน้าฟันมาหัวแบะ สุดท้ายก็ต้องยอมทำใหม่กันอีกคนละ 20$

[Walrus]

ห่างจากจุดเช็คพอยท์ 2นาทีเดินก็ถึงบ่อน้ำร้อน พี่ว่าจะนอนที่นี่แต่เจ้าของบอกว่าฝนกำลังจะตกอาจอันตราย เขาแนะนำให้ไปนอนโรงแรม

เราได้โรงแรมมุมถนนนี้ ตอนนัั้นเข้าใจว่ามีแห่งเดียว ดูใหม่ดี หลังจากเช็คอินเรียบร้อย ทั้งสามเสือก็ย้อนกลับไปอาบน้ำร้อนพร้อมทานข้าวเย็นที่นั่น ผมเองไม่ชอบกับการแช่น้ำรัอนแล้วต้องมาฝ่าอากาศเย็นๆ ยอมอาบน้ำเย็นแล้วมุดเข้าใต้ผ้าห่มดีกว่า

[Walrus]

กับเส้นทางวันพรุ่งนี้ถ่ายจากโรงแรม

สั่งอาหารทานที่นี่เป็นสปาเกตตี้ไข่ ยังไม่กล้าสั่งไก่เพราะพี่เป้ว่าเขาไปฆ่ากันสดๆมาให้เรากิน
ได้พูดคุยกับเจ้าของโรงแรม เขาบอกว่าตอนนี้เป็นโลว์ซีซั่น อีก15วันจะเป็นไฮซีซั่น ถึงว่าคนน้อยๆ แถมอากาศแปรปรวนอีกต่างหาก ตอนแรกผมเข้าใจว่าสูงขนาดนี้ตอนเปลี่ยนฤดูคงไม่มีฝนตกหนักอย่างบ้านเราหรอกมั้ง สรุปว่าคืดผิดครับ

[Walrus]

ตอนค่ำหลังจากสามเสือกลับมา เราก็มาคุยเรื่องเส้นทางกัน ผมเองไม่ค่อยสนใจเพราะทางมันเส้นเดียวเลียบลำน้ำไปเรื่อย แต่เสือแจ๊คจริงจังมากซื้อแผนที่มาพลิกไปพลิกมาทุกวัน

[Walrus]

วันที่ 20กย ตาโตปานี่-กาซ่า
วันนี้เรายังวางแผนเท่าเดิมคือ 50กม กะจะให้ถึงจอมสม เพราะดูจากโปรไฟล์แล้วไม่ยาก

[Walrus]

เช้านี้ตื่นขึ้นมาผมกํบพี่หางแฮ้มก็สั่งอาหาร สำหรับทริปนี้ผมเน้นข้าวผัดครับ มื้อนี้กินไก่เพราะตอนหัวรุ่งเห็นมีคนเอาไก่มาส่ง ไม่ต้องกลัวอย่างที่พี่เป้เคยเล่าให้ฟัง
พอสั่งอาหารเสร็จผมกับพี่หางแฮ้มก็เดินไปสำรวจตลาด จึงได้รู้ว่าตาโตปานี่ใหญ่เอาเรื่อง เพราะเป็นท่ารถด้วย

[Walrus]

ฝรั่งคนนี้เป็นสิงห์นักบิด สนใจกล้องพี่หางแฮ้มมากกกกก เพราะราคาถูก ที่สำคัญเจ๊แกเพิ่งมาจากเมืองไทย บ่นเสียดายอยู่นาน

[Walrus]

เราเดินกันจนสุดชุมชนดูข้างหน้าไม่น่ามีอะไร ก็เลยกลับ
ชมตลาดครั้งนี้พี่หางแฮ้มได้แผนที่มาอันนึง ส่วนผมเฉยๆเพราะเปิดดูกับมือถือ แต่มันไม่คล่องเท่า และแน่นอนเราซื้อน้ำและเสบียงจากตลาดเพราะราคาถูกกว่าโรงแรม

[Walrus]

ขากลับจึงสังเกตเห็นท่ารถ เจ๊แกกับรถก็อยู่ตรงนี้

[Walrus]

กลับมาถึงโรงแรมก็จัดการเรื่องปากท้องครับ ภาพนี้บ่งบอกถึงนิสัยการกินของทั้งสี่คนได้ว่า
ผมกินหมดแล้วไม่ว่ารสชาดจะเป็นยังไง
พี่หางแฮ้มกำลังพยายามกระดกเข้าปาก
พี่เป้ทนไม่ไหวไปรื้อหาแม๊กกี้ในกระเป๋า
แจ๊คเพิ่งสั่ง ตัวเองไปเดินตลาด

[Walrus]

และก็เริ่มเดินทางครับ เส้นทางยังเหมือนๆ ถ้าใครไม่ติดใจว่ามาเนปาลแล้วต้องเจอหิมะ ผมว่าเส้นทางอย่างนี้เป็นแบบในฝันเลย
ทางจริงๆ ไม่ได้ชันเสียจนต้องใช้เทคนิคขั้นสูงอะไร เป็นทางที่รถบัสผู้โดยสารเต็มคันสามารถแล่นได้

[Walrus]

เจอโยคี เหมือนจะเป็นฝรั่งเพิ่งออกบวช เดินเท้าเปล่าแบบกะเผลกๆ ฝ่าเท้าคงยังไม่ด้าน ไม่ได้ถามว่าเริ่มเดินจากไหนแต่มาได้ขนาดนี้ถือว่าเก่งมากแล้ว

[Walrus]

ช่วงนี้หวาดเสียว ทางเป็นโคลนซะเกือบเต็มเลน เหลือทางให้ปั่นแค่นิดเดียว แล้วจังหวะที่ปั่นผ่านมันใกล้กับหน้าผามากๆ พลาดนิดเดียวก็กลิ้งเลย